II SA/Bd 95/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Joanna Janiszewska – Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2021 r., [...] w przedmiocie zapewnienia dziecku bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do szkoły oddala skargę. W piśmie z dnia [...] września 2021 r. J. K. (dalej określana jako Skarżąca) wystąpiła do Prezydenta Miasta I. z wnioskiem o zapewnienie bezpłatnego transportu dla jej syna zam. w I., do Przedszkola dla Dzieci o Specjalnych Potrzebach Edukacyjnych oraz z Autyzmem w S. w roku szkolnym 2021/2022. Do wniosku Skarżąca dołączyła zaświadczenie nr [...] z dnia [...] września 2021 r. o zapisaniu dziecka do Przedszkola przy OSW w S. w roku szkolnym 2021/2022 oraz orzeczenie nr [...] Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w I. z dnia [...] sierpnia 2018 r. o potrzebie kształcenia specjalnego dziecka. W piśmie z dnia [...] września 2021 r. organ wystąpił do Dyrektora Przedszkola nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." w I., jako najbliższej placówki od miejsca zamieszkania dziecka, z prośbą o przekazanie informacji, w jakim zakresie przedszkole to może zrealizować zawarte w orzeczeniu zalecenia Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Jak wynika z pisma Dyrektora Przedszkola nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." w I. z dnia [...] września 2021 r., ww. placówka może w pełnym zakresie realizować zalecenia zawarte w ww. orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanym dla B. P. Dyrektor placówki deklaruje gotowość przyjęcia dziecka celem podjęcia pracy dydaktycznej i terapeutycznej. Z pisma wynika, że w placówce zatrudnieni są specjaliści prowadzący zajęcia terapeutyczne z dziećmi posiadającymi orzeczenia i opinie Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Zintegrowany Zespół ds. Specjalnych Potrzeb Edukacyjnych Dzieci: psycholog, pedagog specjalny, neurologopeda, logopeda o specjalności surdotyflopedagog, rehabilitant ruchowy, terapeuta integracji sensorycznej oraz nauczyciele posiadający szereg kwalifikacji, między innymi, z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, oligofrenopedagogiki, tyflopedagogiki, integracji sensorycznej oraz socjoterapii, wykonuje zadania mające na celu realizację zaleceń ujętych w dokumentacji. Bogata oferta edukacyjna, wsparta systematycznym doposażaniem bazy dydaktycznej i terapeutycznej, stwarza warunki do realizacji potrzeb wynikających z obowiązku przedszkolnego i edukacyjnego. Ponadto placówka dysponuje przestronnymi salami zajęć i zabaw, gabinetami terapeutycznymi: psychologa, pedagoga, logopedy, integracji sensorycznej oraz terapii ruchowej, salą doświadczania świata, magicznym dywanem sensorycznym, sprzętem i wykwalifikowaną kadrą do pracy z urządzeniem EEG biofeedback. Obiekt pozbawiony jest barier architektonicznych. Podczas pobytu dzieci odbywają się bezpłatne zajęcia dodatkowe takie, jak: gimnastyka korekcyjna, zajęcia socjoterapeutyczne dla wszystkich dzieci potrzebujących wsparcia, zajęcia dogoterapii i muzykoterapii. W piśmie z [...] września 2021 r. organ, w odpowiedzi na pismo Skarżącej z [...] września 2021 r. poinformował, że placówką, która w pełni pozwoli realizować zalecenia zawarte w orzeczeniu nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego dziecka i zapewni mu możliwość jak najlepszych warunków kształcenia i opieki z jego rodzajem niepełnosprawności jest Przedszkole nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." przy ul. K. w I., które jest nie tylko najbliższym przedszkolem miejsca zamieszkania dziecka, ale także umożliwiającym realizację zaleceń w orzeczeniu. Gmina ma obowiązek zapewnić transport dziecka, opiekę w czasie transportu do tej placówki, która jest najbliżej geograficznie położona w stosunku do miejsca zamieszkania dziecka i jednocześnie umożliwia ona realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu o niepełnosprawności dziecka. Taką placówką jest Przedszkole nr [...] "S." z Oddziałami Integracyjnymi, które dysponuje miejscem wolnym dla dziecka Skarżącej. W konsekwencji organ stwierdził, że prośba strony o bezpłatny transport do Przedszkola dla Dzieci o Specjalnych Potrzebach Edukacyjnych oraz z Autyzmem w S. nie może zostać uwzględniona. W piśmie z [...] października 2021 r. Skarżąca poinformowała, że nie zgadza się z odmową dokonaną przez organ. Podała, że od [...] września 2021 r. jej syn uczęszcza do placówki w S., która okazała się dla niego najbardziej odpowiednia. Dobrze w niej funkcjonuje i rozwija się. Zdaniem Skarżącej, przeniesienie dziecka z takim zaburzeniem negatywnie wpłynie na jego samopoczucie i zachowanie ze względu na długotrwałą i ciężką adaptację. W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z [...] listopada 2021 r. podtrzymał zajęte stanowisko. Organ wskazał, że zgodnie z art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082) obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego. Organ podniósł, że "najbliższym" przedszkolem będzie tylko takie przedszkole, które pozwala realizować wszystkie z wytycznych zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, dostosowane do zaleceń wyrażonych przez zespół orzekający w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego. Może się zatem tak zdarzyć, że bliższe pod względem geograficznym miejscu zamieszkania dziecka przedszkole nie będzie tym właściwym, o które chodzi ustawodawcy w art. 32 ust. 6 ustawy. Porównaniu pod względem bliskości dojazdu mogą podlegać więc tylko takie przedszkola, które spełniają warunki merytoryczne podane przez orzekających specjalistów. Jeżeli takie przedszkole istnieje i znajduje się bliżej miejsca zamieszkania dziecka, to w takim przypadku gmina powinna zapewnić dojazd lub zwrócić jego koszty do tego właśnie przedszkola, jako "najbliższego" względem miejsca zamieszkania dziecka niepełnosprawnego. Organ podał, że placówką, która pozwoli realizować wszystkie zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego i tym samym zapewni dziecku możliwość jak najlepszych warunków kształcenia i opieki jest Przedszkole nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." przy ul. K. w I., które jest nie tylko najbliższym przedszkolem miejsca zamieszkania dziecka, ale także najbliższym przedszkolem zapewniającym kształcenie specjalne dla dziecka z autyzmem. Przedszkole to posiada odpowiednie warunki zapewniające realizację programu wychowania przedszkolnego dostosowanego do indywidualnych potrzeb edukacyjnych i możliwości psychofizycznych niepełnosprawnego syna Skarżącej. Organ podkreślił, że żadna z regulacji nie nakłada na gminę obowiązku zapewnienia bezpłatnego transportu do placówki wskazanej przez rodziców, lecz do placówki najbliższej geograficznie, gdy zapewnia odpowiedni dla potrzeb dziecka poziom edukacji i opieki. Przy możliwości kształcenia specjalnego syna strony w przedszkolu oddalonym o 700 m od miejsca zamieszkania, przewożenie go do innej gminy i narażanie go na trudy pokonywania trasy ok. 50 km dziennie nie znajduje uzasadnienia. Skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ww. czynność Prezydenta Miasta I. polegającą na odmowie zapewnienia dziecku bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do szkoły, wnosząc o uznanie obowiązku Gminy I. do zapewnienia dziecku bezpłatnego transportu do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego z siedzibą w S. i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła, że czynności podejmowane przez organ w sprawie doprowadziły do naruszenia przepisu prawa materialnego w postaci naruszenia art. 32 ust. 6 ustawy Prawo oświatowe poprzez stwierdzenie, iż Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy z siedzibą w S. nie jest najbliższym przedszkolem w rozumieniu ww. przepisu. Owo naruszenie stanowi pokłosie błędu w ustaleniach faktycznych w postaci przyjęcia, że Przedszkole nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." w I. jest w stanie spełnić wszystkie wymagania wynikające z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, który to błąd jest efektem naruszenia następujących przepisów postępowania: art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej powoływana jako "k.p.a.") - poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, art. 77 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, art. 80 k.p.a. - poprzez dokonanie oceny, że nie zaistniały przesłanki do zapewnienia bezpłatnego transportu do najbliższego przedszkola w rozumieniu art. 32 ust. 6 ustawy Prawo oświatowe, wówczas, gdy - w świetle całokształtu materiału dowodowego - nie można wyprowadzić takiego wniosku. Nadto, wydane rozstrzygnięcie narusza przepisy postępowania: art. 8 § 2 k.p.a. - poprzez odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, tj. praktyki zapewnienia bezpłatnego transportu dzieciom, zamieszkującym na terenie I., posiadającym analogiczne schorzenia do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego z siedzibą w S., to zaś doprowadziło do naruszenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa i zasady równego traktowania (art. 32 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP), art. 11 k.p.a. poprzez naruszenie zasady przekonywania w postaci braku konkretnego odniesienia się w pismach organu do sytuacji Skarżącej, która - w ocenie organu - uzasadnia odmowę zapewnienia bezpłatnego transportu. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że stanowczo sprzeciwia się konstatacji organu, że Przedszkole nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." w I. jest najbliższą placówką dla małoletniego. W ocenie Skarżącej, placówka wskazana przez organ nie jest w stanie spełnić wszystkich wymagań wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Organ w niniejszym postępowaniu naruszył zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.), albowiem w wyrażanych przez siebie stanowiskach wskazuje na formy zajęć i ofertę placówki bez konkretnego odniesienia do sytuacji strony. Powyższe implikuje wniosek, że najbliższą placówką dla małoletniego jest Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w S. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta I. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Materialnoprawną podstawę zaskarżonej czynności stanowił art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe. W brzmieniu obowiązującym w dniu dokonania zaskarżonej czynności stanowił on, że obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym na podstawie art. 31 ust. 2 bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego. Syn skarżącej, ur. [...] 2016 r., w momencie zaskarżonej czynności organu miał ukończone 5 lat i w stosunku do niego zachodziła potrzeba kształcenia specjalnego, co wynika z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego nr [...] z [...] sierpnia 2018 r., jak i przepisu art. 35 ust. 1 Prawa oświatowego, który przewiduje obowiązek nauki do ukończenia 18 lat. W świetle dotychczasowych uwag nie ulega wątpliwości, że prawidłowe rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wiąże się ściśle z wykładnią przepisu art. 32 ust. 6 Prawa oświatowego, a dokładniej - z właściwym sposobem rozumienia zawartej w tym przepisie przesłanki: "najbliższego" – w odniesieniu do przedszkola lub ośrodka. Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie zgadza się w pełni ze stanowiskiem wypracowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym na użyte w art. 32 ust. 6 pojęcie "bliskości" składa się nie tylko element dotyczący położenia geograficznego, tj. odległość placówki od miejsca zamieszkania niepełnosprawnego dziecka, ale również element posiadania przez daną placówkę warunków umożliwiających prawidłowe kształcenie dzieci z rozpoznanym rodzajem niepełnosprawności. Przy czym ten drugi element winien być oceniany indywidualnie w odniesieniu do treści orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, którego zaleceń, o charakterze quasi-opinii biegłych, nie może modyfikować organ reprezentujący gminę. Warunkiem skuteczności odmowy zapewnienia bezpłatnego transportu i opieki jest zatem nie tylko wskazanie przez gminę przedszkola lub ośrodka innego niż wnioskowane przez rodziców, ale także wykazanie, że to przedszkole (ośrodek) jest "najbliższe" we wskazanym rozumieniu (por. wyrok WSA w Gdańsku z 11.04.2019 r., III SA/Gd 897/18). Konsekwentnie, "najbliższym" będzie tylko takie przedszkole, które pozwala realizować wszystkie z wytycznych zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, dostosowane do zaleceń wyrażonych przez zespół orzekający w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego. Tym samym przedszkole co prawda bliższe pod względem geograficznym miejscu zamieszkania dziecka, jednakże nie pozwalające zrealizować wszystkich wytycznych wynikających z treści orzeczenia, nie będzie przedszkolem "najbliższym" w znaczeniu, jakie temu słowu nadaje art. 32 ust. 6. Na gruncie tego przepisu porównaniu pod względem geograficznym mogą podlegać więc tylko takie przedszkola, które spełniają warunki merytoryczne podane w treści orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Jeżeli takie przedszkole istnieje i znajduje się bliżej miejsca zamieszkania dziecka, to w takim przypadku Gmina powinna zapewnić dojazd lub zwrócić jego koszty do tego właśnie przedszkola, jako "najbliższego" względem miejsca zamieszkania dziecka niepełnosprawnego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy wskazać, że organ, rozpoznając wniosek Skarżącej, w piśmie z [...] września 2021 r. zwrócił się do Dyrektora Przedszkola nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." w I., jako najbliższej placówki od miejsca zamieszkania dziecka, z prośbą o przekazanie informacji, w jakim zakresie Przedszkole to może zrealizować zawarte w orzeczeniu nr [...] zalecenia Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Jak wynika z pisma Dyrektora Przedszkola nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi "S." w I. z [...] września 2021 r., ww. placówka może w pełnym zakresie realizować zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanym dla syna Skarżącej. Dyrektor placówki zadeklarował gotowość przyjęcia dziecka celem podjęcia pracy dydaktycznej i terapeutycznej. Z pisma wynika, że w placówce zatrudnieni są specjaliści prowadzący zajęcia terapeutyczne z dziećmi posiadającymi orzeczenia i opinie Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Zintegrowany Zespół ds. Specjalnych Potrzeb Edukacyjnych Dzieci: psycholog, pedagog specjalny, neurologopeda, logopeda o specjalności surdotyflopedagog, rehabilitant ruchowy, terapeuta integracji sensorycznej oraz nauczyciele posiadający szereg kwalifikacji, między innymi, z zakresu Wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, oligofrenopedagogiki, tyflopedagogiki, integracji sensorycznej oraz socjoterapii, wykonuje zadania mające na celu realizację zaleceń ujętych w dokumentacji. Bogata oferta edukacyjna, wsparta systematycznym doposażaniem bazy dydaktycznej i terapeutycznej, stwarza warunki do realizacji potrzeb wynikających z obowiązku przedszkolnego i edukacyjnego. Placówka dysponuje przestronnymi salami zajęć i zabaw, gabinetami terapeutycznymi: psychologa, pedagoga, logopedy, integracji sensorycznej oraz terapii ruchowej, aalą doświadczania świata, magicznym dywanem sensorycznym, sprzętem i wykwalifikowaną kadrą do pracy z urządzeniem EEG biofeedback. Obiekt całkowicie pozbawiony jest barier architektonicznych. Podczas pobytu dzieci dodatkowo odbywają się swobodne zabawy inicjowane oraz bezpłatne zajęcia dodatkowe takie, jak: gimnastyka korekcyjna, zajęcia socjoterapeutyczne dla wszystkich dzieci potrzebujących wsparcia, zajęcia dogoterapii i muzykoterapii. W sprawie jest poza sporem, że wymienione Przedszkole jest położone bliżej (w sensie geograficznym) miejsca zamieszkania Skarżącej i jej syna niż wskazane przez Skarżącą Przedszkole dla Dzieci o Specjalnych Potrzebach Edukacyjnych oraz z Autyzmem w S. Zarazem nie ulega wątpliwości, że w świetle przepisów art. 70 ust. 1, 3 i 4 Konstytucji RP rodzicom małoletniego przysługuje prawo wyboru ośrodka, w którym realizowane będzie wychowanie przedszkolne ich syna, uwzględniając treść orzeczenia. Nie bez znaczenia jest w tym kontekście także przepis art. 69 Konstytucji RP, który stanowi, że osobom niepełnosprawnym władze publiczne udzielają, zgodnie z ustawą, pomocy w zabezpieczaniu egzystencji, przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej. Jednakże, w świetle tych przepisów prawo wyboru placówki edukacyjnej, określone w art. 70 ust. 3 Konstytucji RP, nie może być odczytywane bez uwzględnienia innych regulacji prawnych zawartych w ustawach – do których zresztą expressis verbis odsyła ustrojodawca w art. 69 i art. 70 ust. 1-4 Konstytucji RP – w tym zwłaszcza w ustawie - Prawo oświatowe. Dlatego Sąd w niniejszym składzie podziela stanowisko, że, mając na względzie treść powoływanego wyżej art. 32 ust. 6 Prawa oświatowego, trudno oczekiwać, aby organy orzekające były zobowiązane do zapewnienia dowozu niepełnosprawnych dzieci i zapewnienia im opieki w każdym przypadku, gdy rodzice wskażą – ich zdaniem – najbardziej odpowiednią placówkę oświatową. Regulacja ta wyraźnie stanowi o obowiązku zapewnienia niepełnosprawnym dzieciom bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do placówki "najbliższej", a nie każdej wskazanej przez rodziców dziecka (por. wyrok WSA z 10.10.2019 r., III SA/Gd 510/19). Przy ustalaniu placówki "najbliższej" bierze się zaś pod uwagę najbliżej położoną placówkę, która jest w stanie zapewnić realizację wszystkich zaleceń zawartych w danym orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, a nie taką, która zapewni to w najlepszych warunkach. Taki wniosek jest zgodny z ogólnymi założeniami udzielania świadczeń pomocowych finansowanych ze środków publicznych (a do takich świadczeń z pewnością zalicza się organizacja, normowanego w art. 32 ust. 6 Prawa oświatowego, bezpłatnego dowozu i opieki do placówki zapewniającej wychowanie przedszkolne), które ograniczają się zwykle do świadczeń "niezbędnych", a nie "najlepszych z możliwych". W tym kontekście bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej czynności pozostaje argumentacja Skarżącej, że wybrany ośrodek jest jedyny z tak wielką możliwością rozwojową oraz kadrą szkoleniowo-terapeutyczną i dający tak duże perspektywy dla syna Skarżącej. Podsumowując, obowiązek organu zapewnienia małoletniemu bezpłatnego transportu (i opieki) do wskazanego we wniosku ośrodka zaktualizowałby się wyłącznie w sytuacji braku innej bliższej placówki mogącej spełnić wymogi wynikające z treści orzeczenia. Tymczasem, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, istnieje publiczne przedszkole położone bliżej miejsca zamieszkania Skarżącej, mogące przyjąć jej dziecko i zapewnić realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu. W ocenie Sądu, brak dostatecznych podstaw, aby kwestionować wiarygodność stosownych oświadczeń złożonych w tym zakresie przez dyrektora ww. przedszkola i w konsekwencji oczekiwać od organu weryfikacji prawdziwości tych oświadczeń. Co prawda, w skardze Skarżąca podkreśliła, że wskazana przez organ placówka nie jest w stanie spełnić wszystkich wymagań wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, jednakże, biorąc pod uwagę ogólnikowość twierdzeń oraz brak poparcia jakimikolwiek dowodami, Sąd uznał ich podniesienie tylko za element przyjętej przez stronę skarżącą taktyki, a nie za podstawę do formułowania jakichkolwiek zastrzeżeń w tym zakresie. W odniesieniu do wywodu skargi wskazującego, że najlepszą opiekę dostosowaną do potrzeb syna Skarżącej zapewni Ośrodek w S., wskazać należy, że Sąd dostrzega, iż zmiana środowiska dziecka Skarżącej może wiązać się z trudnościami w jego adaptacji w nowym miejscu. Powtórzyć jednak należy, że przy ustalaniu placówki "najbliższej" bierze się pod uwagę najbliżej położoną placówkę, która jest w stanie zapewnić realizację wszystkich zaleceń zawartych w danym orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, a nie taką, która zapewni to w mniemaniu rodziców dziecka najlepiej. Wniosek taki jest zgodny z ogólnymi założeniami udzielania świadczeń pomocowych finansowanych ze środków publicznych, które ograniczają się zwykle do świadczeń "niezbędnych". Gdyby wolą ustawodawcy było nałożenie na gminę obowiązku bezpłatnego transportu do szkoły wybranej przez rodziców, to z pewnością dałby temu wyraz w normie prawnej, której ustawa jednak nie zawiera. Zauważyć przy tym należy, że przekonanie Skarżącej o "lepszych" możliwościach wybranego przez nią ośrodka muszą być ocenione w kategoriach subiektywnej opinii, albowiem brak jest w sprawie dowodów podważających rzeczywistą możliwość realizacji zaleceń orzeczenia, w przypadku wskazanej przez organ placówki. Mając wszystko to na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że wbrew zarzutom skargi, nie doszło w kontrolowanej sprawie do naruszenia art. 32 ust. 6 Prawa oświatowego oraz przepisów postępowania. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były bezzasadne i skarga w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329) podlegała oddaleniu. Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query. Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ww. ustawy, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie miasta B., będącego siedzibą tutejszego Sądu, oraz brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z powodów technicznych. W konsekwencji w sprawie wydane zostało zarządzenie z dnia 18.05.2022 r. o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 ppsa, rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym.