II SA/Gl 410/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2022 r. sprawy ze sprzeciwu D. S. od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 4 lutego 2022 r. nr WINB-WOA.7721.481.2021.AS w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na rzecz wnoszącego sprzeciw kwotę 100 zł ( sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "ŚWINB", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia 4 lutego 2022 r., znak: WINB-WOA.7721.481.2021.AS uchylająca decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej: "PINB", "organ I instancji") z dnia 7 października 2021 r., znak: [...] w całości i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu: Dnia 19 maja 2021 r. Straż Miejska w Z. zwróciła się do PINB z wnioskiem o przeprowadzenie czynności kontrolnych budynku położonego w Z. przy ulicy [...], będącej współwłasnością M. N. oraz D. S. Dnia 25 maja 2021 roku PINB zawiadomił M. N. oraz M. i D. S., iż zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku na działce nr [...] w Z. przy ulicy [...] oraz poinformował, iż w dniu 17 czerwca 2021 r. odbędą się oględziny przedmiotowego obiektu. Dnia 15 czerwca 2021 roku D. S. przesłał do PINB pismo, którym poinformował, iż M. N. sprzedał wszystkie udziały w ww. nieruchomości i nie jest już współwłaścicielem ww. budynku (ruin). W związku z powyższym D. S. wniósł o ustalenie nowych współwłaścicieli obiektu. Dnia 25 maja 2021 roku PINB zawiadomił A. M. oraz L. W. - nowych współwłaścicieli nieruchomości, iż zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku na działce nr [...] w Z. przy ulicy [...] oraz poinformował, iż w dniu 16 lipca 2021 r. odbędą się oględziny przedmiotowego obiektu. Dnia 16 lipca 2021 r. PINB dokonał oględzin stanu technicznego budynku na działce nr [...] w Z. . Na oględzinach stawili się współwłaściciele działki tj. D. S. , A. M. oraz L. W. W trakcie oględzin organ I instancji ustalił, że w północno-wschodnim narożniku ww. działki znajdują się ruiny budynku bez dachu, składające się tylko z dwóch ścian z cegły. Narożnik południowo-zachodni budynku jest zawalony, cegły są zmurszałe. W trakcie oględzin została wykonana dokumentacja fotograficzna. Dnia 20 lipca 2021 r. PINB zwrócił się do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w K. - Delegatura w B. z informacją, iż budynek znajdujący się na działce nr [...] w Z. przy ulicy [...] znajduje się w strefie ścisłej ochrony konserwatorskiej (strefa A). W związku z tym faktem, PINB zwrócił się z prośbą o wydanie opinii w kwestii dokonania rozbiórki pozostałości przedmiotowego obiektu. Dnia 6 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w K. - Delegatura w B. poinformował PINB, iż po analizie wniosku PINB z dnia 20 lipca 2021 r., dokumentacji fotograficznej oraz archiwalnej dopuszcza rozbiórkę pozostałości przedmiotowego budynku. Dnia 19 sierpnia 2021 r. PINB wezwał strony na rozprawę administracyjną w sprawie stanu technicznego budynku w dniu 10 września 2021 r. W wyznaczonym dniu została przeprowadzona rozprawa administracyjna, na którą stawili się D. S. oraz A. M. . D. S. oświadczył, że jedna ze ścian ruin jest równocześnie ścianą garażu położonego na działce nr [...] , a druga ściana przedmiotowego obiektu jest ścianą posesji przy ulicy [...] w Z. . Wskazał, że właściciele tych działek powinni być potraktowani jako strony postępowania skoro ewentualna rozbiórka ruin dotyczy ich wspólnych części położonych na granicy działek. D. S. oznajmił, że zgadza się na rozbiórkę przedmiotowych ruin, ale nie chce by przypadkiem zawaliła się ściana garażu na działce nr [...] oraz nr [...] . A. M. zgodził się z wypowiedzią D. a S. Dnia 24 września 2021 roku D. S. przesłał do PINB wniosek o przeprowadzenie dowodu z oględzin działki nr [...] oraz nr [...] w Z. w celu ustalenia czy ściany ruin budynku są jednocześnie ścianami budynków położonych na ww. działkach. Organ I instancji nie uwzględnił wniosku strony i w dniu 7 października 2021 r. wydał decyzję nr [...] znak: [...], którą nakazał M. i D. S., A. M. i L. W. dokonać rozbiórki ruin budynku zlokalizowanych w północno-wschodnim narożniku działki nr [...] w Z. przy ulicy [...] wraz z warstwami zmurszałych cegieł w murze od strony działki nr [...] . W treści decyzji PINB wskazał, że teren działki należy uporządkować, a roboty wykonać bez naruszenia substancji obiektów sąsiednich. Termin rozpoczęcia robót określono na dzień 22 listopada 2021 r., a termin ich zakończenia na dzień 31 marca 2022 r. Odnosząc się do wniosku strony dotyczącego przeprowadzenia oględzin organ I instancji stwierdził, że oględziny takie nie wniosą nic nowego do sprawy. Zdaniem PINB, na działce nr [...] znajdują się ruiny, które w większej mierze należy jedynie uprzątnąć. Przedmiotowe ruiny nie mają skomplikowanej konstrukcji. Przy użyciu prostych narzędzi i co najwyżej elektronarzędzi, np. szlifierki kątowej można usunąć stan zagrożenia nie naruszając substancji sąsiednich zabudowań lub zatrudnić do ich wykonania prac osobę posiadającą stosowne uprawienia budowlane. Ponadto zdaniem PINB z działek sąsiednich nie da się ocenić konstrukcji przedmiotowego budynku, z uwagi na ich ścisłą zabudowę przy granicy działki. PINB ocenił, że stan techniczny pozostałości po budynku na działce [...] w Z. jest zły i nie nadaje się do remontu ani odbudowy, z uwagi na uszkodzenia do których doszło w wyniku zawalenia się części obiektu. Obiektu tego nie da się doprowadzić do należytego stanu technicznego, ani nie da się zapewnić jego należytego funkcjonowania. Jedynym rozwiązaniem zaistniałej sytuacji jest objęcie powyższego obiektu nakazem rozbiórki na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.), dalej: "Pr.bud.", zgodnie z którym jeśli "obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określając terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia." Dnia 28 października 2021 r. D. S. (dalej: "strona", "skarżący") złożył odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W odwołaniu strona podniosła, że jej zdaniem, istotnym faktem wymagającym ustalenia jest przebieg granicy działek, skoro przedmiotem zainteresowania (kontroli - wg decyzji) PINB są ruiny (pryzma gruzu) położone przy granicy działek o numerach [...] , [...] , [...] . Jego zdaniem, od prawidłowości ustaleń w tym zakresie zależy prawidłowość zakreślenia kręgu osób, którym jako zarządcom lub właścicielom wskazanych działek należało zapewnić prawo do czynnego udziału w charakterze strony w przedmiotowym postępowaniu. Z uwagi na powyższe, strona nie zgodziła się z ustaleniami stanu faktycznego dokonanymi przez PINB co do kręgu osób posiadających przymiot strony. Wskazała, że w aktach sprawy znajduje się wydruk mapy z systemu WebEWlD i powołała się na swoje pismo z dnia 13 września 2021 r. gdzie wskazywała, że mapa WebEWlD nie uwidacznia żadnego "obiektu budowlanego" na działce nr [...] . W związku z tym faktem, w ocenie strony, PINB nie ustalił czy obiekty budowlane nr [...] i nr [...] (ujawnione na ww. mapie) są położone na sąsiednich działkach czy w granicy, czy posiadają własne fundamenty i ściany, czy zostały kiedyś "dobudowane" do nieistniejącego "obiektu budowlanego" będącego przedmiotem postępowania, czy może ich ściany są wspólne. W ustaleniu tych faktów miał pomóc dowód w postaci przeprowadzenia oględzin obiektów nr [...] i nr [...] położonych na sąsiednich działkach o co wnioskowała strona. Jej zdaniem gdyby ustalono, że ściany ww. obiektów budowlanych znajdujące się na granicy (lub przylegające do niej) są podwójne, to można by mówić o istnieniu na działce nr [...] ruin obiektu budowlanego. W ocenie strony, PINB zupełnie zignorował wynikający z zebranego materiału dowodowego fakt, że zmurszałe cegły znajdują się w murze na działce nr [...] oraz w "pozostałych ścianach", a więc w ścianach obiektów nr [...] (działka nr [...] ) i nr [...] (działka nr [...] ) co uzasadnia przeprowadzenie oględzin tych obiektów. Decyzją z dnia 4 lutego 2022 r., znak: WINB-WOA.7721.481.2021.AS ŚWINB uchylił decyzję PINB nr [...] PINB z dnia [...] r., znak: [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji ŚWINB wskazał, że organ I instancji prawidłowo nakazał dokonanie rozbiórki ruin budynku przy ulicy [...] w Z. właścicielom przedmiotowego obiektu tj. M. i D. S., A. M. i L. W. Organ odwoławczy zwrócił przy tym uwagę na fakt, iż podczas rozprawy administracyjnej w dniu 10 września 2021 r. D. S. oraz A. M. zgodnie oświadczyli, że zgadzają się na rozbiórkę przedmiotowych ruin, jednak wnoszą o poinformowanie właścicieli działek sąsiednich tj. działki nr [...] oraz nr [...] w Z. o wszczęciu przedmiotowego postępowania. D. S. oraz A. M. oznajmili również, że nie chcieliby by przypadkiem podczas prac rozbiórkowych zawaliła się ściana garażu na działce nr [...] oraz ściana posesji na działce nr [...] . W konsekwencji tego ustalenia ŚWINB uznał, że PINB powinien ustalić czy M. S. oraz L. W. planują doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem lub czy również wyrażają zgodę na rozbiórkę ruin budynku. Odnosząc się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wniosku D. a S. ego oraz A. M. dotyczącego poinformowania właścicieli działek sąsiednich tj. działki nr [...] oraz nr [...] w Z. , o wszczęciu postępowania administracyjnego ŚWINB podniósł, iż ze zdjęć załączonych do akt sprawy nie wynika jednoznacznie czy ściana garażu na działce nr [...] w Z. oraz ściana posesji na działce nr [...] w Z. są częścią budynku znajdującego się na działce nr [...] przy ulicy [...] w Z. . W związku z tym ustaleniem organ odwoławczy uznał, że prowadząc ponownie postępowanie w sprawie PINB powinien jeszcze raz przeprowadzić oględziny ruin budynku w celu ustalenia czy ich rozbiórka nie będzie mieć wpływu na budynki sąsiadujące z ruinami. W sprzeciwie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a.") naruszenie art. 138 S 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 - dalej k.p.a.) w związku z niezasadnym zastosowaniem tego przepisu oraz art. 7, 8 § 1, 11, 77 § 1, 75 § 1, 80 k.p.a. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 4 lutego 2022 r. nr WINB-WOA.7721.481.2021.AS, stwierdzenia nieważności poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 7 października [...] r. nr [...] oraz umorzenia postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego. Ponadto skarżący zwrócił się o: 1) wstrzymanie wykonania zaskarżonej sprzeciwem ww. decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2022 r. poz.329 ze.zm.), dalej: "p.p.s.a.". 2) zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący omówił stan faktyczny sprawy i dokonał analizy prawnej decyzji organu I instancji oraz decyzji organu odwoławczego z powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych. Jeszcze raz powtórzył i rozszerzył zarzuty merytoryczne dotyczące decyzji organu I instancji, w tym nieprawidłowości w ustaleniu stron postępowania, charakteru rzekomego budynku (ruin), jego przeznaczenia, podpiwniczenia, ilości pięter, kształtu dachu itp. Zdaniem skarżącego nie wiadomo czy w ogóle taki obiekt istniał i przez to iluzoryczny jest wybór, jakiego mieliby dokonać właściciele nieruchomości pomiędzy rozbiórką rzekomego budynku w ruinie (w istocie uprzątnięciu pryzmy cegieł) a odbudową budynku o nieznanych nikomu parametrach i przeznaczeniu. W ocenie skarżącego organ I instancji naruszył rażąco art. 106 § 1 k.p.a. w zakresie sposobu dokonania uzgodnień z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Ponadto zdaniem skarżącego w przypadku obiektów budowlanych (a takim ma być rzekomy budynek w ruinie) znajdujących się na obszarze układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków nie można zastosować art. 67 ust. 1 Pr.bud. z uwagi na jasno sformułowany w ust. 2 tego artykułu zakaz jego stosowania do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków. W ocenie skarżącego nie można też uznać za zgodne z zasadami państwa prawa rażące zignorowanie celu wprowadzenia przepisów ustawy o ochronie zabytków, stanowiących lex specialis w stosunku do przepisów budowlanych. Powyższe okoliczności, zdaniem Skarżącego, umknęły uwadze ŚWINB, który właśnie z powyższego powodu, winien był stwierdzić nieważność decyzji PINB, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy bezzasadnie skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyż powinien był na podstawie art. 105 k.p.a. umorzyć postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe, ponieważ zgodnie z art. 67 ust. 2 Pr.bud. do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków nie stosuje się art. 67 ust. 1 Pr.bud., zatem w takim przypadku organ nadzoru budowlanego nie może wydać decyzji nakazującej właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę nieużytkowanego albo niewykończonego obiektu budowlanego, który nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, uporządkowanie terenu oraz określającej terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. W odpowiedzi na sprzeciw organ odwoławczy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., w zw. z art. 64b § 1 tej ustawy, stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (sprzeciwu) oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Powyższa regulacja wyłącza możliwość wnoszenia skarg na decyzje kasacyjne organu odwoławczego pozostawiając ich kontrolę w ramach sprzeciwu, na podstawie którego sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.). Uwzględniając sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 151a § 1 zd. 1 p.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu, sąd sprzeciw oddala (art. 151a § 2 p.p.s.a.). Kontrola prawidłowości zaskarżonej decyzji w ramach rozpoznania sprzeciwu oznacza zatem konieczność dokonania oceny, czy w realiach konkretnej sprawy organ odwoławczy w uzasadniony sposób skorzystał z możliwości wydania decyzji kasacyjnej, czy też bezpodstawnie uchylił się od załatwienia sprawy co do jej istoty. Podstawowym obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na decyzję kasacyjną jest więc przede wszystkim ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., a więc odstąpienie od zasady ogólnej ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy albo zakończenia jej w inny sposób. Dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. sąd nie jest natomiast władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, skoro na skutek uchylenia decyzji organu pierwszej instancji sprawa wraca do merytorycznego rozpatrzenia przed tym organem (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r. II OSK 2219/15, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Konieczność wydania decyzji kasacyjnej zachodzi zatem wtedy, kiedy zasada dwuinstancyjności postępowania wyłącza przeprowadzenie w tym zakresie uzupełniającego postępowania dowodowego, gdyż jego zakres wskazuje, że w swej istocie organ odwoławczy musiałby sam przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w zakresie mogącym mieć bezpośredni wpływ na treść decyzji. W konsekwencji sprawa byłaby rozstrzygana w jednej instancji, przez co pozbawiano by stronę prawa kwestionowania wyników postępowania wyjaśniającego w drodze odwołania. Potwierdzeniem powyższego jest treść art. 136 § 1 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Jeżeli zatem organ I instancji nie wyjaśnił części istotnych okoliczności sprawy albo zgromadził niepełny, ale obszerny materiał dowodowy, wówczas organ odwoławczy ma obowiązek te uchybienia usunąć we własnym zakresie. Kasacyjne rozstrzygnięcie może zapaść wyłącznie w sytuacji, gdy wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie da się wyeliminować w trybie art. 136 k.p.a. Poddawszy zaskarżoną decyzję ocenie legalności w granicach wyznaczonych wyżej powołanymi przepisami Sąd doszedł do przekonania, że sprzeciw zasługuje na uwzględnienie ale z powodów innych niż podniesione w jego treści. Sąd stwierdza, że wydanie decyzji kasatoryjnej przez ŚWINB nastąpiło w związku z oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego i rozpatrzenia zarzutów zgłoszonych przez Skarżącego w jego odwołaniu od decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że materiał dowodowy sprawy nie pozwala na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w przedmiocie rozbiórki ruin budynku znajdujących się na działce na działce nr [...] w Z. przy ulicy [...] i wymaga uzupełnienia o przeprowadzenie szczegółowych oględzin ruin i stykających się z nim budynków znajdujących się na działkach sąsiednich w celu ustalenia czy rozbiórka ruin nie będzie oddziaływała na budynki sąsiednie. W ocenie ŚWINB znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna nie pozwala bowiem w sposób jednoznaczny na dokonanie takiej oceny. Dokonując analizy podstaw prawnych wydanej przez organ I instancji decyzji w tym art. 67 ust. 1 Pr.bud. organ odwoławczy uznał również, w oparciu o przywołane orzecznictwo sądów administracyjnych, że nakaz rozbiórki ruin nie może być wydany bez wcześniejszego ustalenia jaka jest wola (zamiar) w tym zakresie współwłaścicieli nieruchomości. Z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego sprawy w powołanym wyżej zakresie ŚWINB uznał, ze zachodzą przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie, zakres dodatkowego postępowania dowodowego koniecznego do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy, z uwagi na zasadę szybkości i prostoty postępowania administracyjnego wynikającą z art.12 k.p.a., oraz treść art. 136 k.p.a nie uzasadnia przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy może zgodnie z art. 136 § 1 k.p.a. zlecić wykonanie oględzin organowi I instancji a ustalenie zamiarów właścicieli nieruchomości co do ewentualnej odbudowy lub remontu ruin może ustalić prostymi środkami dowodowymi w postaci np. pisemnych oświadczeń współwłaścicieli. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy zastosował przepis art. 138 § 2 k.p.a. w sposób nieuprawniony ponieważ błędnie przyjął, że zakres postępowania wyjaśniającego koniecznego do przeprowadzenia wykroczył poza ramy przepisu art. 136 § 1 k.p.a. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 151a § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.