II SA/Lu 398/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2021 r. nr ZOA-I.7721.14.2019 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z 10 grudnia 2021 r., Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Parczewie z 8 października 2021 r. zatwierdzającą projekt budowlany budowy budynku letniskowego posadowionego na działce nr [...] w miejscowości B., gm. D. K. i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającą obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W okresie biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na tę decyzję A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 27 stycznia 2022 r. (sygn. akt II SPP/Lu 218/21) odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyniku wniesionego sprzeciwu postanowieniem z 2 marca 2022 r. (sygn. akt II SPP/Lu 218/21) zmienił ww. postanowienie i przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata i jednocześnie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego w pozostałej części. Pismem z 11 kwietnia 2022 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała Sąd, że w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu A. K. wyznaczono adwokata M. B. o czym poinformowano go w dniu 20 kwietnia 2022 r. W dniu 12 maja 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik ten złożył skargę do Sądu wnosząc o jej uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z przekazanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z 10 grudnia 2021 r. została skutecznie doręczona skarżącemu 15 grudnia 2021 r. (potwierdzenie odbioru – k. 54 akt organu II inst.). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał zatem 14 stycznia 2022 r. Tymczasem skarga została w niniejszej sprawie wniesiona dopiero 12 maja 2022 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Bez wpływu na ocenę zachowania tego terminu pozostaje okoliczność, że skargę w imieniu skarżącego wniósł pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy, który o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego został zawiadomiony – jak wynika z akt sprawy – już po upływie terminu do wniesienia skargi. Okoliczność złożenia przez stronę wniosku o przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (co dopuszcza przepis art. 243 § 1 p.p.s.a.) nie ma, w świetle dyspozycji art. 53 p.p.s.a., wpływu na bieg i upływ terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy doszło do skutecznego doręczenia stronie decyzji. Art. 53 p.p.s.a. nie zawiera bowiem regulacji analogicznej do zawartej w art. 177 p.p.s.a., który, określając termin do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, stanowi, że w razie ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu już po wydaniu takiego orzeczenia, początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Art. 53 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji administracyjnych, początek biegu terminu do wniesienia skargi bezwzględnie wiąże z dniem doręczenia decyzji stronie. Jeżeli zatem strona, po doręczeniu jej decyzji ostatecznej, zwróci się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi na tę decyzję, natomiast okres rozpoznania tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi, wskutek czego do wyznaczenia pełnomocnika dla strony dojdzie już po upływie terminu do wniesienia skargi, wówczas wyznaczony pełnomocnik, wnosząc skargę w imieniu strony już po upływie terminu, zmuszony jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od uwzględnienia którego uzależnione jest nadanie skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego - wnosząc skargę w takich właśnie okolicznościach - nie zawarł jednak w treści skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.