III OSK 4671/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 155/20 w sprawie ze skargi P. N. na bezczynność [...] Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, 2. zasądza od [...] Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz P. N. kwotę 577 (pięćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt IV SAB/Po 155/20 oddalił skargę P. N. na bezczynność [...] Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym: Skarżący w dniu [...] października 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność [...] Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości sp. z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej poprzez nierozpoznanie wniosku z [...] sierpnia 2020 r., którym zwrócił się o przesłanie na podany adres poczty elektronicznej "logów z serwera, do którego [...] sierpnia 2020 r. był przypisany adres IP: [...]", ilości linków, które zostały zablokowane ze względu na cztery lub więcej kliknięć w trakcie naboru w projekcie "[...] Tarcza Antykryzysowa" w dniu [...] sierpnia 2020 r. w godz. 8.50-9.10." W odpowiedzi [...]ARP wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek pismem z [...] września 2020 r., a następnie [...] października 2020 r. Zdaniem [...]ARP żądane dane logów serwera i ilości linków nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p,, gdyż charakteru informacji publicznej nie mają wnioski w sprawach indywidualnych. Sąd I instancji w ww. wyroku wyjaśnił, że skarżący zwrócił się do [...]ARP sp. z o.o. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w nawiązaniu do trwającego postępowania dotyczącego grantów na kapitał obrotowy mikro i małych przedsiębiorstw w projekcie "[...] Tarcza Antykryzysowa" w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 - 2020. Postępowanie to prowadzone jest na podstawie przepisów m.in. ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.). Zdaniem WSA, informacje, których udostępnienia domagał się skarżący stanowiły informacje, o których mowa w art. 37 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (u.z.r.p.p.s.), w związku z czym zaistniała w tej sprawie sytuacja określona w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. W konstatacji, Sąd I instancji uznał, że [...]ARP nie miał obowiązku w omawianym czasie (wniosek z [...] sierpnia 2020 r.), w trakcie postępowania dotyczącego przyznania dotacji z projektu "[...] Tarcza Antykryzysowa", udzielenia żądanej informacji publicznej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł P. N., zaskarżając ww. wyrok w całości oraz zarzucając mu naruszenie: 1. przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a to: art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 149 §§ 1 i 1 a p.p.s.a. – przez uznanie, iż nie doszło do bezczynności organu, chociaż nie udzielił on odpowiedzi na wniosek skarżącego pomimo upływu terminu ustawowego; 2. prawa materialnego, a to: art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 37 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 - przez ich niewłaściwe zastosowanie, gdyż wniosek nie dotyczył informacji wskazanych w przepisach szczególnych, co skutkowałoby realizacją wniosku na innych zasadach niż wskazanych w u.d.i.p. Mając powyższe na uwadze autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie wyroku w całości i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty poprzez uchylenie stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, orzeczenie o jej charakterze, nakazanie organowi rozpoznania wniosku i orzeczenie o kosztach postępowania; ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Poznaniu; zrzekł się przeprowadzenia rozprawy, a także wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego kasacyjnie na rzecz [...] Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości sp. z o.o. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej. Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną zostały określone w art.174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie, dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania – może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy. Jednocześnie podkreślić należy, że w sytuacji, gdy strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuca wyrokowi Sądu I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności trzeba odnieść się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, bowiem dopiero wówczas, gdy zostanie przesądzone, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd I instancji za podstawę orzekania jest prawidłowy albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do oceny zasadności zarzutów prawa materialnego. Wskazany jako pierwszy, zarzut naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a., ocenić należy jako niezasadny. Przepisy te nie były stosowane przez Sąd I instancji, a nadto art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a. ma charakter wynikowy i jego zastosowanie jest zawsze rezultatem uznania, że w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające stwierdzenie bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania. Odnośnie kolejnego zarzutu podnieść należy na wstępie, że Sąd I instancji przyjął, iż żądana przez P. N. informacja jest informacją publiczną a [...] Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości sp. z o.o. z siedzibą w [...] jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Podstawą oddalenia skargi P. N. przez Sąd I instancji był art. 37 ust. 7 u.z.r.p.p.s., gdyż Sąd uznał, że [...]ARP Sp. z o.o. w [...] prawidłowo poinformowała skarżącego, iż na pytania i wątpliwości dotyczące procesu naboru będzie mogła odpowiedzieć dopiero po zakończeniu przyprowadzonego audytu. "Wynik audytu będzie bowiem podstawą do uznania prawidłowości przeprowadzenie naboru wniosków o grant." Jak wskazał Sąd I instancji tak długo "jak nie zakończy się ostateczne postępowanie o przyznanie dotacji w projekcie o datacje publiczne (granty) prowadzonym na podstawie przepisów u.z.r.p.p.s. w świetle art.37 ust. 7 tej ustawy wyłączeniu podlega stosowanie przepisów u.d.i.p." Jak wynika z brzmienia art. 37 ust. 7 u.z.r.p.p.s. "dokumenty i informacje wytworzone lub przygotowane przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców nie podlegają, do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji, o której mowa w art. 48 ust. 6, udostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej." Jak zatem jak wynika z zacytowanego przepisu, do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji o projekcie wybranym do dofinansowania, nie podlegają udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej tylko dokumenty i informacje wytworzone lub przygotowane przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców. Słusznie zatem strona skarżąca kasacyjnie zarzuca błędne zastosowanie art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 37 ust. 7 u.z.r.p.p.s. Złożony przez P. N. wniosek z [...] sierpnia 2020 r. nie dotyczył bowiem udostępnienia jakichkolwiek dokumentów i informacji wytworzonych lub przygotowanych przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez niego lub innych wnioskodawców podczas procedury wyboru projektów do dofinansowania - w zakresie, której to informacji ograniczenia czasowe w udostępnieniu wprowadza art. 37 ust. 7 u.z.r.p.p.s. Żądanie zawarte we wspomnianym wniosku dotyczyło wyłącznie udostępnienia "logów z serwera, do którego [...] sierpnia 2020 r. był przypisany adres IP: [...]", ilości linków, które zostały zablokowane ze względu na cztery lub więcej kliknięć w trakcie naboru w projekcie "[...] Tarcza Antykryzysowa" w dniu [...] sierpnia 2020 r. w godz. 8.50-9.10." Wskazany adres IP oznaczał serwer, z którym łączyli się wnioskodawcy w celu przesłania wniosku w ramach starań o dofinansowanie z "[...] Tarczy Antykryzysowej". Informacje te w żaden sposób nie stanowiły dokumentów i informacji wytworzonych lub przygotowanych przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez skarżącego lub innych wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie. Odwołanie się zatem przez Sąd I instancji do art. 37 ust. 7 u.z.r.p.p.s. w zw. z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w tym stanie faktycznym było błędne. W konsekwencji niezasadne było zastosowanie przez Sąd I instancji art. 37 ust. 7 u.z.r.p.p.s. i wynikającego z jego treści ograniczenia w udostępnieniu informacji publicznej. W konsekwencji należało uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W tym stanie rzeczy na podstawie art.185 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zostało wydane w oparciu o przepis art. 203 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku).