II OZ 598/23

Dnia 24 października 2023 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1814/21 o odrzuceniu zażalenia J.B., D.C., T.K., E.K., L.C. i M.G. na postanowienie tegoż sądu z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie ze skargi P.G., P.Z., J.B., D.C., T.K., E.K., L.C., A.K., R.K. i M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 listopada 2016 r. znak: KOC/6630/Ar/16 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 9 marca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1814/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił zażalenie J.B., D.C., T.K., E.K., L.C. i M.G. na postanowienie tegoż sądu z 16 grudnia 2022 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 16 grudnia 2022 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę J.B., D.C., T.K., E.K., L.C. oraz umorzył postępowanie sądowe prowadzone ze skargi A.K., R.K. i M.K.. W dniu 19 stycznia 2023 r. J.B., D.C., T.K., E.K., L.C. i M.G., reprezentowani przez adw. P.G., wnieśli środek odwoławczy od ww. postanowienia, oznaczony jako "skarga kasacyjna". W wykonaniu zarządzenia z 24 stycznia 2023 r. wezwano adw. P.G. – pełnomocnika wnoszących zażalenie, do usunięcia braków formalnych zażalenia (w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia) przez: nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, podpisanie zażalenia, nadesłanie 5 odpisów zażalenia, podanie numerów PESEL wnoszących zażalenie. Wezwanie to doręczono adresatowi 15 lutego 2023 r. W dniu 22 lutego 2023 r. adw. P.G. przesłał do sądu wojewódzkiego dokumentację obejmującą podpisany oryginał "skargi kasacyjnej" i 5 odpisów tego pisma oraz pełnomocnictwo do działania w imieniu J.B. i M.G.. W treści nadesłanego pisma okresloanego jako "skarga kasacyjna" podano również numery PESEL J.B. i M.G. Sąd pierwszej instancji opisanym na wstępie postanowieniem zażalenie odrzucił. W ocenie tegoż sądu nie ulegało wątpliwości, że adw. P.G. uzupełnił niektóre braki wniesionego środka prawnego potraktowanego jako zażalenie, przez wskazanie numerów PESEL J.B. i M.G. oraz przedstawienie pełnomocnictwa procesowego do działania w ich imieniu. Te braki formalne nie zostały natomiast usunięte w odniesieniu do pozostałych osób, które – na co wskazuje treść pisma z 19 stycznia 2023 r. – wniosły analizowane zażalenie. Dotyczy to D.C., T.K., E.K. i L.C. Już tylko z tej przyczyny zażalenie to, w zakresie w jakim zostało wniesione przez osoby wymienione w poprzednim zdaniu, podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie. Sąd wojewódzki zauważył jednak, że adw. P.G. został również wezwany do nadesłania 5 odpisów zażalenia, jednakże dokumenty nadesłane przez adw. P.G. w reakcji na wezwanie do nadesłania odpisów zażalenia, zgadzają się z oryginałem tylko w zakresie dotyczącym jednej strony. Cała druga strona tych dokumentów jest nowa w tym sensie, że wymienione na niej zarzuty oraz ich uzasadnienie w ogóle nie znajdowały się w pierwotnie wniesionym zażaleniu. Trzecia strona dokumentów nadesłanych na wezwanie Sądu zawiera natomiast treść zgodną z pierwotnym zażaleniem ("Biorąc pod uwagę powyższe wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie sprawy. P.G. Adwokat") i własnoręczny podpis wnoszącego to pismo. W ocenie sądu pierwszej instancji skoro dokumenty nadesłane jako odpisy zażalenia z 19 stycznia 2023 r. nie są treściowo zgodne z oryginałem, nie sposób było uznać, aby stanowiły odpisy oryginału wniesionego środka odwoławczego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M.G. reprezentowana przez adw. P.G. (WSA w Warszawie postanowieniem z 6 lipca 2023 r. odrzucił zażalenie J.B., D.C., T.K., E.K. i L.C.), zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuca naruszenie: 1) art. 174 "par. 2" "ppsa" (strona nie rozwinęła tego skrótu – przyjdzie uznać, że chodzi o ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – uwaga Sądu) poprzez naruszenie art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa w zw. z art. 120 "kpa" poprzez niesłuszne odrzucenie zażalenia, które wskutek błędnego pouczenia zostało zatytułowanego skarga, a także którego wszystkie braki zostały uzupełnione; 2) art. 174 "par. 2" ppsa poprzez naruszenie art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 "p.p.s.a." w zw. z art. 49 § 1 "p.p.s.a." poprzez niesłuszne odrzucenie zażalenia, którego braki zostały uzupełnione, a skarżący nie zostali wezwani do uzupełnienia wszystkich braków środka zaskarżenia; 3) art. 174 "par. 2" ppsa poprzez naruszenie art. 141 "par. 1" pkt ppsa poprzez pominięcie, że postępowanie było dotknięte nieważnością, ponieważ toczyło się w stosunku do zmarłej w dniu 8 sierpnia 2016 r. właścicielki lokalu nr [...] J.W., a także błędne ustalenie jej następczyni prawnej, której nie jest M.G., która nie jest spadkobierczynią J.W., ani nie jest właścicielem lokalu nr [...]; 4) art. 174 "par. 2" ppsa poprzez naruszenie art. 76 § 1, 2 i 3 ppsa w zw. z art. 72 ppsa poprzez błędne doręczenie korespondencji sądowej poprzez literówki w nazwisku pełnomocnika i jego mocodawców, co uniemożliwiało odbiór tej korespondencji zawierającej zobowiązanie, które nie zostało wykonane z tego powodu, że do dziś nie zostało prawidłowo doręczone; 5) w konsekwencji art. 183 ppsa par. 1 i 2 "ust. 2 i 5 1" ppsa poprzez naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 6 ppsa poprzez uznanie, że wniesienie skargi przez poszczególnych właścicieli lokali jest z innych powodów niedopuszczalne, a to uznanie, że poszczególni właściciele nie mają interesu prawnego w przedmiotowej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe strona żaląca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa wg norm przepisanych. Ponadto wnosi o rozpoznanie zażalenie na rozprawie. W uzasadnieniu strona żaląca wskazuje, że pierwotnie wniesiona skarga musiała omyłkowo nie zawierać wszystkich stron, czy to poprzez błędne wydrukowanie, czy też błędne zszycie stron skargi. Stanowiło to brak formalny, do którego uzupełnienia skarżący powinni zostać wezwani, co nie nastąpiło. W zażaleniu przywołano szereg judykatów Sądu Najwyższego. Ponadto podnosi się, że skarżący zostali błędnie pouczeni, żeby wnieść skargę zamiast zażalenia. Ponadto pełnomocnik wskazuje, że WSA w Warszawie doręcza mu pisma skarżących z omyłkami w jego i skarżących nazwiskach i "imieninach", co uniemożliwiało mu odebranie tych (których?) korespondencji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634; Ppsa) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie wymienieni na wstępie skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, nie załączając wymaganej liczby odpisów zażalenia. Nadto wezwano ich o nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, podpisanie zażalenia, podanie numerów PESEL wnoszących zażalenie. W wyniku powyższego pełnomocnik wnoszących zażalenie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone na prawidłowy adres do doręczeń pełnomocnika skarżącego, a przesyłkę odebrał on sam osobiście w dniu 15 lutego 2023 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma (k. 567 akt sądowych), w związku z czym termin do uzupełnienia stwierdzonych braków upływał 14 lutego 2022 r. Bezsporne jest, że adw. P.G. uzupełnił niektóre braki tego zażalenia przez wskazanie numerów PESEL J.B. i M.G. oraz przedstawienie pełnomocnictwa procesowego do działania w ich imieniu. Te braki formalne nie zostały natomiast usunięte w odniesieniu do pozostałych osób, które – na co wskazuje treść pisma z 19 stycznia 2023 r. – wniosły analizowane zażalenie. Dotyczy to D.C., T.K., E.K. i L.C.. Słusznie zatem uczynił sąd pierwszej instancji, że już z tej przyczyny zażalenie to, w zakresie w jakim zostało wniesione przez osoby wymienione w poprzednim zdaniu, podlegało odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie. Brakiem formalnym zażalenia jest również niedołączenie do zażalenia wymaganych, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, odpisów pisma (zażalenia) dla doręczenia ich pozostałym stronom. Mając to na uwadze należy stwierdzić, iż prawidłowo zarządzeniem 24 stycznia 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie 5 egzemplarzy jego odpisów w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących, co prawda nadesłał 5 egzemplarzy zażalenia, ale z uwagi na fakt, iż swoją treścią różnią się one od zażalenia zatytułowanego mylnie jako "Skarga kasacyjna" wniesionego w dniu 19 stycznia 2023 r. nie mogły być one uznane za jego odpisy. Jak bowiem trafnie zauważył WSA w Warszawie istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. W takiej sytuacji należy uznać, że sąd wojewódzki zasadnie uznał, iż pełnomocnik skarżących nie wykonał wezwania WSA do nadesłania odpisów zażalenia, co skutkowało jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa. Podkreślić w tym miejscu należy, że żadne przepisy prawa nie przewidują ponawiania prawidłowo doręczonych wezwań do uzupełnia braków formalnych zażalenia, nie wynika to także z art. 6 Ppsa – co sugeruje skarżąca we wniesionym zażaleniu. Nie jest zatem tak, że sąd administracyjny powinien po raz kolejny wezwać pełnomocnika skarżących do uzupełnienia wszystkich braków formalnych środka zaskarżenia, a tym bardziej treści samych zarzutów i jego uzasadnienia. Podnoszenie zatem przez pełnomocnika okoliczności polegającej na błędnym wydrukowaniu zażalenia czy też błędnym zszyciu jego stron świadczyć tylko i wyłącznie może o tym, że pełnomocnik skarżących nie dochował należytej staranności w prowadzeniu swych spraw. A skoro tak, to uznać należy, że nie było podstaw do ponownego wzywania strony do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Z analizy akt sprawy wynika także, że nie ma racji pełnomocnik wnoszącej niniejsze zażalenie twierdząc, że skarżący zostali błędnie pouczeni, żeby wnieść skargę zamiast zażalenia, jak również, że WSA doręczał mu pisma z omyłkami w nazwisku jego czy skarżących. W tym stanie rzeczy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaszły opisane powyżej przesłanki odrzucenia zażalenia. W konsekwencji powyższego brak było podstaw do uchylenia bądź zmiany prawidłowego postanowienia WSA w Warszawie. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.