I OZ 224/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt I SPP/Wa 261/20 o odrzuceniu zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2021 r. sygn. akt I SPP/Wa 261/20 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2021 r. sygn. akt I SPP/Wa 261/20 o utrzymaniu w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2020 r. sygn. akt I SPP/Wa 261/20 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 lipca 2020 r. nr KOC/2618/Op/20 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: oddalić zażalenie. Pismem z 30 lipca 2020 r. J.G. (dalej: skarżący, wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 6 lipca 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. W piśmie z 9 października 2020 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na fakt, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, przy wezwaniu z 19 stycznia 2021 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi z 25 lutego 2021 r. skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został prawidłowo wypełniony, w tym nie został podpisany. W tej sytuacji zarządzeniem z 24 marca 2021 r. ponownie wezwano wnioskodawcę, do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy – w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania – przez podpisanie złożonego wniosku, ewentualnie nadesłanie podpisanego przez wnioskodawcę urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprecyzowanie zakresu złożonego wniosku. Do wezwania załączono urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie doręczone zostało w dniu 31 maja 2021 r. Termin do jego wykonania upłynął w dniu 14 czerwca 2021 r. Pismem z 18 czerwca 2021 r. wnioskodawca nadesłał co prawda urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, formularz ten nie został jednakże właściwie podpisany i wypełniony. Zarządzeniem z 12 lipca 2021 r., I SPP/Wa 261/20, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, że skarżący, mimo stosownego wezwania, nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy – nie nadesłał podpisanego i wypełnionego w prawidłowy sposób urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z 25 sierpnia 2021 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia starszego referendarza sądowego. Po rozpoznaniu sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 września 2021 r., I SPP/Wa 261/20, utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego. Nie zgadzając się z tym postanowieniem skarżący pismem z 29 października 2021 r. złożył zażalenie, które postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2021 r., I SPP/Wa 261/20, zostało odrzucone, jako niedopuszczalne. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 11 stycznia 2022 r. Pismem z 4 lutego 2022 r. (k.52-53 akt sąd.) skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia z 10 grudnia 2021 r. Postanowieniem z 17 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, I SPP/Wa 261/20, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.), odrzucił powyższe zażalenie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z 10 grudnia 2021 r. został doręczony skarżącemu w dniu 11 stycznia 2022 r. Siedmiodniowy ustawowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 18 stycznia 2022 r. Tymczasem skarżący zażalenie wniósł w dniu 4 lutego 2022 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wskazując, że jako osoba po przebytym udarze na podjęcie czynności procesowych potrzebuje więcej czasu, w związku z czym Sąd powinien mu wyznaczać terminy min. 30-60 dni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci zażalenie na postanowienie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z 10 grudnia 2021 r. o odrzuceniu zażalenia został doręczony skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia w dniu 11 stycznia 2022 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 18 stycznia 2022 r. Zażalenie na postanowienie z 10 grudnia 2021 r. zostało natomiast wniesione przez skarżącego w dniu 4 lutego 2022 r., a więc z uchybieniem terminu, co uzasadniało jego odrzucenie przez Sąd I instancji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odnośnie zaś argumentacji skarżącego co do długości terminu wniesienia zażalenia, należy wskazać, że termin wskazany w art. 194 § 2 p.p.s.a. ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu. Tym samym Sąd nie ma możliwości wydłużenia tego terminu z uwagi na stan zdrowia wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.