II SA/Wa 638/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lipca 2022 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści 1. uchyla zaskarżone postanowienie w części w jakiej utrzymuje w mocy postanowienie nr [...] Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2021 r. w zakresie odmowy wydania zaświadczenia obejmującego okres służby od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. oraz postanowienie nr [...] Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2021 r. w zakresie odmowy wydania zaświadczenia obejmującego okres służby od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2017 r. 2. oddala skargę w pozostałej części; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego M. G. kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Główny Policji, postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia M. G., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] grudnia 2021r. o odmowie wydania M. G. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w okresie od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (t. j. Dz. U. z 2020, poz. 723), zwanego dalej również rozporządzeniem. W uzasadnieniu wskazał, że raportem z dnia [...] lipca 2021 r. M. G. zwrócił się do Komendanta [...] Policji o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 30 września 2012 r. w Oddziale [...] Policji w [...] oraz w okresie od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. w Wydziale [...] Komendy [...] Policji, w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, a także na podstawie § 2 pkt 2 wymienionego rozporządzenia, za okres od dnia 1 maja 2017 r. do dnia 5 sierpnia 2021 r., służby w [...] Pododdziale [...] Policji w [...], a następnie w [...] Pododdziale [...] Policji w [...] pełnionej bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r., na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy o Policji, zwolnił M. G. ze służby w Policji z dniem [...] sierpnia 2021 r. Organ podał, że pismem z dnia 20 lipca 2021 r. zwrócono się do Naczelnika Wydziału [...] i Archiwum Komendy [...] Policji z prośbą o przeprowadzenie analizy i oceny materiałów będących w dyspozycji tej komórki organizacyjnej, w celu ustalenia dokumentów potwierdzających, że M. G., w okresie od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 30 września 2012 r. oraz od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. wykonywał czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia , a także w okresie od dnia 1 maja 2017 r. do dnia 5 sierpnia 2021 r. czynności, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Pismem z dnia 20 lipca 2021 r. zwrócono się do Dowódcy Oddziału [...] Policji w [...] o przeprowadzenie analizy i oceny materiałów będących w dyspozycji tej jednostki organizacyjnej Policji, w celu ustalenia dokumentów potwierdzających, że M. G., w okresie od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 30 września 2012 r., wykonywał czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto pismem z dnia 20 lipca 2021 r. zwrócono się do Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...] o przeprowadzenie analizy i oceny materiałów będących w dyspozycji tej jednostki organizacyjnej Policji, w celu ustalenia dokumentów potwierdzających, że M. G., w okresie od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. wykonywał czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia, a także w okresie od dnia 1 maja 2017 r. do dnia 5 sierpnia 2021 r. czynności, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Dalej pismem z dnia 22 lipca 2021 r. zwrócono się do Dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji Komendy Głównej Policji z prośbą o przeprowadzenie analizy i oceny materiałów będących w dyspozycji tej komórki organizacyjnej Policji, w celu ustalenia dokumentów potwierdzających, że M. G., w okresie delegowania go od dnia [...] listopada 2015 r. do dnia [...] sierpnia 2016 r. do pełnienia służby w Jednostce [...] w zakresie praworządności [...] w [...] wykonywał czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Organ wskazał także, że pismem z dnia 4 sierpnia 2021 r. Zastępca Naczelnika Wydziału [...] i Archiwum Komendy [...] Policji poinformował, że wytypowane materiały dotyczące M. G. zostaną przekazane do Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...] jako kierownika jednostki organizacyjnej Komendy [...] Policji właściwego do zajęcia stanowiska w tej sprawie. Do wymienionego pisma dołączono notatkę służbową z dnia 3 sierpnia 2021 r. z kwerendy w sprawie podwyższenia emerytury policyjnej – M. G., w której wskazano na wytypowane dokumenty, a także ustalono, że Archiwum Komendy [...] Policji nie przechowuje w swoim zasobie dokumentacji wytworzonej przez Oddział [...] Policji w[...], gdzie M. G. pełnił służbę w latach 2004-2012. Dokumentacja ta przechowywana jest w utworzonej w tej jednostce organizacyjnej Policji registraturze. Ponadto dokumentacja dotycząca [...] Pododdziału [...] Policji w [...] oraz [...] Pododdziału [...] Policji w [...] od roku 2017 nie została jeszcze zdana do Archiwum Komendy [...] Policji. Ponadto organ podniósł, że pismem z dnia 3 sierpnia 2021 r. Zastępca Dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji Komendy Głównej Policji poinformował, że dokonano analizy dostępnej dokumentacji dotyczącej przygotowania i przebiegu [...] rotacji Jednostki Specjalnej [...] w [...], ze szczególnym uwzględnieniem czynności służbowych w odniesieniu do M. G.. W dokumentacji tej brak jest informacji, że wymieniony funkcjonariusz w okresie delegowania na misję realizował czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Pismem z dnia 11 sierpnia 2021r. Zastępca Dowódcy Oddziału [...] Policji w [...] przekazał notatkę z dnia 11 sierpnia 2021 r. z analizy i oceny materiałów dotyczących M. G. w okresie pełnienia służby w tej jednostce organizacyjnej Policji, z której wynika, że wskazana w niej dokumentacja za lata 2004-2012 została już wybrakowana i brak jest dowodów potwierdzających pełnienie przez M. G. w okresie pełnienia przez niego służby w tej jednostce Policji czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Wobec tego brak jest podstaw do wydania M. G. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w tym okresie w warunkach uzasadniających podwyższenie mu emerytury policyjnej. Jednocześnie organ wskazał, że do akt sprawy dołączono zaświadczenia potwierdzające pełnienie przez M. G. w latach 2018-2020 czynności, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wraz z imiennymi kartami pełnionej przez wymienionego służby bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu. Organ dalej podniósł, że pismem z dnia 30 sierpnia 2021 r. Dowódca [...] Pododdziału [...] Policji w [...] przekazał notatkę służbową z dnia 30 sierpnia 2021 r., z treści której wynika, że w odniesieniu do: - 2012 r. nie odnaleziono dokumentacji potwierdzającej udział M. G. w czynnościach, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., - 2013 r. wykazano łącznie 6 zdarzeń, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., z udziałem M. G., - 2014 r. wykazano łącznie 6 zdarzeń, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., z udziałem M. G., - 2015 r. wykazano łącznie 4 zdarzenia, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., z udziałem M. G., - 2016 r. wykazano łącznie 3 zdarzenia, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., z udziałem M. G., - 2017 r. wykazano łącznie 5 zdarzeń, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., z udziałem M. G.. Ponadto organ zaznaczył, że w okresie od dnia 4 listopada 2015 r. do dnia 4 maja 2016 r. M. G. został delegowany do służby w [...] Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...]. Jednocześnie wskazał, że istnieje podstawa do wydania zaświadczenia M. G. potwierdzającego pełnienie przez niego służby w warunkach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia za okres od dnia 1 maja 2017 r. do dnia 5 sierpnia 2021 r. Organ podał, że w dniu 5 listopada 2021 r. Komendant [...] Policji wydał zaświadczenie, którym potwierdził, że M. G. w okresie od dnia 1 maja 2017r. do dnia 5 sierpnia 2021 r. pełnił służbę w warunkach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia. Organ wskazał także, że pismem z dnia 10 listopada 2021 r. zwrócono się do Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...] o wskazanie na czym polegało szczególne zagrożenie życia i zdrowia M. G. podczas wykonywania przez niego czynności wykazanych w notatce służbowej z dnia 30 sierpnia 2021 r. w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. Organ zaznaczył, że pismem z dnia 26 listopada 2021 r. Dowódca [...] Pododdziału [...] Policji w [...] poinformował, że szczególne zagrożenie życia i zdrowia M. G. w wykonywanych przez niego czynnościach wykazanych w notatce służbowej z dnia 30 sierpnia 2021 r. w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. wynikało z informacji przekazywanych na odprawach przez jednostkę zlecającą ich wykonanie. W ocenie Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...] szczególne zagrożenie życia i zdrowia zostało jednoznacznie określone i potwierdzone, już na etapie planowania realizacji przez zleceniodawcę, bowiem to determinowało do wykorzystania specjalnych sił i środków. Komendant [...] Policji postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...], odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez M. G. służby, w okresie od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r., w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia. W dniu 22 grudnia 2021 r. M. G., reprezentowany przez adwokata wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucił m.in. brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wszystkich interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego oraz czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych i brak wskazania które z nich i z jakich przyczyn uznane lub nieuznane zostały jako spełniające kryteria, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia, odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki wydawania zaświadczenia wobec funkcjonariuszy pełniących służbę w Wydziale [...] Komendy [...] Policji, odmowę wydania M. G. zaświadczenia o żądanej przez niego treści w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że spełnił on przesłanki do jego wydania i nieprawidłowego przyjęcia, że w latach 2013-2014 wykazanych 6 interwencji lub czynności nie spełniało kryteriów, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Pełnomocnik podniósł też m.in., że ze szczególnym zagrożeniem życia lub zdrowia wiążą się nie tylko te realizacje i interwencje, w przypadku których zatrzymywana jest osoba podejrzewana o posiadanie broni palnej, ale również te, w przypadku których zachodzi zagrożenie zastosowania siły fizycznej, materiałów wybuchowych, czy związanych z likwidowaniem nielegalnego laboratorium, w którym znajdują się niebezpieczne substancje chemiczne, istnieje zagrożenie wystąpienia pożaru, czy wybuchu. Wskazał, że wnioskodawca brał udział w takich realizacjach i interwencjach, zwłaszcza w latach 2013-2017, a nie zostały wymienione w treści uzasadnienia postanowienia, a zatem nie zostały poddane analizie. Komendant Główny Policji utrzymując w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] przywołał § 4 pkt 1 rozporządzenia (w brzmieniu wynikającym z treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt U 12/13) wskazując, że emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia lub zdrowia. Zdaniem KGP warunkiem uznania, że policjant uczestniczył w opisanych wyżej działaniach uprawniających do podwyższenia emerytury jest wystąpienie zagrożenia jego życia lub zdrowia. Oczywistym jest przy tym, iż służba w Policji, z uwagi na podstawowe zadania realizowane przez tę formację (m.in. ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra, ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego, wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców - art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji), sama związana jest z ryzykiem wystąpienia wielu potencjalnych zagrożeń dla życia lub zdrowia funkcjonariuszy (co też rekompensowane jest szeregiem przywilejów należnych policjantom, np. stabilnością zatrudnienia, dodatkami do uposażenia, czy też wcześniejszym uzyskaniem uprawnień emerytalnych). Samo pełnienie służby na danym stanowisku służbowym i wykonywanie podczas jej pełnienia przypisanych zakresem czynności zadań i obowiązków nie jest zatem jak wskazał KGP równoznaczne z pełnieniem służby w warunkach szczególnych, uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. Organ stwierdził, że w konsekwencji podstawa do wydania zaświadczenia o okresach służby pełnionej w szczególnych warunkach, uzasadniających podwyższenie emerytury, zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia, zachodzi wtedy, gdy pozostająca w dyspozycji organu dokumentacja potwierdza w sposób niebudzący wątpliwości konkretne, rzeczywiste sytuacje zagrożenia z określeniem ich daty, miejsca, przebiegu zdarzenia, podczas którego określone okoliczności stwarzały niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia funkcjonariusza, a także, iż ilość tych zdarzeń spełnia kryteria wskazane w § 4 pkt 1 rozporządzenia. KGP wskazał, że nie można zatem zakładać a limine, że wykonywanie określonych czynności, w szczególności polegających na zatrzymaniu osób poszukiwanych, podejrzanych o udział w zorganizowanej grupie przestępczej, bądź o dokonanie przestępstw o znacznym ciężarze gatunkowym, a także na likwidacji nielegalnego laboratorium, w którym znajdują się substancje chemiczne, świadczy już niewątpliwie wykonywaniu czynności szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Skutkowałoby to tym, że kwalifikacja osób uprawnionych do świadczenia emerytalnego w zwiększonej wysokości odbywałaby się na podstawie charakteru takich czynności, w których automatycznie należałoby przyjąć, że takie "szczególne" zagrożenie mogłoby wystąpić, tj. których podjęcie mogłoby potencjalnie skutkować wystąpieniem tego rodzaju zagrożenia. Tym samym brak byłoby konieczności analizowania przebiegu konkretnych zdarzeń, tj. czynności, w których policjant brał udział, bowiem konieczne byłoby przyjęcie założenia, że ex definitione spełniają one kryterium, o którym mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., bo np. podmiot zlecający ich wykonanie zakwalifikował je w odpowiedni sposób, przekazując na odprawach informacje o możliwym ich charakterze oraz przebiegu. Organ wskazał, że w w przedmiotowym postępowaniu nie bada, czy ze względu na charakter czynności, w których skarżący brał udział, wykonywał je ze świadomością podwyższonego ryzyka, tj. zagrożenia, jakie w jego ocenie może się wiązać z ich wykonywaniem, czy wykonywał je podejmując szczególne środki ostrożności, czy korzystał w trakcie ich wykonywania ze specjalnego wyposażenia, ale czy w danej konkretnej sytuacji, w danym zdarzeniu, w którym uczestniczył, ze względu na jego przebieg istniało realne i konkretne, a nie tylko potencjalne i abstrakcyjne, szczególne zagrożenie dla życia i zdrowia. Organ podał, że nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącego, że każda czynność realizowana przez wyspecjalizowaną komórkę, w której Pan M. G. pełnił służbę, tj. przez Wydział [...] Komendy [...] Policji, ze względu na zakres zadań przypisanych tej komórce, stanowi zdarzenie spełniające kryterium, o którym mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Organ wskazał, że ocena, czy dane zdarzenia spełnia wymogi, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., musi mieć charakter obiektywny. Organ zobligowany jest do ustalenia, czy dane zdarzenie pociągało za sobą realne i konkretne szczególne zagrożenie dla życia lub zdrowia. Ocena taka możliwa jest wyłącznie na podstawie pozostającej w dyspozycji organu dokumentacji. Z jej treści musi wynikać w sposób niebudzący wątpliwości, że takie szczególne zagrożenie dla życia lub zdrowia policjanta w związku z uczestnictwem przez niego w danym zdarzeniu wystąpiło. Organ podniósł, że jeżeli zebrane informacje (w szczególności operacyjne) wskazują na możliwość wystąpienia określonego rodzaju zagrożenia, to w takiej sytuacji można jedynie mówić o potencjalnym zagrożeniu, którego źródłem są te informacje. Ocena czynności oparta wyłącznie o uprzednio uzyskane informacje, może skutkować założeniem, że czynności te mogą być czynnościami o podwyższonym ryzyku, ale nie oznacza to, że urealniają i konkretyzują przedmiotowe zagrożenie. Ocena w kontekście abstrakcyjności, bądź realności danego zagrożenia następuje po przeprowadzeniu analizy (w oparciu o posiadaną przez organ dokumentację) rzeczywistego przebiegu czynności, w wyniku której zostanie potwierdzone lub zaprzeczone jaki w istocie był charakter tej czynności. Tylko ustalenie, na podstawie analizowanej dokumentacji, zaistnienia określonych okoliczności, może skutkować przyjęciem, że w danym przypadku, wystąpiło realne i konkretne zagrożenie dla życia i zdrowia. Ocena w tym zakresie, co już wcześniej zaakcentowano, musi mieć bowiem charakter obiektywny. Organ nie może a priori zakładać, że skoro zebrane informacje o charakterze operacyjnym uzasadniają wdrożenie przewidzianych przez przepisy procedur, odmiennych od przyjmowanych w innych przypadkach (a więc w sytuacji, gdy jedynie potencjalne przewiduje się wystąpienie określonego zagrożenia), już z tego względu winno się automatycznie kwalifikować takie zdarzenie jako szczególnie zagrażające życiu i zdrowiu, zwłaszcza, gdy w wyniku jego przebiegu takie szczególne zagrożenie nie wystąpiło. Przeciwne stanowisko, zobowiązujące do założenia ad hoc, bez konieczności odniesienia się do przebiegu zdarzenia, a tym samym do ustalenia faktu, który w rzeczywistości miał miejsce, sprowadzałoby tę ocenę nie do samego zdarzenia, w którym uczestniczył funkcjonariusz, ale do oceny informacji, która poprzedzała całe zdarzenie, w którym uczestniczył funkcjonariusz. Nawet gdyby przyjąć, że już sama wstępna informacja winna determinować ocenę całego zdarzenia, tj. czynności, w której uczestniczył policjant, to niewątpliwie ocena czy w danym przypadku wystąpiło realne i konkretne zagrożenie życia i zdrowia oparta byłaby nie na faktach (nie wynikałaby z rzeczywistego przebiegu zdarzenia), ale na założeniu o tym jaki charakter mogłoby mieć to zdarzenie. To mając na uwadze organ uznał, że w przedmiotowej sprawie z żadnej dokumentacji będącej w jego posiadaniu nie wynika, aby wnioskodawca w trakcie pełnienia służby w Policji, w okresie od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r., wykonywał czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Zdaniem organu brak jest podstaw do podważania ustaleń dokonanych, w tym zakresie, przez Komendanta [...] Policji. Dodatkowo organ zaznaczył, że z analizy dostępnej dokumentacji, ustalił bezsprzecznie, że nie zawierała ona informacji, na podstawie których można by było w sposób niebudzący wątpliwości wskazać, że M. G., pełniąc służbę w Wydziale [...] Komendy [...] Policji, pełnił ją w warunkach, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. W ocenie organu kluczowym jest, że nie wystarczy wykazać uczestnictwa wnioskującego o wydanie zaświadczenia w określonej kategorii zdarzeń, o których mowa w powołanych przepisach. Konieczne jest także ustalenie, że uczestnictwo w konkretnym zdarzeniu skutkowało wystąpieniem szczególnego zagrożenia dla życia lub zdrowia wnioskodawcy, a nie jedynie możliwością wystąpienia takiego zagrożenia. Organ podał, że organ dokonał stosowanej kwerendy materiałów pozostających w jego dyspozycji, wytypował te dokumenty, których treść mogła potencjalnie wskazywać, że zawiera istotne informacje z punktu widzenia celu jaki ma zostać osiągnięty tą kwerendą, a następnie przekazał je podmiotowi posiadającemu specjalistyczną wiedzę, który dokonał szczegółowej analizy i oceny tej dokumentacji. Organ Policji jest bowiem w pełni uprawniony do wykorzystania zasobu kadrowego, którym dysponuje. W interesie wnioskodawcy jest z kolei, by oceny przedłożonej dokumentacji dokonywały osoby zatrudnione w komórkach organizacyjnych, które w praktyce niejednokrotnie wykonują zadania, w których istnieje szczególne zagrożenie życia lub zdrowia. KGP podniósł, że organ musi natomiast krytycznie zbadać prawidłowość przyjętych ocen cząstkowych, a tym samym ustalić jakie kryteria przyjęto uznając określone zdarzenie lub zdarzenia jako spełniające warunki, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Jeśli kryteria te nie odnoszą się bezpośrednio do samego zdarzenia, w którym uczestniczył funkcjonariusz, a jedynie wynikają z pewnego założenia o jego przebiegu, to słusznie nie mogły i nadal nie mogą determinować do przyjęcia, że czynność (zdarzenie), w którym uczestniczył funkcjonariusz, spełnia warunki, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Stwierdził, że na podstawie dostępnej dokumentacji brak jest możliwości wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę. Organ wskazał też m.in., że każdy wniosek jest rozpoznawany indywidualnie, a zakres prowadzanych przez organ czynności dostosowany jest do treści żądania zawartego w złożonym przez zainteresowanego wniosku. Postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi M. G., reprezentowanego przez adwokata, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych zarzucił naruszenie przepisów: 1. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.a w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. § 14 ust 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno- Skarbowej oraz ich rodzin (dalej również: rozporządzenia z 7 grudnia 2018 r.) poprzez dokonanie w toku postępowania o wydanie zaświadczenia niepełnego, nieprawidłowego postępowania dowodowego, błędnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, co doprowadziło do wydania przez Komendanta Głównego Policji postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia, a zatem stwierdzenie przez organ II instancji legalności sytuacji, w której w toku postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ I instancji zgromadzono, w zakresie służby M. G. w Wydziale [...] Komendy [...] Policji w latach 2012-2017, dokumenty stanowiące podstawę do wydania zaświadczenia w postaci: pisma z 30 sierpnia 2021 r. Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...] z 30 sierpnia 2021 r., w którym przekazano notatkę służbową z 30 sierpnia 2021 r. z treści której wynika, że w roku 2013 i 2014 w odniesieniu do skarżącego wykazano po 6 czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia oraz pisma Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...] z 26 listopada 2021 r,. w którym wskazano, iż "(...) we wskazanych realizacjach, w których uczestniczył asp. (w st. spocz.) M. G. jednoznacznie określone zostało i potwierdzone już na etapie planowania realizacji przez zleceniodawcę występowanie warunków szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu determinujących wykorzystanie specjalnych sił i środków" - pomimo powyższego organ administracji publicznej stwierdził, że brak jest dokumentów wskazujących na odbywanie przez M. G. służby w warunkach określonych w § 4 pkt. 1 rozporządzenia w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (dalej również: rozporządzenia) - pomimo że w toku postępowania wyjaśniającego, na skutek kwerendy materiałów Dowódca [...] Pododdziału [...] Policji w [...] wprost wskazał, że skarżący przynajmniej w roku 2013 i 2014 pełnił służbę w warunkach określonych w § 4 pkt. 1rozporządzenia, a zatem organy obu instancji dokonały ustaleń sprzecznych z treścią dowodów przytoczonych w uzasadnieniach, - co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia i braku wydania skarżącemu zaświadczenia o uprawnieniu do podwyższenia emerytury policyjnej, 2. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.a w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw, z art. 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. § 14 ust 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 7 grudnia 2018 r. poprzez dokonanie w toku postępowania o wydanie zaświadczenia niepełnego, nieprawidłowego postępowania dowodowego, błędnej, sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sytuacji, w której: a) Komendant Główny Policji - podobnie jak Komendant [...] Policji - nie dokonał samodzielnej analizy dokumentacji dotyczącej służby M. G. w Wydziale [...] K[...]P w okresie od 1 października 2012 r. do 30 kwietnia 2017r. w kontekście wypełnienia przez M. G. przesłanek do podwyższenia emerytury na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia, a pomimo tego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że nie dysponował dokumentacją potwierdzającą branie przez skarżącego udziału w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych albo interwencjach w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało szczególne zagrożenie życia lub zdrowia, zaś na s. 13 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia stwierdził, iż "Skoro dokumentacja dotycząca M. G. nie zawiera informacji o jego uczestnictwie w czynnościach szczególnie zagrażających jego życiu i zdrowiu, to organ nie jest uprawniony do dowiedzenia przyczyn takiego stanu rzeczy - pomimo, ze w aktach postępowania nie znajduje się ani jeden dokument wskazujący na dokonanie przez Komendanta [...] Policji lub Komendanta Głównego Policji analizy dokumentacji możliwej do uzyskania przez organy pod kątem ustalenia tego, czy konkretne czynności realizacyjne wykonywane przez M. G. jako funkcjonariusza Wydziału [...] K[...]P następowały w warunkach szczególnie zagrażających jego życiu i zdrowiu, b) organ I instancji celowo i świadomie zaniechał samodzielnego dokonania kwerendy i analizy materiałów, albowiem w piśmie z 29 lipca 2021 r. (k. 10-11) zwrócił się do Dowódcy [...] Pododdziału [...] w [...] z prośbą o przeprowadzenie kwerendy w oparciu o procedurę z dnia 22 grudnia 2008 r. dotyczącą wydawania zaświadczeń w sprawach o podwyższenie emerytury policyjnej policjantom zwolnionym ze służby, której treść nie znajduje się w aktach postępowania, a w przedmiotowym piśmie wskazano: "Ocenę należy sporządzić zgodnie z zatwierdzoną przez Komendanta [...] Policji procedurą z 22 grudnia 2008 roku. Zarówno pozytywną jak i negatywną oceni należy szczegółowo uzasadnić. W przypadku negatywnej oceny proszę o precyzyjne wskazanie przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b oraz w 4 pkt 1 rozporządzenia, które nie zostały spełnione przez [...]. M. G..", co oznacza iż: - Komendant [...] Policji zgodnie z wewnętrzną procedurą przerzucił obowiązek dokonania analizy materiałów dowodowych będących podstawą do wydania zaświadczenia na Dowódcę [...] Pododdziału [...] w [...] (zob. uzasadnienie na s. 11: "Organ dokonał bowiem stosowanej kwerendy materiałów pozostających w jego dyspozycji, wytypował te dokumenty, których treść mogła potencjalnie wskazywać, je zawiera istotne informacje z punktu widzenia celu jaki ma zostać osiągnięty tą kwerendą, a następnie przekazał je podmiotowi posiadającemu specjalistyczną wiedzy, który dokonał szczegółowej analizy i oceny tej dokumentacji"), - następnie Komendant [...] Policji zignorował treść pisma Dowódcy [...] Pododdziału [...] w [...] z 30 sierpnia 2021r., w którym przedstawiono wyniki kwerendy, którą zlecił sam organ I instancji oraz treść pisma z 26 listopada 2021 r. w której w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wskazano, że przynajmniej w latach 2013 i 2014 skarżący wypełnił przesłanki do podwyższenia emerytury policyjnej wskazane w § 4 pkt 1 rozporządzenia, - w postanowieniu nr [...] Komendanta [...] Policji, toczy on polemikę z wynikami kwerendy przeprowadzonymi na jego żądanie, ostatecznie nie uznając wykonywania przez skarżącego ani jednej czynności operacyjno-rozpoznawczej lub dochodzeniowo-śledczej albo interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało szczególne zagrożenie życia lub zdrowia, - Komendant Główny Policji nie przeprowadził po wpływie zażalenia ani jednej czynności mającej na celu zweryfikowanie dokumentacji archiwalnej oraz znajdującej się w dyspozycji jednostek Komendy [...] Policji, dotyczącej czynności realizacyjnych, w których brał udział M. G., nie przeprowadził należytego uzupełniającego postępowania dowodowego, zaś a priori przyjął, że brak jest dokumentacji potwierdzającej występowanie realizacji o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia, mimo że sam Dowódca [...] Pododdziału [...] w [...] stwierdził wystąpienie przynajmniej 24 takich czynności, co uczynił na podstawie dokumentacji w postaci Dzienników Realizacji Bojowych Wydziału [...] K[...]P, która to dokumentacja nie została samodzielnie przeanalizowana przez organ ani I ani II instancji i nie została załączona do akt postępowania, c) zgodnie pismem znajdującym się na k. 16 i notatką z k. 17, w przedmiotowej sprawie Dowódca [...] Pododdziału [...] w [...] dokonał wyłącznie analizy "dzienników realizacji bojowych z użyciem broni palnej" - sygn. arch. - [...] (tom I-X) oraz sygn. arch. [...] (tom I-III), pomijając wszystkie czynności realizacyjne przy których funkcjonariusze nie używali broni palnej - pomimo, że również takie czynności, związane np. z likwidowaniem laboratoriów w których znajdowały się niebezpieczne dla życia lub zdrowia substancje chemiczne, istniało zagrożenie pożaru lub wybuchu mogą stanowić czynności, o których mowa w § 4 pkt. 1 rozporządzenia, d) organy obu instancji pominęły wszystkie interwencje lub czynności określone w § 4 ust. 1 rozporządzenia w okresie delegowania M. G. do służby w [...] Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...], e) organ II instancji, jak i organ I instancji, pominął w sensie materialnym, iż zgodnie z § 14 ust 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 7 grudnia 2018 r., zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury wydawane jest na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy Policji, a zatem brak jest możliwości odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści wobec rzekomego braku dokumentów potwierdzających wykonywanie służby w warunkach określonych w § 4 pkt. 1 rozporządzenia w sytuacji, w której akta osobowe policjanta i inne dokumenty, wystawione m.in. przez Dowódcę [...] Pododdziału [...] w [...] potwierdzają pełnienie służby w tychże warunkach, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia i braku wydania skarżącemu zaświadczenia o uprawnieniu do podwyższenia emerytury policyjnej, 3. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wskutek braku wymienienia w uzasadnieniu wszystkich interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego oraz czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych i brak wskazania przez Komendanta Głównego Policji które z nich i z jakich przyczyn uznane lub nieuznane zostały za wykonywane w warunkach określonych w § 4 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., a co za tym idzie - brak prawidłowego, umożliwiającego weryfikację stanowiska Organu, uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, wobec czego na podstawie lektury uzasadnień postanowień brak jest choćby możliwości ustalenia w ilu łącznie czynnościach realizacyjnych uczestniczył skarżący jako funkcjonariusz Wydziału [...] Komendy [...] Policji i na czym polega różnica między czynnościami wyselekcjonowanymi w notatce z 30 sierpnia 2021 r. przesłanej przez Dowódcę [...] Pododdziału [...] Policji w [...] a pozostałymi czynnościami, które wykonywał M. G. w toku służby, co w konsekwencji sprawia, że brak jest możliwości pełnej weryfikacji prawidłowości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Komendanta [...] Policji, 4. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny przez Komendanta Głównego Policji oraz Komendanta [...] Policji od utrwalonej praktyki wydawania zaświadczeń uprawniających do podwyższenia emerytury na podstawie § 4 pkt. 1 rozporządzenia, wobec funkcjonariuszy policji pełniących służbę w Wydziale [...] K[...]P, w tym również funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę w Wydziale [...] K[...]P w tym samym okresie co skarżący M. G., a często - brali udział w tych samych czynnościach realizacyjnych i bojowych, co ma wpływ na wynik sprawy, że doprowadziło do jej rozstrzygnięcia w sposób odrębny od przynajmniej kilkunastu innych postępowań w sprawie funkcjonariuszy znajdujących się w tożsamej sytuacji faktycznej i prawnej, 5. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 219 k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno- Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin w zw. z § 4 pkt. 1 rozporządzenia w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) poprzez utrzymanie zaskarżonym postanowieniem w mocy postanowienia Komendanta [...] Policji nr [...] z [...] grudnia 2021 r. w przedmiocie wydania M. G. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w okresie od dnia 22 listopada 2004 roku do dnia 30 kwietnia 2017 roku w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia w sytuacji, w której: a) ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący wypełnił wszystkie przewidziane prawem przesłanki, od których uzależnione jest wydanie przedmiotowego zaświadczenia, b) nieprawidłowa jest wykładnia jakoby po sześć interwencji lub czynności wykonanych przez wnioskodawcę w roku 2013 oraz 2014 wymienionych w uzasadnieniu postanowienia nie nastąpiły w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, co jest sprzeczne z opisem wymienionych czynności, pismem Dowódcy [...] Pododdziału [...] z 29 listopada 2021 r. w którym wskazano, że realizacje w których uczestniczył wnioskodawca wpisują się w § 4 pkt 1 rozporządzenia oraz z regulaminem Komendy [...] Policji, c) wnioskodawca brał udział w znacznie większej liczby interwencji oraz czynności w rozumieniu § 4 pkt 1 rozporządzenia, zwłaszcza w latach 2013-2017, gdy pełnił służbę w Wydziale [...] K[...]P, które to interwencje oraz czynności nie zostały wymienione w treści zaskarżonego postanowienia ani poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, co zostało zaaprobowane przez Komendanta Głównego Policji, również w okresie służby skarżącego w Oddziale [...] Policji w [...] wykonywał on czynności o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia, d) nie polega na prawdzie twierdzenie zawarte na s. 14 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, jakoby "organy Policji wyczerpały możliwości dowodowe w zakresie ustalenia dokumentów popalających na wydanie żądanego zaświadczenia na podstawie art. 218 § 1 k.p.a., tj. dokonały analizy prowadzonych przez te organy ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w ich posiadaniu" - skoro akta postępowania administracyjnego oraz treść wewnętrznej procedury z 22 grudnia 2008 r. wprost wskazują na fakt, że wszystkie czynności w tym zakresie zlecono innym jednostkom Policji, zaś niekorzystne dla organu wyniki kwerendy zostały przez organ I oraz II stopnia zignorowane, a do analizy wyselekcjonowana została wyłącznie część materiałów znajdujących się w Wydziale [...] i Archiwum Komendy [...] Policji, e) nie jest prawdą, że zagrożenie występujące w przypadku czynności służbowych wykonywanych przez skarżącego miało charakter potencjalny, a jego zaistnienie nie wynikało z dokumentacji. Pełnomocnik powołał się na pismo Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...], o którym była już mowa wyżej. Przywołał jego treść. f) organ II instancji, w ślad za organem I instancji, zupełnie pominął przy rozstrzyganiu sprawy specyfikę służby w Wydziale [...] K[...]P, wynikającą m.in. z Regulaminu Komendy [...] oraz pisemnego stanowiska Dowódcy [...] Pododdziału [...] sporządzonego na żądanie organu I instancji, co w konsekwencji doprowadziło do wydania nielegalnego, nieprawidłowego postanowienia w przedmiocie utrzymania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, z uzasadnieniem tego faktu nieprawdziwymi twierdzeniami o braku dokumentacji potwierdzającej wykonywanie przez skarżącego czynności w warunkach szczególnego zagrożenia życia lub zdrowia. Pełnomocnik wniósł też o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci: a) zaświadczenia z dnia [...] lipca 2012 r. [...] stwierdzającego, że wymieniony w nim funkcjonariusz pełniący służbę w Wydziale [...] Komendy [...] Policji pełnił służbę w Policji w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia w okresie od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 31 grudnia 2011 r., b) zaświadczenia z dnia 22 sierpnia 2018 r. stwierdzającego, że wymieniony w nim funkcjonariusz pełniący służbę w Wydziale [...] Komendy [...] Policji pełnił służbę w Policji w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia w latach: 2012, 2013, 2014, 2015 i 2016 c) zaświadczenia z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] dot. stwierdzającego, że wymieniony w nim funkcjonariusz pełniący służbę w Wydziale [...] Komendy [...] Policji pełnił służbę w Policji w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia w latach: 2005, 2006, 2007, 2008, - na okoliczność odstąpienia przez Komendanta [...] Policji i Komendanta Głównego Policji od utrwalonej praktyki wydawania zaświadczeń uprawniających do podwyższenia emerytury na podstawie § 4 pkt. 1 rozporządzenia wobec funkcjonariuszy policji pełniących służbę w Wydziale [...] K[...]P d) procedury z dnia 22 grudnia 2008 r. dotyczącą wydawania zaświadczeń w sprawach o podwyższenie emerytury policyjnej policjantom zwolnionym ze służby — na okoliczność ustalenia treści procedury, według której Komendant [...] Policji przeprowadza postępowanie w sprawie o wydanie zaświadczenia o podwyższenie emerytury policyjnej policjantom zwolnionym ze służby. W obszernym uzasadnieniu skargi pełnomocnik rozszerzył argumentację w zakresie podniesionych zarzutów. Pełnomocnik wskazał m.in., że w kwerendzie dokumentów nie uwzględniono pełnej dokumentacji dotyczącej realizacji wykonywanych przez skarżącego, z góry pomijając czynności realizacyjne w ramach których nie była wykorzystywana broń palna, a zagrożenie życia lub zdrowia wynikało np. z wykonywania zadań w warunkach zagrożenia zatrucia substancjami chemicznymi lub wybuchu substancji łatwopalnej. W efekcie, dokonanie analizy wszystkich dzienników realizacji, notatek służbowych, dokumentacji dotyczącej konkretnych czynności itp., a nie wyłącznie dokumentów wyselekcjonowanych przez Wydział [...] i Archiwum, doprowadziłoby do ustalenia, że skarżący brał udział rocznie w przynajmniej sześciu czynnościach operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych albo interwencjach w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało szczególne zagrożenie życia lub zdrowia. Jednakże sytuacja, w której Komendant [...] Policji sam zlecił Dowódcy jednostki przeprowadzenie analizy dokumentacji, a następnie pominął wyniki przeprowadzonej analizy, pomimo że sam organ nie zapoznał się z dokumentacją, która była analizowana - zaś Komendant Główny Policji, pomimo podniesienia tych zarzutów w zażaleniu, tę sytuację zaaprobował i uznał za legalną - stanowi oczywiste naruszenie prawa, przekreślające w całości legalność i prawidłowość wydanych postanowień. Pełnomocnik podkreślił, że organy obu instancji zaniechały dokonania samodzielnej analizy akt zgromadzonych w zakresie służby skarżącego w Wydziale [...] K[...]P, nakazując dokonanie kwerendy w oparciu o procedurę z dnia 22 grudnia 2008 r. Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...]. Pełnomocnik zaznaczył także, że w przedmiotowej sprawie, na skutek kwerendy, przeprowadzonej w sposób niepełny, bo w oparciu jedynie o część dokumentacji archiwalnej dot. realizacji wykonywanych przez Wydział [...], Dowódca [...] Policji w [...] przekazał notatkę, z której w sposób jednoznaczny wynika, że skarżący wykonywał czynności określone w § 4 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 maja 2005 r., a organy ustalenia takiego nie dokonały i odmówiły wydania zaświadczenia choćby za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2014 r. Zdaniem pełnomocnika skoro organy uznały, że poszczególne czynności, z góry określone jako skrajnie ryzykowane, związane z zatrzymywaniem szczególnych niebezpiecznych przestępców czy likwidacją nielegalnych laboratoriów nie wiązały się ze szczególnym zagrożeniem życia lub zdrowia, to stanowisko takie powinni uzasadnić w oparciu o zgromadzoną dokumentację archiwalną, czego jednak nie uczynili, gdyż analizę dokumentacji powierzyli innym jednostkom Policji, by następnie zignorować treść tejże analizy. Powołanie się na rzekomy brak dowodów na to, że w danej konkretnej sytuacji, w danym zdarzeniu, istniało realne i konkretne, szczególne zagrożenie życia lub zdrowia, ma charakter nieuzasadniony i nie wynika z jakiejkolwiek pogłębionej analizy ze strony organu. Dalej pełnomocnik wskazał, że w postępowaniu administracyjnym dot. wydania zaświadczenia, kluczowym składnikiem uzasadnienia powinno być określenie dokumentów, na podstawie których wydane zostało postanowienie oraz wynikających z nich faktów. Fakty istotne w sprawie o wydanie zaświadczenia potwierdzającego uprawnienie do podwyższenia emerytury policyjnej to określenie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych albo interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego, w których skarżący brał udział w okresie objętym żądaniem wydania zaświadczenia oraz określenie, czy z dokumentacji uzyskanej w toku postępowania wyjaśniającego wynika, czy czynności te wykonywane były w warunkach szczególnego zagrożenia życia lub zdrowia skarżącego. W ocenie pełnomocnika, uzasadnienie zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Policji oraz poprzedzającego go postanowienia Komendanta [...] Policji nie zawiera nawet wskazania, w ilu czynnościach w rozumieniu § 4 pkt 1 rozporządzenia M. G. brał udział. Brak jest zatem choćby możliwości ustalenia w ilu łącznie czynnościach realizacyjnych uczestniczył skarżący jako funkcjonariusz Wydziału [...] Komendy [...] Policji i na czym polega różnica między czynnościami wyselekcjonowanymi w notatce z 30 sierpnia 2021 r. przesłanej przez Dowódcę [...] Pododdziału [...] Policji w [...] a pozostałymi czynnościami, które wykonywał M. G. w toku służby (a jest logiczne, że w trakcie około 5 lat służby, czynności tych było więcej niż 23). Organy nie wskazały też, jaka część dokumentacji dotyczącej czynności wykonywanych przez funkcjonariuszy Wydziału[...], znajdująca się w Wydziale [...] i Archiwum Komendy [...]Policji, w ogóle nie została poddana analizie i z jakich przyczyn. Pełnomocnik zwrócił także uwagę, że w zaskarżonym postanowieniu oraz poprzedzającym go postanowieniu brak jest wymienienia jakichkolwiek interwencji lub czynności określonych w § 4 ust. 1 rozporządzenia w okresie delegowania M. G. do służby w Polskim Kontyngencie Policyjnym Misji Unii Europejskiej w zakresie praworządności w [...]. Brak jest informacji, jaka dokumentacja analizowana była przez Biuro Międzynarodowej Współpracy Policji Komendy Głównej Policji i z jakich przyczyn ustalono, że brak jest danych uzasadniających wykonywanie czynności określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonym postanowieniu. Pełnomocnik odniósł się do zarzutów skargi. Wniósł o oddalenie wniosków dowodowych. Podniósł m.in., że organ wbrew temu co podnosi skarżący miał prawo do własnej oceny treści notatki z dnia 30 sierpnia 2021 r. przekazanej do organu wraz z pismem z dnia 30 sierpnia 2021 r. Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...]. Organ w uzasadnieniu postanowienia nr [...] wyjaśnił dlaczego w jego ocenie czynności wymienione w w/w pismach nie mogły być zakwalifikowane jako czynności podejmowane w warunkach szczególnych, które zagrażały życiu i zdrowiu skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W sprawie nie było podstaw do uwzględnienia wniosków dowodowych zawartych w skardze. W sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), warunkujące możliwość przeprowadzenia uzupełniającego postepowania dowodowego, nie zaszły istotne wątpliwości, o których mowa w powołanym przepisie, niezbędne do wyjaśnienia sprawy. Nadto, każda sprawa rozpatrywana jest przez organ indywidualnie. Okoliczność wydania określonej treści zaświadczeń innym funkcjonariuszom nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Wskazania wymaga nadto, że sposób przeprowadzenia postępowania, w tym zakres postępowania wyjaśniającego podlegający ocenie Sądu, w sprawie wydania zaświadczenia wynika z zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz akt sprawy. Jest oczywiste przy tym, że piastun organu przed wydaniem rozstrzygnięcia podejmuje szereg czynności w postępowaniu za pośrednictwem funkcjonariuszy lub zatrudnionych pracowników. Powyższe nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących wydawania zaświadczeń. Z zaskarżonego postanowienia wynika, że podpisane zostało przez osobę uprawnioną do działania w imieniu Komendanta Głównego Policji. Postanowienie organu I instancji podpisane zostało zaś przez samego piastuna organu. Organ podejmuje ostateczne rozstrzygnięcie i decyduje, czy istnieją podstawy do wydania zaświadczenia żądanej treści bądź odmowy jego wydania. W sprawie tej Sąd oddalił skargę w części w jakiej Komendant [...] Policji odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w okresie od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Zasadnie w ocenie Sądu Komendant Główny Policji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w tym zakresie. Organ wprawdzie nie odwołał się w odniesieniu do części tego okresu do obowiązującego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 167, poz. 1373), a dokonując oceny przywołał jedynie § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., jednakże powyższe pozostawało bez wpływu na wynik sprawy we wskazanym wyżej zakresie. Organ uwzględnił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi w odniesieniu do kwestionowanych postanowień obejmujących wskazany okres, albowiem zdaniem Sądu organ należycie przeprowadził w tym zakresie postępowanie. Organ nie naruszył w tym zakresie ani przepisu art. 218 § 2 k.p.a., ani art. 219 k.p.a., na podstawie którego wydano postanowienie. Postępowanie w tym zakresie nie pozwoliło na wydanie zaświadczenia o żądanej – wskazanej wyżej – treści, albowiem organ ustalił jednoznacznie, że konkretna wskazana w postanowieniu dokumentacja archiwalna dotycząca przebiegu służby wnioskodawcy za okres od dnia 22 listopada 2004 r. do dnia 30 września 2012 r. została wybrakowana konkretnymi protokołami, które zostały szczegółowo wymienione w postanowieniu organu I instancji. Organ przeanalizował nadto pozostały okres 2012 r. Analizie poddano Dziennik Realizacji Sekcji [...] Wydziału [...] rozpoczęty w dniu 3 stycznia 2012 r., zakończony w dniu 22 listopada 2012 r. sygn. arch. [...]. Organ wskazał, że po analizie archiwalnej dokumentacji służbowej udostępnionej przez [...] K[...]P nie odnaleziono materiałów potwierdzających pełnienie służby w warunkach, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W ocenie Sądu nie ma podstaw do podważenia stanowiska organu, że brak jest materiałów potwierdzających pełnienie w 2012 r. służby warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Z tych względów Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa oddalił skargę we wskazanym wyżej zakresie. Sąd uwzględnił natomiast skargę w pozostałej kwestionowanej części, która obejmowała odmowę wydania przez organ I instancji zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. dotyczącego okresu służby od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. W tym też zakresie uchylone zostało utrzymujące je w mocy postanowienie Komendanta Głównego Policji. Zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia, emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13 (Dz. U. poz. 736) orzekł, iż § 4 pkt 1 rozporządzenia, w zakresie w jakim stanowi o bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia, jest niezgodny z art. 15 ust. 6 w zw. z ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu ww. wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że Rada Ministrów, na mocy art. 15 ust. 6 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy (...), była uprawniona do przykładowej egzemplifikacji w rozporządzeniu ustawowego pojęcia warunków "szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu" oraz określenia szczegółów realizacji tego wymogu podwyższenia emerytury mając na uwadze ustawowe wytyczne. Zauważył nadto, że słowo "bezpośrednie" z § 4 pkt 1 rozporządzenia nie stanowi merytorycznego rozwinięcia przysłówka "szczególnie" z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Zwrot "bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia" dotyczy związku przyczynowo-skutkowego i nakazuje adresatom § 4 pkt 1 rozporządzenia odwołać się do konkretnej koncepcji związku przy określeniu, czy został spełniony ustawowy warunek emerytury. Natomiast zwrot "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" odnosi się do kwalifikacji zagrożenia per se, rozumianej jako stwierdzenie istnienia zagrożenia innego niż normalne następstwo pełnienia służby, przy założeniu, że w jej istotę wpisane jest ryzyko zagrożenia życia i zdrowia. Z perspektywy ustawowej regulacji ważne jest, aby zagrożenie nie było normalnym następstwem służby, ale miało charakter wyjątkowy. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, przepis § 4 pkt 1 rozporządzenia wymaga, aby zagrożenie nie tylko miało charakter "szczególny", ale również pozostawało w ściśle określonej ("bezpośredniej") relacji kauzalnej z czynnościami funkcjonariusza. Uprawnienia do takiego dookreślenia ustawowego warunku podwyższania emerytury nie można wywieść z art. 15 ust. 6 w zw. z ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wprowadzenie w ww. przepisie rozporządzenia kryterium "bezpośredniości" doprowadziło do zawężenia ustawowego wymogu podwyższania emerytury. Biorąc pod uwagę akta sprawy Sąd za dowolne uznał ustalenia organów obu instancji, że w toku postępowania wyjaśniającego nie zostało wykazane, że skarżący w czasie wykonywania obowiązków służbowych w 2013 i 2014 r. podejmował co najmniej 6 razy czynności operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia lub zdrowia. Ocena organu nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W treści notatki służbowej z dnia 30 sierpnia 2021 r. wymienione zostały konkretne interwencje podejmowane przez M. G. m.in. w 2013 i 2014 r. (wymieniono po 6 takich interwencji w 2013 i 2014 r.). Nie ma potrzeby ich przytaczania w tym miejscu, albowiem zostały jednoznacznie wskazane w postanowieniu organu I instancji na stronie 20 i 21 postanowienia. Wymienione zostały przy tym w samej notatce służbowej sporządzonej po analizie archiwalnej dokumentacji służbowej udostępnionej przez [...] K[...]P (analizie poddano Dziennik realizacji Bojowych Sekcji [...] Wydziału [...] K[...]P). W ocenie Sądu argumentacja organu, która przedstawiona została w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2021 r. nie pozwala na zakwestionowanie wymienionych w notatce konkretnych czynności podjętych przez skarżącego w określonych dniach, jako czynności podjętych w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia lub zdrowia. Skarżący uczestniczył w zatrzymaniu konkretnych osób w konkretnych sytuacjach i w określonych dniach. Okoliczność, że skarżący wykonywał typowe czynności przypisane funkcjonariuszom tego Wydziału ([...]), na co powołuje się organ, nie jest przeszkodą do stwierdzenia, że w trakcie wymienionych w notatce czynności podejmowanych przez skarżącego istniało zagrożenie zdrowia lub życia. Sąd nie podważa twierdzenia K[...]P że "istotą służby w Policji jest stałe ryzyko zagrożenia związane z normalnymi następstwami tej służby", jednakże nie można się zgodzić, że wykonywanie przez skarżącego wymienionych w notatce konkretnych czynności, także wówczas, gdy są to typowe czynności przypisane funkcjonariuszom Wydziału [...], jak m.in. zatrzymywanie osób należących do zorganizowanych grup przestępczych lub osób podejrzanych o dokonanie zabójstw, nie pozwala na zakwalifikowanie tych czynności jako podejmowanych w sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia. Tego rodzaju czynności, jak wymienione w notatce służbowej z dnia 30 sierpnia 2021 r. nie są np. typowymi czynnościami wykonywanymi przez każdego policjanta, którego służba co do zasady związana jest z wystąpieniem wielu potencjalnych zagrożeń dla życia lub zdrowia. Okoliczność, że każdy funkcjonariusz ślubuje m.in. strzec bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli, nawet z narażeniem życia (art. 27 ust. 1 ustawy o Policji), na co także powołał się organ, nie daje podstaw do odmowy wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy funkcjonariusz faktycznie podejmował co najmniej 6 razy w ciągu roku czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 wymienionego rozporządzenia, nawet, gdy co do zasady tego "rodzaju" czynności jako "typowe" przypisane były funkcjonariuszom tego Wydziału. Nadto, nawet jeśli można było mieć jakiekolwiek wątpliwości co do kwalifikowania tych konkretnych podjętych przez skarżącego czynności jako czynności podjętych w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia, to wątpliwości te całkowicie rozwiewają wyjaśnienia Dowódcy [...] Pododdziału [...] Policji w [...] przedstawione w piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. Wbrew twierdzeniom KGP w notatce służbowej z dnia 30 sierpnia 2021 r. nie wskazano wyłącznie uczestnictwa w "określonej kategorii zdarzeń, o których mowa w powołanych przepisach", ale wskazano na konkretne podjęte przez skarżącego czynności w ściśle określonych dniach. Organ odwoławczy w żaden sposób nie podważył skutecznie w postanowieniu, że podjęte przez skarżącego w 2013 i 2014 r. (6 razy w każdym roku) konkretne wymienione przez organ I instancji czynności nie zostały podjęte w przez skarżącego w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia. Dowódca [...] Pododdziału [...] Policji w [...] w piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. jednoznacznie wskazywał, że podczas wykonywanych przez skarżącego realizacji nie było mowy o napastniku nieokreślonym, że zagrożenie nie było "wyimaginowane". KGP wskazuje, że "Ocena czynności oparta wyłącznie o uprzednio uzyskane informacje, może skutkować założeniem, że czynności te mogą być czynnościami o podwyższonym ryzyku, ale nie oznacza to, że urealniają i konkretyzują przedmiotowe zagrożenie". Organ nie wskazał jednak, co jego zdaniem urealniłoby i skonkretyzowało zagrożenie podczas tych podjętych przez skarżącego konkretnych czynności wymienionych w notatce służbowej z dnia 30 sierpnia 2021 r., w sytuacji, gdy Dowódca [...] Pododdziału [...] Policji wskazał, że w tej notatce wymienione zostały jedynie te realizacje, tj,. czynności, w których skarżący uczestniczył, a przedmiotowe warunki szczególnie zagrażające życiu i zdrowiu występowały. Dowódca wskazał też na realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia i zdrowia. Odmienna ocena Komendanta Głównego Policji wyrażona w zaskarżonym postanowieniu musiała, w świetle powyższego, zostać uznana za dowolną, tym bardziej, że organ mając wiedzę o istnieniu dokumentacji, na podstawie której wskazano konkretne podejmowane przez skarżącego czynności, sam nie wskazał przebiegu zdarzeń (do czego się odwołuje na stronie 10 postanowienia), które kwestionuje w zakresie istnienia zagrożenia życia lub zdrowia. Uchybienie przepisowi art. 80 k.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy we wskazanym zakresie. Nadto, zarówno w tym wskazanym wyżej zakresie, jak i w zakresie odmowy wydania skarżącemu zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., tj. obejmującego okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2017 r., naruszony został również przepis art. 218 § 2 k.p.a. Organy nie przeprowadziły bowiem pełnego postępowania wyjaśniającego. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego. Zaświadczenie nie rozstrzyga bowiem żadnej sprawy i nie tworzy nowej sytuacji prawnej ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Przepis art. 218 § 2 k.p.a. uprawnia organ administracji publicznej do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, lecz tylko w koniecznym zakresie. Oznacza to, że może ono odnosić się do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca. W wyroku z 8 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 872/1 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż organy administracji prowadzące postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia winne są nie tylko zbadać całość dokumentacji mogącej potwierdzić uprawnienia funkcjonariusza, lecz także wyjaśnić (ustalić) na podstawie przebiegu służby skarżącego i jej charakteru, gdzie mogą znajdować się szczegółowe dane z okresu tej służby, a nie ograniczać się w tym zakresie do kontroli akt osobowych skarżącego i pism informacyjnych od poszczególnych jednostek (...). Jest to warunkiem uznania postępowania za przeprowadzone zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażonej w przepisie art. 7 K.p.a., stosownie do której organy administracji publicznej "podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy", a zasada ta ma zastosowanie także do postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 K.p.a. w zw. z art. 1 pkt 4 K.p.a. W sprawie niniejszej organ nie dokonał jednakże pełnych ustaleń faktycznych, w tym dotyczących twierdzenia zażalenia, że poza wskazanymi czynnościami podejmowanymi w latach 2013-2017 wymienionymi w postanowieniu organu I instancji, skarżący podejmował też m.in. czynności związane z likwidowaniem nielegalnego laboratorium, w którym znajdują się niebezpieczne substancje chemiczne, istnieje zagrożenia wystąpienia pożaru, czy wybuchu. W zażaleniu podniesiono, że skarżący brał udział w takich realizacjach i interwencjach, zwłaszcza w latach 2013-2017, a nie zostały wymienione w treści postanowienia organu I instancji, a zatem jak podniesiono nie zostały poddane analizie. W istocie z postanowienia organu I instancji, jak również zaskarżonego postanowienia nie wynika, aby analizie poddano inną dokumentację archiwalną udostępnioną przez [...] K[...]P niż Dzienniki Realizacji Bojowych. Komendant Główny Policji – nie powołując się na żadną dokumentację w tym zakresie – stwierdził jedynie, że nie można zakładać a limine, że wykonywanie określonych czynności polegających m.in. na likwidacji nielegalnego laboratorium, w którym znajdują się substancje chemiczne, "świadczy już niewątpliwie o wykonywaniu czynności szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" (str. 9 zaskarżonego postanowienia). Treść postanowienia organu I instancji i organu II instancji nie wskazuje i nie wyjaśnia, czy istnieją inne dokumenty bądź rejestry wskazujące inne czynności podejmowane przez skarżącego w służbie w latach 2013-2017, poza przywołanymi Dziennikami Realizacji Bojowych, które mogłyby zostać poddane analizie pod kątem możliwości wydania zaświadczenia żądanej treści. Jednocześnie z postanowienia Komendanta Głównego Policji wynika, że organ nie tylko nie kwestionuje podejmowania przez skarżącego tego rodzaju czynności jak likwidacja nielegalnego laboratorium, ale przyjmuje wprost, że czynności takie skarżący podejmował. Organ nie wyjaśnia jednakże na podstawie jakiej dokumentacji przyjmuje powyższe, nie określa na czym dokładnie czynności te polegały – nie ocenia ich wprost na gruncie § 4 pkt 1 rozporządzenia – a jedynie stwierdza, że nie kwalifikuje ich jako czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Tego rodzaju postępowanie nie stanowi o przeprowadzeniu koniecznego postępowania wyjaśniającego, o jakim mowa w art. 218 § 2 k.p.a. Jednocześnie, zarówno z akt sprawy, jak i postanowienia Komendanta [...] Policji i Komendanta Głównego Policji nie wynika jaką dokumentację, czy rejestry, ewidencje poddano analizie przy ocenie czynności podejmowanych przez skarżącego w okresie delegowania do służby w [...] Misji UE w zakresie praworządności w [...]. W piśmie Zastępcy Dyrektora Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP z dnia 3 sierpnia 2021 r. wskazano jedynie, że w Biurze dokonano analizy dostępnej dokumentacji "dotyczącej przygotowania i przebiegu" rotacji Jednostki ze szczególnym uwzględnieniem czynności służbowych wskazanych we wniosku [...]. M. G.. Wniosek wymienionego z dnia [...] lipca 2013 r. nie zawierał jednakże wskazania konkretnych czynności, które podejmował. Z postanowień organów obu instancji nie wynika także jakie czynności pełnione przez skarżącego podczas wymienionej służby poddano analizie, nie kwalifikując ich jako spełniających warunki § 4 pkt 1 rozporządzenia. W związku z tym, że z zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji nie wynika, jakie rejestry i dokumenty organy przeszukały, przejrzały, przeanalizowały (poza aktami osobowymi i Dziennikami Realizacji Bojowych Sekcji [...] Wydziału [...] K[...]P), w sytuacji, gdy skarżący twierdzi, że podejmował także inne czynności poza wymienionymi przez organ w postanowieniu, które mogą spełniać warunki określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia, zaszła podstawa do uchylenia obu postanowień we wskazanym już wyżej zakresie. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy postanowienie wydane we wskazanym wyżej zakresie z uchybieniem art. 218 § 2 k.p.a., naruszył nadto art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Rozpoznając ponownie wniosek skarżącego o wydanie zaświadczenia żądanej treści w zakresie obejmującym okres służby od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. organ będzie obowiązany ocenić raz jeszcze, czy zachodzą podstawy do wydania skarżącemu zaświadczenia żądanej treści, uwzględniając powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13. W tym celu organ podda szczegółowej analizie całą posiadaną dokumentację dotyczącą czynności podejmowanych przez skarżącego. W przypadku, gdyby w ocenie organu nadal brak było podstaw do wydania zaświadczenia żądanej treści, uzasadnienie postanowienia powinno szczegółowo wskazywać jaką dokładnie dokumentację, jakie rejestry, czy ewidencje poddano analizie i winno wyjaśniać dlaczego organ nie zakwalifikował określonych czynności, czy zadań wykonywanych przez skarżącego jako spełniających wymogi z § 4 pkt 1 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 119 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 powołanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania, jak w punkcie 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył wynagrodzenie pełnomocnika reprezentującego skarżącego (480 zł).