II SA/Gd 56/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. Ż., U. Ż., B. P. i A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną B. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 14 października 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 56/20, po rozpoznaniu skarg U. Ż., B. Ż., B. P.i A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego solidarnie na rzecz skarżących U. Ż. i B. Ż. kwotę złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem, doręczony został B. P. w dniu 5 listopada 2020 r. W dniu 21 czerwca 2022 r. B. P. wniosła skargę kasacyjną, wskazując w jej treści że zaskarża "decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nr [..] z 18 grudnia 2019 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarżąca w złożonej skardze kasacyjnej wskazuje literalnie, że zaskarża "decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nr [...] z 18 grudnia 2019 r.", w dalszej części skargi podnosząc zarzuty wobec organu administracji. Zauważyć jednak należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił tę decyzję ww. wyrokiem z 14 października 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 56/20, po rozpatrzeniu skargi na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 grudnia 2019 r. Z treści pisma skarżącej z 19 czerwca 2022 r. wynika, że jest to skarga kasacyjna i jest ona kierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał pismo skarżącej za skargę kasacyjną od wyroku z 14 października 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 56/20 wydanego w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 18 grudnia 2019 r. nr [..] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych. Jak wskazano powyżej, odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o przysługującej w terminie 30 dni od doręczenia wyroku skardze kasacyjnej, doręczony został B. P. 5 listopada 2020 r. Ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 6 listopada 2020 r., jednakże z uwagi na fakt, iż 5 grudnia 2020 r. przypadał w sobotę, termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął 7 grudnia 2020 r. Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Jak wynika zaś z akt sprawy skarga kasacyjna została nadana listem poleconym 21 czerwca 2022 r., a zatem znacznie po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, z akt wynika, że skarga sporządzona została przez B. P. Zgodnie z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Brak jednak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem Sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie drogą pocztową została sporządzona i podpisana przez B. P., pomimo prawidłowego pouczenia strony o zasadach wnoszenia tego środka zaskarżenia. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby wnosząca ten środek był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu przez B. P. w niniejszej sprawie, jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 oraz 177 § 1 p.p.s.a., jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 oraz 177 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.