IV SAB/Wr 36/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi S. T. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na okres zasiłkowy 2021/2022 postanawia: odrzucić skargę. 1 W skardze na bezczynność Wojewody D. z dnia 18 listopada 2021 r. skarżąca S. T. podniosła, że w dniu 10 sierpnia 2021 r. złożyła wnioski w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego i świadczenia 500+ dla syna L. T. Do chwili złożenia skargi sprawa nie została załatwiona, a strona nie otrzymała informacji o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. (dalej: Wojewoda) podniósł, że strona w dniu 4 sierpnia 2021 r. złożyła w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. wniosek o ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na urodzone w dniu 22 czerwca 2021 r. dziecko – L. T., na okres zasiłkowy 2021/2022. Ponadto, w dniu 10 sierpnia 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do zasiłku rodzinnego na w/w dziecko, na okres zasiłkowy 2020/2021 oraz wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do zasiłku rodzinnego na dzieci: L. T. oraz na A. C. Jak dalej podniósł organ, w związku z tym, że małżonek wnioskodawczyni – J. T. jest obywatelem niemieckim i zamieszkuje na terenie N., w dniu 13 sierpnia 2021 r. wnioski strony, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz art. 23a ustawy o świadczeniach rodzinnych zostały przekazane Wojewodzie w celu ustalenia, czy w tych sprawach mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. W następstwie uzupełnienia materiału dowodowego, w dniu 27 grudnia 2021 r. Wojewoda wydał informację przyznającą świadczenie wychowawcze na L. T. na okres od 22 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r., tj. na okres zasiłkowy 2021/2022. Ponadto, w dniu 28 grudnia 2021 r. Wojewoda wydał decyzje: - przyznającą zasiłek rodzinny oraz dodatek do zasiłku rodzinnego na L. T., na okres zasiłkowy 2020/2021; - przyznającą zasiłek rodzinny na dzieci: L. T. i A. C. , na okres zasiłkowy 2021/2022. Tym samym, postępowania z wniosków strony zostały zakończone. Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2022 r., wydanym na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozdzielono skargę strony z dnia 18 listopada 2021 r. w ten sposób, że: 1) skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na okres zasiłkowy 2021/2022 została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 35/22; 2) skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłków rodzinnego na okres zasiłkowy 2020/2021 została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 34/22; 3) skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłków rodzinnego na okres zasiłkowy 2021/2022 została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 36/22. Pismem z dnia 27 stycznia 2022 r. Sąd wezwał skarżącą w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 36/22 do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to po dwukrotnym awizowaniu w dniach – 1 lutego 2022 r. i 9 lutego 2022 r., zostało zwrócone do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2022 r. poz. 329 dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wymienione braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie - pomimo wezwania sądu - skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarga jaką wniosła strona w sprawie nie została przez nią podpisana w sposób wymagany przepisami prawa, jako że skargę opatrzono jedynie kserokopią podpisu strony. Tymczasem jedynie podpis nakreślony własnoręcznie przez stronę daje podstawę do nadanie biegu sprawie. Kserokopia podpisu nie jest bowiem równoważna podpisowi wymaganemu przez ustawę. Sąd podziela pogląd zaprezentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt II OZ 179/21 (dostępny na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że wszelkiego rodzaju mechaniczne odtworzenie nie może stanowić podpisu. Dlatego też nie jest podpisem, w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podpis wypisany maszyną, faksymilia, czy też kserokopia (podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy na tle art. 125 k.p.c. będącego odpowiednikiem art. 46 p.p.s.a. w wyroku z dnia 23 lipca 1998 r., sygn. akt III CKN 482/98, LEX nr 50698). Nadesłanie kserokopii podpisu nie będzie zatem spełniać wymagań z art. 46 § 1 p.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy, koniecznym było zatem wezwanie strony do podpisania skargi. Brak reakcji strony na to wezwanie obligował Sąd do odrzucenia skargi po myśli art. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przy czym skutek doręczenia stronie wezwania do podpisania skargi Sąd przyjął w drodze tzw. fikcji doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do podpisania skargi była dwukrotnie awizowana (w dniach 1 lutego 2022 i 9 lutego 2022 r.) oraz została zwrócona do Sądu w dniu 17 lutego 2022 r. Nie stwierdzając wadliwości w sposobie awizowania tej przesyłki Sąd przyjął - na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a.- skutek jej doręczenia stronie w dniu 15 lutego 2022 r. Liczony od tej daty termin 7 dni na podpisanie skargi minął bezskutecznie w dniu 22 lutego 2022 r., albowiem strona nie uzupełniła stwierdzonego braku formalnego skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a Sąd orzekał w sprawie na posiedzeniu niejawnym. ----------------------- 1