I SA/Gl 941/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na zawiadomienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia 6 maja 2022 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. (dalej także: organ) działając jako organ egzekucyjny, otrzymał do realizacji tytuł wykonawczy wystawiony w dniu 27 września 2021 r. przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (dalej: wierzyciel) wobec zobowiązanego A. D. (dalej także: skarżący) obejmujący należność pieniężną – opłatę za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego pojazdu mechanicznego. Następnie zawiadomieniem z dnia 6 maja 2022 r. organ egzekucyjny wezwał dłużnika zajętej wierzytelności, będącego bankiem, aby bez zgody tego organu nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego. W podstawie prawnej powyższego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego wskazany został art. 80 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 z późn. zm., dalej: u.p.e.a.). W piśmie z dnia 24 maja 2022 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo zatytułowane "Skarga na zajęcie rachunku bankowego (...) w sprawie sygn. akt [...]", wnosząc o "natychmiastowe zawieszenie postępowania egzekucyjnego". W odpowiedzi na skargę organ podnosił, iż zobowiązany zapytany o charakter pisma z dnia 24 maja 2022 r. zażądał potraktowania go jako skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Organ egzekucyjny nadmienił jednocześnie, iż zawarte w tejże skardze żądanie zawieszenia egzekucji zostało równolegle potraktowane jako wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, skierowany do organu. Wniosek ten rozpoznany został postanowieniem z dnia 13 czerwca 2022 r. o zawieszeniu egzekucji, o co wnosił również wierzyciel. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga na zawiadomienie z dnia 6 maja 2022 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. W myśl z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W tym miejscu zaakcentować trzeba, że na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei na mocy art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle powyższego katalogu spraw, w których właściwy jest sąd administracyjny należy podnieść, że treść art. 3 § 2 pkt 3) P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, iż w ustawie tej wymieniony przepis stanowi podstawę zaskarżania do sądu administracyjnego jedynie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (i to tylko takich, na które służy zażalenie). Art. 3 § 2 P.p.s.a. przewiduje też możliwość skarżenia do sądu administracyjnego bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności, określone w art. 3 § 2 pkt 4), tj. inne akty i czynności z zakresu działania organów (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04, ONSA WSA 2004, nr 2, poz. 30). Podkreślić należy, że zaskarżone zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego nie mieści się w wyżej powołanej kategorii spraw, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2013r., sygn. akt III SA/Wa 1459/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to bowiem czynność egzekucyjna dokonywana w trakcie prowadzenia przez organ administracji postępowania egzekucyjnego. Na jej podstawie następuje odebranie zobowiązanemu swobody rozporządzania prawem majątkowym (por. D. R. Kijowski [red.], Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2010, s. 72). Samo zastosowanie zajęcia egzekucyjnego nie podlega z wyżej podanych przyczyn kognicji sądu administracyjnego. Tym samym skarga wniesiona na powyższe zawiadomienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy skarżącemu, że badanie przez sąd administracyjny zasadności i prawidłowości zastosowania środka egzekucyjnego jest możliwe dopiero w ramach kwestionowania ostatecznego postanowienia w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, wydanego przez organ nadzoru w trybie przewidzianym w art. 54 u.p.e.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6) P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.