I OSK 2151/23

Dnia 28 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. R. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skarg kasacyjnych A. R. oraz W. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 469/22 ze skargi W. R. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 grudnia 2021 r. znak DP-III.025.1.53.2021.MD/21 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 listopada 2022r., sygn. akt I SA/Wa 469/22, oddalił skargę W. R. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 grudnia 2021 r., znak DP-III.025.1.53.2021.MD/21, w przedmiocie umorzenia postępowania. Od powyższego wyroku A. R. oraz W. R. złożyły dwie oddzielne skargi kasacyjne. Wnioskiem z dnia 12 lutego 2024 r. A. R., złożyła wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 2/22. W uzasadnieniu wskazała, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie z sprawie o sygn. akt K 2/22 o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. poz. 1491 – dalej "Nowelizacja K.p.a."),w zakresie, w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a także z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Skarżąca podniosła, że zarzuty jej skargi kasacyjnej oscylują wokół w/w nowelizacji K.p.a., a co najmniej jeden odnosi się wprost do art. 2 tej ustawy. Zdaniem skarżącej, pomiędzy rozpoznawaną sprawą a postępowaniem przed Trybunałem Konstytucyjnym zachodzi związek tego rodzaju, że wynik toczącego się przed Trybunałem postępowania w sprawie o sygn. akt K 2/22 ma charakter prejudycjalny w stosunku do niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To zaś uzasadnia zawieszenie niniejszego postępowania. Pozostałe strony postępowania nie sprzeciwiły się wnioskowi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, a zagadnienie wstępne, będące przyczyną zawieszenia, musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. W niniejszej sprawie takim postępowaniem jest toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich postępowanie w sprawie sygn. akt K 2/22 o stwierdzenie, że art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej w zakresie, w jakim uniemożliwia stwierdzenie wydania decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a także z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Jak wynika ze złożonego do Trybunału Konstytucyjnego wniosku, zastrzeżenia Rzecznika budzi przyjęte w zaskarżonym przepisie rozwiązanie intertemporalne, które nakazuje umorzenie postępowań pozostających w toku. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że znaczna część zarzutów skargi kasacyjnej oparta została na art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej w powiązaniu m.in. z przepisami Konstytucji RP wskazanymi we wniosku Rzecznika. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomiędzy rozpoznawaną sprawą a postępowaniem przed Trybunałem zachodzi zatem związek, o którym mowa w w/w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt K 2/22. Przeciwko zawieszeniu niniejszego postępowania nie przemawia zasada sprawiedliwego i jawnego rozpoznawania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wynikająca z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, skoro żądaniu skarżącej kasacyjnie nie sprzeciwiła się żadna ze stron. Wobec tego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak na wstępie.