II SA/Wr 36/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku W. M. przy ul. R. [...] we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. M. przy ul. R. [...] we W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2022 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia spowodowanego nadmiernie pogorszonym stanem technicznym budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W. M. przy ul. R. [...] we W. (dalej jako "wspólnota"; "skarżąca"), w skardze na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu (dalej jako "organ") z [...] 2022 r. (nr [...]) nakazującej usunięcie zagrożenia spowodowanego nadmiernie pogorszonym stanem technicznym budynku poprzez realizację określonych robót w wyznaczonych terminach, wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie przez skarżącą zaskarżonej decyzji może spowodować realizację obowiązków, do których wykonania nie jest ona zobowiązana w ramach decyzji wydanej na podstawie art. 66 PB. Podkreślono, że znaczna część nałożonych obowiązków (ust. 1-2 i 4-14) dotyczy konserwacji, o której mowa w art. 3 pkt 8 PB i w związku z tym organ nie był uprawniony do wydania decyzji na podstawie art. 66 PB co do nieprawidłowości wskazanych w ust. 1-2 i 4-14 decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem skarżącej, w związku z wykonaniem decyzji przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, wspólnota poniesie koszty usunięcia rzekomych nieprawidłowości, które zasadniczo nie podlegają wykonaniu w ramach decyzji administracyjnej. Podkreślono ponadto, że wykonanie decyzji może przynieść skutki odwrotne od zamierzonych przez organ i zahamować proces związany z realizacją nakazu administracyjnego. Organ, postanowieniem z [...] 2023 r. (nr [...]), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej jako "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu (czynności) przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (czynności) jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego, przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (czynności) nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu sądu zasadności wstrzymania aktu (czynności) wiąże się w związku z powyższym z koniecznością wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez stronę skarżącą wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu lub czynności, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W okolicznościach sprawy skarżąca wskazała, że w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji, wspólnota poniesie koszty usunięcia rzekomych nieprawidłowości, które nie podlegają wykonaniu w ramach decyzji administracyjnej. Podkreśliła przy tym, że organ, w stosunku do wad budynku wymienionych w ust. 1-2 i 4-14 decyzji PINB, nie był uprawniony do wydania decyzji na podstawie art. 66 PB, bowiem ich usunięcie byłoby możliwe w ramach konserwacji budynku, o której mowa w art. 3 pkt 8 PB. Przedstawione przez skarżącą argumenty nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji, albowiem nie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wspólnoty. Zamiast tego sugerują niezasadność wykonania decyzji z uwagi na jej niezgodność z prawem. Tymczasem ewentualna niezgodność z prawem decyzji nie stanowi podstawy do wstrzymania jej wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 ppsa. Należy pamiętać, że w świetle art. 61 § 3 ppsa podstawą wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji może być wyłącznie niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z 20 XII 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. CBOSA). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do powołania przedstawionych wyżej okoliczności. Żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została więc przez skarżącą wykazana. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.