II OZ 679/22

Dnia 23 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 403/21 o odrzuceniu skargi M. L. oraz B. K. w sprawie ze skarg B. K., M. L., L. K. oraz L. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2021 r., nr 23/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę M. L. oraz B. K., ponieważ na wezwanie Sądu ww. skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi przez jej podpisanie oraz nadesłanie odpisów skargi. Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 19 maja 2022 r. M. L. oraz B. K. zostali wezwani zarówno o podpisanie skargi, jak i nadesłanie jej 6 odpisów. Tymczasem skarżący po pierwsze nie podpisali skargi (ani też nie nadesłali jej podpisanej), a po drugie nadesłali owszem 6 odpisów skargi, ale podpisanych przez B. K. i L. K.. Z powyższego jednoznacznie wynika, że nie wypełnili oni wezwania Sądu mimo, że zawierało ono jednoznaczne pouczenie o skutku jego niewykonania. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł B. K., podnosząc zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a., art. 51 p.p.s.a. w zw. z art 46 § 1 pkt 6 p.p.s.a i art. 49 § 3 p.p.s.a. albowiem B. K. nie uchybił obowiązkowi nałożonemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wezwaniu z dnia 19 maja 2022 r., nadesłał podpisane przez siebie wymagane egzemplarze skargi. Współuczestnictwo z M. L. nie miało charakteru obowiązkowego, a tym samym B. K. jako posiadający samodzielną legitymacje do wniesienia skargi został bezpodstawnie pozbawiony prawa do rozpoznania jego skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie przez sąd administracyjny. Fakt, iż M. L. nie uzupełniła braków formalnych skargi nie mogło stanowić podstawy aby z tego powodu odrzucić skargę wniesioną przez B. K.. Tym samym skardze winien być nadany normalny bieg i winna być rozpoznana jako wniesiona wyłącznie przez B. K.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Argumentacja zażalenia opiera się na zagadnieniu prawnym dotyczącym współuczestnictwa materialnego M. L. oraz B. K. we wniesieniu skargi. W tym zakresie skarżący B. K. ma rację, że skuteczność wniesienia przez niego skargi nie była uzależniona od prawidłowego podpisania skargi przez M. L.. Jednak okoliczność złożenia pod nadesłanymi przez B. K. 6 egzemplarzami skargi osobiście podpisów nie świadczy o tym, że B. K. prawidłowo wykonał wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 19 maja 2022 r. B. K. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: a) jej podpisanie; b) wskazanie numeru pesel; c) złożenie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Taką też treść wezwania zawierało pismo Sądu z dnia 3 czerwca 2022 r. przy którym wezwano ww. skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tożsame wezwanie zostało skierowane też do M. L.. Wskazania wymaga, że zasadność wezwania ww. skarżących do podpisania skargi i nadesłania 6 odpisów skargi wynikała z tego, że pod skargą w imieniu ww. skarżących podpisała się żona B. K. – L. K., która na wezwanie Sądu nie nadesłała stosownego pełnomocnictwa, które spełniałoby wymogi z art. 35 p.p.s.a. Dlatego z tego powodu zaistniały podstawy do skierowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi bezpośrednio do skarżących. W reakcji na to wezwanie B. K. nadesłał 6 egzemplarzy skargi podpisanych osobiście przez B. K.. W imieniu M. L. pod nadesłanymi egzemplarzami skargi podpisała się natomiast L. K.. W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu ww. skarżący nie uzupełnili prawidłowo braków formalnych skargi. W szczególności w zakresie podnoszonej w zażaleniu argumentacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że B. K. uzupełnił prawidłowo braki formalne skargi. Jeżeli bowiem przyjąć, że skarżący prawidłowo "podpisał się pod skargą" w wyniku nadesłania egzemplarza podpisanej osobiście skargi to wobec nadesłania przy piśmie z dnia 4 lipca 2022 r. łącznie 6 egzemplarzy podpisanej osobiście skargi, brak jest podstaw do stwierdzenia, że skarżący jednocześnie nadesłał 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W takiej bowiem sytuacji należało przyjąć, że skarżący nadesłał "5 odpisów skargi", skoro 1 egzemplarz skargi z 6 nadesłanych jej egzemplarzy stanowił o "podpisaniu skargi przez skarżącego". Przy takim rozumowaniu skarżącego w dalszym ciągu istnieją zatem podstawy do stwierdzenia, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, a kwestia współuczestnictwa materialnego ww. skarżących nie ma znaczenia dla oceny zaistniałych w niniejszej sprawie okoliczności, co do których Sąd I instancji niewadliwie uznał, że skarżący nie uzupełnili na jego wezwanie braków formalnych skargi. W tych warunkach nie można doszukać się wskazywanego w zażaleniu naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a., art. 51 p.p.s.a. w zw. z art 46 § 1 pkt 6 p.p.s.a i art. 49 § 3 p.p.s.a., skoro zgodnie z obowiązującymi przepisami nieuzupełnienie braków formalnych skargi przez stronę skarżącą na wezwanie sądu, uprawniało sąd administracyjny do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.