II SAB/Gl 93/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta J. w przedmiocie bezczynności w sprawie wypłaty zasiłku stałego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 lipca 2022 r. M. M. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta J. w sprawie wypłaty zasiłku stałego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, a względnie o jej oddalenie. Pismem z dnia 6 września 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 sierpnia 2022 r. wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, czy skarżący wystąpił w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (k. 8 akt sądowych). Wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z upływem dnia 2 listopada 2022r. Skarżący nie ustosunkował się do powyższego wezwania, nie wykazał, czy wystąpił w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postepowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") w myśl którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie spełnia zatem kryterium wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Stanowisko takie jest prezentowane w orzecznictwie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2021 r., dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzecznia.nsa.gov.pl). Tym samym Sąd przyjął, że skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać opisany wyżej środek prawny. Wobec tego skarżący, obowiązany był przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta J. wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność. Stosownie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z przedłożonych do sprawy akt administracyjnych wynika, że skarżący nie wniósł ponaglenia. Natomiast wezwanie, czy skarżący wystąpił w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie zostało uznane za skutecznie doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z upływem dnia 2 listopada 2022r. W konsekwencji należało uznać, że w sprawie nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące skarżącemu środki zaskarżenia. Nie został zatem spełniony wskazany wyżej warunek wniesienia skargi do sądu, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Skarga na bezczynność Prezydenta Miasta J. w sprawie wypłaty zasiłku stałego podlegała odrzuceniu. Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.