III SAB/Kr 10/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 grudnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia – postanawia – odrzucić skargę. K. J. (dalej: "skarżący") złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie wniosek z 30 grudnia 2022 r., w którym zażądał wydania zaświadczenia potwierdzającego, że "pełnił czynną służbę w Policji (...) dostał uszczerbku na zdrowiu uprawniającym do świadczenia jednorazowego odszkodowania". Wymieniony wyżej organ administracji, pismem z 12 stycznia 2023 r. przekazał wniosek skarżącego - do załatwienia zgodnie z właściwością, tj. Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie, o czym skarżący został zawiadomiony. W poprzedzonej ponagleniem z 13 stycznia 2023 r. skardze na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, złożonej 14 stycznia 2023 r., skarżący podniósł, że przekazanie podania innemu komendantowi jest nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu, gdyż postępowanie przed organem administracji, do którego skarżący złożył wniosek, zostało zakończone przed wniesieniem skargi. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej: P.p.s.a.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości, co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania, były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego, sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19). W uchwale tej przesądzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Jakkolwiek wskazana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć jednak należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów, czy też do podjęcia określonych czynności. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Poparciem tego stanowiska jest również uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, w której sąd ten wskazał, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga została złożona po podjęciu przez organ czynności o charakterze techniczno-procesowym, czyli po przekazaniu pismem z 12 stycznia 2023 r. (k. 170 akt administracyjnych) wniosku skarżącego do załatwienia zgodnie z właściwością. Skoro organ dopełnił 12 stycznia 2023 r. ciążącego na nim procesowego obowiązku przekazania podania do organu właściwego bez zbędnej zwłoki, to skarga z 14 stycznia 2023 r., zarzucająca organowi bezczynność w niezałatwieniu wniosku skarżącego, lecz wniesiona po dokonaniu czynności przekazania, jest niedopuszczalna i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu (por. postanowienie WSA w Krakowie z 5 sierpnia 2022 r., sygn. III SAB/Kr 44/22). Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak sentencji postanowienia.