II SA/Gl 1163/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Sędzia WSA Renata Siudyka, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2023 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 31 maja 2022 r. nr SKO.OS/41.9/213/2022/5508/AK w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów oddala skargę. Decyzją z dnia 21.02.2022 r., nr [...],([...]), wydaną na podstawie art. 104 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735) - dalej: "k.p.a.", w związku z art. 26 oraz art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 779) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. z 2020 r. poz.10) po przeprowadzeniu z urzędu postpowania administracyjnego w sprawie składowania lub magazynowania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym, tj. na terenie działki o nr ewidencyjnym 1, k.m. 1 obręb G., położonej w miejscowości G., przy ul. [...] Wójt Gminy G. (dalej: "organ I instancji") 1. nakazał B. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod firma B. z siedzibą w K. (dalej: "strona" lub "skarżąca") jako posiadaczowi odpadów składowanych lub magazynowanych w miejscu do tego nieprzeznaczonym, położonych na terenie działki o nr ewidencyjnym 1, k.m. 1 obręb G. położonej w miejscowości G., przy ul. [...] — będącej przedmiotem najmu, należących do rodzajów: 01 04 80* - Odpady z flotacyjnego wzbogacania węgla zawierające substancje niebezpieczne, 19 12 11*- Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów zawierające substancje niebezpieczne, 19 12 12 - Inne odpady (w tym zmieszane substancje lub przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 1 1, usuniecie całej ilości odpadów z powierzchni ziemi poprzez wywiezienie odpadów przez podmiot posiadający wpis do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami wydany przez Marszałka Województwa oraz przekazanie podmiotowi posiadającemu zezwolenie w zakresie gospodarowania odpadami. 2. ustalił termin wykonania obowiązku, o którym mowa w pkt 1 do dnia 29.04.2022 r. Jednocześnie w decyzji tej określono sposób usunięcia i postępowania z wymienionymi w niej odpadami oraz wyznaczono termin ich usunięcia – 120 dni od dnia ostateczności decyzji. Nadto postanowiono, że jej adresaci za wykonanie wynikających z decyzji obowiązków odpowiadają solidarnie. W obszernym uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił przebieg postępowania w sprawie i zgromadzony w niej materiał dowodowy, który jego zdaniem organu dał podstawę do ustalenia, że adresatkę decyzji należało uznać za posiadaczkę objętych decyzją odpadów niebezpiecznych składowanych w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Wójt wskazał, że poprzednia wydana przez niego w tej sprawie decyzja nr [...] z dnia 31 października 2019 r., nakazująca B. K. prowadzącej działalność gospodarcza pod firmą B. z siedzibą w K. jako posiadaczowi odpadów składowanych lub magazynowanych w miejscu do tego nieprzeznaczonym ich usunięcie w terminie do dnia 31.12.2019 r. została uchylona i przekazana do ponownego rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium" lub "organ odwoławczy") decyzją nr SKO.OS/41.9/2020/1367/AK z dnia 15.05.2020 r. W odwołaniu od decyzji Wójta z dnia 21.02.2022 r. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika strona wniosła o jej uchylenie i umorzenie postepowania pierwszej instancji lub o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, jako wydanej z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Ponadto strona wnioskiem z dnia 18 lipca 2022 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2022 r. nr SKO.OS/41.9/451/2022/11244/AK Kolegium odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu I instancji. Kolegium nie uwzględniło odwołania strony i zaskarżoną decyzją z dnia 31 maja 2022 r. nr SKO.OS.41.9/213/2022/5508/A+K wydaną na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.: 1) uchyliło decyzję organu I instancji w punkcie 2 sentencji w części dotyczącej terminu wykonania nakazu usunięcia wskazanych tą decyzją odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania do dnia 29.04.2022 r. 2) i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że określiło termin wykonania nakazu usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania do dnia 31.10.2022r. 3) w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium przytoczyło w pierwszej kolejności treść mogących mieć zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów art. 26 oraz art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach. Podkreśliło, że stosownie do treści art. 26 ust. 1 ustawy posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego ich usunięcia z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. W przypadku ich nieusunięcia o nakazie w tym przedmiocie orzeka w drodze decyzji z urzędu wójt, burmistrz lub prezydent miasta (art. 26 ust. 2). Decyzję taką wydaje się w stosunku do wszystkich posiadaczy odpadów odpowiedzialnych za gospodarowanie odpadami, którzy za wykonanie wynikających z decyzji obowiązków odpowiadają solidarnie (art. 26 ust. 3a). Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami. Stosownie do brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach zawierającego definicję legalną pojęcia posiadacza odpadów, pod tym pojęciem należy rozumieć wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą w posiadaniu odpadów, przy czym domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Kolegium podniosło, że przepisy zawarte w art. 26 ustawy o odpadach, w swojej istocie zobowiązują wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) do sprawowania nadzoru nad prawidłowością składowania lub magazynowania odpadów, co do miejsca takiego magazynowania lub składowania. Stwierdzenie prowadzenia wskazanych działań w miejscu do tego celu nieprzeznaczonym i niepodejmowanie przez posiadacza tych odpadów działań w celu ich usunięcia z tego miejsca zobowiązuje wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) do zastosowania środka nadzorczego w postaci decyzji nakazującej usunięcie odpadów, decyzja taka ma być wydana z urzędu. W ww. przepisie chodzi o każde miejsce, w którym odpady są nielegalnie składowane lub magazynowane i dotyczy wszelkich odpadów znajdujących się na jakiejkolwiek nieruchomości. W decyzji nakazującej usunięcie odpadów wójt (burmistrz lub prezydent miasta) ma obowiązek wskazać termin usunięcia odpadów, rodzaj odpadów oraz sposób usunięcia odpadów, w tym miejsce skąd mają zostać usunięte odpady, a także techniczne warunki usunięcia. Następnie Kolegium dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego z uwzględnieniem przywołanych przepisów ustawy o odpadach doszło do przekonania, że organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie, sprawę wyjaśnił należycie i wydał decyzję zgodną z obowiązującym prawem materialnym. W szczególności organ ten w prowadzonym ponownie postępowaniu wykonał zalecenia Kolegium zawarte decyzji z 15.05.2020 r. nr SKO.OS/41.9/43/2020/1367/AK. W sprawie został zebrany cały materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia, zastosowane zostały prawidłowe przepisy prawa stanowiące podstawę wydania decyzji, a zatem zaskarżona decyzja organu I instancji nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego Zdaniem organu odwoławczego w świetle treści zgromadzonego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości ustalenie, że na nieruchomości o nr. działki: 1, k.m. 1 obręb G. położonej przy ul. [...] w miejscowości G., której najemcą na podstawie umowy najmu jest strona zgromadzone zostały odpady zakwalifikowane przez organ I instancji jako odpady rodzaju: 01 04 80* - Odpady z flotacyjnego wzbogacania węgla zawierające substancje niebezpieczne, 19 12 11* - Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów zawierające substancje niebezpieczne, 19 12 12 - Inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 11. Kolegium stwierdziło, ze z akt sprawy wynika, iż strona kupuje na potrzeby prowadzonej na ww. nieruchomości działalności muły węglowe, miał węglowy, mieszanki energetyczne, karbonizat (sadzę techniczną z pirolizy opon). Dalej Kolegium opisało proces mieszania zakupionych przez stronę składników w celu uzyskania finalnego produktu podlegającego dalszej odprzedaży. Jak zauważył organ odwoławczy na żadnym etapie postępowania strona nie zaprzeczyła, iż jest posiadaczem ww. materiałów, kwestionowała natomiast, iż stanowią one odpad. Kolegium podniosła, że zlecone w trakcie postępowania przed organem I instancji badania "produktów" wykazały, że są one odpadem. Potwierdza to opinia biegłego z października 2021 r. pt.: "Ekspertyza dotycząca kwalifikacji substancji do kategorii produktu bądź odpadu, zgodnie z obowiązującymi przepisami i wytycznymi". Dowód ten na żadnym etapie postępowania nie został zakwestionowany przez stronę działającą przez pełnomocnika. Nie został on także podważony w postępowaniu odwoławczym przed Kolegium. W ocenie Kolegium również brak jest wątpliwości co miejsca składowania odpadów w miejscu do tego nie przeznaczonym. Jak wskazał organ odwoławczy zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy G. z dnia [...] r. (dalej: "m.p.z.p."), działka nr 1, k.m. 1 obręb G., przy ul. [...] w miejscowości G. położona jest na terenie oznaczonym symbolem 1-PU - tereny produkcyjno-usługowe. Na terenach tych ustalono w § 6 pkt 5 m.p.z.p.: 1) przeznaczenie podstawowe: obiekty produkcyjne, przetwórstwa rolno-spożywczego rzemiosła, a także: bazy, składy, magazyny, usługi logistyczne, usługi handlu, obiekty biurowe, administracyjne, usługi związane z obsługą pojazdów; 2) przeznaczenie uzupełniające: a) usługi gastronomii, b) mieszkania wbudowane w obiekty usługowe, c)sieci infrastruktury technicznej, d) drogi wewnętrzne, dojścia, parkingi, e) obiekty pomocnicze, garaże, f) obiekty małej architektury, g) zieleń urządzona. Jako zasady zagospodarowania terenów wskazano a) zakaz realizacji obiektów związanych ze zbieraniem odpadów, b) zakaz realizacji zakładów o zwiększonym ryzyku lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. W ppkt. 4) wskazano parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto działka ta znajduje się w strefie "A" ścisłej ochrony konserwatorskiej. Kolegium zwróciło również uwagę na fakt, że z akt sprawy wynika, że strona nie posiadała zezwoleń, wynikających z ustawy o odpadach, na prowadzenie na ww. nieruchomości działalności w zakresie wytwarzania, zbierania lub przetwarzania ww. rodzajów odpadów. Strona nie posiada także wpisu do rejestru (BDO) podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami prowadzonego przez Marszałka Województwa Śląskiego na podstawie art. 49 ustawy o odpadach w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów. Zdaniem organu odwoławczego ustalone w ramach postępowania okoliczności wskazuje, że gromadzenie odpadów następuje w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym. Odnosząc się do przesłanek wynikających z treści art. 26 ustawy o odpadach Kolegium, stwierdziło, że przeprowadzone postępowanie wykazało bezspornie, że posiadaczem odpadów zgromadzonych na nieruchomości o nr. geodez. działki: 1, k.m. 1 obręb G. położonej przy ul. [...] w miejscowości G. jest strona, która działając przez pełnomocnika na żadnym etapie postępowania tej okoliczności nie zakwestionowała. Strona konsekwentnie podnosiła natomiast, ze materiały, których jest posiadaczem legalnie zakupiła i nie są to odpady. Kolegium w odniesieniu do twierdzeń strony podniosło, że pojęcie odpadu nie wyłącza substancji i przedmiotów, które nadają się do dalszego gospodarczego wykorzystania, odpadami są także materiały podlegające ponownemu gospodarczemu wykorzystaniu przez nabywcę, posiadające dla niego określoną wartość gospodarczą, rynkową. Dla zakwalifikowania danej substancji lub przedmiotu jako odpad, nie ma znaczenia wola czy świadomość nabywcy. W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na upływ terminu do wykonania przez stronę nałożonego obowiązku określonego w decyzji organu I instancji, Kolegium obwiązane było uchylić w tej części decyzję organu I instancji i w tym zakresie orzec co do istoty określając nowy termin wykonania tego obowiązku. Zgodnie bowiem z przepisem art. 26 ust. 6 pkt 1 u.odp., w decyzji nakazującej posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania określa się w szczególności termin usunięcia odpadów. Kolegium uznało, że wyznaczony termin do dnia 31.10.2022 r. jest wystarczającym na wypełnienie nałożonego obowiązku. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję Kolegium z dnia 31 maja 2022 r. skarżąca reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zarzuciła jej naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną jego interpretację, a w szczególności art. 26 ustawy o odpadach poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca jest posiadaczem odpadów. Wniosła także o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że materiały, których posiadaczem jest strona nie są odpadem a organy administracji dokonały błędnej ich kwalifikacji. Stwierdził, że organ I instancji dokonał badania zgromadzonych dowodów w łączności ze sobą i nie dokonał ich samodzielnej oceny przenosząc tę powinność na organ Inspekcji Ochrony Środowiska, wbrew zaleceniom Kolegium. W ocenie skarżącej organ I instancji naruszył zasady postępowania administracyjnego, określone w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Również wbrew stanowisku Kolegium organ I instancji nie wykonał jego zaleceń wynikających z decyzji z dnia 15.05.2020 r. W ocenie skarżącej organ odwoławczy nie zweryfikował tych okoliczności, zaś przy rozpatrywania drugiego odwołania jedynie powielił zapisy swojej poprzedniej decyzji. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o: - pozostawienie skargi bez rozpoznania z uwagi na brak osnowy skargi (tj. określenie, o co skarżąca wnosi w skardze) w wypadku nieuzupełnienia tego braku; - odrzucenie skargi ze względu na jej braki formalne, tj. brak podpisu pełnomocnika, brak pełnomocnictwa oraz brak numeru REGON skarżącej, ewentualnie z ostrożności procesowej w przypadku usunięcia braków; - oddalenie tej skargi; - skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 239 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." W treści odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 16 września 2022 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki formalne skargi i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Postanowieniem z dnia 24 października 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 1163/22 tut. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskutek zażalenia skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lutego 2023 r. sygn. akt III OZ 33/23 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia tut. Sądowi. Postanowieniem z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 1163/22 tut. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów w trybie uproszczonym, a to zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa dającym podstawę do jej wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 26 u.odp. "1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. 2. Z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami. 3. Nakaz usunięcia odpadów, o którym mowa w ust. 2, z terenów zamkniętych oraz z nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi, a niebędących w posiadaniu innego podmiotu - wydaje właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska. 3a. Decyzję, o której mowa w ust. 2, wydaje się w stosunku do wszystkich posiadaczy odpadów odpowiedzialnych za gospodarowanie odpadami, o których mowa w ust. 1. Za wykonanie obowiązków wskazanych w decyzji posiadacze odpadów odpowiedzialni są solidarnie. 3b. Jeżeli po wydaniu ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 2, właściwy organ stwierdzi, że za gospodarowanie odpadami odpowiedzialny jest również inny posiadacz odpadów, może wydać decyzję o nałożeniu obowiązku wykonania ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 2, przez tego posiadacza odpadów. Odpowiedzialność posiadaczy odpadów za wykonanie decyzji jest solidarna. 3c. Właściwy organ może zmienić, bez odszkodowania, sposób wykonania decyzji, o której mowa w ust. 2, w przypadku gdy wykonanie decyzji w sposób w niej wskazany okaże się niemożliwe lub może stwarzać zagrożenia dla życia, zdrowia lub środowiska lub inny sposób wykonania jest bardziej racjonalny ze względu na wymagania ochrony środowiska lub ze względów ekonomicznych przy zachowaniu właściwego poziomu ochrony życia, zdrowia ludzi i środowiska. 4. Jeżeli posiadacz odpadów nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, z której jest obowiązany usunąć odpady, władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z tej nieruchomości, a w przypadku wykonania zastępczego decyzji - organowi egzekucyjnemu. 5. Władającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów wynagrodzenie za udostępnienie nieruchomości. 6. W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się w szczególności: 1) termin usunięcia odpadów; 2) rodzaj odpadów; 3) sposób usunięcia odpadów." Jak wynika zaś z treści art. 3 pkt 19 u.odp. przez posiadacza odpadów rozumie się "wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości;". Jak podniosły orzekające organy zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 u.odp. posiadacz odpadów jest obowiązany do ich niezwłocznego usunięcia z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. W świetle zarzutów skargi i w związku z treścią art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy, rozstrzygnięcie skargi zależy zatem w pierwszej kolejności od odpowiedzi na pytanie czy w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy były podstawy do poczynienia przez organy ustalenia, że skarżąca był w chwili orzekania posiadaczem objętych postępowaniem odpadów. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że kwestia posiadania przez skarżącą materiałów znajdujących się na działce o nr ew. 1, k.m. 1 obręb G. położnej w G. przy ul. [...], nie była przez nią kwestionowana na wszystkich etapach postępowania. Podstawowy zarzut skargi dotyczy kwestii ustalenia przez organy orzekające w sprawie, że materiały będące w dyspozycji skarżącej są odpadami a nie surowcami do produkcji ostatecznego produktu energetycznego podlegającego dalszej odsprzedaży z czym nie zgadza się skarżąca. Analiza materiału dowodowego sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, że w ramach przeprowadzonego dwukrotnie przez organ I instancji postępowania, w którym uwzględnił on również stanowisko Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska zostało wykazane, że zgromadzone przez skarżącą na wynajmowanej przez nią działce materiały są odpadami. Niewątpliwie kluczowym dokumentem w sprawie jest opinia biegłego dr inż. M. C., zawarta w "Ekspertyzie dotyczącą kwalifikacji substancji do kategorii produktu lub odpadu zgodnie z obowiązującymi przepisami i wytycznymi" z października 2021 r. Wnioski zawarte w tej ekspertyzie na str. 21, wskazują jednoznacznie, że na terenie działki ewidencyjnej nr 1 obręb G., przy ul. [...] w G. zdeponowane są odpady (pkt 1 wniosków). Przy braku innych opinii biegłych w tym zakresie trudno uznać, że materiały znajdujące się w posiadaniu skarżącej nie są odpadami. Słusznie zauważył organ odwoławczy, że pojęcie odpadu nie wyłącza substancji i przedmiotów, które nadają się do dalszego gospodarczego wykorzystania, gdyż odpadami są także materiały podlegające ponownemu gospodarczemu wykorzystaniu przez nabywcę, posiadające dla niego określoną wartość gospodarczą, rynkową. Wbrew stanowisku skarżącej, zdaniem Sądu, poczynione w tym przedmiocie przez organy obu instancji ustalenia należy uznać za prawidłowe, jako oparte na wystarczająco zgromadzonym i prawidłowo ocenionym materiale dowodowym. Ocena tego materiału nie narusza zdaniem Sądu treści art. 80 k.p.a. i w tym zakresie uzasadnienia decyzji organów obu instancji nie naruszają treści art. 107 § 3 k.p.a. W konsekwencji brak jest też podstaw do podważenia tej oceny w postępowaniu sądowym. Bezsporne w sprawie jest również, czego nie kwestionowała strona skarżąca, że odpady znajdują się na nieruchomości, na której nie mogą być składowane, magazynowane lub przetwarzane. Wynika to z jasnych i nie budzących zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy G. z dnia [...] r. W świetle powyższych ustaleń Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie zawiera istotnych uchybień prawa, która uzasadniałyby jej uchylenie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.