II SA/Ol 621/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 12 maja 2023 r. nr PA-L-2624/23/PA-4358/SW w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z 14 kwietnia 2023 r. nr PA-2150/23/PA-L-4358/SW Komendant Wojewódzki Policji (dalej też jako: "organ II instancji") utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji z 14 marca 2023 r., wydane na podstawie art. 26 ust. 3 pkt 6 i ust. 5 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995 ze zm.), negatywnie opiniujące skarżącego w związku z posiadanym wpisem na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Jako powód negatywnej opinii wskazano prowadzenie przeciwko skarżącemu postępowania karnego i skierowanie aktu oskarżenia o popełnienie czynu zabronionego z art. 190 § 1 k.k. Postanowienie organu II instancji doręczone zostało skarżącemu 19 kwietnia 2023 r., z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Jednocześnie, zawiadomieniem z 12 kwietnia 2023 r. Komendant Wojewódzki Policji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, na podstawie art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia, z powodu toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania karnego. Następnie decyzją z 12 maja 2023 r. nr PA-L- 2624/23/PA-4358/SW Komendant Wojewódzki Policji umorzył postępowanie w sprawie skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, wobec umorzenia postępowania karnego przez sąd rejonowy. Pouczył skarżącego, że od decyzji tej przysługuje odwołanie do Komendanta Głównego Policji. Decyzja ta doręczona została skarżącemu 18 maja 2023 r. W dniu 29 maja 2023 r. skarżący wniósł bezpośrednio do tutejszego Sądu pismo, w którym wniósł o umorzenie postępowania w sprawie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Do pisma załączył kserokopię powyższej decyzji o umorzeniu postępowania. Oświadczył: "złożenie pisma po terminie wynikało z mojej niewiedzy...Euforia jaka mnie ogarnęła po decyzji Komendanta, że mogę dalej pracować w tym zawodzie, spowodowała moje opóźnienie w dostarczeniu pisma do sądu. Co teraz czynię". Pismo to przekazane zostało organowi II instancji - pismem z 2 czerwca 2023 r., znak II DK/Ol 41/23, o czym poinformowano skarżącego. Następnie 9 czerwca 2023 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł bezpośrednio do tutejszego Sądu kolejne pismo zatytułowane "odwołanie" w sprawie wydanej wobec niego negatywnej opinii. Powołał się na znak sprawy: II DK/Ol 41/23. Wniósł o wydanie pozytywnej opinii. Podniósł, że chciałby dalej pracować jako pracownik ochrony, w przeciągu 20-letniej pracy nie miał problemów z prawem, jest zdrowy, spełnia się zawodowo. Praca ta jest jego jedynym źródłem utrzymania. Pismo to również przekazano według właściwości organowi II instancji, w ślad za skargą przekazaną 2 czerwca 2023 r. W dniu 11 lipca 2023 r. (data nadania pocztowego) pełnomocnik organu II instancji przekazał tutejszemu Sądowi pisma skarżącego wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę. Radca prawny wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że skarga dotyczy postanowienia z 14 marca 2023 r. w przedmiocie negatywnej opinii. Stwierdził, że skarga wniesiona została bez uprzedniego zaskarżenia postanowienia w normalnym toku instancji, niemal trzy miesiące po terminie. Zauważył też, że sporne postanowienie pozostaje bez wpływu na dalszą karierę zawodową skarżącego w ochronie, bowiem decyzją z 12 maja 2023 r. umorzono w całości postępowanie administracyjne w przedmiocie jego skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony. Decyzja ta doręczona została skarżącemu 18 maja 2023 r. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącej Wydziału II z 13 lipca 2023 r. pismo skarżącego z 29 maja 2023 r. zostało zakwalifikowane jako skarga na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z 12 maja 2023 r. nr PA-L- 2624/23/PA-4358/SW w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Sprawa ta zarejestrowana została pod sygn. akt II SA/Ol 621/23. Natomiast pismo skarżącego z 9 czerwca 2023 r. zarejestrowane zostało pod sygnaturą II SA/Ol 620/23 jako skarga na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z 14 kwietnia 2023 r. nr PA-2150/23/PA-L-4358/SW w przedmiocie negatywnej opinii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga z 29 maja 2023 r. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z 12 maja 2023 r. nr PA-L- 2624/23/PA-4358/SW w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Skarżący załączył do pisma z 29 maja 2023 r. tę decyzję, wnosząc o umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Z argumentacji skarżącego nie wynika dlaczego kwestionuje tę decyzję, która jest zbieżna z jego oczekiwaniami. Można się tylko domyślać, że skarżącemu może chodzić o umorzenie postępowania w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej związanego z wydaniem negatywnej opinii. Powołana decyzja umarzała postępowanie wszczęte na podstawie art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia, tj. z powodu prowadzenia przeciwko skarżącemu postępowania karnego. Natomiast odrębną podstawę skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej stanowi brak pozytywnej opinii (art. 29 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 6 ustawy o ochronie osób i mienia). Z akt administracyjnych sprawy i wyjaśnień pełnomocnika organu wynika, że nie toczy się obecnie postępowanie o skreślenie skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony z powodu wydania negatywnej opinii. Sama zaś opinia jest przedmiotem odrębnej skargi z 9 czerwca 2023 r., rozpatrywanej pod sygn. akt II SA/Ol 620/23. Wyjaśnić należy skarżącemu, że zgodnie z art. 1, art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a".) rolą sądu administracyjnego jest wyłącznie kontrola działalności organów administracji publicznej. To uprawniony organ kształtuje prawa lub obowiązki stron. Natomiast sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem wydanych przez organy administracyjne aktów określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie sąd mógłby zatem oceniać tylko zgodność z prawem wydanej decyzji z 12 maja 2023 r. w przedmiocie umorzenia postępowania, gdyby skarga była dopuszczalna. Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku decyzji wydawanych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja wydana przez organ II instancji, która ostatecznie rozstrzyga sprawę. Strona musi bowiem wyczerpać przed wniesieniem skargi środki zaskarżenia przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też decyzji wydanej w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia może być decyzja organu II instancji. W rozpoznawanej sprawie skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji wydanej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji do Komendanta Głównego Policji, o czym pouczono skarżącego w zaskarżonej decyzji. Dopiero po rozpatrzeniu odwołania skarżący mógłby wnieść skargę na decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania. Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.