I OZ 668/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Wr 504/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia oddalić zażalenie. Pismem z 22 czerwca 2023 r. R.S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Pod skargą podpisał się J.S., wskazując, że skargę wnosi w imieniu własnym i syna R.S. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 1 sierpnia 2023 r. wezwano J.S. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu R.S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie J.S. poinformował, że pełnomocnictwo zostało złożone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, w związku z czym żądanie Sądu jest bezzasadne. Przy kolejnym piśmie J.S. przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwo z 22 marca 2023 r. udzielone mu przez R.S., które nie upoważniało go do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym R.S. wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 2 października 2023 r. odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie stwierdzonych braków. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika przyznanego w ramach prawa pomocy złożył zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia niepokrytych w całości ani części kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skargą powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednocześnie w myśl art. 46 § 3 ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odrębny skutek przewidziany został w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że do złożonej skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo ani jego odpis umocowujący pełnomocnika procesowego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi i zasadnie wezwał autora skargi do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą, nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ppsa i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2203/17). Zasadnie także Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że nadesłane przy piśmie z 10 sierpnia 2023 r. pełnomocnictwo nie stanowi pełnomocnictwa umocowującego J.S. do występowania przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w imieniu R.S. Pełnomocnictwo to nie wskazuje bowiem w żaden sposób, że jest ono pełnomocnictwem procesowym, którego zakres wykracza poza toczące się w dacie jego udzielenia postępowanie administracyjne. Nie sposób zatem przyjąć, jak chce tego pełnomocnik skarżącego, że tak udzielone pełnomocnictwo obejmuje wszelkie czynności związane z uzyskaniem prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w tym również reprezentowanie skarżącego w postępowaniu sądowym ze skargi na decyzję odmawiającą przyznania wspomnianego świadczenia. Stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym stwierdzone braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, należało zatem uznać za zasadne. Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu. Jednocześnie należy odnotować, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne do Skarbu Państwa przyznawane jest w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa, tj. przez wojewódzki sąd administracyjny. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest władny do przyznania pełnomocnikowi wspomnianego wynagrodzenia.