I SA/Rz 284/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Tomasz Smoleń, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 października 2023 r. sprawy ze skargi A.R. i M.R. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 marca 2023 r., nr 0112-KDIL3.4012.49.2023.2.KFK w przedmiocie odmowy wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, postanowieniem z dnia 29 marca 2023 r., nr 0112-KDIL3.4012.49.2023.2.KFK, po rozpatrzeniu zażalenia A. i M. R. - zwanych dalej skarżącymi lub podatnikami, na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lutego 2023 r., 0112-KDIL3.4012.49.2023.1.KFK, w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku skarżących o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie podatku VAT, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W stanie faktycznym sprawy skarżący wystąpili do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie dla nich indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie zastosowania obniżonej stawki 8% podatku VAT na usługę polegającą na zaprojektowaniu mebli na wymiar, ich wykonaniu i zamontowaniu w sposób trwały do elementów konstrukcyjnych lokalu mieszkalnego/budynku (ściana, sufit, podłoga), która to usługa jest wykonywana na zamówienie osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, nabywającej meble na potrzeby mieszkaniowe. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia 28 lutego 2023 r. odmówił wydania interpretacji indywidualnej w sprawie wniosku dotyczącego tego, czy skarżący mogą zastosować obniżoną 8% stawkę podatku VAT na usługę polegającą na zaprojektowaniu mebli na wymiar, ich wykonaniu i zamontowaniu w sposób trwały do elementów konstrukcyjnych lokalu mieszkalnego/budynku (ściana, sufit, podłoga), która to usługa jest wykonywana na zamówienie osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, nabywającej meble na potrzeby mieszkaniowe. W postanowieniu tym organ stwierdził, że nie może ocenić, czy skarżący może zastosować obniżoną 8% stawkę podatku VAT, ponieważ zagadnienie to od 1 lipca 2020 r. podlega zakresowi wiążących informacji stawkowych. Na skutek wniesionego zażalenia postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 marca 2023 r. Na to postanowienie skarżący wnieśli skargę w której zarzucili: 1. Naruszenie art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że zapytanie, o którym mowa w ich wniosku, winno zostać rozstrzygnięte w innym trybie, tj. w ramach wiążących informacji stawkowych, podczas gdy zapytanie, o którym mowa we wniosku, nie dotyczy konkretnego towaru lub usługi, ale szeregu powtarzających się kompleksowych świadczeń w ramach prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Intencją podatnika było i jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy konkretny przepis, tj. art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy VAT, przewidujący obniżoną 8% stawkę podatku VAT m. in. dla modernizacji obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, podatnik może zastosować w stosunku do usług (powtarzających się wielokrotnie, nieskonkretyzowanych) polegających na zaprojektowaniu mebli na wymiar, ich wykonaniu i zamontowaniu w sposób trwały do elementów konstrukcyjnych lokalu mieszkalnego/budynku (ściana, sufit, podłoga), która to usługa jest wykonywana na zamówienie osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, nabywającej meble na potrzeby mieszkaniowe. 2. Naruszenie art. 14b § 1 w związku z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej poprzez niezastosowanie i uznanie, że ,,zagadnienie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej wykraczało poza zakres przedmiotowy interpretacji prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej", podczas gdy skarżący wyczerpująco przedstawili zaistniałe zdarzenia przyszłe oraz przedstawili własne stanowisko w sprawie oceny prawnej w/w zdarzeń przyszłych (przesłanki z art. 14b § 3), wobec czego zasadne było wydanie interpretacji indywidulanej. 3. Naruszenie art. 121 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych. Organy administracji publicznej mają obowiązek podejmować wszelkie czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W uzasadnieniu skargi podkreślili, że celem interpretacji prawa podatkowego jest przede wszystkim uzyskanie pewności co do słuszności prezentowanego we wniosku sposobu rozumienia przytoczonych przepisów prawa podatkowego, odniesionych do wyczerpująco przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. W niniejszej sprawie skarżący wykazali przesłanki z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe, organ winien wydać interpretację indywidualną po to, aby podatnik miał pewność, że każde kolejne zamówienie będzie objęte regulacją, o której mowa w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy VAT. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."). W toku sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w niniejszej sprawie jest ocena zasadności zastosowania przez organ interpretacyjny przepisów art. 14b § 1a w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej i w związku z art. 42a i art. 42b ustawy VAT, uzasadniających odmowę wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z uwagi na fakt, że zagadnienie o interpretację którego wystąpili skarżący podlega zakresowi wiążących informacji stawkowych. Zdaniem skarżących, przedstawiony przez nich we wniosku stan faktyczny i opisane zagadnienie kwalifikuje się do rozpoznania w trybie postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej. Według przeciwnego poglądu organu, opisane we wniosku zagadnienie mieści się w zakresie przedmiotowym spraw, w których organ wydaje wiążącą informację stawkową. W ocenie Sądu, rację w sporze ma organ, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie zaś do art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy VAT, nie wydaje się interpretacji indywidualnych. Zgodnie z art. 42a ustawy VAT wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. Stosownie do art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy VAT wniosek o wydanie WIS, oprócz danych wnioskodawcy oraz informacji dotyczącej opłaty należnej od wniosku zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b) wskazanie klasyfikacji, według której mają być klasyfikowane towar lub usługa, c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w ust. 4. Na podstawie art. 42b ust. 4 ustawy VAT wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku. Zgodnie z art. 43b ust. 5 ustawy VAT przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: towar albo usługa, albo towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Na podstawie art. 43b ust. 7 ustawy VAT do wniosku o wydanie WIS można dołączyć dokumenty odnoszące się do towaru albo usługi, w szczególności fotografie, plany, schematy, katalogi, atesty, instrukcje, informacje od producenta lub inne dostępne dokumenty umożliwiające organowi wydającemu WIS dokonanie właściwej klasyfikacji towaru albo usługi. W ocenie Sądu, z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że organ w ramach WIS ma dokonać przyporządkowania wskazanych we wniosku towarów lub usług do właściwej jednostki klasyfikacyjnej CN, PKWiU lub PKOB w celu wskazania właściwej stawki VAT lub na potrzeby stosowania innych przepisów ustawy VAT oraz przepisów wykonawczych do ustawy VAT. Istotą WIS jest zatem dokonanie wspomnianej klasyfikacji, jeśli jest to niezbędne do określenia stawki podatku lub odpowiedniego zastosowania przepisów normujących i regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. Bezprzedmiotowy jest zatem wniosek o wydanie WIS, jeśli wskazanie stawki podatku lub zastosowanie innych przepisów nie wymaga dokonania takiej klasyfikacji. Z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pytania, a przede wszystkim z zaprezentowanego przez skarżących stanowiska, jasno wynikało, że chcieli oni wiedzieć, czy świadczone przez nich usługi podlegają stawce VAT 8%. Nie znajduje normatywnego uzasadnienia stanowisko skarżących jakoby wniosek o wydanie WIS musiał zawierać zamknięty katalog czynności - konkretnych i jednoznacznie wskazanych, świadczonych na rzecz konkretnego jednego odbiorcy (a nie wielu odbiorców według wielu odmiennych zleceń). Taki obowiązek nie wynika bowiem z żadnego przepisu prawa, a w tym z art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy VAT, w którym mowa jest jedynie o "szczegółowym opisie towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych". Szczegółowość opisu towaru lub usługi jest kryterium ocennym, którego spełnienie winno być rozpatrywane z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy. Oczywistym jest bowiem, że wyższy stopień uszczegółowienia możliwy jest do osiągnięcia przy opisie jednej usługi lub jednego towaru, a niższy w przypadku świadczeń powtarzalnych świadczonych na rzecz różnych podmiotów. W ramach dokonanej oceny organ prawidłowo uznał, że usługa stanowiąca przedmiot zapytania skarżących kwalifikowała się do wydania WIS a nie interpretacji indywidualnej. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, co uzasadniało oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.