II FSK 1290/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, , , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2327/21 w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 100 (słownie: sto) złotych z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 1. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2327/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę S. W. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 sierpnia 2021 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką opodatkowania. Sąd pierwszej instancji podniósł, że organ niewłaściwie zastosował art. 14g § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, z późn. zm. – zwanej dalej: O.p.), pozostawiając wniosek bez rozpoznania, podczas gdy w sytuacji wyczerpującego przedstawienia przez Skarżącego stanu faktycznego powinien był on wydać interpretację indywidualną. Zdaniem sądu nieprawidłowe było działanie organu, które zmierza do przerzucenia na Skarżącego rozstrzygnięcia kwestii, której oceny wprost domagał się w swoim pytaniu zawartym we wniosku. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych niżej przywołanych wyroków, dostępna jest na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/ (dalej w skrócie jako "CBOSA"). 2. Powyższy wyrok w całości zaskarżył skargą kasacyjną pełnomocnik Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Opłata od skargi kasacyjnej została wniesiona w wysokości 100 zł (k. 84). Organ skargę kasacyjną cofnął. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 ustawy przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 ustawy oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a sąd jest tym wnioskiem związany. 4. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji