IV SAB/Po 120/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak (spr.) sędzia WSA Katarzyna Witkowicz- Grochowska sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2023 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. na bezczynność Związku Międzygminnego w przedmiocie obowiązku doręczania pism w postaci elektronicznej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 14 lipca 2023. W. Sp. z o.o. wniosła skargę na bezczynność Związku Międzygminnego w przedmiocie obowiązku doręczania pism w postaci elektronicznej. Skarżąca wskazała, że w dniu 8 kwietnia 2023 r., wniosła do Związku Międzygminnego "[...]" za pośrednictwem Urzędu Skarbowego w W. pismo w postaci elektronicznej z zarzutami w sprawie egzekucji administracyjnej. Dodatkowo w treści tego pisma zaznaczono, żeby nie przesyłać żadnych pism w postaci papierowej, a wyłącznie w postaci elektronicznej. 19 maja 2023 r. skarżąca wniosła ponaglenie w sprawie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. W dniu 14 czerwca 2023 r. skarżąca otrzymała postanowienie SKO w L. z 7 czerwca 2023 r., którym stwierdzono, że ze strony internetowej Poczty Polskiej wynika, że przesyłkę (postanowienie z 12 maja 2023 r. w sprawie oddalenia zarzutów) doręczono spółce 1 czerwca 2023 r., zatem treść postanowienia jest znana spółce. Zdaniem skarżącej nie otrzymała ona żadnego postanowienia Związku Międzygminnego "[...]" i nie jest jej znana treść tegoż postanowienia. Z ostrożności procesowej skarżąca w dniu 15 czerwca 2023 r. wniosła "w ciemno" zażalenie na to postanowienie. W odpowiedzi na skargę Związku Międzygminnego wniósł o jej oddalenie skargi. Organ wskazał, że postanowieniem z dnia 12 maja 2023 r. Związek Międzygminny "[...]" jako wierzyciel oddalił zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego wniesione przez W. Sp. z o.o. w W. . Powyższe postanowienie zostało przekazane do Urzędu Skarbowego w W. w dniu 12 maja 2023 r. poprzez system e-PUAP, natomiast egzemplarz dla Spółki został wysłany tego samego dnia w wersji tradycyjnej ze względu na nieposiadanie systemu e-Doręczeń. W związku z podwójnym awizowaniem korespondencji do Spółki, postanowienie zostało uznane za doręczone zgodnie z art 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 – dalej: "K.p.a."). W dniu 23 maja 2023 r. Spółka wniosła ponaglenie w sprawie opóźnienia w wydaniu postanowienia co do zarzutów. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2023 r. SKO w L. uznało ponaglenie za nieuzasadnione. Kolegium stwierdziło, że postanowienie wierzyciela w sprawie rozpoznania zarzutów zostało wydane z zachowaniem miesięcznego terminu rozpatrzenia sprawy i dostarczone organowi egzekucyjnemu. Natomiast do Spółki postanowienie zostało przesłane w formie papierowej ze względu na nieposiadanie systemu e-Doręczeń. Zdaniem Kolegium sprawa została załatwiona w ustawowym terminie i organ nie dopuścił się bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej jako "p.p.s.a.") skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak stanowi przepis art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne. W uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 NSA przesądził, że "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". Stosownie do art. 39 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem: przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, albo przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy (art. 39 § 2 k.p.a.). W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i § 2 pkt 1, organ administracji publicznej doręcza pisma:1) przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042), albo 2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy (art. 39 § 3 k.p.a.) W rozpatrywanej sprawie postanowienie z dnia 12 maja 2023 r. zostało z uwagi na nieposiadanie przez organ systemu e-Doręczeń wysłane przesyłką poleconą na adres spółki. Postanowienie na podstawie art. 44 § 4 K.p.a., w trybie tzw. prawnej fikcji doręczenia – zostało uznane za doręczone skarżącej po upływie 14 dni od pozostawienia pierwszego zawiadomienia (awiza) o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym. Z akt administracyjnych wynika, że przesyłka zawierająca postanowienie została wysłana na prawidłowy adres skarżącej. Z adnotacji na przesyłce pozostawionej w aktach administracyjnych wynika, że pierwszej próby doręczenia skarżącej postanowienia dokonano 15 maja 2023 r. i wówczas też pozostawiono pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki. Czternasty dzień po pierwszym zawiadomieniu wypadał 29 maja 2023 r. i zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. ten dzień należy uznać za dzień doręczenia postanowienia. Postanowienie mogło zostać zaskarżone w ciągu 7 dni (art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479 ze zm.), tj. do 5 czerwca 2023 r. Z upływem tego dnia, postanowienie stało się ostateczne. Zatem, strona nadając do Sądu skargę na bezczynność organu w dniu 14 lipca 2023 r., dokonała tej czynności już po ostatecznym zakończeniu postępowania administracyjnego. Skarga ta jest zatem zgodnie z ww. uchwałami niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a."), orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu w pkt II orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.