I SA/Rz 742/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H.D. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 30 września 2022 r. nr GE/343207/20 w przedmiocie odmowy umorzenia pozostałej do spłaty nienależnie pobranej emerytury rolniczej z urzędu w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki - p o s t a n a w i a - sprostować w punkcie 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Rz 742/22 kwotę podatku od towarów i usług poprzez wpisanie w miejsce "110,40 (sto dziesięć 40/100)" wartości "89,76 zł (osiemdziesiąt dziewięć 76/100)" W punkcie 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 6 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Rz 742/22 orzeczono o przyznaniu, reprezentującemu Skarżącą pełnomocnikowi z urzędu, wynagrodzenia (opłaty) w wysokości 480 zł. Jak wynika z treści rozstrzygnięcia, w kwocie tej zawierał się podatek od towarów i usług. Wskutek omyłki wartość podatku podano w kwocie "110,40 zł", podczas gdy powinna ona wynosić 89,76 zł. Wysokość wynagrodzenia Sąd dostosował bowiem do wytycznych wynikających z wyroków Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o sygn. SK 66/19, SK 78/21, SK 53/22, SK 85/22 i SK 83/19, określając ją przy uwzględnieniu § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Powody, które legły u podstaw rozstrzygnięć Trybunału Konstytucyjnego, wymagały pominięcia przez Sąd regulacji z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu i uznania, że przyznana opłata zawiera w sobie podatek od towarów i usług w stawce 23%, tak jak ma to miejsce w przypadku opłat zasądzanych na rzecz pełnomocników z wyboru. Dlatego przyznana opłata w kwocie 480 zł, jak podano w punkcie 2 sentencji wyroku, zawiera w sobie kwotę podatku od towarów i usług, obliczoną metodą "w stu", nie od podstawy opodatkowania, lecz od wartości brutto (kwota netto 390,24 zł i podatek od towarów i usług w stawce 23% wynoszący 89,76 zł, łącznie 480 zł). Dostrzeżoną omyłkę należało zatem sprostować, stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.