III SAB/Gl 130/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia [...], oznaczonym numerem [...], Dyrektor Aresztu Śledczego w K. (dalej zwany organ) udzielił osadzonemu R. S. (dalej zwany skarżący) odpowiedzi na złożony przez niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W tym wniosku, doręczonym administracji Aresztu Śledczego w dniu [...] roku, skarżący domagał się udostępnienia informacji na okoliczność ilości zgód na posiadanie (przez osadzonych) konsoli do gier, wydanych w okresie od [...] do dnia złożenia wniosku. Na powyższe pismo skarżący złożył w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarżący zarzucił organowi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, odpowiedź, jakiej udzielono mu w piśmie organu z dnia [...]r, miała na celu uniknięcie udzielenia informacji publicznej. Wskazał również, że Dyrektor Aresztu Śledczego ma obowiązek prowadzenia ewidencji próśb i wniosków składanych przez osadzonych; z ewidencji tej, a nadto z zawartości magazynu depozytowego, można wyprowadzić dane o ilości zgód na posiadanie przez skazanych konsoli do gier. Skarżący, podniósłszy te zarzuty, domagał się zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi zgodnie z wnioskiem; zasądzenia na jego rzecz od organu kwoty [...] zł i zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wysyłki korespondencji. W części dotyczącej prawa pomocy Sąd rozstrzygnął postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygnatura akt III SPP/Gl 149/21. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w K. wniósł o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. W ocenie organu zarzuty skargi są bezzasadne, ponieważ po stronie organu nie wystąpiła bezczynność, skarżący w ustawowym terminie otrzymał odpowiedź na swój wniosek. Jeśli chodzi o domniemany obowiązek prowadzenia rejestrów pism (próśb i wniosków osadzonych), obowiązujące w tym względzie przepisy wymagają rejestrowania jedynie tych pism, które nie są załatwiane bezpośrednio po zgłoszeniu. Chodzi tutaj w szczególności o pisma odnoszące się do bieżących kwestii bytowych osadzonych, na przykład wydania rzeczy stanowiących ich własność z depozytu. Pisma tego rodzaju są dołączane, po rozpatrzeniu, bezpośrednio do karty depozytowej, i przekazywane wraz z całą dokumentacją wraz z osobą osadzonego do innych jednostek penitencjarnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j., Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) tej działalności administracji publicznej, a więc czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 4 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania na skutek złożonej skargi badany jest tylko zarzut bezczynności podmiotu zobowiązanego. Zdaniem Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem Sąd dokonując kontroli według wyżej wskazanych kryteriów nie stwierdził że organ pozostaje w bezczynności. W ocenie Sądu można uznać, że postępowanie, którego dotyczy skarga na bezczynność złożona przez skarżącego, jest postępowaniem do pewnego stopnia odformalizowanym, do którego generalnie nie stosuje się ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "KPA") (chyba, że miałoby dojść do wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001r o dostępie do informacji publicznej (Dz.U z 2020r. poz.2176 tj.) dalej u.d.i.p. Nie ulega wątpliwości, że Skarżący w sprawie w dniu [...]r wystąpił do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej Zdaniem skarżącego jest on uprawniony do ubiegania się o udostępnienie wnioskowanych informacji w oparciu o u.d.i.p. Bezsporne jest, że odpowiadając na wniosek skarżącego, organ poinformował skarżącego, co do faktu nie gromadzenia danych dotyczących wydawanych zgód na posiadanie konsoli do gier w celach mieszkalnych. Organ poinformował również skarżącego, iż w dniu rozpatrywania przedmiotowego wniosku nie wydano żadnej zgody. W kontrolowanej sprawie bezspornym jest, że skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w nawiązaniu do ww. zapytania dotyczącego ilości zgód na posiadanie (przez osadzonych) konsoli do gier, wydanych w okresie od [...] do dnia złożenia wniosku. Przedmiotem rozstrzygnięcia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest spełnienie lub niespełnienie obowiązku rozpatrzenia w terminie sprawy administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a.). W zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje ustalenie, czy w danym przypadku sprawa została rozpatrzona, oraz czy okres jej rozpatrywania nie przedłużył się ponad ustawowe terminy załatwiania spraw. W tym kontekście skarga nie okazała się uzasadniona, albowiem skarżący otrzymał odpowiedź na swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie czternastu dni, wynikającym z przepisu art. 13 u.d.i.p. Zarzut skarżącego dotyczący treści odpowiedzi, choć nie pozostaje w bezpośrednim związku z kwestią bezczynności, również nie okazał się skuteczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela w tym względzie stanowisko Dyrektora Aresztu Śledczego w K. Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (...) nie nakazują dyrektorom aresztów śledczych prowadzenia ścisłego ewidencjonowania wymiany informacji prowadzonej ze skazanymi, zwłaszcza iż znaczna jej część jest dokonywana w formie ustnej. Prośby i wnioski osadzonych w przeważającej części mogą być załatwione natychmiast przez władze aresztu śledczego, niezależnie od nadania im określonej formy. Jedynie te podania i wnioski, które wymagają uruchomienia odrębnej procedury – a więc wszystkie te, do których mają wprost czy odpowiednio zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego – są wpisywane w odrębnym rejestrze spraw. Nie należą jednak do tej grupy wnioski o wydanie osadzonemu rzeczy do niego należącej, rozpoznawane w trybie kodeksu karnego wykonawczego i wydanych na jego podstawie przepisów wykonawczych, w którym to zakresie nie stosuje się przepisów k.p.a. W tych przypadkach nie zachodzi również właściwość sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg; należą one do właściwości organów penitencjarnych i postępowania karnego. Omawiane tutaj kwestie Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważał w związku z treścią przepisu art. 135 p.p.s.a., nie znalazł jednak podstaw do zastosowania jakichkolwiek środków przewidzianych ustawą, nie dopatrując się naruszenia prawa przez Dyrektora Aresztu Śledczego w K. Mając na względzie, że organ nie dopuścił się bezczynności, i nie zaszła żadna inna podstawa uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Tym samym organ w dacie wniesienia skargi do Sądu nie pozostawał bezczynny. Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną. ----------------------- 5