II SA/Wa 1536/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego oddala skargę. Minister Edukacji i Nauki (dalej Minister) decyzją z [...] maja 2023 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000; dalej "Kpa.") oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2021 r. poz. 1762 ze zm.; dalej "Karta Nauczyciela"), po rozpatrzeniu odwołania Pani A.K. (dalej skarżąca) od decyzji [...] Kuratora Oświaty (dalej Kurator) z [...] lutego 2023 r. nr [...] odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, utrzymał decyzję Kuratora w mocy. Wydaniu decyzji Ministra towarzyszył następujący stan sprawy. Skarżąca – zatrudniona na stanowisku nauczyciela języka niemieckiego w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr [...] w [...] – w dniu 30 czerwca 2021 r. złożyła do Kuratora wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. Kurator decyzją z [...] listopada 2021 r. nr [...] odmówił skarżącej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Decyzję uzasadniono brakiem posiadania przez skarżącą stopnia nauczyciela mianowanego. W wyniku wniesionego przez skarżącą odwołania, Minister decyzją z [...] maja 2022 r. nr [...] uchylił zaskarżona decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji zalecono przeprowadzenie przez Kuratora postępowania wyjaśniającego dotyczącego uzyskania przez skarżącą stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa. Kurator pismem z 27 czerwca 2022 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia dokumentacji o kopię aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub o wszelkie inne dokumenty świadczące o uzyskaniu stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa na podstawie art. 7 ust. 1 lub art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (dalej "ustawa z 18 lutego 2000 r."). W odpowiedzi na ww. pismo skarżąca poinformowała Kuratora, że w trakcie prowadzonego postępowania złożyła wszystkie dokumenty potwierdzające spełnianie warunków kwalifikacyjnych na stopień nauczyciela dyplomowanego. Wśród tych dokumentów złożyła akt mianowania nauczyciela – wychowawcy z 14 października 1994 r. wydany przez Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...]. W nawiązaniu do powyższego Kurator pismem z 27 lipca 2022 r. zwrócił się do skarżącej z prośbą o przekazanie dokumentów mogących poświadczyć, że spełnia ona wymogi art. 7 ust. 1 i art. 10 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000 r. W piśmie z 8 sierpnia 2022 r. skarżąca przedstawiła swoje stanowisko dotyczące zatrudnienia na podstawie mianowania w [...] Liceum Ogólnokształcącym im. [...] w [...]. Pismem z 29 sierpnia 2022 r. skarżąca została poinformowana o przysługującym, zgodnie z art. 10 § 1 Kpa., prawie wglądu do akt sprawy oraz wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do materiałów zebranych w postępowaniu kwalifikacyjnym o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego. Natomiast pismem z 3 stycznia 2023 r. skarżąca po raz kolejny została wezwana do uzupełnienia dokumentacji o kopię aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego poświadczoną przez dyrektora szkoły ze zgodność z oryginałem. Skarżąca w piśmie z 9 stycznia 2023 r. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie zatrudnienia na podstawie mianowania i wniosła o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego. Stwierdziła między innymi, że fakt zatrudnienia jako mianowanego nauczyciela potwierdzają dokumenty przedstawione w aktach osobowych do awansu zawodowego, którymi dysponuje organ administracji. Decyzją z [...] lutego 2023 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela, Kurator odmówił skarżącej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Decyzję uzasadniono brakiem posiadania przez skarżącą stopnia nauczyciela mianowanego. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Kuratora, zarzucają obrazę art. 7 ust. 1 ustawy z 18 lutego 2000 r. poprzez błędną wykładnię oraz rażące naruszenie art. 2 Konstytucji RP poprzez usiłowanie pozbawienia jej prawa nabytego. W związku z tym wniosła o zmianę decyzji Kuratora i nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego. Podniosła, że przed 18 lutego 2000 r. nabyła zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami uprawnienia nauczyciela mianowanego. W okresie od 1991 r. do 31 sierpnia 1996 r. pracowała jako nauczyciel mianowany w [...] Liceum Ogólnokształcącym w [...]. Jednocześnie skarżąca przyznała, że 18 lutego 2000 r. nie świadczyła pracy na podstawie mianowania, lecz była zatrudniona w szkole w ww. okresie (1991 r. - 31 sierpnia 1996 r.). Skarżąca uznała, że praca jako nauczyciel mianowany w [...] Liceum Ogólnokształcącym w [...] w podanym okresie jest jej prawem nabytym. Ponadto prawem nabytym jest prawo wynikające z zaświadczenia z 23 lipca 2021 r. nr [...] o akceptacji komisji kwalifikacyjnej powołanej przez Kuratora. W uzasadnieniu wydanej decyzji Minister wskazał, że zgodnie z art. 9b ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust 2 Karty Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Zgodnie z art. 9b ust. 6 w związku z art. 9b ust. 1 i 9b ust 4 pkt 3 Karty Nauczyciela nauczycielowi, który nie spełnia ww. warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu decyzji administracyjnej odmawiającej nauczycielowi nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego organ sprawujący nadzór pedagogiczny powinien wskazać, którego z powyższych warunków nauczyciel nie spełnia. Jak podał Minister, skarżąca legitymuje się dyplomem ukończenia wyższych studiów magisterskich w zakresie filologii germańskiej – specjalność nauczycielska wydanym w 1991 r. przez Uniwersytet [...]. Zaświadczenie z 28 czerwca 2021 r. wydane przez Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr w [...] potwierdza, że skarżąca odbyła staż w wymiarze 2 lata i 9 miesięcy, a w dniu 19 czerwca 2021 r. uzyskała pozytywną ocenę dorobku zawodowego. W dniu złożenia wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego była zatrudniona zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami na stanowisku nauczyciela języka niemieckiego. W dniu 23 lipca 2021 r. uzyskała akceptację komisji kwalifikacyjnej powołanej przez Kuratora. System awansu zawodowego nauczycieli został wprowadzony ustawą z 18 lutego 2000 r. i wpisany w szerszy kontekst reformy edukacji. W Karcie Nauczyciela wprowadzono odróżnienie między stopniami awansu zawodowego a związanymi z nimi formami zatrudnienia. Stopnie awansu zawodowego nadawane są decyzjami administracyjnymi a ich formę stanowią akty nadania stopnia. Akt nadania stopnia jest uznawany we wszystkich szkołach i placówkach na terenie całego kraju. Z dniem wejścia w życie ustawy z 18 lutego 2000 r., tj. z dniem 6 kwietnia 2000 r., nauczyciele pozostający w zatrudnieniu uzyskali z mocy prawa określony stopień awansu zawodowego zgodnie z przepisami określonymi w art. 7 ust. 1, 3, 6 i 7, w art. 10 ust. 3 pkt 2 i 3 oraz w art. 10 ust. 4 i 5 tej ustawy. Uzyskany z mocy prawa stopień awansu zawodowego uzależniony został od: - formy zatrudnienia (umowa o pracę lub mianowanie), - zgodności zatrudnienia z wymaganymi kwalifikacjami, - wymiaru zatrudnienia. Dalej Minister wyjaśnił, że nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania z tym dniem uzyskali z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego i stali się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania w rozumieniu Karty Nauczyciela, z tym że z nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania, którzy nie posiadali wymaganych kwalifikacji, stosunek pracy wygasł z dniem 31 sierpnia 2006 r., o ile wcześniej nauczyciele ci nie uzupełnili kwalifikacji lub nie został z nimi rozwiązany stosunek pracy w odrębnym trybie - art. 7 ust. 1 ustawy z 18 lutego 2000 r. Stopień nauczyciela mianowanego z mocy prawa uzyskali również nauczyciele zatrudnieni na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy byli zatrudnieni w szkole zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami (art. 10 ust 3 pkt 2 ustawy z 18 lutego 2000 r.). W myśl przepisu art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z 18 lutego 2000 r., nauczyciele spełniający wymagania kwalifikacyjne, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela, zatrudnieni na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 6 kwietnia 2000 r. i podejmujący ponownie zatrudnienie w szkole uzyskali z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego z dniem ponownego zatrudnienia w szkole, jeżeli przerwa w zatrudnieniu nie przekracza 5 lat. Jak stwierdził Minister, Kurator przed wydaniem decyzji przeprowadził postępowanie wyjaśniające, którego celem było ustalenie czy skarżąca spełnia warunki nadania stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa na podstawie art. 7 ust. 1 lub art. 10 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000 r. W toku korespondencji ze skarżącą Kurator wielokrotnie zwracał się do niej o przekazanie dokumentów mogących poświadczyć, że spełnia wymogi art. 7 ust. 1 i art. 10 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000 r. Skarżąca zaś informowała Kuratora, że w trakcie prowadzonego postępowania złożyła wszystkie dokumenty potwierdzające spełnianie warunków kwalifikacyjnych na stopień nauczyciela dyplomowanego. W trakcie postępowania wyjaśniającego Kurator ustalił, że skarżąca nie spełniła warunków, o których mowa w art. 7 ust 1 i art. 10 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000 r. Skarżąca nie była zatrudniona w dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. w dniu 6 kwietnia 2000 r. na podstawie mianowania. Nie spełniła zatem warunku, o którym mowa w art. 7 ust. 1. Skarżąca nie spełniła również warunku, o którym mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000 r., ponieważ na podstawie przedłożonej dokumentacji nie można stwierdzić, że podjęła ponownie zatrudnienie w szkole po przerwie w zatrudnieniu nie przekraczającej 5 lat. Skarżąca nie spełniła zatem warunku wstępnego, o którym mowa w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela. W myśl tego przepisu stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego może być nadany nauczycielowi mianowanemu. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 9b ust. 7 pkt 3 Karty Nauczyciela, Minister stwierdził, że po zbadaniu materiału dowodowego oraz analizie stanu faktycznego i prawnego w sprawie, nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji Kuratora z [...] lutego 2023 r. odmawiającej nadania skarżącej stopnia nauczyciela dyplomowanego. Skargę na wskazaną na wstępie decyzję Ministra do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła skarżąca, zarzucając obrazę art. 7 ust. 1 ustawy z 18 lutego 2000 r. przez błędną jego wykładnię oraz rażące naruszenia art. 2 Konstytucji RP przez usiłowanie pozbawienia prawa słusznie nabytego. W związku z tak sformułowanymi zarzutami wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Kuratora. Jak stwierdziła skarżąca, poza sporem jest, że przed 18 lutego 2000 r. nabyła, zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami, uprawnienia nauczyciela mianowanego i w okresie od 1991 r. do 31 sierpnia 1996 r. pracowała jako nauczyciel mianowany w [...] LO w [...], mając, wymagane prawem ówcześnie obowiązującym, kwalifikacje. Przyznała, że 18 lutego 2000 r. nie świadczyła pracy na podstawie mianowania, lecz zatrudniona była na tej podstawie przed tym dniem i świadczyła pracę od 1991 r. do 31 sierpnia 1996 r. Są to zatem jej prawa nabyte, których późniejsza ustawa nie może pozbawić, bowiem byłoby to sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego. Nadto, jak uznała skarżąca, prawem nabytym jest jej prawo wynikające z zaświadczenia z 23 lipca 2021 r. wydanego przez Komisję Kwalifikacyjną przy Kuratorze. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 9b ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej, po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Zgodnie z art. 9b ust. 6 w związku z art. 9b ust. 1 i 9b ust. 4 pkt 3 Karty Nauczyciela, nauczycielowi, który nie spełnia ww. warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu decyzji administracyjnej odmawiającej nauczycielowi nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego organ sprawujący nadzór pedagogiczny powinien wskazać, którego z ww. warunków nauczyciel nie spełnia. Z kolei sądy administracyjne, badając legalność zaskarżonej decyzji uprawnione są jedynie do oceny poprawności zastosowania określonych wyżej norm prawa materialnego w stosunku do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Skarżąca w niniejszym postępowaniu domagała się nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Z art. 9 b ust. 1a Karty Nauczyciela wynika, że stopień nauczyciela dyplomowanego może być nadany nauczycielowi mianowanemu. Zadaniem organów obu instancji było więc ustalenie w pierwszej kolejności, czy skarżąca posiadała stopień nauczyciela mianowanego. Na wstępie rozważań w niniejszej sprawie należy wskazać, że system awansu zawodowego nauczycieli został wprowadzony ustawą z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.). W ustawie - Karta Nauczyciela wprowadzono odróżnienie między stopniami awansu zawodowego a związanymi z nimi formami zatrudnienia. Stopnie awansu zawodowego nadawane są decyzjami administracyjnymi a ich formę stanowią akty nadania stopnia art. 9b ust. 3a. Akt nadania stopnia jest uznawany we wszystkich szkołach i placówkach na terenie całego kraju. Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.), tj. z dniem 6 kwietnia 2000 r., nauczyciele pozostający w zatrudnieniu uzyskali z mocy prawa określony stopień awansu zawodowego zgodnie z przepisami określonymi w art. 7 ust. 1, 3, 6 i 7, w art. 10 ust. 3 pkt 2 i 3 oraz w art. 10 ust. 4 i 5 ustawy. Uzyskany z mocy prawa stopień awansu zawodowego uzależniony został od: - formy zatrudnienia (umowa o pracę lub mianowanie), - zgodności zatrudnienia z wymaganymi kwalifikacjami, - wymiaru zatrudnienia. Ustawa z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw przewidywała możliwość uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy (6 kwietnia 2000 r.) na podstawie mianowania z tym dniem uzyskali z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego i stali się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania w rozumieniu Karty Nauczyciela, z tym że z nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania, którzy nie posiadali wymaganych kwalifikacji, stosunek pracy wygasł z dniem 31 sierpnia 2006 r., o ile wcześniej nauczyciele ci nie uzupełnili kwalifikacji lub nie został z nimi rozwiązany stosunek pracy w odrębnym trybie. Zgodnie z art. 10 ust 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. nauczyciele spełniający wymagania kwalifikacyjne, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczycieli, wymienionej w art. 1, zatrudnieni na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie ustawy, uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego z dniem ponownego zatrudnienia w przedszkolu, szkole, placówce oraz innej jednostce organizacyjnej wymienionej w art. 1 ust. 1 i w ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 1, jeżeli przerwa w zatrudnieniu nie przekracza 5 lat. W toku całego postępowania organ I instancji zwracał się do skarżącej o wykazanie przesłanki z art. 7 ust. 1 i z art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., jednak skarżąca takiego dokumentu nie przedstawiła. W odpowiedzi na wezwanie poinformowała organ I instancji, że w trakcie prowadzonego postępowania złożyła wszystkie dokumenty potwierdzające spełnianie warunków kwalifikacyjnych na stopień nauczyciela dyplomowanego. Wśród tych dokumentów złożyła akt mianowania nauczyciela - wychowawcy z dnia 14 października 1994 r. wydany przez Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] (pismo z dnia 11 lipca 2022 r.). Skarżąca stanęła na stanowisku, że przed 18 lutego 2000 r. nabyła zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami uprawnienia nauczyciela mianowanego. Ponieważ w okresie od 1991 r. do 31 sierpnia 1996 r. pracowała jako nauczyciel mianowany w [...] Liceum Ogólnokształcącym w [...]. Jednocześnie skarżąca przyznała, że 18 lutego 2000 r. nie świadczyła pracy na podstawie mianowania. Skarżąca uznała, że praca jako nauczyciel mianowany w [...] Liceum Ogólnokształcącym w [...] w okresie od 1991 r. do 31 sierpnia 1996 r. jest jej prawem nabytym. Ponadto prawem nabytym jest prawo wynikające z uzyskania zaświadczenie z 23 lipca 2021 r. Nr [...] o akceptacji komisji kwalifikacyjnej powołanej przez [...] Kuratora Oświaty. Zarzuty skarżącej należy uznać za nietrafne. W ocenie Sądu stanowisko skarżącej jest błędne, gdyż jak wyżej wskazano dopiero ustawa 18 lutego 2000 r. wprowadziła system awansu zawodowego nauczycieli, a co za tym idzie stopnie awansu zawodowego nauczycieli: 1) nauczyciel stażysta, 2) nauczyciel kontraktowy, 3) nauczyciel mianowany, 4) nauczyciel dyplomowany. W okresie pracy skarżącej w [...] Liceum Ogólnokształcącym w [...] w okresie od 1991 r. do 31 sierpnia 1996 r. mianowanie było jedną z dwóch form zatrudnienia nauczycieli, która dopiero w oparciu o przepisy ustawy z 18 lutego 2000 r. mogła przerodzić się z mocy prawa w stopień awansu zawodowego nauczyciela, gdyż wcześniej stopnie awansu zawodowego nauczyciela nie funkcjonowały. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie spełniła warunków określonych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., gdyż jak sama przyznała w dacie wejścia w życie ustawy nie świadczyła pracy na podstawie mianowania. Skarżąca nie wykazała również, że spełnia przesłanki z art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. Biorąc powyższe pod rozwagę należy zgodzić się z twierdzeniami organów obu instancji, że skarżąca nie legitymowała się stopniem awansu zawodowego na nauczyciela mianowanego, co legło u podstaw odmowy nadania jej stopnie awansu zawodowego na nauczyciela dyplomowanego. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd skargę oddalił w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem oceny Sądu nie były w niniejszej sprawie powody skutkujące wydaniem skarżącej zaświadczenia z 23 lipca 2021 r. Nr [...] przez Komisję Kwalifikacyjną przy [...] Kuratorze Oświaty, gdyż zaświadczenie to nie było przedmiotem skargi i w ocenie Sądu nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy. ----------------------- 14