III FSK 49/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska, Protokolant Karolina Niemiec, , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Burmistrza Sokółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 października 2024 r. sygn. akt I SAB/Bk 1/24 w sprawie ze skargi J. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania Burmistrza Sokółki w przedmiocie ulgi płatniczej 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Burmistrza Sokółki na rzecz J. B. kwotę 101,80 (słownie: sto jeden złotych osiemdziesiąt groszy) złotych tytułem zwrotu kosztów przejazdów strony. Po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. B. (dalej: Skarżący) na przewlekłe prowadzenie postępowania Burmistrza Sokółki (dalej: Burmistrz) w przedmiocie umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2022 r. i 2023 r. oraz kosztów zastępczego utrzymania zwierząt, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej: WSA) wyrokiem z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt I SAB/Bk 1/24: 1) zobowiązał Burmistrza do rozpatrzenia - w trybie art. 60, art. 61 ust. 1 pkt 4, art. 64 i art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych – wniosku Skarżącego z dnia 27 grudnia 2023 r. o umorzenie należności z tytułu kosztów zastępczego utrzymania zwierząt - w terminie 30 dni od daty zwrotu organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 2) stwierdził, że w zakresie wniosku opisanego w punkcie 1 organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzył organowi grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; 4) przyznał od organu na rzecz Skarżącego sumę pieniężną w kwocie 500 (pięćset) złotych; 5) oddalił skargę w zakresie przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2022 i 2023 r.; 6) zasądził od Burmistrza na rzecz Skarżącego kwotę 226,31 (dwieście dwadzieścia sześć złotych trzydzieści jeden groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę kasacyjną wniósł Burmistrz. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: K.p.a.) poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że błędne załatwienie sprawy, według innej procedury aniżeli stanowią przepisy prawa, oznacza prowadzenie sprawy w sposób przewlekły, podczas gdy w związku z błędnym zastosowaniem przepisów proceduralnych przysługują zwyczajne środki odwoławcze, zaś merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło, a Skarżący poznał w przepisanym terminie stanowisko organu w danej sprawie. Burmistrz wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA lub zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi. Skarżący osobiście wniósł do tutejszego Sądu za pośrednictwem WSA pismo procesowe zatytułowane "wstępne stanowisko w sprawie skargi kasacyjnej Burmistrza wraz z wnioskiem o skierowanie sprawy na rozprawę jawną", w którym wiósł o skierowanie sprawy na rozprawę jawną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, co oznacza, że zakres kontroli tego Sądu określa wnoszący skargę kasacyjną, poprzez wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko nie ma obowiązku, ale przede wszystkim prawa domyślania się i uzupełniania zarzutów skargi kasacyjnej oraz argumentacji służącej ich uzasadnieniu. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną. We wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej zarzucono wyłącznie naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Przepis ten stanowi, iż stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Wynika z niego, że strona jest uprawniona do wniesienia ponaglenia na bezczynność organu. Z uprawnienia tego Skarżący skorzystał i wniósł ponaglenie, przy czym dotyczyło ono bezczynności organu i przewlekłości postępowania w sprawie z wniosku z dnia 27 grudnia 2023 r. Ponaglenie zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku postanowieniem z dnia 12 lutego 2024 r. Wniesienie przez Skarżącego ponaglenia umożliwiło mu wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Sokółki. Zgodnie bowiem z art. 53b § 2b P.p.s.a. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść wyłącznie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. WSA zaskarżonym wyrokiem rozpoznał wniesioną przez Skarżącego skargę na przewlekłość postępowania Burmistrza. Mając na uwadze przedmiot postępowania zakreślony skargą, Sąd pierwszej instancji wyjaśnił istotę przewlekłości postępowania, odwołując się do art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. W ogóle nie stosował art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., bo też skarga nie dotyczyła bezczynności organu. Tym samym zarzut naruszenia tego ostatnio wymienionego przepisu jest oczywiście niezasadny. Odnośnie do złożonych przez Skarżącego na rozprawie kserokopii dokumentów, wyjaśnić należy, że nie były one uwzględnione przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł orzekać w niej co do meritum, ze względu na brak zarzutów kasacyjnych pozwalających na kontrolę zaskarżonego wyroku w tym zakresie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego postanowiono na podstawie art. 204 pkt 2 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a. (udokumentowane koszty przejazdów Skarżącego do Sądu). sędzia A. Olesińska sędzia J. Sokołowska sędzia S. Bogucki