I SA/Wa 583/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w L. od decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia 16 listopada 2023 r. nr KKU-279/23 w przedmiocie nabycia przez gminę prawa własności nieruchomości postanawia 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić skarżącej [...] sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od sprzeciwu. [...] sp. z o.o. z siedzibą w L. pismem z dnia 27 lutego 2024 r. (nadanym w urzędzie pocztowym 27 lutego 2024 r.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia 16 listopada 2023 r. nr KKU-279/23 w przedmiocie nabycia przez gminę prawa własności nieruchomości. W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a." od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 P.p.s.a.). Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.). W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z analizy akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi strony skarżącej przesyłką poleconą i doręczenie miało miejsce w trybie art. 44 § 4 kpa. Zauważyć trzeba, że stosownie do treści art. 44 kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa). Z adnotacji znajdującej się na przesyłce zawierającej zaskarżoną decyzję, skierowanej do pełnomocnika skarżącej wynika, że została ona awizowana w dniu 2 stycznia 2024 r. oraz powtórnie w dniu 10 stycznia 2024 r. Następnie w dniu 17 stycznia 2024 r. nastąpił jej zwrot do nadawcy. Wymogi skutecznego doręczenia zostały więc zachowane. Doręczenie decyzji z dnia 16 listopada 2023 r., stosownie do treści art. 44 § 1 i § 4 kpa, nastąpiło skutecznie w dniu 16 stycznia 2024 r. Czternastodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał więc w dniu 30 stycznia 2024 r. Z akt sądowych niniejszej sprawy wynika natomiast, że sprzeciw wniesiony został w dniu 27 lutego 2024 r., a zatem po upływie terminu wskazanego w art. 64c § 1 P.p.s.a. Wniesiony sprzeciw jest więc niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Przy czym zaznaczyć trzeba, że bez znaczenia jest, iż w pouczeniu zaskarżonej decyzji błędnie podano, że przysługuje od niej prawo do wniesienia skargi w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Wskazany trzydziestodniowy termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał bowiem w dniu 15 lutego 2024 r. Sprzeciw – jak wyżej wskazano – wniesiony został w dniu 27 lutego 2024 r., a zatem z uchybieniem przedmiotowego trzydziestodniowego terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.