II SA/Kr 404/24

Kraków, dnia 8 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Ł. R. na pismo Wójta Gminy Z. z dnia 9 stycznia 2024 r. nr GR.6826.1.2023 w przedmiocie odmowy sprzedaży działki przez gminę postanawia: odrzucić skargę. Wójt Gminy Z. pismem z dnia 9 stycznia 2024 r., odmówił Ł. R. sprzedaży nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o powierzchni 0,2051 ha, położonej w obrębie B., gmina Z., księga wieczysta [...], z żądaniem o dokonanie której – na podstawie art. 198g ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. 2023 r. poz. 344) - wystąpił Ł. R. wnioskiem z dnia 27 października 2023 r. Wójt stwierdził bowiem niespełnienie przesłanek określonych w art. 198g i nast. ustawy o gospodarce nieruchomościami. W skardze na tę odmowę, Ł. R. zarzucił Wójtowi Gminy Z. naruszenie: 1. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego przez: - niewzięcie pod uwagę, że skarżący nabył prawo użytkowania wieczystego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie faktury VAT, - niepodjęcia wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, 2. przepisów prawa materialnego, tj. art. 198g i nast. ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez ich niezastosowanie. Wobec powyższego skarżący wniósł o "uchylenie zaskarżonego aktu Wójta" i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Z. wniósł o odrzucenie skargi, jako niepodlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny z uwagi na cywilnoprawny charakter roszczenia z art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zakres spraw należących do właściwości sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2, § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.). Ponadto w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach, a zgodnie z art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Sąd podzielił stanowisko organu, zgodnie z którym na pismo stanowiące odmowę sprzedaży skarżącemu opisanej wyżej działki, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Należy bowiem przyjąć, że żądanie dokonania tej sprzedaży - przewidziane w art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym, użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1463) może wystąpić z żądaniem sprzedaży tej nieruchomości na jego rzecz – stanowi w istocie roszczenie o zawarcie umowy. Zbycie gruntu na rzecz użytkownika wieczystego na podstawie art. 198g ustawy ma charakter umowny. Stąd też użytkownik wieczysty, któremu odmówiono zbycia gruntu w omawianym trybie, może skorzystać z gwarancji sądowej ochrony swoich praw i wystąpić z powództwem do sądu powszechnego. Sprawa objęta skargą, nie mieści się natomiast w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej. W tej sytuacji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.