II SA/Ol 275/20

Dnia 22 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Osipuk Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2020 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie skreślenia z listy studentów - oddala skargę. Decyzją z dnia "[...]" Rektor "[...]", działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.) w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 1 i 23 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r., Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85, dalej: ustawa), w związku z art. 104 oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku K. K. (skarżący) o ponowne rozpatrzenie sprawy skreślenia K. K. z listy studentów, studiów stacjonarnych pierwszego stopnia, kierunku "[...]" na Wydziale "[...]" - z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie, tj. od decyzji wydanej z upoważnienia Rektora przez Dziekana Wydziału z dnia "[...]" – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zakwestionowana decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych sprawy. Decyzją z dnia "[...]" Dziekan Wydziału "[...]", działając na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 ustawy, skreślił K. K. z listy studentów studiów stacjonarnych pierwszego stopnia kierunku "[...]". Rozstrzygnięcie uzasadniono brakiem zaliczenia semestru oraz wyczerpaniem możliwości powtarzania przedmiotu zgodnie z zapisami § 31 ust. 2 pkt. 1 Regulaminu Studiów. W uzasadnieniu wskazał m.in., że K. K. w semestrze piątym w roku akademickim 2017/2018 nie zaliczył po raz trzeci przedmiotu z semestru 3 "[...]" oraz przedmiotów z semestru 5: "[...]". Zgodnie z § 31 ust. 3 Regulaminu Studiów Dziekan może zezwolić na powtarzanie semestru w przypadku, gdy student nie powtarzał już jednego semestru w okresie studiów chyba, że przyczyną powtórnego niezaliczenia była długotrwała choroba lub inne ważne przyczyny odpowiednio uzasadnione. Skarżący w trakcie studiów powtarzał już jeden semestr. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, uzasadniając decyzję z dnia "[...]" Rektor podniósł, że K. K. został przyjęty na 1 rok studiów stacjonarnych I stopnia na kierunek "[...]" decyzją Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia "[...]" i studia rozpoczął w dniu 1 października 2014 r. Opisując przebieg studiów K. K. wskazał, że z dokumentacji toku studiów wynika, że skarżący w toku studiów czterokrotnie nie uzyskał zaliczenia przedmiotu "[...]", niezaliczone pozostawały przedmioty "[...]", jak również "[...]". Podał, że zgodnie z Rozdziałem IV § 12 Regulaminu Studiów (...) "podstawowym obowiązkiem studenta jest postępowanie zgodnie z treścią ślubowania, Regulaminem Studiów i Kodeksem Etyki Studentów". Ponadto, zgodnie z § 30 ust. 1 Regulaminu Studiów "warunkiem zaliczenia semestru jest uzyskanie przez studenta zaliczeń i zdanie egzaminów ze wszystkich przedmiotów/modułów oraz praktyk przewidzianych planem studiów dla danego semestru czyli uzyskanie ustalonego limitu punktów". Natomiast art. 107 ustawy stanowi m.in., że student jest obowiązany w szczególności do: składania egzaminów, odbywania praktyk zawodowych i spełniania innych wymagań przewidzianych w programie studiów. Student uczelni publicznej na mocy ślubowania i przepisów regulaminu studiów był, a przynajmniej powinien być, świadom spoczywających na nim obowiązków oraz zobowiązany był do współpracy z organami szkoły w zakresie podstawowej działalności uczelni, czyli kształcenia. I z tego właśnie powodu nie ma potrzeby wyjaśniania mu obowiązków, które powinny być dla niego oczywiste, bo wybierając uczelnię sam poddał się reżimowi prawnemu w niej obowiązującemu. Wstępując w poczet studentów skarżący złożył ślubowanie, w którym zobowiązał się przestrzegać przepisów obowiązujących na Uczelni. Przytaczając treść wyroku WSA w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2019 r. (sygn. III SA/Gd 130/19) Rektor stwierdził, że jeżeli w sprawie zostanie stwierdzone zaistnienie co najmniej jednej z przyczyn pozwalających na wydanie decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów, a jednocześnie nie wystąpią okoliczności, które uniemożliwiły studentowi wywiązanie się z danego obowiązku, to nie ulega wątpliwości, że niezaliczenie semestru stanowić może podstawę do skreślenia z listy studentów, jeżeli studentowi nie przysługuje już prawo zaliczenia danego przedmiotu w innym terminie. Reasumując wskazał, że ze względu na zapisy art. 108 ust. 2 pkt. 3 ustawy (student może być skreślony z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie) należy uznać, że organ I instancji w sposób dokładny i wyczerpujący przeprowadził postępowanie w sprawie skreślenia z listy studentów skarżącego. Podstawową zatem i główną przyczyną skreślenia z listy studentów było niezaliczenie semestru w określonym terminie. W skardze wywiedzionej do tut. Sądu na decyzję Rektora z dnia "[...]" pełnomocnik skarżącego zarzucił jej naruszenie: 1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 84 § 1 k.p.a., poprzez brak zgromadzenia przez organ I i II instancji dowodów w sposób wyczerpujący, w szczególności brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lekarza i w konsekwencji poczynienie dowolnych ustaleń jakoby stan zdrowia skarżącego nie miał wpływu na niezaliczenie przez niego poszczególnych przedmiotów, podczas gdy do ustalenia tej okoliczności wymagane są wiadomości specjalne, których organ nie posiadał, a co za tym idzie przy ustaleniu tej okoliczności organ nie mógł poprzestać wyłącznie na ocenie "poglądów" wyrażonych przez poszczególnych wykładowców, którzy wedle wiedzy skarżącego specjalistycznych informacji z zakresu medycyny nie posiadają; 2. art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak skrupulatnego uzasadnienia stanowiska organu jakoby stan zdrowia skarżącego nie przemawiał za zezwoleniem mu na powtarzanie przedmiotów i jedynym adekwatnym sposobem załatwienia niniejszej sprawy było skreślenie skarżącego z listy studentów, podczas gdy opierając decyzję na fakultatywnych podstawach skreślenia z listy studentów, tj. wydając decyzję mającą charakter uznania administracyjnego organ zobowiązany był do wyczerpującego i przekonywującego uzasadnienia przesłanek, które zadecydowały o załatwieniu sprawy skarżącego w obrany w decyzji sposób; 3. § 31 ust 2 pkt 1 Regulaminu Studiów poprzez ustalenie, że skarżący wyczerpał możliwość powtarzania przedmiotów i w konsekwencji do tego ustalenia, negatywne rozpatrzenie przez Dziekana wniosku skarżącego o wpis warunkowy i powtórzenie niezaliczonych przedmiotów, podczas gdy: dziekan nie zasięgnął opinii biegłego lekarza co do wpływu stanu zdrowia skarżącego na niezaliczenie przez niego przedmiotów pomimo tego, że dowód ten odnosi się do istotnej z punktu widzenia przedmiotowego postępowania okoliczności i może wskazywać na zasadność wniosku skarżącego o wpis warunkowy i powtórzenie niezaliczonych przedmiotów; decyzja dziekana o negatywnym rozpatrzeniu ww. wniosku skarżącego ma charakter uznania administracyjnego i jako tak powinna być poprzedzona starannym zgromadzeniem wszystkich dowodów, ich wnikliwą analizą, oraz przekonywującym uzasadnieniem płynących z przeprowadzonych dowodów wniosków, w szczególności, że decyzja taka pociąga za sobą najdalej idące skutki, tj. skreślenie z listy studentów; 4. art. 108 ust 2 pkt 3 ustawy poprzez skreślenie K. K. z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie, podczas gdy skreślenie skarżącego z listy studentów w oparciu o podstawę z § 31 ust 2 pkt 1 Regulaminu Studiów odbyło się w sposób dowolny bez wcześniejszego ustalenia istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności, tj. wpływu złego stanu zdrowia skarżącego na niezaliczenie przez niego przedmiotów. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę, podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola działania administracji publicznej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, odbywa się z uwzględnieniem kryterium zgodności z prawem - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Kontrolując legalność przejawów działania organów administracji publicznej sądy administracyjne w swoim orzekaniu nie mogą uwzględniać zasad współżycia społecznego, ani też zasad słuszności, czy też celowości tego działania. W rozpatrywanej sprawie sądową kontrolą objęta została decyzja skreślająca studenta z listy studentów. W skardze uwypuklono m.in. zarzut negatywnego rozpatrzenia przez Dziekana wniosku skarżącego o wpis warunkowy. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że nie mógł zostać uwzględniony powyższy zarzut – zarzut dotyczący naruszenia § 31 ust 2 pkt 1 Regulaminu Studiów poprzez ustalenie, że skarżący wyczerpał możliwość powtarzania przedmiotów i w konsekwencji do tego ustalenia, negatywne rozpatrzenie przez Dziekana wniosku skarżącego o wpis warunkowy. Z akt sprawy wynika, że w dniu 23 lutego 2019 r. skarżący złożył podanie o wpis warunkowy i powtórzenie niezaliczonych przedmiotów. Podanie zostało w dniu 26 lutego 2019 r. rozpatrzone negatywnie. Dziekan uznał bowiem, że nie może uwzględnić podania studenta, gdyż ten trzykrotnie powtarzał przedmiot "[...]", podczas gdy zgodnie z § 31 ust 2 pkt 1 Regulaminu Studiów Dziekan może zezwolić na powtarzanie przedmiotu, w przypadku gdy student nie powtarzał danego przedmiotu. Powyższe rozstrzygnięcie Dziekana nie było jednak decyzją administracyjną podlegającą kognicji sądu administracyjnego, nie było efektem jakiegokolwiek postępowania jurysdykcyjnego. Wyjaśnienia w tym zakresie wymaga, że uczelnia wyższa jest podmiotem działającym w formie zakładu administracyjnego. Organy takich zakładów kierują do swoich użytkowników oraz osób ubiegających się o uzyskanie statusu użytkownika akty administracyjne, określane w nauce prawa administracyjnego aktami władztwa zakładowego. Takie akty dzielą się na zewnętrzne i wewnętrzne. Akty zakładowe zewnętrzne decydują o nawiązaniu, rozwiązaniu lub przekształceniu zasadniczych elementów stosunku zakładowego, tzn. ich podjęcie skutkuje stworzeniem nowej sytuacji prawnej ich adresata także w zewnętrznej sferze działania administracji. Natomiast przez akty zakładowe wewnętrzne rozumie się jednostronne działania prawne organów zakładu skierowane na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych w ramach stosunku zakładowego, niestanowiące jednak o przekształceniu, nawiązaniu lub rozwiązaniu tego stosunku. W orzecznictwie i piśmiennictwie prawniczym powszechnie przyjmuje się, że kontroli sądowej – niezależnie od formy (decyzje lub inne akty, czy czynności) – podlegają działania mające charakter zewnętrzny. W przypadku aktów wewnętrznych nie ma możliwości wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego w celu kontroli legalności takich rozstrzygnięć. Ponadto, możliwość uregulowania przez organy uczelni organizacji studiów w formie regulaminu studiów oznacza, że ustawodawca nie zdecydował się poddać wszystkich decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów kontroli sądów administracyjnych. Kognicji sądów administracyjnych podlegają decyzje mające podstawę prawną w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W drodze decyzji administracyjnej organy uczelni mają obowiązek rozstrzygać np. odmawiając przyjęcia na kandydata na studia, przyznając lub odmawiając przyznania świadczeń w postaci stypendiów i zapomogi, skreślając z listy studentów. Nie podlega zaś kognicji sądu administracyjnego akt zakładowy wewnętrzny dotyczący indywidualnie określonego studenta, który to akt nie przesądza o nawiązaniu, odmowie nawiązania, przekształceniu bądź rozwiązaniu stosunku zakładowego. Takim aktem wewnątrzzakładowym jest m.in. odmowa udzielenia wpisu warunkowego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają natomiast akty zakładowe zewnętrzne, czyli rozstrzygnięcia, które mają znaczenie dla praw i obowiązków studenta, a przesądzające, tak jak w rozpatrywanym przypadku o rozwiązaniu stosunku zakładowego (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. II SA/Bk 320/08, postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2018 r.). Aktem o zewnętrznym charakterze jest niewątpliwie decyzja o skreśleniu z listy studentów. Zastosowanie w sprawie miał art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym student może być skreślony z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że decyzja wydana na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy jest tzw. decyzją uznaniową, o czym świadczy zwrot "Student może być skreślony z listy studentów...". W ramach uznania administracyjnego organ zaś może, ale nie musi wydać decyzji skreślającej studenta z listy studentów, nawet, gdy wystąpi jeden z przypadków wymienionych w art. 108 ust. 2 ustawy, w tym nieuzyskanie zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Skreślenie z listy studentów na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy jest zatem prawem, a nie obowiązkiem organu. Przy czym pamiętać trzeba, że uznaniowy charakter tego typu decyzji nie oznacza, że wyboru rozstrzygnięcia (skreślam/nie skreślam z listy studentów) organ może dokonać w sposób całkowicie dowolny. Jeżeli w danej sprawie zostanie stwierdzone istnienie którejś z przyczyn pozwalających na wydanie decyzji o skreśleniu z listy studentów organ powinien dogłębnie wyjaśnić i rozważyć wszystkie istotne okoliczności, w tym te podnoszone przez stronę oraz wskazać dlaczego w konkretnym przypadku podjęta została taka a nie inna decyzja, czy istniały okoliczności, które uniemożliwiły studentowi wywiązanie się z danego obowiązku i dlaczego nie było możliwości ewentualnego kontynuowania studiów. Jeżeli owe istotne okoliczności zostaną należycie wyjaśnione i przekonująco uzasadnione w decyzji, to nie można mówić o przekroczeniu granic uznania administracyjnego, wynikającego z art. 108 ust. 2 ustawy. Zdaniem Sądu, w sprawie tej powyższym wymaganiom organ sprostał i nie doszło do przekroczenia granic uznania administracyjnego. W ramach autonomii przysługującej uczelni wyższej organ podjął decyzję o skreśleniu z listy studentów uwzględniając dotychczasowy tok studiów skarżącego oraz obowiązujące w tym zakresie regulacje prawne, tj. ustawowe i wewnętrzne. Przede wszystkim nie został naruszony art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy w sposób wskazany w skardze, bowiem z treści wydanych w tej sprawie decyzji jednoznacznie wynika, że powodem skreślenia z listy studentów było nieuzyskanie zaliczenia po raz trzeci przedmiotu z semestru 3 "[...]" (nie stan zdrowia studenta). Nieuzyskanie zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie jak najbardziej mieści się w dyspozycji art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy, stanowiącego podstawę prawną kontrolowanej decyzji. Z tego też powodu niezrozumiałe są wywody skargi odnoszące się do "dowolności rozstrzygnięcia". Organ skreślił skarżącego z listy studentów, gdyż nie uzyskał on zaliczenia semestru w terminie. W ocenie Sądu, powody, dla których student został skreślony z listy studentów zostały wyczerpująco wyjaśnione w decyzjach wydanych w obu instancjach. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że z decyzji tych jednoznacznie wynika, że podstawą skreślenia z listy studentów nie była uwypuklona w skardze okoliczność – stan zdrowia studenta – lecz przesłanka nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie. Akta sprawy potwierdzają zaś fakt nieuzyskania tego zaliczenia. Rektor wyjaśnił przy tym z jakich powodów student nie może już kontynuować studiów. W tym względzie przeanalizował tok studiów skarżącego, konfrontując ich przebieg z zapisami Regulaminu Studiów. Akta sprawy pokazują, że skarżący wykorzystał już wszystkie regulaminowe możliwości kontynuowania studiów (przy czym Dziekan zezwalał na zaliczanie semestru uwzględniając tym samym wniosek studenta uzasadniony problemami zdrowotnymi). Regulamin studiów jest jednym z podstawowych aktów prawa wewnętrznego uczelni i stanowi o jej autonomii, która znajduje umocowanie w Konstytucji RP. Postanowienia regulaminu studiów normują relacje pomiędzy studentem a uczelnią. Z jednej strony są przepisami wiążącymi organ uczelni przy wydawaniu przez niego rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach dotyczących studenta, z drugiej natomiast wyznaczają zasady postępowania studenta. Postanowienia regulaminu studiów w równym stopniu powinny być przestrzegane i przez uczelnię i przez studenta. Strona skarżąca nie wykazała, aby § 31 ust. 3 Regulaminu Studiów (stanowiący, że Dziekan może zezwolić na powtarzanie semestru w przypadku, gdy student nie powtarzał już jednego semestru w okresie studiów chyba, że przyczyną powtórnego niezaliczenia była długotrwała choroba lub inne ważne przyczyny odpowiednio uzasadnione) był niezgodny z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Niezgodności takiej nie dostrzega również Sąd. Ograniczenie możliwości powtarzania przez studenta semestru jest wyrazem autonomii szkoły wyższej i postanowienia w tym zakresie nie mogą być odczytywane jako porzucenie misji szkolnictwa wyższego w kształtowaniu standardów moralnych obowiązujące w życiu publicznym. Ograniczenie to dotyczy w równym stopniu wszystkich studentów. Sąd nie dostrzega aby w sprawie doszło do dyskryminacji, nierównego traktowania skarżącego. Przez cały tok studiów dziekan przychylał się do wszelkich próśb skarżącego, i tych dotyczących powtarzania semestru, jak też powtarzania określonych przedmiotów. Z akt sprawy wynika, że w czasie studiów skarżący uzyskał zgody na powtarzanie przedmiotów: trzykrotne – "[...]"; dwukrotne – "[...]"; jednorazowe – "[...]". Ponadto, na treść rozstrzygnięcia organów nie mogła wpłynąć kwestia dotycząca zdrowia skarżącego. Z akt sprawy wynika bowiem, że na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności student otrzymał już w roku akademickim 2017/2018 zgodę na otrzymywanie materiałów dydaktycznych w formie papierowej lub elektronicznej oraz na nagrywanie wykładów. Karta informacyjna z porady w izbie przyjęć z dnia 17 czerwca 2018 r., została złożona w dziekanacie jako załącznik do wniosku skarżącego z dnia 12 października 2018 r. o przedłużenie terminu zaliczenia przedmiotów z semestru letniego w roku akademickim 2017/2018. Dziekan przychylił się do prośby studenta i wyraził zgodę na zaliczenie do dnia 19 października 2018 r. Z powodu doznanego w czerwcu 2019 r. urazu miał prawo, przed rozpoczęciem semestru zimowego, złożyć wniosek o udzielenie urlopu zdrowotnego na rok akademicki 2018/2019, lecz z tego prawa nie skorzystał. Ponadto, w dniu 22 października 2018 r. skarżący złożył do Dziekana wniosek o wyrażenie zgody na warunkowe wpisanie na semestr 5 w roku akademickim 2018/2019 i powtórzenie w semestrze letnim przedmiotu "[...]" - wniosek został rozpatrzony pozytywnie. Zasadnie zatem zauważył organ, że złożenie wniosku o warunkowe wpisanie na semestr 5 w roku akademickim 2018/2019 było wyrażeniem chęci uczestniczenia w zajęciach pomimo dyskomfortu, jaki zapewne student odczuwał po doznanym upadku. Zatem dolegliwości zdrowotne skarżącego nie mogły mieć bezpośredniego związku z brakiem zaliczeń, skoro nie skorzystał on z opcji urlopu zdrowotnego i uczęszczał na zajęcia. Sąd rozumie brak akceptacji dla rozstrzygnięcia Rektora. Niemniej sądy administracyjne kontrolują zgodność z prawem działalności organów administracji publicznej i w swoim orzekaniu nie mogą uwzględniać zasad współżycia społecznego, ani też zasad słuszności. Wydane w tej sprawie decyzje prawa nie naruszają, dlatego też Sąd uznał, że wniosek o ich uchylenie nie mógł zostać uwzględniony. Niezaliczenie semestru w określonym terminie stanowić może podstawę do skreślenia z listy studentów, jeżeli studentowi nie przysługuje już prawo zaliczenia danego przedmiotu w innym terminie. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. zauważyć należy, że powyższa regulacja odnosząca się do elementów decyzji administracyjnej ma w indywidualnych sprawach studenckich zastosowanie w postaci zmodyfikowanej. Podyktowane jest to istotą i charakterem zadań wykonywanych przez szkoły wyższe, jak i posiadaną przez nie autonomią. Ponadto, na mocy ślubowania i przepisów regulaminu studiów student jest - a przynajmniej powinien być - świadom spoczywających na nim obowiązków oraz jest zobowiązany do współpracy z organami szkoły w zakresie podstawowej działalności uczelni, czyli kształcenia. I z tego właśnie powodu nie ma potrzeby wyjaśniania mu obowiązków, które powinny być dla niego oczywiste, bo wybierając uczelnię sam poddał się reżimowi prawnemu w niej obowiązującemu. Dlatego też uznać należy, że uzasadnienie decyzji o skreśleniu z listy studentów spełnia wymagania określone w art. 107 § 3 k.p.a. skoro pozwoliło skarżącemu na obronę interesu prawnego, a sądowi administracyjnemu na przeprowadzenie skutecznej kontroli legalności takiej decyzji. Uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, w tym wskazanych w petitum skargi art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy oraz przepisów k.p.a., Sąd skargę oddalił, orzekając w oparciu o art. 151 p.p.s.a.