II SA/Ol 106/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 24.10.2022 r. znak: [...] działający z upoważnienia Starosty [...] – Dyrektor Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa (dalej: "organ I instancji", "Starosta"), po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy [...] z dnia 13.10.2022 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku produkcyjno-magazynowego o część biurową i magazynową wraz z rozbiórką istniejących magazynów na działkach nr [...], [...], położonych w obrębie [...], gmina [...]. Uzasadniając tak podjęte rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów i budynków działka oznaczona numerem stanowi grunty oznaczone jako Ba - tereny przemysłowe, natomiast działka oznaczona numerem [...], położona jest na gruntach rolnych, stanowiących użytki: grunty rolne zabudowane (Br-RIIIb) o pow. 0,0471 ha; grunty orne (RIIIb) o pow. 0,6266 ha; grunty orne (RIVa) o pow. 0,2205 ha. Rodzaj zabudowy w projekcie decyzji został określony jako zabudowa produkcyjno-magazynowa, a więc nie mająca charakteru rolniczego. Wnioskowana inwestycja stanowi zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne. Organ wyjaśnił, że w skład działki nr [...] wchodzi między innymi grunt rolny klasy Illb, co znaczy, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych planowanie inwestycji zmieniającej przeznaczenie tego gruntu na nierolny, może mieć miejsce po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. W ocenie Starosty grunt, na którym planowana jest lokalizacja inwestycji, nie spełnia łącznie warunków określonych w art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (łączne spełnienie tych warunków uprawnia do odstąpienia od uzyskania zgody na tzw. odrolnienie na zasadzie wyjątku). Organ wyjaśnił, że obszar planowany do zmiany przeznaczenia znajduje się poza obszarem zwartej zabudowy. Grunty oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne klasy Illb wchodzące w skład działki nr [...] położone są w odległości większej niż 50 m od drogi publicznej. Grunty podlegające ochronie stanowią łącznie 0,6737 ha, przekraczają zatem powierzchnię 0,5 ha. Zażalenie na postanowienie organu I instancji wniosła W. Z. (dalej jako: "strona", "skarżąca"). W ocenie skarżącej postanowienie organu I instancji zostało wydane z naruszeniem: - art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) w związku z art. 53 ust. 5 u.p.z.g. w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. w związku z art. 106 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) w związku z art. 106 § 5 k.p.a.; - art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (dalej: o.g.r.l.); - art. 7 ust. 2a pkt 1, 3, 4 ustawy o.g.r.l.; - art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.; - art. 3 u.g.r.l. Podniesiono, że część działki nr [...], która jest objęta wnioskiem o warunki zabudowy i projektem decyzji organu I instancji o warunkach zabudowy, znajduje się w całości w obszarze Br-RIVa (grunty rolne zabudowane). Ponadto część działki nr [...] objęta wnioskiem jest zabudowana budynkiem zakładu produkcyjnego opakowań kartonowych. W tej sytuacji – w ocenie skarżącej – część działki objęta wnioskiem nie jest wykorzystywana na cele rolne i leśne w rozumieniu art. 92 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (dalej: u.g.n.). Skoro część tej działki nie jest wykorzystywana na cele rolne i leśne w rozumieniu art. 92 ust. 2 u.g.n., to projekt decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy nie wymaga uzgodnienia z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. Wobec powyższego organ nie był uprawniony do zwrócenia się do Starosty o uzgodnienie projektu decyzji, a Starosta nie miał podstaw do wydania zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji, zdaniem skarżącej, Starosta wydał postanowienie z naruszeniem art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. w związku z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. i w związku z art. 106 § 1 k.p.a. oraz art. 106 § 5 k.p.a. Tym samym zaistniała podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania przed Starostą (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zarzucono również, że Starosta zaskarżonym postanowieniem bezpodstawnie i w sposób niezgodny z prawem odmówił uzgodnienia projektu decyzji Wójta Gminy, co w pełni uzasadnia zmianę zaskarżonego postanowienia z dnia 24.10.2022 r. w całości poprzez uzgodnienie projektu decyzji na podstawie art. 144 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Ponadto, nawet przy przyjęciu, że część działki nr [...] znajduje się na gruntach rolnych stanowiących użytki rolne klasy I-III, zdaniem skarżącej w sprawie spełnione są warunki określone w art. 7 ust. 2a pkt 1-4 u.o.g.r. Podniesiono również, że skoro zmiana przeznaczenia części działki nr [...] objętej terenem inwestycji na cele nierolnicze i nieleśne nie jest wymagana, gdyż część działki nr [...] objęta terenem inwestycji jest już wykorzystywana na cele nierolnicze i nieleśne, to Starosta nie miał jakichkolwiek podstaw do zastosowania przy wydaniu zaskarżonego postanowienia art. 3 ust. 1 u.o.g.r. i art. 6 ust. 1 u.o.g.r., a w szczególności Starosta nie był uprawniony do stosowania przy wydaniu zaskarżonego postanowienia ograniczeń w zakresie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele rolnicze i nieleśne wynikających z art. 3 ust. 1 u.o.g.r. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako: "Kolegium", "organ odwoławczy") postanowieniem z 2 października 2023 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że uzgodnienie, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. jest wymagane w stosunku do gruntów, które w ewidencji gruntów zostały wykazane jako użytki rolne. Z takim gruntem mamy do czynienia, ponieważ z akt przedmiotowej sprawy – wbrew stanowisku skarżącej – bezspornie wynika, że część działki nr [...] objętej wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy znajduje się w całości na obszarze oznaczonym w rejestrze gruntów jako grunty rolne zabudowane klasy III (Br-RIIIb). Wynika to dokumentów dołączonych do akt sprawy: kopii mapy zasadniczej oraz danych ujawnionych w "Informacji o działce z dnia 14.10.2022 r.". Ponadto Kolegium do akt sprawy włączyło wydruk ze strony geoportalu "Raport o działce numer [...], obr. [...], gmina [...]". Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych w przepisie art. 3 ust. 1 u.o.g.r.l. wyznacza kierunki ochrony gruntów rolnych, stanowiąc, że ochrona ta polega m.in. na ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne (pkt 1) i zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej i ruchów masowych ziemi (pkt 2). Celem uzgodnienia z art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. jest więc ochrona rolnego charakteru gruntów. Warunki i tryb przeznaczania gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze regulują przepisy art. 7 u.o.g.r.l. Z ich treści wynika, że nie można dokonać przeznaczenia gruntu rolnego i leśnego na cele nierolnicze i nieleśne poza planem miejscowym, wtedy, gdy takie przeznaczenie wymaga zgody przewidzianej w art. 7 ust. 2 (art. 7 ust. 1 u.o.g.r.l.). Jeżeli taka zgoda jest wymagana, wtedy zmiany przeznaczenia można dokonać tylko w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a postępowanie w sprawie uzyskania wymaganej zgody jest postępowaniem stanowiącym fragment procedury uchwalania miejscowego planu. Jeżeli zaś taka zgoda nie jest wymagana, to przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne może nastąpić poza miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, praktycznie w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Podniesiono, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 u.o.g.r.l. przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a, który określa kiedy nie jest wymagana zgoda ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, stanowiąc że taka zgoda nie jest wymagana jeżeli grunty te spełniają łącznie określone, wskazane w tym przepisie warunki. Ze wskazanego przepisu wynika zaś, że w przypadku gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, które spełniają wszystkie warunki z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l., i które w związku z tym nie wymagają zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne, możliwe jest uzyskanie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na takim terenie. Kolegium podzieliło stanowisko Starosty Powiatu [...], że w odniesieniu do części działki nr [...] nie są spełnione łącznie warunki określone w art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. Wskazano, że z przedłożonej do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu kopii mapy zasadniczej wykonanej w skali 1:1000 wynika, że przedmiotowa działka ewidencyjna nr [...] położona jest w odległości ok. 65 m od drogi publicznej (dz. ewid. [...]), a zatem w odległości przekraczającej 50 metrów. Stwierdzenie tej okoliczności pozwoliło na sformułowanie przez Kolegium wniosku, że w sprawie nie zostały spełnione łącznie wszystkie warunki zakreślone w art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. Skoro więc w sprawie mamy do czynienia z sytuacją, że teren objęty uzgodnieniem (działka nr [...]) wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 u.o.g.r.l., gdyż obejmuje on grunty rolne klasy R-IIIb, do których nie ma zastosowania wyłączenie z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l., to tym samym Kolegium uznało, że nie wystąpiły warunki do pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych. Pismem z 18 grudnia 2023 r. skarżąca, działająca przez pełnomocnika, wywiodła skargę na postanowienie Kolegium z 2 października 2023 r., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Kolegium. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: - naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; - naruszenie prawa materialnego w postaci art. 92 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 224 ustawy o gospodarce nieruchomościami, które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; - naruszenie prawa materialnego w postaci art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; - naruszenie prawa materialnego w postaci art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że Kolegium błędnie ustaliło, że część działki o nr [...] obręb [...], objęta wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, znajduje się w całości na obszarze oznaczonym w rejestrze gruntów jako grunty rolne zabudowane klasy III (Br-RIIIb). Co za tym idzie, błędnie ustalono, że przeznaczenie części działki o nr [...] obręb [...] objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na cele nierolnicze i nieleśne wymaga zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Podniesiono również, że organ odwoławczy orzekał w oparciu o nieaktualny stan prawny. W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2325 ze zm.) sąd administracyjny ma obowiązek badania zaskarżonych aktów wyłącznie w zakresie ich legalności, a więc z punktu widzenia ich zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie w wyniku przeprowadzonej kontroli zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej, sąd stwierdził, że podjęte przez te organy postanowienia dotknięte są naruszeniami prawa, które uzasadniają wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji. W konsekwencji skarga podlega uwzględnieniu. Zauważyć należy w pierwszej kolejności, że Kolegium wydało zaskarżone postanowienie na podstawie art. 7 ust. 2a ustawy z dnia 27 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2409), u.o.g.r.l. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z tym przepisem przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III – wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a, który określa kiedy nie jest wymagana zgoda ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, stanowiąc że taka zgoda nie jest wymagana jeżeli grunty te spełniają łącznie następujące warunki: 1) co najmniej połowa powierzchni każdej zwartej części gruntu zawiera się w obszarze zwartej zabudowy; 2) położone są w odległości nie większej niż 50 m od granicy najbliższej działki budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r. poz. 2147 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624 i 820); 3) położone są w odległości nie większej niż 50 metrów od drogi publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1440, 1920, 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 191); 4) powierzchnia nie przekracza 0,5 ha, bez względu na to, czy stanowią jedną całość, czy stanowią kilka odrębnych części. Według Kolegium z tego przepisu wynika bezspornie, że w przypadku gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, które spełniają wszystkie warunki z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l., i które w związku z tym nie wymagają zgody właściwego organu na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne, możliwe jest uzyskanie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej na takim terenie. Organ odwoławczy podejmując swoje rozstrzygnięcie oparł się jednak na nieaktualnym już – w dacie podjęcia zaskarżonego postanowienia – art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. W dniu wydania zaskarżonego postanowienia (2 października 2023 r.) wspomniany przepis miał już nowe brzmienie, zgodnie z którym nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III położonych na obszarze uzupełnienia zabudowy w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wspomniany przepis uzyskał nowe brzmienie (wszedł w życie 24 września 2023 r.) na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688). Po zmianie przedmiotowy przepis jest znacznie uproszczony i nie zawiera już wielu warunków, które musiały być spełnione, żeby nie było konieczne uzyskanie zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III. Kolegium zatem wydało swoje rozstrzygnięcie w oparciu o nieaktualny i nieobowiązujący już stan prawny, co stanowi samoistną podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Dalej wskazać należy, że w sprawie wątpliwości budzą również ustalenia dotyczące stanu faktycznego oraz okoliczności istotnych dla sprawy. Organ I instancji uznał, że działka oznaczona numerem [...], położona jest na gruntach rolnych, stanowiących użytki: grunty rolne zabudowane (Br-RIIIb) o pow. 0,0471 ha; grunty orne (RIIIb) o pow. 0,6266 ha; grunty orne (RIVa) o pow. 0,2205 ha. Rodzaj zabudowy w projekcie decyzji został określony jako zabudowa produkcyjno-magazynowa, a więc nie mająca charakteru rolniczego. Wnioskowana inwestycja stanowi według organu zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne. Organ wyjaśnił, że w skład działki nr [...] wchodzi między innymi grunt rolny klasy Illb. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy nie rozstrzyga jednoznacznie, czy na spornej działce o nr [...] znajdują się zabudowania. Z części graficznej projektu decyzji o warunkach zabudowy można wywnioskować, że na niewielkiej części działki znajduje się jakaś zabudowa bądź część budynku. Podobne wnioski można wyciągnąć analizując portal geodezyjny – Geoportal. Trudno jednak rozstrzygnąć ostatecznie jakiego rodzaju zabudowa ewentualnie znajduje się na tej działce. Z samej informacji o działce, na którą powołały się organy, wynika, że znajdują się na niej ww. użytki rolne. Ponadto z informacji Wójta Gminy [...] z 18 października 2022 r. (znajdującej się w aktach adm. sprawy) skierowanej do Starostwa Powiatowego wynika, że działki nr [...] i [...], obręb [...], gmina [...], w Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...], który utracił ważność z dniem 31.12.2003 r., przeznaczone były na cele rolne. Zaznaczono jednocześnie, że w piśmie znak [...] z 18.10.2022 r. omyłkowo wpisano, że wspomniane działki były przeznaczone na cele mieszkaniowo-usługowe. Zauważyć należy jednak również, że w aktach sprawy znajduje się kopia decyzji Nr [...] z 19 kwietnia 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla [...] Sp. J. [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania istniejących budynków w gospodarstwie rolnym na budynek produkcyjny opakowań kartonowych wraz z rozbudową o część magazynowo-socjalno-biurową, położonego na działce nr [...] oraz infrastrukturę techniczną nr [...], [...], [...] w m. [...] gm. [...]. Fakt wydania takiej decyzji oczywiście nie oznacza, że na jej podstawie dokonano wskazanej w decyzji przebudowy i zmiany sposobu użytkowania istniejących budynków na podanych działkach (w tym na działce o nr [...]). Nie mniej jednak ta kwestia nie została wyjaśniona a ma ona istotne znaczenie w kontekście ustalenia, czy działka o nr [...] jest działką przynajmniej częściowo zabudowaną. Należałoby przy tym wyjaśnić, czy odnośnie do spornej działki istniała decyzja o warunkach zabudowy. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że kluczową kwestią jest nie tyle ustalenie tego, czy na spornej działce istnieje budynek, ale czy był on wybudowany legalnie na podstawie ostatecznych decyzji. Tylko istnienie legalnie posadowionych zabudowań może mieć znaczenie prawne dla rozstrzygnięć w niniejszej sprawie i właściwego zastosowania odpowiednich przepisów. Niezbędne jest zatem ustalenie w toku ponownego postępowania administracyjnego tych kwestii. Należy wyjaśnić istnienie ewentualnych decyzji dotyczących ustalenia warunków zabudowy dla terenów objętych działką o nr [...]. Tym bardziej, że według skarżącej część działki nr [...], która jest objęta wnioskiem o warunki zabudowy i projektem decyzji organu o warunkach zabudowy jest zabudowana budynkiem zakładu produkcyjnego opakowań kartonowych. Tym samym według skarżącej część działki objęta wnioskiem nie jest wykorzystywana na cele rolne i leśne w rozumieniu art. 92 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami Dopiero zatem ustalenie prawidłowego stanu faktycznego sprawy i wyjaśnienie wszystkich tych istotnych okoliczności pozwoli na prawidłowe zastosowanie odpowiednich przepisów w sprawie. Bez ustalenia stanu faktycznego sprawy nie jest możliwe właściwe zastosowanie przepisów prawa. Wyjaśnienie wskazanych okoliczności pozwoli dopiero organom rozstrzygnąć, czy potrzebna jest zmiana sposobu użytkowania spornej działki. Jak wynika bowiem z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz. 344) za nieruchomości wykorzystywane na cele rolne i leśne uznaje się nieruchomości wykazane w katastrze nieruchomości jako użytki rolne albo grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także wchodzące w skład nieruchomości rolnych użytki kopalne, nieużytki i drogi, jeżeli nie ustalono dla nich warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie zaś do art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Zakwestionowane postanowienie obarczone jest przede wszystkim zasadniczą wadą prawną wynikającą z podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie nieobowiązującego już przepisu, co stanowi podstawę jego uchylenia. Niezbędne jest jednak ponowne przeprowadzenie postępowania w całości w celu wyjaśnienia wszystkich wskazanych, istotnych dla sprawy okoliczności, co pozwoli ustalić prawidłowy stan faktyczny i w następnej kolejności zastosować odpowiednie przepisy w sprawie. W tym kontekście organy wezmą pod uwagę ocenę prawną zaprezentowaną przez sąd, mając na względzie aktualny stan prawny. Wobec powyższego sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., w pkt I uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji. O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt II na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.