III FZ 184/24
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2024-06-13
Skład orzekający: Krzysztof Winiarski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA wzywające do uiszczenia brakującego wpisu od skargi w sprawie podatku rolnego i podatku od nieruchomości, w sytuacji gdy wpis ten wynosi 500 zł, jest zgodne z prawem?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Skoro skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, zasadnie został wezwany do jego uregulowania, a zarządzenie odpowiada przepisom prawa.Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA w Gliwicach zarządzeniem z dnia 1 lutego 2024 r. wezwał H.S. do uiszczenia brakującego wpisu od skargi w terminie 7 dni. Skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie, podnosząc argumenty dotyczące merytorycznego sporu z organem. Sprawa dotyczyła podatku rolnego i podatku od nieruchomości.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 112/24, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi H.S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 1 grudnia 2023 r., nr SKO.F/41.4/1408/2023/22324, w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.
Zarządzeniem z 1 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 112/24, Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał H.S do uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie, w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia.
W reakcji na powyższe pismem z 11 marca 2024 r. Skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w uzasadnieniu podnosząc głównie argumenty odnoszące się do merytorycznego sporu z organem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 2 ust. 3 pkt 12 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – przewiduje wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych na poziomie 500 zł.
Z uwagi na fakt, że Skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez wymaganego wpisu - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie został wezwany do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na decyzję organu podatkowego przewidzianego w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Poddana zaskarżeniu decyzja organu odwoławczego odnosiła się do kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego w zakresie "umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego w sprawie ustalenia podmiotu i przedmiotu w podatku rolnym i nieruchomości od 1 sierpnia 1962 r.". Sprawa ta nie była zatem sprawą wymiarową, choć z szeroko pojętego zakresu zobowiązań podatkowych. W świetle przywołanych okoliczności, wobec braku skutecznego zakwestionowania czynności Sądu zarządzenie należało uznać za w pełni odpowiadające przepisom obowiązującego prawa co do zasady i co do wysokości.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło