VII SA/Wa 2470/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.M. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2022 r., nr 1549/22 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z 19 września 2022 r., nr 1549/22 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia A.K. reprezentowanej przez pełnomocnika H.M. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z [...] czerwca 2022 r., nr [...] prostujące z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu organu powiatowego z [...] czerwca 2022 r., nr [...], polegająca na błędnym wpisaniu w wierszu dziewiątym sentencji postanowienia nazwy miejscowości, w której znajduje się przedmiot postępowania. Pismem z 25 października 2022 r. H.M. wniosła w imieniu własnym skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 września 2022 r., nr 1549/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga H.M. podlega odrzuceniu. Na wstępie podkreślenia wymaga, że skuteczne wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest m.in. od istnienia po stronie podmiotu wnoszącego skargę legitymacji do jej złożenia. Kwestię tę reguluje art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259 t.j. zwanej dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 cyt. artykułu). Z powyższego wynika więc, że legitymacja do wniesienia skargi jest związana z posiadaniem przez skarżącego interesu prawnego. Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest ta legitymacja, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku - wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, publ. ONSA 1997 nr 2, poz. 89). Interes prawny istnieje zatem wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z 22 luty 1984 r., sygn. akt I SA 1748/83, publ. www.orzeczenia .nsa.gov.pl). Wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 P.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia, stanowi jedną z podstawowych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, której brak skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok NSA z 4 luty 1998 r., sygn. SA/Bk 947/96, LEX nr 31892, postanowienie NSA z 19 maja 1998 r., I SA/Łd 78/98, LEX 36198). W postanowieniu z 13 czerwca 2007 r., sygn. II FSK 1337/06 (LEX nr 384145) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że odrzucenie skargi uznać należy tylko wtedy za dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny, np. skargę wniosła osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku tej legitymacji. W niniejszej sprawie skarżąca – H.M. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 września 2022 r., nr 1549/22 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Po jej stronie zachodzi oczywisty brak legitymacji do wniesienia skargi. H.M. nie była bowiem stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżonym postanowieniem. Z akt administracyjnych oraz z treści samej skargi nie wynika by posiadała ona prawem chroniony interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia uprawniający do wniesienia skargi w imieniu własnym, znajdujący swoje umocowanie w przepisach prawa materialnego. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych informacji z rejestru gruntów wynika, że jedynym właścicielem działki nr 3064 położonej w miejscowości K. jest A.K. Z tego względu, to jej przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym i to ona legitymowała się interesem prawnym. Z akt sprawy wynika, że H.M. występowała w prowadzonym postępowaniu wyłącznie jako pełnomocnik swojej matki – A.K.. Skarżąca w skardze powołuje się na okoliczność śmierci A.K., która nastąpiła przed datą wniesienia przedmiotowej skargi. Skarżąca nie załączyła jednak żadnego dokumentu potwierdzającego nabycie przez nią spadku po zmarłej matce – A.K., który potwierdzałby posiadanie przez nią legitymacji do wniesienia skargi. Z uwagi na stwierdzony brak legitymacji H.M. do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Sąd odrzucił jej skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 p.p.s.a.