III SA/Łd 227/20

Dnia 25 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Kowalska Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Ewa Cieślik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2020 roku sprawy ze skargi E. Ś. i M. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz E. Ś. i M. Ś. solidarnie kwotę 342 (trzysta czterdzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 22, art. 92a, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 58 ze zm.), zwanej dalej u.t.d., 1p. 5.2.1, 1p. 5.7.1, 1p. 5.11.1, 1p. 5.11.2, 1p. 5.11.3, 1p. 6.3.16, 1p. 6.3.15, 1p. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 4, art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 ust. 5 lit. a, art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11 kwietnia 2006 r.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 561/2006, art. 32 ust. 1 i 3, art. 33 ust. 1-3, art. 34 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz. Urz. UE L 60, s. 1), zwanego dalej rozporządzeniem nr 165/2014, art. 5 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1481), Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] o nałożeniu na E. Ś. i M. Ś., wspólników spółki cywilnej Zakład Robót Komunalnych A s.c. E. Ś., M. Ś. kary pieniężnej w wysokości 8 550,00 zł oraz umorzeniu postępowania w zakresie: lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. – nieudostępnienia podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego – wykresówek dokumentujących przejazd pojazdem o nr rej. [...] za okres 20-21 grudnia 2018 r., od stanu drogomierza 787070 do 787217; lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. – nieudostępnienia podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek za pobranych i przechowywanych danych z katy kierowcy i tachografu cyfrowego – wykresówek dokumentujących przejazd pojazdem o nr rej. [...] 2-4 stycznia 2019 r. od stanu drogomierza 2701557 do 270658, 10-21 stycznia 2019 r. od stanu drogomierza 272799 do 272971; lp. 6.3.15 załącznika nr 3 do u.t.d. – nieprzechowywania przez co najmniej rok wykresówek, wydruków oraz pobranych danych lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu – danych wczytanych z tachografu zainstalowanego w pojeździe o numerach rej. [...] za okres 1-13 grudnia 2018 r. W uzasadnieniu organ drugiej instancji podniósł, że na podstawie upoważnienia z 4 marca 2019 r. przeprowadzono kontrolę w siedzibie przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład Robót Komunalnych A s.c. E. Ś., M. Ś., B 12, [...] A.. Przedmiotem kontroli było przestrzeganie przez skarżących obowiązków lub warunków przewozu drogowego wynikających z aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 u.t.d. Kontrolą objęto okres od 7 marca 2018 r. do 6 marca 2019 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami, w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli, na rzecz przedsiębiorcy wykonywało przewóz drogowy 16 kierowców. Ustalenia kontroli utrwalono protokołem z 1 kwietnia 2019 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] nałożył na skarżących karę pieniężną w wysokości 8 550,00 zł. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiło: - przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone o czas do mniej niż 1 godziny; - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej o czas do 1 godziny; - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas do mniej niż 30 minut; o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut; za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut; - nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy; - nieprzechowywanie przez co najmniej rok wykresówek, wydruków oraz pobranych danych lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy; - niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. W odwołaniu skarżący wnieśli o uchylenie decyzji i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty lub przekazanie jej do organu pierwszej instancji celem ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucili naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a Organ drugiej instancji za zasadne uznał nałożenie na skarżących kary pieniężnej w wysokości 100 zł za naruszenie polegającego na przekroczeniu dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone, tj. lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d. Według organu drugiej instancji ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy P. K. wykazała, że dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się 29 grudnia 2018 r. o godzinie 03:58 i zakończył o godzinie 15:55. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 17 minut. Oznacza to, że kierowca przekroczył dzienny czas prowadzenia pojazdu o 17 minut. Dopuszczalnym było prowadzenie przez kierowcę pojazdu w wymiarze 10 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków. Organ drugiej instancji za zasadne uznał nałożenie na skarżących kary pieniężnej w wysokości 300 zł za naruszenia polegające na skróceniu wymaganego okresu odpoczynku dziennego zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej, tj. lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d. Zdaniem organu drugiej instancji, ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy G. C. wykazała, że 10 grudnia 2018 r. o godzinie 04:06 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 55 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 19:11 10 grudnia 2018 r. do godziny 04:06 11 grudnia 2018 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 150 zł. Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy T. Ł. wykazała, że 10 grudnia 2018r. o godzinie 04:02 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 34 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 19:28 10 grudnia 2018r. do godziny 04:02 11 grudnia 2018r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 26 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 150 zł. Organ drugiej instancji podzielając stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie nałożenia na skarżących kary pieniężnej łącznie w wysokości 1 650,00 zł za naruszenia polegające na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, tj. lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. stwierdził, że ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy S. W. wykazała, że kierowca 4 grudnia 2018 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 37 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 37 minut w okresie od godziny 10:41 do godziny 17:01. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 350 zł. Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy P. K. wykazała, że kierowca 17 grudnia 2018 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 6 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 36 minut od godziny 13:55 do godziny 19:18. W okresie tym kierowca odebrał tylko jedną przerwę 15-minutową: 14:37-15.00. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 100 zł. Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy P. K. wykazała, że kierowca 18 grudnia 2018 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 20 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 50 minut od godziny 10:23 do godziny 16:09. W okresie tym kierowca odebrał tylko jedną przerwę 15-minutową: 10:39-11.15. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku) uzasadniającego odstąpienie o przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 100 zł. Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy D. G. wykazała, że kierowca 20 grudnia 2018 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 12 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 42 minuty od godziny 10:27 do godziny 16:54. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 100 zł. Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy P. K. wykazała, że kierowca 21 grudnia 2018 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 13 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 43 minuty od godziny 10:34 do godziny 15:22. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 100 zł. Ponowna analiza wykresówek kierowcy T. Z. wykazała, że kierowca 21 grudnia 2018 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 4 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 34 minuty od godziny 10:34 do godziny 15:48. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 100 zł. Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy P. K. wykazała, że kierowca 29 grudnia 2018 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 59 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 29 minut od godziny 08:58 do godziny 15:55. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 700 zł. Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy G. C. wykazała, że kierowca 10 stycznia 2019 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 7 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 37 minut w okresie od godziny 04:40 do godziny 11:31. W okresie tym kierowca odebrał przerwy minimum 15-minutowe: 06:10-06:33, 06:35-06:51, 07:33-07:55. Nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku) uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna wynosi 100 zł. Organ drugiej instancji podzielił również stanowisko organu pierwszej w zakresie nałożenia na skarżących kary pieniężnej łącznie w wysokości 1 000 zł za naruszenia polegające na nieudostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy, tj. lp. 6.3.16 załącznika nr 3 do u.t.d. Organ drugiej instancji stwierdził przy tym, że ponowna analiza materiału dowodowego w postaci danych z tachografu z pojazdu o nr [...], danych cyfrowych z karty kierowcy S. K. oraz okazanych ewidencji czasu pracy kierowców wykazała, że podczas kontroli przedsiębiorca nie okazał danych aktywności tego kierowcy 4 grudnia 2018 r., kiedy to kierowca prowadził pojazd o nr rej. [...]. Kara pieniężna wynosi 500 zł. Ponowna analiza materiału dowodowego w postaci wykresówek z pojazdu o nr rej. [...] wykazała, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał wykresówek z urządzenia rejestrującego pojazdu w okresie od 7 do 17 grudnia 2018 r., od stanu drogomierza 784838 do 785110. Przedsiębiorca wyjaśnił, że w okresie 7-17 grudnia 2018 r. pojazd był poddawany próbom drogowym w związku z remontem silnika. Przedsiębiorca nie okazał żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Z analizy danych uzyskanych z Systemu Elektronicznego Poboru Opłat wynika, że 16 grudnia 2018 r. pojazdem tym wykonywano przewóz drogowy, co potwierdzają logowania w systemie w następujących punktach: godz. 21:29 B. (skrzyżowanie z drogą krajową nr 92) – K. (skrzyżowanie z drogą krajową nr 92), godz. 22:43 węzeł C. – węzeł T., godz. 22:52 węzeł T.– węzeł T.. Z danych logowania pojazdu 17 grudnia 2018 r. wynika, że od godz. 08:57 znajdował się na węźle B.– węzeł B.. Mając na uwadze powyższe nie uwzględniono wyjaśnień przedsiębiorcy. Kara pieniężna wynosi 500 zł. Organ drugiej instancji za zasadne uznał nałożenie na skarżących kary pieniężnej w wysokości 500 zł za naruszenia polegające na nieprzechowywaniu przez co najmniej rok wykresówek, wydruków oraz pobranych danych lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy, tj. lp. 6.3.15 załącznika nr 3 do u.t.d. W ocenie organu drugiej instancji ponowna analiza zgromadzonego materiału dowodowego w postaci okazanych przez przedsiębiorcę wykresówek wykazała, że przedsiębiorca nie okazał wykresówek dokumentujących przejazd pojazdem o nr rej. [...] od 29 grudnia 2018 r. do 7 stycznia 2019 r., od stanu drogomierza 788313 do 789852. W toku kontroli przedsiębiorca oświadczył, że nie posiada wykresówki dokumentującej przejazd tym pojazdem w wymienionym okresie, ponieważ nie została zdana przez kierowcę, który ją zgubił. Przedsiębiorca nie wskazał danych osobowych kierowcy. Kara pieniężna wynosi 500 zł. Organ drugiej instancji podzielił także stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie nałożenia na skarżących kary pieniężnej w wysokości 5 000 zł za naruszenia polegające na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego, sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi, tj. lp. 6.2.1 załącznika nr 3 u.t.d. W ocenie organu drugiej instancji ponowna analiza danych wczytanych z tachografów cyfrowych wykazała, że przedsiębiorca wykonywał przewóz drogowy nie rejestrując aktywności na kartach kierowców w następujących dniach: - 25 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 19 minut od godz. 15:12 do godz. 15:31 na dystansie 8 km ze średnią prędkością 25,26 km/h; - 24 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 23 minuty od godz. 06:29 do godz. 18:06 na dystansie 7 km ze średnią prędkością 18,26 km/h; - 22 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 14 minut od godz. 10:33 do godz. 15:38 na dystansie 4 km ze średnią prędkością 17,14 km/h; - 18 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 42 minuty od godz. 18:57 do godz. 20:05 na dystansie 26,94 km ze średnią prędkością 38,49 km/h; - 12 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 32 minuty od godz. 06:54 do godz. 09:26 na dystansie 13 km ze średnią prędkością 24,37 km/h; - 8 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 13 minut od godz. 18:55 do godz. 19:36 na dystansie 1 km ze średnią prędkością 4,62 km/h; - 5 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 36 minut od godz. 10:39 do godz. 11:15 na dystansie 21,79 km ze średnią prędkością 36,32 km/h; - 24 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 11 minut od godz. 10:24 do godz. 11:41 na dystansie 2 km ze średnią prędkością 10,91 km/h; - 20 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 13 minut od godz. 19:16 do godz. 20:57; - 20 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 17 minut od godz. 17:24 do godz. 18:23 na dystansie 1 km ze średnią prędkością 3,53 km/h; - 20 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 11 minut od godz. 17:01 do godz. 18:36 na dystansie 1 km ze średnią prędkością 5,45 km/h; - 20 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej [...] przez 11 minut od godz. 05:01 do godz. 05:41 na dystansie 2 km ze średnią prędkością 5,45 km/h; - 14 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 11 minut od godz. 18:37 do godz. 19:42, na dystansie 1 km ze średnią prędkością 5,45 km/h; - 14 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 14 minut od godz. 05:59 do godz. 07:59 na dystansie 1 km ze średnią prędkością 4,29 km/h; - 6 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 59 minut od godz. 03:03 do godz. 04:02 na dystansie 61 km ze średnią prędkością 62,03 km/h; - 4 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 13 minut od godz. 11:40 do godz. 12:43 na dystansie 1 km ze średnią prędkością 4,62 km/h; - 3 grudnia 2018 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 41 minut od godz. 06:36 do godz. 11:19 na dystansie 10 km ze średnią prędkością 14,63 km/h; - 2 stycznia 2019 r. bez prawidłowej karty kierowcy pojazdem o nr rej. [...] przez 1 godz. 21 minut od godz. 20:30 do godz. 21:53 na dystansie 78 km ze średnią prędkością 57,78 km/h. Jak wynika z danych uzyskanych z Systemu Elektronicznego Poboru Opłat, 2 stycznia 2019 r. pojazd o nr rej. [...] w godz. od 21:08 do 21:16 poruszał się po drogach objętych systemem elektronicznego poboru opłat, logując się w następujących punktach: godz. 21:08 droga A1, węzeł P.– węzeł P.; godz. 21:16 droga A1, węzeł P.– węzeł T.. Powyższy pojazd to ciągnik siodłowy, który nie został wskazany, jako wykonujący przewóz zwolniony ze stosowania rozporządzenia nr 561/2006. Organ drugiej instancji podzielił także stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie częściowego umorzenia postępowania. Organ drugiej instancji odnosząc się do zarzutów skarżących podniósł, że w wyniku kontroli przedsiębiorstwa stwierdzono naruszenia przepisów socjalnych sankcjonowanych lp. 5.2.1, lp. 5.7.1, lp. 5.11.1, lp. 5.11.2 oraz lp. 5.11.3 załącznika nr 3 do u.t.d. W trakcie kontroli ujawniono, że kierowcy nie tylko nagminnie naruszają normy dotyczące czasu pracy, ale również nie sporządzają wydruków na okoliczność powstania naruszenia zgodnie z dyspozycją art. 12 rozporządzenia nr 561/2006. Za zachowania kierowców wykonujących przewozy w imieniu i na rzecz przedsiębiorcy odpowiada przedsiębiorca. Obowiązkiem przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą z zakresu transportu drogowego jest opracowanie takich tras przewozów, aby do naruszenia norm czasu pracy nie dochodziło. Przedsiębiorca powinien uwzględnić, m.in. ruch na trasie, warunki pogodowe, występowanie wolnych i bezpiecznych parkingów. To przedsiębiorca w każdym przypadku odpowiada za naruszenia powstałe podczas zadania przewozowego. Skarżący nie wykazali, aby nie mieli wpływu na stwierdzone przypadki naruszeń. Wraz z odwołaniem skarżący nie przedstawili żadnych nowych okoliczności i dowodów, mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Odnośnie naruszenia lp. 6.3.15 załącznika nr 3 do u.t.d. skarżący również nie przedstawili żadnych dowodów, że dołożyli jakichkolwiek starań w celu odzyskania od kierowcy wykresówki pojazdu [...] za okres 29 grudnia 2018 r. – 7 stycznia 2019 r. W ocenie organu drugiej instancji, nie jest zasadne przeprowadzenie nowych dowodów z przesłuchania świadków i strony. Organ kontrolny dążył do wnikliwego wyjaśnienia sprawy. Organ uwzględnił oświadczenie strony z 21 marca 2019 r. odnośnie przypadków, co do których inne zgromadzone dowody potwierdzały jej twierdzenia. Odnośnie naruszenia lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. organ drugiej instancji stwierdził, że skarżący nie wykazali kto i dlaczego niewłaściwie obsługiwał urządzenie rejestrujące. Skarżący w odwołaniu nie wskazali, które konkretnie przejazdy odbywały się na terenie zamkniętym przedsiębiorcy bądź na terenie budowy. Nie okazali żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Sama niewielka prędkość poruszania się pojazdu nie stanowi okoliczności, z powodu której nie można przyjąć, że pojazd nie poruszał się po drogach publicznych, zwłaszcza jeżeli kontrolowany przedsiębiorca nie przedłożył organowi żadnych dowodów na zaistnienie okoliczności stanowiącej o wyłączeniu przewozu spod stosowania przepisów rozporządzenia nr 561/2006. Do wykonywania przewozów bez rejestrowania aktywności kierowcy na karcie kierowcy bezsprzecznie we wskazanych protokołem kontroli przypadkach doszło, jednakże organ pierwszej instancji za powyższe naruszenie lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. nałożył na skarżących karę pieniężną w wysokości 5 000,00 zł sankcjonując jedynie przewóz wykonywany pojazdem o nr rej. [...] bez prawidłowej karty kierowcy 2 stycznia 2019 r. przez 1 godz. 21 minut od godz. 20:30 do godz. 21:53 na dystansie 78 km ze średnią prędkością 57,78 km/h, który to przejazd po drogach publicznych został dodatkowo potwierdzony dowodem w postaci danych z Systemu Elektronicznego Poboru Opłat. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że nie znalazł podstaw do zastosowania art. 92b u.t.d., gdyż skarżący nie wykazali, aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywała się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Skarżący w toku postępowania oraz wraz z odwołaniem nie przedstawił żadnych dowodów oraz okoliczności mogących zwolnić z odpowiedzialności na podstawie art. 92b u.t.d. Zdaniem organu drugiej instancji, skarżący nie wskazali okoliczności, których nie mogli przewidzieć oraz na które nie mieli wpływu. Wobec czego, brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. ze względu na fakt, że do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Nawet gdyby do naruszenia doszło wyłącznie z winy kierowcy, okoliczność ta nie stanowiłaby podstawy do zastosowania art. 92c. To przedsiębiorca powinien udowodnić okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zastosowania art. 92c u.t.d., gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tego przepisu. Skarżący nie przedstawili żadnych dowodów na powstanie takich okoliczności, mogących obalić ustalenia organu pierwszej instancji. Wszystkie okoliczności sprawy związane z naruszeniem lp. 5.2.1, lp. 5.7.1, lp. 5.11.1, lp. 5.11.2, lp. 5.11.3, lp. 6.3.15, lp. 6.3.16 oraz lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. były okolicznościami, na które przedsiębiorca miał wpływ i mógł je przewidzieć. Wpływ przedsiębiorcy przejawia się w braku kontroli nad kierowcami oraz braku reakcji na popełniane przez nich naruszenia. Przedsiębiorca nie wskazał wystąpienia żadnych innych okoliczności, na które nie miał wpływu, lub których nie mógł przewidzieć. W skardze na powyższą decyzję E. Ś. i M. Ś. wnieśli o jej uchylenie w całości oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przewidzianych. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego polegające na tym, że dostarczyli organowi pierwszej instancji dokumenty w postaci oświadczeń kierowców i właściciela, które w odczuciu skarżących nie zostały uwzględnione. Ponadto organ pierwszej instancji podczas zbierania materiału dowodowego nie uwzględnił wniosków skarżącego o czynności, które mogłyby przedstawić ustalenia faktyczne w nowym świetle; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie przez organ drugiej instancji i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w sytuacji, gdy istniały podstawy zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., tj. uchylenia decyzji w całości i przekazania do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, gdyż została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie; 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 15 k.p.a. polegające na zaniechaniu rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy i ograniczenie się do kontroli rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji ze stanem na dzień wydania rozstrzygnięcia w pierwszej instancji, mimo że podstawa wydania decyzji uległa zmianie, co organ drugiej instancji powinien uwzględnić, realizując zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, tj. uprawnienia strony do dwukrotnego merytorycznego rozstrzygnięcia jej sprawy, dwukrotnej oceny dowodów i dwukrotnego przeanalizowania wszystkich argumentów. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie organ administracji naruszył przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy art.189a § 2 pkt.1-3, art.189e i art.189f Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art.189a § 2 K.p.a. w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych: 1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, 2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, 3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej, 4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej, 5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej, 6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej - przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się. Podkreślić należy, że kary pieniężne dla przewoźników nakładane są na podstawie przepisów ustawy z 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2017r. poz.2200 ze zm.), dalej u.t.d. Ustawa ta przewiduje sztywną wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów transportu drogowego i nie ma możliwości ich miarkowania. W przepisie art.92b i 92c u.t.d. przewiduje się także możliwość odstąpienia od nałożenia kary. Z uwagi na to, że kwestie te zostały uregulowane w odrębnych przepisach (tzn. w ustawie o transporcie drogowym) to ze względu na treść art.189a § 2 K.p.a. nie mają tutaj zastosowania przepisy działu IV A Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art.92a ust.1 ustawy z 6 września 2011r. o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. W myśl art.92 a ust.3 wymienionej ustawy suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć: 1) 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 2) 20.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 11 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 3) 25.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 4) 30.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 5) 40.000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym. W myśl art.92 ust.6 wymienionej ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Wyjaśnić należy, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu obowiązującym w dacie naruszeń przepisów tej ustawy zarzuconych skarżącym. Należy zaznaczyć, że z dniem 3 września 2018r. zmieniona została ustawa o transporcie drogowym. Nowelizacja została dokonana ustawą z dnia 5 lipca 2018r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2108r. poz.1481). Między innymi nowe brzmienie uzyskał załącznik nr 3 do u.t.d. zawierający wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art.92a ust.1 u.t.d. W nowym załączniku zmodyfikowano niektóre istniejące dotychczas naruszenia, wprowadzono nowe naruszenia a także co do niektórych naruszeń wprowadzono nową wysokość kar pieniężnych. Wszystkie naruszenia przepisów ustawy zarzucone skarżącym miały miejsce po dniu 3 września 2018r. W związku z czym zastosowanie mają przepisy ustawy w brzmieniu obowiązującym po dniu 3 września 2018r. W rozpoznawanej sprawie E. Ś. i M. Ś. zostali ukarani za sześć następujących naruszeń przepisów w zakresie transportu drogowego: - przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone; - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego; - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy; - nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; - nieprzechowywanie przez co najmniej rok wykresówek, wydruków oraz pobranych danych lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu; - odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Jednym z naruszeń przepisów transportu drogowego zarzuconych skarżącym jest przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Problematykę tę regulują przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L nr 102 z 2006r. poz.1 ze zm.). Zgodnie z treścią art.4 pkt d.) wymienionego rozporządzenia przerwa oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku. W myśl art.7 wymienionego rozporządzenia, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Zgodnie z treścią l.p 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przewidziano następujące kary pieniężne: - za przekroczenie o czas do mniej niż 30 minut – 100 zł - za przekroczenie o czas od 30 minut do 1 godziny i 30 minut – 250 zł - za przekroczenie za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut – 350 zł. W niniejszej sprawie skarżącym zarzucono 8 przypadków przekroczenia przez kierowców maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Żaden z tych przypadków nie był kwestionowany przez E. i M. Ś. ani w postępowaniu administracyjnym ani w skardze. Natomiast na rozprawie w dniu 16 września 2020r. pełnomocnik skarżących zakwestionował sposób wyliczenia kary w dwóch przypadkach naruszeń gdyż, jego zdaniem, wyliczono kary niezgodnie z treścią l.p 5.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Są to następujące przypadki: a.) w dniu 4 grudnia 2018r. w okresie od godziny 10:41 do godziny 17:01 kierowca S. W. prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 5 godzin i 37 minuty. Przekroczył zatem maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 37 minut. Za naruszenie to organ administracji wymierzył karę 350 zł (100zł + 250 zł); b.) w dniu 29 grudnia 2018r. w okresie od godziny 8:58 do godziny 15:55 kierowca P. K. prowadził pojazd bez wymaganej przerwy przez 6 godzin i 29 minut. Przekroczył zatem maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 59 minut. Za naruszenie to organ administracji wymierzył karę pieniężną 700 zł (100zł + 250 zł + 350 zł). W ocenie sądu w przypadku obu wymienionych naruszeń organy administracji błędnie wyliczyły obie kary zawyżając je o 100 zł za każde naruszenie. Istota sporu sprowadza się do tego czy w przypadku przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 30 minut do mniej niż 1 godzinę i 30 minut (np. o 37 minut) kara winna wynieść 350 zł tj. stanowić sumę kar z l.p 5.11 z pkt 1 (100 zł) i z pkt 2 (250 zł) czy też winna ona wynieść jedynie 250 zł tj. winna być wymierzona kara jedynie z pkt 2. Należy zaznaczyć, ze l.p 5.11 punkty 1,2 i 3 załącznika nr 3 do u.t.d. przewiduje kary za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy w następujących wysokościach: - gdy przekroczenie wynosi mniej niż 30 minut – kara 100 zł (pkt 1); - gdy przekroczenie wynosi powyżej 30 minut ale mniej niż 1 godzinę i 30 minut – kara 250 zł (pkt 2); - za każde rozpoczęte 30 minut powyżej 1 godziny i 30 minut – 350 zł (pkt 3). Analiza wymienionego uregulowania wskazuje, że w razie przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 30 minut a mniej niż 1 godzina i 30 minut winna być wymierzona jedynie kara określona w punkcie 2 tj. 250 zł. Kara ta jest wyższa o 150% od kary z punktu 1 (przy założeniu, że 100 zł to 100%) a więc można uznać, ze obejmują ona już przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy do 30 minut. W sytuacji gdyby ustawodawcy chodziło aby w razie prowadzenia pojazdu bez przerwy powyżej 30 minut a krócej niż 1 godzina i 30 minut sumować kary z punktów 1 i 2 to treść punktu 2 byłaby inna a mianowicie taka, która wskazywałaby, że poza karą z punktu 2 należy doliczyć nadto karę z punktu 1 (np. użyto by sformułowania "dodatkowo" lub podobnego). Punkt 2 nie zawiera jednak takiego sformułowania lecz wprost określa ile wynosi kara za przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu o więcej niż 30 minut a mniej niż 1 godzina i 30 minut. W związku z czym sąd uznał, że winno się wymierzyć karę z punktu 2 a nie sumować kary z punktów 1 i 2. W ocenie sądu również inaczej niż wyliczyły to organy w niniejszej sprawie należy wyliczyć karę pieniężną w sytuacji gdy czas prowadzenia pojazdu bez przerwy przekracza 1 godzinę i 30 minut, Treść punktu 3 jest jasna i klarowna. Wskazuje ona że za każde rozpoczęte 30 minut po upływie 1 godziny i 30 minut kara wynosi 350 zł. W związku z czym do kary za przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 30 minut (250 zł) należy dodać karę 350 zł za każde rozpoczęte 30 minut po 1 godzinie i 30 minutach. Przykładowo za prowadzenie pojazdu bez przerwy przez 1 godzinę i 50 minut kara winna wynieść 600 zł (250 zł + 350 zł). W rozpoznawanej sprawie organy administracji zastosowały sposób wyliczenia kary pieniężnej tak jak przewidywał to załączniki nr 3 w brzmieniu sprzed nowelizacji tj. przez 3 września 2018r. Do daty nowelizacji załącznika nr 3 w l.p. 5.2 przewidziano, że za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy kara wynosiła 150 zł gdy przekroczono czas powyżej 15 minut do 30 minut (l.p 5.2.1) i 200 zł za każde następne rozpoczęte 30 minut przekroczenia czasu (l.p 5.22). W świetle wówczas obowiązującego brzmienia załącznika nr 3 nie budził wątpliwości fakt, że za przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu np. o 50 minut to kara winna wynieść 350 zł (150 zł + 200 zł) gdyż sumowało się kary z l.p 5.2.1 i z l.p 5.2.2. Treść l.p 5.11 załącznika nr 3 w brzmieniu obowiązującym od 3 września 2018r. jest jednak odmienna od poprzednio obowiązującego uregulowania. W punkcie 2 l.p 5.11 w aktualnym brzmieniu załącznika nr 3 wyraźnie określono ile wynosi kara pieniężna za przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy np. o 50 minut. W takim przypadku kara wynosi 250 zł a nie jest sumą kar z punktu 1 i 2 tzn.350 zł (100zł + 250 zł) bo ten ostatni sposób liczenia nie wynika z treści z żadnego z obu punktów. W niniejszej sprawie organy administracji błędnie wyliczyły kary pieniężne w dwóch wcześniej opisanych przypadkach przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia bez przerwy. Przypadki te opisano we wcześniejszych rozważaniach w punktach a.) i b.). Jeżeli chodzi o pierwszy przypadek (opisany w punkcie a.) to S. W. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 37 minut a więc kara pieniężna winna być wymierzona w wysokości 250 zł a nie 350 zł (100zł + 250 zł). W przypadku określonym w punkcie b.) to P. K. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 59 minut a więc kara pieniężna winna być wymierzona w wysokości 600 zł (250zł + 350 zł) a nie 700 zł (100zł + 250zł + 350zł). Organy zawyżyły zatem kary w dwóch wymienionych przypadkach co oznacza, że zawyżona jest również kara za wszystkie naruszenia – 8550 zł. Organy administracji naruszyły przepis l.p. 5.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym jak również przepisy art.7,77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a.) i c.) p.p.s.a. sąd uchylił zaskarżoną decyzję., Wobec tego, że nieprawidłowo wyliczono kary pieniężne za dwa wcześniej omówione naruszenia co rzutuje na zawyżenie także łącznej sumy kar przedwczesna jest obecnie ocena wszystkich pozostałych naruszeń przepisów transportu drogowego jakie zarzucono skarżącym. Na podstawie art.200 p.p.s.a sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżących solidarnie kwotę 342 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. a.l.