II SA/Gl 507/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Protokolant Starszy referent Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2020 r. sprawy ze skargi "A" w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za nieprzekazanie odpadów oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Burmistrz M. stwierdził nieprzekazanie w dniu [...]r. przez skarżącą "A." Sp. z o.o. (dawniej "B." Sp. z o.o.) wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji komunalnej (dawniej regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych) i nałożył na "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. karę pieniężną w wysokości 500 zł za nieprzekazanie wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych odebranych w dniu [...]r. z terenu gminy M., do instalacji komunalnej (dawniej; regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez "A." Sp. z o.o. uchyliło decyzję organu I instancji w całości i orzekło o nałożeniu na "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Z., kary pieniężnej w wysokości 500 zł za nieprzekazanie wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych odebranych w dniu [...]r. z terenu gminy M., do instalacji komunalnej (dawniej regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych). W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 9e ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2015 r., a więc w okresie, którego dotyczy nałożona kara), podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości: 1) selektywnie zebranych odpadów komunalnych bezpośrednio lub za pośrednictwem innego zbierającego odpady do instalacji odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami, o której mowa w art. 17 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach; 2) zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Regionalnymi instalacjami do przetwarzania odpadów dla Regionu I (w obrębie którego znajduje się gmina M.) na dzień [...]r., zgodnie ze stosownymi uchwałami Sejmiku Województwa Śląskiego, były trzy instalacje tj.: "C." Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą przy ul. [...] w K., "D." Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w S. i "E." Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w Z. Art. 9x ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy (w brzmieniu obowiązującym w okresie, którego dotyczy nałożona kara) stanowi, iż przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie przekazuje, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1 a-1 c, odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych albo w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2000 zł za pierwszy ujawniony przypadek. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji po analizie zapisów udostępnionego gminie systemu GPS ustalił, że pojazd o nr rejestracyjnym [...] - identyfikator trasówki [...] odbierał odpady zmieszane w M., w zabudowie jednorodzinnej zgodnie z harmonogramem: [...], [...], [...]. Raport GPS wskazał, iż wysyp odpadów nastąpił w miejscowości S. (nie ma tam regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów), następnie pojazd wrócił na teren M. i dokonywał odbioru odpadów, kończąc trasę w S. o 17:46. Raport GPS nie wskazał trasy dojazdu na RIPOK, gdzie powinien nastąpić wysyp. W trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji przesłuchał świadków, którzy nie wnieśli nic istotnego do sprawy, bowiem oświadczyli, że nie mają wiedzy, nie pamiętają bądź odmawiali udzielenia odpowiedzi na zadawane pytania dotyczące min. interpretacji archiwalnych zapisów GPS, wskazania miejsca zrzutu odpadów komunalnych odebranych w dniu [...]r. Organ I instancji wystąpił do "C." Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą przy ul. [...] w K. i do "D." Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w S. o udzielenie informacji, czy "A." Sp. z o.o. przekazała zmieszane odpady komunalne odebrane w dniu [...]r. z terenu gminy M. do prowadzonych przez nie regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Żaden z ww. podmiotów nie potwierdził przyjęcia od Spółki "A." Sp. z o.o. (dawniej "B." Sp. z 0.0.) zmieszanych odpadów komunalnych odebranych z terenu gminy M. w dniu [...]r. Natomiast ustalenia, iż zmieszane odpady komunalne odebrane w dniu [...]r. nie zostały przekazane do trzeciej regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych dla Regionu I województwa śląskiego to jest "E." Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w Z., dokonał pracownik organu I instancji po analizie kart przekazania odpadów i ewidencji odpadów odebranej osobiście w siedzibie "E." w Z. w dniu [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, rozpatrując ponownie sprawę nałożenia kary pieniężnej w wysokości 500 zł za nieprzekazanie odebranych w dniu [...]r. od właścicieli nieruchomości z terenu gminy M. zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, po analizie materiału dowodowego, argumentów odwołania i stanowiska sądownictwa administracyjnego, zasadniczo podzieliło stanowisko organu I instancji. Uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej i orzeczenie co do istoty sprawy spowodowane zostało koniecznością doprowadzenia sentencji decyzji do brzmienia wynikającego z art. 9x ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, gdyż stwierdzenie nieprzekazania w dniu [...]r. przez "A." Sp. z o.o. (dawniej "B." Sp. z o.o) wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji komunalnej (dawniej regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych) nie powinno znaleźć się w sentencji decyzji. Jest to przesłanka, po ziszczeniu której organ postępuje tak, jak mu nakazuje przepis prawa - nakłada karę pieniężną. Organ odwoławczy podkreślił, że ustalony w sprawie stan faktyczny tj. nieprzekazanie odebranych w dniu [...]r. od właścicieli nieruchomości z terenu gminy M. zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych nie budzi wątpliwości. Żadna z trzech regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych z Regionu I woj. śląskiego nie potwierdziła przyjęcia odpadów od "A." Sp. z o.o. (dawniej "B." Sp. z o.o.) w tym dniu. W toku prowadzonego postępowania strona nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność, iż odebrane w dniu [...]r. zmieszane odpady komunalne z terenu gminy M. zostały przyjęte przez regionalną instalację przetwarzania odpadów komunalnych. Załączona do odwołania karta przekazania odpadów do "C." sp. z o.o. Sp.K. dotyczy dnia [...] r. Przedstawiony stan faktyczny wypełnia hipotezę przepisu art. 9x ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowiącego, iż przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie przekazuje odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2.000 zł za pierwszy ujawniony przypadek. Organ podkreślił, że jest to najniższa możliwa kara, określona dla tego typu deliktu. W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika - podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6 kpa i wyrażonej w tym przepisie zasady ogólnej praworządności, poprzez wydanie przez SKO decyzji, naruszającej szereg przepisów postępowania oraz prawa materialnego, automatyczne zastosowanie przepisów ustawy nowej (obowiązującej w czasie postępowania administracyjnego) do stanu prawnego (zdarzenia), tj. ewentualnego nieprzekazania zmieszanych odpadów komunalnych odebranych z terenu gminy M. w dniu [...]r. do instalacji komunalnej (dawniej RIPOK), mającego miejsce i zakończonego przed datą wejścia w życie ustawy nowej oraz poprzez wydanie przez organ II instancji decyzji nie uwzględniającej zmiany przepisów prawa - nowelizacji ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wskazała, że organ II instancji, ustalając stan prawny zaniechał ustalenia, czy w sprawie zastosowanie znajdzie nowelizacja ww. ustawy, zawarta w ustawie o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw z dnia 23 stycznia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 150), która weszła w życie 31 stycznia 2020 r. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przez organ art. 8 § 1 w zw. z art. 11 kpa i wyrażonych w tych przepisach zasad ogólnych postępowania administracyjnego - pogłębiania zaufania obywateli do organów publicznych oraz przekonywania, poprzez: - niezawarcie w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia powodów, dla których organ II instancji (analogicznie, jak organ I instancji) nie skorzystał z instytucji odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, ustanowionej w art. 189f § 1 pkt 1 kpa, podczas gdy w świetle obowiązującego stanu prawnego, rozważenie stosowania tej instytucji jest każdorazowym obowiązkiem organu administracji publicznej, nakładającego administracyjną karę pieniężną oraz poprzez powoływanie się przez organ II instancji w uzasadnieniu decyzji, w zakresie mającym stanowić uzasadnienie treści decyzji, na nieprawomocne wyroki sądów administracyjnych, bez wskazania faktu braku ich prawomocności, na które powołało się SKO (co dotyczy wyroku WSA w Białymstoku z 26 września 2019 r., sygn. akt II SA/Bk 420/19). Skarżąca podniosła również zarzut naruszenia art. 15 kpa i wyrażonej w tym przepisie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, poprzez niedokonanie ponownego, merytorycznego, rozpatrzenia rozpoznania sprawy, lecz dokonanie jedynie kontroli decyzji organu I instancji. Zarzuciła również naruszenie przez organ art. 79 § 1 i 2 kpa oraz art. 10 § 1 kpa poprzez wydanie decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej w postępowaniu, w którym naruszono w sposób elementarny zasadę ogólną czynnego udziału strony, co nastąpiło w wyniku niezawiadomienia skarżącej (pełnomocnika skarżącej) o terminie przesłuchania świadków; T. J., M. M. i K. C., co uniemożliwiło skarżącej (pełnomocnikowi skarżącej) wzięcie udziału w czynnościach przesłuchania ww. świadków i zadawania świadkom pytań; okoliczność ta - wbrew poglądowi wyrażonemu w uzasadnieniu decyzji - stanowi rażące naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, mające wpływ na wynik sprawy. Skarżąca podniosła również zarzut naruszenia przez organ art. 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa w zw. z art. 6, 7 i 8 § 1 kpa, poprzez: a) zastosowanie przepisów prawa materialnego pomimo braku niezbędnych przesłanek tam określonych, niewyjaśnienie sprawy, w tym przeprowadzenie niepełnego postępowania dowodowego oraz ustalenie błędnego stanu faktycznego w sprawie, w szczególności w zakresie niepełnego wyjaśnienia kwestii przekazania zmieszanych odpadów komunalnych, odebranych z terenu gminy M. w dniu [...]r., do jednej z trzech instalacji komunalnych (ówcześnie RIPOKów) funkcjonujących w przedmiotowym okresie w Regionie I gospodarki odpadami województwa śląskiego (zgodnie z podziałem przyjętym w WPGO); b) nieuwzględnienie wniosku dowodowego skarżącej o dopuszczenie dowodów z dokumentów powołanych w odwołaniu (i załączonych do odwołania) z uwagi na sformułowanie wniosku dowodowego, iż dokumenty te powołano w charakterze dowodów "na okoliczność ich treści". Zarzuciła także naruszenie przez organ; - art. 78 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa i art. 107 § 3 kpa poprzez: a) nieuwzględnienie wniosku dowodowego skarżącej o dopuszczenie dowodów z dokumentów powołanych w odwołaniu (i załączonych do odwołania) z uwagi na sformułowanie wniosku dowodowego, iż dokumenty te powołano w charakterze dowodów "na okoliczność ich treści". Podniosła, że w postępowaniu administracyjnym jedynymi przesłankami kwalifikowania dopuszczalności lub niedopuszczalności danego środka dowodowego jest jego zgodność z prawem (art. 75 § 1 kpa) oraz posiadanie przez okoliczność wynikającą z danego dowodu znaczenia dla sprawy (art. 78 § 1 i 2 kpa). Dodała, że w postępowaniu administracyjnym organ nie wydaje postanowienia dowodowego (a więc nie "dopuszcza" dowodów, ani ich nie "oddala"); ponadto w postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje przepis będący odpowiednikiem art. 235 1 Kodeksu postępowania cywilnego; b) uznanie, że dokumenty powołane w odwołaniu (załączone do odwołania) nie dotyczą okoliczności mających znaczenie dla sprawy; - art. 86 kpa poprzez jego niezastosowanie, polegające na akceptacji decyzji organu I instancji o nieprzesłuchaniu skarżącej (osoby wchodzącej w skład zarządu skarżącej) w sytuacji, gdy w sprawie administracyjnej pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla jej rozstrzygnięcia; - art. 107 § 3 kpa poprzez: - a) nieodniesienie się przez organ II instancji w uzasadnieniu decyzji do zarzutu skarżącej, zawartego w odwołaniu, iż w aktach sprawy (aktach udostępnionych pełnomocnikowi skarżącej 3 grudnia 2019 r.) nie znajdowały się jakiekolwiek dokumenty pochodzące od "E." Z., z których miałoby wynikać, że w dniu [...]r. "A." sp. z o.o. (dawniej "B." sp. z o.o.) nie przekazała do RIPOK (obecnie instalacji komunalnej) odpadów zmieszanych z terenu gminy M.; - b) niewyjaśnienie przyczyn, dla których organ II instancji, uznając za niebudzący wątpliwości stan faktyczny, ustalony przez organ I instancji wskazał, iż zeznania świadków nie miały znaczenia dla sprawy ("świadkowie nie wnieśli nic do sprawy"), podczas gdy w swojej decyzji organ I instancji ustalił stan faktyczny sprawy m.in. w oparciu o treść zeznań świadków (na co wprost wskazał w odpowiedzi na odwołanie); - c) wadliwe wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, co nastąpiło wskutek niewyjaśnienia przez organ II instancji przyczyn, dla których dla zdarzenia mającego miejsce i zakończonego przed datą wejścia w życie nowelizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ("nowej" ustawy), automatycznie zastosował treść przepisów ustawy nowej, tj. ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązującej w dniu wydania decyzji; - art. 189f § 1 pkt 1 i § 2 kpa w zw. z art. 189a § 1 i § 2 pkt 2 kpa, poprzez ich niezastosowanie i niezawarcie w decyzji (uzasadnieniu decyzji) analizy możliwości zastosowania w niniejszej sprawie odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, a w przypadku oceny przez organ II instancji braku przesłanek do zastosowania tej instytucji - wyjaśnienia stronie przyczyn, dla których organ II instancji (analogicznie jak organ I instancji) nie skorzystał z rozwiązania ustanowionego w art. 189f § 1 pkt 1 kpa, które to naruszenia przepisów postępowania mogły mieć (i miały) wpływ na treść wydanej decyzji - doprowadziły bowiem do orzeczenia wobec strony obowiązku zapłaty administracyjnej kary pieniężnej w postępowaniu o błędnie ustalonym stanie faktycznym, niepełnym i wadliwym postępowaniu dowodowym oraz przeprowadzonym z naruszeniem szeregu zasad ogólnych postępowania administracyjnego oraz innych przepisów proceduralnych, w tym z naruszeniem zasady ogólnej dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skarżąca zarzuciła również naruszenie przez organ prawa materialnego, a to: - 1) art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: "ustawa UCiPG"), poprzez jego zastosowanie i nałożenie na skarżącą kary pieniężnej za nieprzekazanie wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych, odebranych w dniu [...]r. z terenu gminy M., do instalacji komunalnej (dawniej RIPOK); - 2) art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy UCiPG poprzez uznanie, że skarżąca nie przekazała wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych odebranych z terenu gminy M. w dniu [...]r. do instalacji komunalnej (dawniej RIPOK). W oparciu o powyższe zarzuty wniosła o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza M. z dnia [...] r., a następnie umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej za nieprzekazanie wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych odebranych w dniu [...]r. z terenu gminy M., do instalacji komunalnej (dawniej regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych), jako bezprzedmiotowego; ewentualnie o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza M. z dnia [...] r. i zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należało, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, mocą której – w wyniku rozpoznania odwołania od decyzji organu I instancji - orzekło o nałożeniu na skarżącą "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (poprzednio "B." Sp. z o.o.) kary pieniężnej w wysokości 500 zł za nieprzekazanie wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych odebranych w dniu [...]r. z terenu gminy M., do instalacji komunalnej (dawniej regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych). Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie ze wskazanym wśród podstaw prawnych decyzji, przepisem art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2015 r., a więc w okresie, którego dotyczy nałożona kara), przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie przekazuje, z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1 a-1 c, odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych albo w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2000 zł za pierwszy ujawniony przypadek. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji było stwierdzenie przez organ, że w dniu [...]r. skarżąca nie przekazała wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji komunalnej (dawniej regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych). Powyższe ustalenia zostały dokonane na podstawie analizy zapisów systemu GPS, dotyczącego wymienionego w decyzji pojazdu, który odbierał odpady zmieszane w M. i raport GPS nie wskazał trasy dojazdu do RIPOK, gdzie powinien nastąpić wysyp. Ponadto – jak wynika z akt sprawy - żadna z trzech regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych z Regionu I woj. śląskiego nie potwierdziła przyjęcia odpadów od skarżącej w tym dniu. Stwierdzić zatem należało, że ustalenia dotyczące powyższej okoliczności zostały dokonane prawidłowo, na podstawie trafnej analizy zgromadzonych w sprawie dowodów. Poza tym – jak podkreślił organ w zaskarżonej decyzji - w toku prowadzonego postępowania strona nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność, że odebrane w dniu [...]r. zmieszane odpady komunalne z terenu gminy M. zostały przyjęte przez regionalną instalację przetwarzania odpadów komunalnych. Na podstawie przeprowadzonych w sprawie ustaleń, zasadnie zatem organ stwierdził, że zaistniały przesłanki do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej, o której mowa w art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Podkreślenia przy tym wymagało, że bezpodstawny jest zarzut skargi, według którego organ zastosował przepis ustawy nowej, czyli obowiązującej w czasie postępowania administracyjnego, do stanu prawnego (zdarzenia), tj. nieprzekazania zmieszanych odpadów komunalnych odebranych z terenu gminy M. w dniu [...]r. do instalacji komunalnej (dawniej RIPOK). W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przytoczył zastosowane w sprawie przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w tym art. 9e ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 9x ust. 1 pkt 3 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dacie wymienionego zdarzenia - dwukrotnie podkreślając, że przepisy te zostały zastosowane w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2015 r., a więc w okresie, którego dotyczy nałożona kara. Bezzasadny jest zatem zarzut skargi, jakoby organ zastosował przepis ustawy nowej, czyli obowiązującej w czasie postępowania administracyjnego, do stanu faktycznego z dnia [...]r., przeczy temu przytoczona przez organ treść przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Skarżąca podniosła również zarzut dotyczący tego, że w postępowaniu naruszono zasadę czynnego udziału strony, w wyniku niezawiadomienia skarżącej (pełnomocnika skarżącej) o terminie przesłuchania świadków; co uniemożliwiło skarżącej (pełnomocnikowi skarżącej) wzięcie udziału w czynnościach ich przesłuchania i zadawania pytań. W powyższym zakresie podnieść należało, że niewątpliwie strona skarżąca powinna zostać poinformowana o terminie i miejscu przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków, jednakże w niniejszej sprawie - jak podkreślił organ w zaskarżonej decyzji - świadkowie nie wnieśli nic do sprawy, gdyż nie pamiętali zdarzenia lub nic o nim nie wiedzieli lub odmówili odpowiedzi na pytania. Z tego powodu ich zeznania nie stanowiły podstawy ustaleń w sprawie, co wynika z uzasadnień decyzji organów obydwu instancji. Wobec tego powyższe uchybienie nie mogło mieć żadnego wpływu na wynik sprawy, a według art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., podstawę uwzględnienia skargi może stanowić tylko takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Bezpodstawny jest również zarzut skargi, według którego przy wydaniu decyzji doszło do naruszenia art. 78 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa i art. 107 § 3 kpa poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego skarżącej o dopuszczenie dowodów z dokumentów powołanych w odwołaniu (i załączonych do odwołania) z uwagi na sformułowanie wniosku dowodowego, iż dokumenty te powołano w charakterze dowodów "na okoliczność ich treści". Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji odniósł się bowiem do powyższego wniosku dowodowego, podnosząc, że przedmiotem niniejszego postępowania jest nałożenie kary pieniężnej za nieprzekazanie przez skarżącą wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych odebranych w dniu [...]r. z terenu gminy M., do instalacji komunalnej (dawniej regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych), zaś dołączona do odwołania kopia dokumentów dotyczy sporu finansowego między Gminą M. a wykonawcą usługi odbioru odpadów komunalnych, który to spór nie ma związku z niniejszą sprawą. Z tego wynika, że organ nie pominął powyższego dowodu, a wręcz przeciwnie – zapoznał się z treścią dołączonych do odwołania dokumentów i w wyniku tego stwierdził, że nie mają związku ze sprawą. W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić zatem należało, że decyzja ta została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami i w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania. Nie doszło zatem do naruszenia – wymienionych w skardze - przepisów postępowania ani też przepisów prawa materialnego. W powyższych okolicznościach, brak więc było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, która została wydana na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie właściwej oceny zgromadzonych dowodów oraz prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych, zawartych w jej uzasadnieniu, jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a. W związku z tym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.