III FZ 155/24

Dnia 22 kwietnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. w B. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 417/23 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 19 czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNEINIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 15 lutego 2024 r. T. w B. (dalej: "Towarzystwo") zostało wezwane do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 19 czerwca 2023 r. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "Rozporządzenie"). W zażaleniu na powyższe zarządzenie Towarzystwo wniosło o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania oraz o jego zmianę poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazano, że podstawę prawną zażalenia stanowi art. 227 § 1 p.p.s.a., a w uzasadnieniu powołano się na złą sytuację majątkową Towarzystwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 wskazanego przepisu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. 230 § 2 p.p.s.a). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w Rozporządzeniu, którego § 2 ust. 1 pkt 1 - będący podstawą dla wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie - stanowi, że wpis stały w przypadku skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, pobiera się wpis w wysokości 100 zł. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określa prawidłowo kwotę wpisu, precyzuje podstawę prawną żądania, zakreśla termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazuje rygor niezastosowania się do wezwania. Tym samym, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy prawidłowo postąpił, wzywając zarządzeniem z 15 lipca 2024 r. (k. 16 akt sądowych) do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, a wpis w sprawie został określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Słusznie wskazano na podstawę art. 220 § 2 ust. 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz zasadnie określono rygor niewykonania wezwania – jest nim odrzucenie skargi. Właściwie określono również termin na jego wykonanie. W treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia, jako że przytoczony w nim art. 227 § 1 p.p.s.a. stanowi jedynie formalną podstawę zażalenia na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych. Jednocześnie NSA zauważa, że prawomocnym postanowieniem Sądu z 7 listopada 2023 r. utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Odnosząc się do wniosku Skarżącego o zwolnienie od uiszczania wpisu od niniejszego zażalenia, należy stwierdzić, iż jest on jest bezprzedmiotowy, ponieważ na podstawie art. 224 § 4 p.p.s.a. wniesione zażalenie jest wolne od wpisu. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.