II GSK 133/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia NSA Anna Ostrowska Sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. Sp. z o.o. w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 987/24 w sprawie ze skargi S. R. i B. M. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 stycznia 2024 r. nr DT-ZK.Wp.28720.831.2020.31.kkas w przedmiocie zgłoszenia wzoru przemysłowego oddala skargę kasacyjną. I.1 W następstwie zgłoszenia wzoru przemysłowego pn. "[...]", dokonanego w dniu 2 lipca 2020 r. pod numerem Wp.28720 przez S. R. i B. M., Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, postanowieniem z 3 sierpnia 2020 r. nr DT-V.Wp.28720.3.edob, działając na podstawie art. 108¹ ust. 1 i 3, art. 108 ust. 4 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 286 ze zm. - dalej jako pwp), wezwał ww. do złożenia oddzielnych zgłoszeń w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia postanowienia. Po rozpoznaniu wniosku zgłaszających o ponowne rozpatrzenie sprawy Urząd Patentowy postanowieniem z 1 października 2021 r. nr DT-WW.Wp.28720.831.2020.13.pusz utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. I.2 Skargę zgłaszających na ww. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wyrokiem z 22 lutego 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 3033/21. Następnie, wyrokiem z 24 maja 2023 r. sygn. akt II GSK 1217/22 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. wyrok WSA w Warszawie oraz postanowienie Urzędu Patentowego z 1 października 2021 r., orzekając także o kosztach postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył wówczas, że art. 108 ust. 4 pwp ma charakter normy postępowania. Regulacja ta stanowi uzupełnienie reguły proceduralnej zawartej w art. 108 ust. 1 pwp, określającej wymogi formalne zgłoszenia wzoru przemysłowego. Charakter omawianych przepisów ma istotne znaczenie przy wykładni dokonywanej w celu konkretyzacji zawartych w nich norm prawnych. Niezbędne jest bowiem - w procesie tej wykładni - osiągnięcie zgodności rezultatu zarówno z zasadami ogólnymi postępowania uregulowanego w przepisach pwp, jak i normami prawa materialnego, których realizacji służą te normy postępowania. Powyższe uwarunkowanie procesu wykładni art. 108 ust. 4 pwp, wymagające uwzględnienia pełnego kontekstu normatywnego, prowadzi do wniosku, że jedynie mocne (wystarczająco) argumenty mogą uzasadniać odstąpienie od językowego znaczenia fragmentu analizowanej normy prawnej, w postaci zwrotu "wspólne cechy istotne". Naczelny Sąd Administracyjny argumentów takich nie znalazł i wskazał na istotne argumenty przeciwne odstąpieniu od językowego znaczenia analizowanego pojęcia. Zwrócił uwagę na konsekwencje sformułowania w art. 108 ust. 4 pwp dyrektywy proceduralnej, przyznającej dodatkowe - w odniesieniu do zakresu podstawowego a wynikającego z art. 102 ust. 1 i 2 oraz art. 108 ust. 1 pwp - uprawnienie do objęcia zgłoszeniem więcej niż jednej postaci wytworu, a więc wielu postaci wytworu, o ile mają "wspólne cechy istotne". Treść tego uprawnienia jest jednoznaczna w znaczeniu językowym. Ponadto, art. 108 ust. 4 pwp zawiera normę prawną, bez obowiązywania której potencjalnie uprawniony podmiot mógłby objąć swoim zgłoszeniem wyłącznie jedną postać wytworu. Oznacza, że także i z tego punktu widzenia jednoznacznie językowo norma zawarta w art. 108 ust. 4 pwp modyfikuje wprost normę podstawową zawartą w art. 102 ust. 1 i 2 oraz art. 108 ust. 1 pwp. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do uznania, że jasne z punktu widzenia językowego określenie "wspólne cechy istotne" wzoru przemysłowego, których wystąpienie pozwala na objęcie jednym zgłoszeniem odrębnych postaci wytworu (art. 108 ust. 4 pwp), należy interpretować jako "postacie wytworu, które różnią się między sobą cechami nieistotnymi". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że mając na względzie rezultat prawidłowej wykładni art. 108 ust. 4 pwp, w sytuacji objęcia jednym zgłoszeniem odrębnych postaci wzoru przemysłowego, organ stosujący prawo ma obowiązek ustalenia, czy mają one wspólne cechy istotne spośród cech konstytutywnych wzoru przemysłowego (art. 102 i art. 104 pwp). Stwierdzenie wystąpienia wspólności istotnych cech wszystkich - objętych jednym wnioskiem - postaci wzoru przemysłowego, przesądza o spełnieniu przesłanki z art. 108 ust. 4 pwp i z tego punktu widzenia istnienie różnic nieistotnych takich wytworów, co do zasady nie ma wpływu na ocenę tej przesłanki. Wskazał przy tym na zbieżny z powyższym pogląd wyrażony w piśmiennictwie, a mianowicie, że istotne jest z punktu widzenia przesłanek z art. 108 ust. 4 pwp, aby poszczególne odmiany (wzoru) miały wspólne cechy istotne - wręcz tylko "pewne wspólne cechy istotne" (komentarz do art. 108 pwp [w:] Prawo własności przemysłowej. Tom VIIIA. Komentarz, red. K. Osajda, Ł. Żelechowski 2022). W ponownym postępowaniu organ został zobowiązany do ponownego badania zgłoszenia z punktu widzenia prawidłowo odkodowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny treści normy prawnej zawartej w art. 108 ust. 4 pwp. II.1 Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Urząd Patentowy postanowieniem z 31 stycznia 2024 r. nr DT-ZK.Wp.28720.831.2020.31.kkas utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. Organ przede wszystkim szczegółowo przeanalizował wszystkie dziesięć zgłoszonych postaci wzoru (por. rozważania s. 5-8 postanowienia) wskazując na istotne cechy jakimi są ornament, dobrane kolory, kształt, kontury linii przeszyć. Zdaniem organu ornament z napisem [...] jest cechą istotną i zarazem wspólną wszystkich zgłoszonych postaci wytworu. Niewątpliwie może zostać uznany za cechę istotną wszystkich postaci wytworu i zarazem cechę im wspólną, a zatem wszystkie postacie wytworu posiadają w tejże ornamentacji wspólną cechę istotną. Niemniej jednak inne cechy istotne zgłoszonych postaci wytworu, znacząco je od siebie różnią. Druga cecha istotna wskazana w opisie wyjaśniającym ilustracje wzoru, tj. dobór dwóch kolorów dla poszczególnych pól pokrowca, zarówno na oparciu i siedzisku, jak też na podłokietnikach (...), jest cechą koncepcji, zrealizowanej w odmienny sposób na poszczególnych postaciach wytworu. To uwidocznione na ilustracjach cechy danych wytworów, a nie koncepcje za nimi stojące, powinny podlegać ocenie. Kolory w zasadzie wszystkich z postaci różnią się, będąc cechą istotną wszystkich tych postaci wytworu, lecz nie będąc zarazem ich cechą wspólną. W pierwszej postaci wytworu występuje kolorystyka beżowa i brązową, w drugiej czerwona i czarna, w trzeciej beżowa i brązową, w czwartej jasno- i ciemnobrązową, w piątej czerwona i czarna, w szóstej szara i brązowa, w siódmej jasno- i ciemnobrązową, w ósmej czarna w dwóch odcieniach, w dziewiątej szara i czarna, w dziesiątej szara i czarna. Druga i piąta postać wytworu współdzielą kolorystykę (czerwień i czerń), zaś dziewiąta i dziesiąta postać wytworu zawierają kolor szary, lecz w różnych odcieniach. Obie te pary różnią się jednakże od siebie pozostałymi cechami. W kontekście czwartej i siódmej postaci wytworu terminologia barwy jasno- i ciemnobrązowej nie oznacza, że barwy te są takie same na obydwu tych postaciach wytworu - są to istotnie odmienne odcienie brązu. Cechą istotną przedstawionych postaci wytworu jest ich kolorystyka, jednak cecha ta nie jest zarazem cechą wspólną dla poszczególnych postaci wytworu z wyjątkiem postaci drugiej i piątej. Istotna w postaci wytworu przedstawiającej pokrowiec na fotel jest też cecha kształtów. Urząd wyjaśnił, że jeżeli kształt produktów (tj. które muszą być odtworzone w dokładnej formie i wymiarach w celu umożliwienia mechanicznego połączenia go lub współdziałania z innym wytworem) jest determinowany jakimikolwiek aspektami technicznymi czy funkcjonalnymi, to taki element wzoru jest wyłączony z ochrony, jeżeli jednak takie produkty, poza cechami technicznymi, będą odznaczały się również cechami natury estetycznej (np. kształt, który nie jest zdeterminowany funkcjonalnie), wówczas będą mogły podlegać ochronie prawem z rejestracji. Zapewnienie technicznej możliwości współdziałania wytworu, jakim jest pokrowiec na fotel, z drugim wytworem, jakim jest fotel, akurat w przypadku tego rodzaju wytworów nie wymaga każdorazowo odtworzenia w pierwszym wytworze w sposób idealnie dokładny formy i wymiarów tego drugiego wytworu. Realizacja celu współdziałania takich wytworów możliwa jest na wiele sposobów; hipotetyczny projektant pierwszego wytworu (pokrowca) wcale nie musi uwzględnić z idealną dokładnością cech dokładnej formy i wymiarów drugiego wytworu (fotela), a jedynie może czy też powinien to uczynić - może bowiem zaprojektować pokrowiec o bardziej uniwersalnym charakterze, przeznaczony do różnych rodzajów foteli, jedynie w sposób przybliżony oddający detale formy i wymiarów danego fotela, lecz nadal "jakoś" spełniający swoją funkcję techniczną. Kształt wytworów takich jak pokrowce na fotele nie jest zdeterminowany jedynie funkcją techniczną, nie podlega zatem wyłączeniu z zakresu ochrony na podstawie art. 107 ust. 1 pkt 2 pwp. W konsekwencji dość znacząco zgłoszone postacie różnią się swoim kształtem, który również należy uwzględnić jako ich cechę istotną. Wysoce przyczynia się to do odmienności ich zewnętrznego wyglądu. Pierwsza, trzecia i dziewiąta postać wytworu nie posiadają wyraźnie wydzielonych części, które można by określić mianem "zagłówka" - oparcie jest jednolite. Druga, czwarta, piąta, szósta, siódma i ósma postać wytworu posiadają w różnym stopniu wydzielone wizualnie "zagłówki" - najbardziej w postaci drugiej i piątej, nieco mniej w czwartej, najmniej w szóstej, siódmej i ósmej. Z kolei dziesiąta postać wytworu posiada zagłówek jako element właściwie odrębny od reszty fotela (pokrowca), tak jak ma to miejsce w przypadku typowego fotela samochodowego - a zatem pokrowiec na taki fotel obejmować musi osobny element na zagłówek, tak jak w przypadku podłokietników. Dolne części boków oparć foteli drugiej i piątej postaci wytworu są dość istotnie podcięte, podczas gdy w pierwszej czy też dziesiątej postaci wytworu podcięcia takiego w istocie brak, zaś w pozostałych postaciach wytworu podcięcia występują w łagodniejszej formie. Wiąże się to odpowiednio z bardziej bądź mniej wyprofilowanymi bokami oparć w częściach lędźwiowych tych postaci wytworu - tj. analogicznie w przypadku drugiej i piątej postaci wytworu są one bardziej wyprofilowane niż w pierwszej i dziesiątej postaci wytworu oraz tym bardziej niż w pozostałych. Pierwsza, druga, trzecia, czwarta, szósta, siódma, ósma i dziewiąta postać wytworu uwzględniają - a i to w różnych formach - potrzebę instalacji pasa bezpieczeństwa, podczas gdy piąta i dziesiąta postać wytworu nie posiadają miejsca na pas bezpieczeństwa, a dodatkowo piąta postać wytworu nie obejmuje podłokietników. Nie sposób zatem zdaniem Urzędy uznać, że kształt pokrowca pełni tutaj jedynie funkcję techniczną. Nie jest możliwe pominięcie cechy kształtu wytworów - pokrowców na fotele - jako ich cechy istotnej, bowiem cecha ta oprócz aspektu czysto technicznego realizuje także aspekt estetyczny, przesądzając o odmiennych kształtach pokrowców jasno wynikających z materiału ilustracyjnego. Kolejnymi cechami istotnymi wszystkich przedstawionych postaci wytworu, lecz nie cechami wspólnymi dla wszystkich tych postaci, są cechy linii i konturów, dające w efekcie zróżnicowany całościowy wygląd wytworów poprzez odmienność kształtów poszczególnych pól kolorystycznych, w uogólnieniu - w ich środkowych i bocznych częściach. Pola, które wypełnione są poszczególnymi kolorami, cechują się odmiennymi krojami i wielkościami, co wynika z zastosowania zróżnicowanych przeszyć. W rezultacie jedynie o fragmentach pokrowców mających pokrywać siedziska można względnie spójnie orzec, iż ich środkowe części wyglądają podobnie w tym sensie, że za pomocą przeszyć wydzielono pola w danym kolorze jednolitym z kolorem środkowych części oparć. Jednakże szerokość tych pól jest już odmienna w poszczególnych postaciach wytworu, a przeszycia wydzielające te pola na oparciach, widoczne w percepcji takich wytworów w pierwszej kolejności z uwagi na ich znaczący rozmiar w ramach całości wytworu i odcinający się od boków kolor, są praktycznie całkowicie odmienne w każdej z postaci wytworu [z wyjątkiem fig. 6, 7 i 8 współdzielących tę cechę]. Podsumowując stanowisko organ wskazał, że jedyną rzeczywiście wspólną cechą istotną postaci wytworu 1-5 oraz 9-10 jest pierwsza cecha istotna, tj. obecność ornamentu z napisem [...] w górnych częściach oparć. Pozostałe cechy istotne, tj. zastosowana kolorystyka, kształt wytworów - którego nie można pominąć w całościowej ocenie - oraz cechy linii (przeszyć) nie są zarazem cechami wspólnymi tych postaci wytworu. Niemniej jednak w wyniku dokonanej ponownie analizy organ stwierdził, że postacie wytworu przedstawione na Fig. 6, 7 i 8 współdzielą - oprócz obecności ornamentu - także cechy kształtu oraz linii (przeszyć), nie współdzielą natomiast kolorystyki. Jednakże te trzy z czterech cech istotnych analizowanych postaci wytworu należy uznać za wspólne cechy istotne tych postaci wytworu zgodnie z art. 108 ust. 4 pwp, a zatem te trzy postacie wytworu mogą zostać objęte jednym zgłoszeniem. Stąd zaskarżone postanowienie z 3 sierpnia 2020 r. podlegało korekcie w tym znaczeniu, że wydzieleniu do osobnych zgłoszeń powinny podlegać postacie wytworu wskazane na Fig, 2, 3, 4, 5, 9 i 10 (postać wytworu wskazana na Fig. 1 pozostaje zgłoszeniem macierzystym), zaś postacie wytworu wskazane na Fig. 6, 7 i 8 posiadają wspólne cechy istotne i mogą być uznane za odmiany wzoru przemysłowego, a zatem mogą być objęte jednym - również wydzielonym - zgłoszeniem. II.2 Następnie, postanowieniem z 13 marca 2024 r. nr DT-ZK.Wp.28720.831.2020.34.kkas, na podstawie art. 111 § 1 i art 111 § 1b k.p.a. w zw. z art. 252 pwp dokonał: I. sprostowania i uzupełnienia treści rozstrzygnięcia w postanowieniu z dnia 31.01.2024 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia z dnia 03.08.2020 r. w przedmiocie rozdzielenia wzoru przemysłowego pt. [...] zgłoszonego w dniu 02.07.2020 r. pod numerem Wp.28720 przez R. S., M. B. Z. SPÓŁKA CYWILNA, N., Polska, w następujący sposób: w rozstrzygnięciu było: "Na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej [Dz. U. z 2023 r., poz. 1170, dalej: pwp], po rozpoznaniu wniosku z dnia 09.10.2020 r. [data wpływu do Urzędu: 15.10.2020 r.] o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia z dnia 03.08.2020 r. w przedmiocie rozdzielenia wzoru przemysłowego pt. [...] zgłoszonego w dniu 02.07.2020 r. pod numerem Wp.28720 przez R. S., M. B. Z. SPÓŁKA CYWILNA, N., Polska, Urząd Patentowy RP utrzymuje zaskarżone postanowienie w mocy." podczas gdy w rozstrzygnięciu powinno być: "Na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 108¹ ust. 1 i ust. 3 i z art. 108 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej [Dz.U. z 2023 r., poz. 1170, dalej: pwp], po rozpoznaniu wniosku z dnia 09.10.2020 r. [data wpływu do Urzędu: 15.10.2020 r.] o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia z dnia 03.08.2020 r. w przedmiocie rozdzielenia wzoru przemysłowego pt. [...] zgłoszonego w dniu 02.07.2020 r. pod numerem Wp.28720 przez R. S., M. B. Z. SPÓŁKA CYWILNA, N., Polska, Urząd Patentowy RP: 1) uchyla zaskarżone postanowienie w zakresie postaci wytworu ujętych w przedmiotowym zgłoszeniu, przedstawionych w załączonym do podania materiale ilustracyjnym na Fig. 6a, 6b; Fig. 7a, 7b; Fig. 8a, 8b, wzywając zarazem Zgłaszającą do ujęcia tych postaci wytworu, posiadających wspólne cechy istotne, łącznie w ramach jednego zgłoszenia wydzielonego, 2) utrzymuje zaskarżone postanowienie w mocy w pozostałym zakresie, tj. odnośnie postaci wytworu ujętych w przedmiotowym zgłoszeniu, przedstawionych w załączonym do podania materiale ilustracyjnym na Fig. 2a, 2b, Fig. 3a, 3b, Fig. 4a, 4b, Fig. 5a, 5b, Fig. 9a, 9b, Fig. 10a., 10b, z pozostawieniem postaci wytworu ujętej na Fig. 1a, 1b jako zgłoszenia macierzystego Wp.28720; II. sprostowania treści pouczenia w rzeczonym postanowieniu w zakresie wysokości wpisu od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w następujący sposób: w pouczeniu było: "Na postanowienie stronie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Opłata za wpis od skargi wynosi 1000 złotych i jest uiszczana na konto Sądu. Strona może ubiegać się na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o zwolnienie od kosztów sądowych albo o przyznanie prawa pomocy." podczas gdy w pouczeniu powinno być: "Na postanowienie stronie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Opłata za wpis od skargi wynosi 100 złotych i jest uiszczana na konto Sądu. Strona może ubiegać się na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o zwolnienie od kosztów sądowych albo o przyznanie prawa pomocy." III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 2 sierpnia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 987/24 oddalił skargę S. R. i B. M. na ww. postanowienie Urzędu Patentowego z 31 stycznia 2024 r. sprostowane i uzupełnione postanowieniem tego organu z 13 marca 2024 r. Przy czym postanowieniem z 29 października 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 987/24 sprostował oczywistą omyłkę w rubrum wyroku z 2 sierpnia 2024 r. w ten sposób, że zamiast oznaczenia strony skarżącej "S. R. i B. M." oznacza się ją jako "S." Sp. z o.o. z siedzibą w N. WSA, prezentując merytoryczne motywy rozstrzygnięcia, uznał, że organ dokonał szczegółowej analizy poszczególnych cech przedstawionych postaci wytworu w ogólności, zbadał, jakie cechy istotne posiadają przedmiotowe postacie wytworu, oraz czy cechy te są dla nich zarazem cechami wspólnymi - co umożliwiałoby, zgodnie z art. 108 ust. 4 pwp, przyjęcie, że mamy do czynienia z odmianami wzoru przemysłowego. Organ wysnuł prawidłowy wniosek, że cechą istotną i zarazem wspólną wszystkich zgłoszonych postaci wytworu jest ornament. Jednakże istnieją inne cechy istotne zgłoszonych postaci wytworu, znacząco je od siebie różniące. Zgodnie z art. 102 ust. 1 pwp jedną z takich cech jest kolor. Kolory w zasadzie wszystkich postaci wytworu różnią się, będąc cechą istotną wszystkich tych postaci wytworu, lecz nie będąc zarazem ich cechą wspólną. Również kształt odróżnia zgłoszone postacie wytworu dość znacząco, będąc ich cechą istotną. Kolejnymi cechami istotnymi wszystkich przedstawionych postaci wytworu, lecz nie cechami wspólnymi dla wszystkich tych postaci, są cechy linii i konturów, dające w efekcie zróżnicowany całościowy wygląd wytworów poprzez odmienność kształtów poszczególnych pól kolorystycznych, w uogólnieniu - w ich środkowych i bocznych częściach. Organ wskazał zbiorczo, że jedynie o fragmentach pokrowców mających pokrywać siedziska można względnie spójnie orzec, iż ich środkowe części wyglądają podobnie w tym sensie, że za pomocą przeszyć wydzielono pola w danym kolorze jednolitym z kolorem środkowych części oparć. Jednakże szerokość tych pól jest już odmienna w poszczególnych postaciach wytworu, a przeszycia wydzielające te pola na oparciach, widoczne w percepcji takich wytworów w pierwszej kolejności z uwagi na ich znaczący rozmiar w ramach całości wytworu i odcinający się od boków kolor, są praktycznie całkowicie odmienne w każdej z postaci wytworu. W ocenie Sądu pierwszej instancji Urząd zasadnie uznał, że jedyną rzeczywiście wspólną cechą istotną postaci wytworu 1-5 oraz 9-10 jest obecność ornamentu z napisem [...] w górnych częściach oparć. Pozostałe cechy istotne, tj. zastosowana kolorystyka, kształt wytworów oraz cechy linii przeszyć nie są zarazem cechami wspólnymi tych postaci wytworu. W konsekwencji zaskarżone postanowienie jest w ocenie WSA prawidłowe. IV. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiedli skarżący (ściślej zaś SABA Sp. z o.o. w Nawojowej KRS 0001109752 - vide pismo strony z 18 października 2024 r.) kwestionując go w całości i zarzucając: 1. naruszenie art. 153 i art. 193 p.p.s.a. oraz art. 134 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 108 ust. 4 oraz art. 104 ust. 1 pwp, zaś w konsekwencji naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz lit. c) p.p.s.a. - przejawiające się w nierozpatrzeniu sprawy w jej granicach oraz bezzasadnym, wbrew ocenie prawnej Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z 24 maja 2023 r. - sygn. akt II GSK 1217/22 - aprobowaniu błędnej metodyki badania przez Urząd Patentowy odmian wzoru, polegającej na obszernym analizowaniu cech różniących poszczególne postacie pokrowców na fotel, oraz wywieranego przez nie ogólnego wrażenia wizualnego, zamiast badania cech wspólnych; 2. naruszenie art. 134 § 1 oraz art. 153 i 193 p.p.s.a., w związku z art. 108 ust. 4 i art. 269 ust. 2 pwp oraz art. 6 k.p.a. - poprzez nierozpatrzenie sprawy w jej granicach oraz bezzasadne aprobowanie poglądu Urzędu Patentowego, że liczba cech wspólnych we wszystkich postaciach wzoru przemysłowego nr Wp 28720 nie wystarcza do uznania istnienia odmian wzoru, mimo iż, ani Urząd Patentowy, ani WSA w Warszawie, nie określiły minimalnej liczby cech wspólnych w odmianach wzoru, zaś według oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z 24 maja 2023 r., sygn. akt II GSK 1217/22 liczba ta nie powinna być zbyt duża, a wg. przykładów wskazanych w Ogólnych wytycznych Prezesa Urzędu Patentowego, wystarczającą może być jedna cecha wspólna; 3. naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 108 ust. 4 pwp, oraz w związku z art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., co najmniej zaś w związku art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez absolutny brak zajęcia przez WSA stanowiska wobec twierdzenia Urzędu Patentowego, że dwubarwność wszystkich pokrowców ze zgłoszenia wzoru Wp 28720 jest jedynie "koncepcją", a nie cechą istotną ich wyglądu, które to twierdzenie nie ma oparcia w żadnym przepisie prawa, ani w zebranych przez Urząd dowodach, a ponadto WSA nie zajął stanowiska wobec braku w uzasadnieniu postanowienia Urzędu z 31 stycznia 2024 r. przekonujących objaśnień, czym różni się jedynie "koncepcja" od wyglądu (postaci) wytworów wg. zgłoszenia; 4. naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 7a oraz art. 8 § 1 k.p.a., jak też w związku z art. 108 ust. 4 pwp - poprzez brak rozpatrzenia zarzutu nr 7 skargi wniesionej do WSA w Warszawie, dotyczącego niezastosowania przez Urząd Patentowy art. 7a k.p.a., nakazującego rozstrzygać wątpliwości interpretacyjne na korzyść strony postępowania, przy czym dotyczy to zarówno wymaganej liczby cech wspólnych, jak i dwubarwności pokrowców (zarzuty nr 3 i 4 nin. skargi kasacyjnej); 5. naruszenie art. 141 § 5 p.p.s.a., w związku z art. 7a oraz art. 8 § 1 k.p.a., jak też w związku z art. 108 ust. 4 pwp przez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku z 2 sierpnia 2024 r. z błędami i niejasnościami, w tym z bezkrytycznym powielaniem poglądów Urzędu Patentowego, co sprawia że uzasadnienie wyroku nie spełnia warunku wykazania, dlaczego Sąd pierwszej instancji uznał za prawidłowe zaskarżone postanowienie. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie także uchylenie zaskarżonego postanowienia Urzędu Patentowego RP z 31 stycznia 2024 r. oraz poprzedzającego je postanowienia z 3 sierpnia 2020 r. W obu przypadkach spółka wniosła o orzeczenie na jej rzecz o kosztach postępowania. W piśmie z 16 października 2024 r. spółka sprostowała oczywiste omyłki pisarskie, jakie dostrzegła w tekście skargi kasacyjnej, po jej wysyłce. Mianowicie wskazała, że: na s. 1 skargi kasacyjnej, w wierszu pod sądową sygnaturą akt: zamiast "Numer decyzji..." - powinno być "Numer postanowienia..." na s. 9 skargi kasacyjnej, w wierszu 11 [oznaczenie rozdziału uzasadnienia]: zamiast "Ad. 4" - powinno być "Ad. 3" na s. 10 skargi kasacyjnej, w wierszu 9 [oznaczenie rozdziału uzasadnienia]: zamiast "Ad. 5" - powinno być "Ad. 4" Kolejnym pismem z 21 czerwca 2025 r. spółka sprostowała oczywistą, jej zdaniem, omyłkę pisarską w petitum skargi kasacyjnej - zamiast przywołanego w niej, w zarzucie nr 5, art. 141 § 5 (którego to paragrafu nie ma w powołanym artykule), powinno być przywołanie art. 141 § 4 p.p.s.a. Strona przedstawiła także nowe uzasadnienie zarzutów nr 4 i 5 skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: V. Skarga kasacyjna, w okolicznościach niniejszej sprawy, jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, jednakże bierze z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują jednak przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego przeprowadzonego przez WSA, które ustawodawca enumeratywnie wylicza w art. 183 § 2 p.p.s.a. Ponadto, w sprawie nie jest także kwestionowana, a przez to sporna, kwestia sprostowania i uzupełnienia postanowienia Urzędu Patentowego dokonana postanowieniem tego organu z 13 marca 2024 r. VI. Przechodząc zatem do oceny merytorycznej, w pierwszym rzędzie należało ocenić zarzut nr 5 petitum skargi kasacyjnej, w którym strona, pomijając omyłkę pisarską co do jednostki redakcyjnej powołanego przepisu prawa (wskazano art. 141 § 5 zamiast art. 141 § 4 p.p.s.a.), zwraca uwagę na naruszenie tej regulacji prawnej w kontekście art. 7a oraz art. 8 § 1 k.p.a., jak też w związku z art. 108 ust. 4 pwp. Uzasadnienie wyroku ma bowiem - jej zdaniem - zawierać błędy i niejasności, bezkrytycznie powielając poglądy Urzędu Patentowego. W konsekwencji nie jest dla spółki wiadome, dlaczego Sąd pierwszej instancji oddalił skargę. Zdaniem strony, WSA nie odniósł się do dwóch kwestii wynikających z zarzutów nr 2 i 4. Po pierwsze, do nieuwzględnienia przez Urząd wspólnego na pokrowcach ornamentu "[...]", w powiązaniu z tym, że art. 108 ust. 4 pwp nie wymaga, aby odmiany miały więcej niż jedną istotną cechę wspólną (tu strona przywołuje przykład odmian sztućców, mających wspólny ornament, co ma popierać jej stanowisko). Po drugie, bez jakiegokolwiek oparcia w przepisach prawa przyjęto, że dwubarwność wszystkich pokrowców ze zgłoszenia wzoru nr Wp 28720 jest jedynie "koncepcją", a nie cechą istotną wyglądu pokrowców. Nie wyjaśniono zatem różnicy pomiędzy "koncepcją", a wyglądem (postacią) wytworów wg. zgłoszenia, a jest to ważne z tej przyczyny, że przyjęcie, że dwubarwność jest cechą istotną i wspólną dla istnienia odmian wzoru, musiałoby skutkować twierdzeniem, że wszystkie odmiany wzoru mają dwie cechy wspólne, a nie tylko jedną - ornament). Odnosząc się zatem do wyznaczonego niniejszym zarzutem naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. należy przypomnieć, że przepis ten można rozważać jako podstawę uchylenia zaskarżonego wyroku jedynie wyjątkowo, a więc wówczas, gdy uzasadnienie orzeczenia Sądu pierwszej instancji nie zawiera w ogóle stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę wyrokowania (zob. uchwała składu 7 sędziów NSA z 15 lutego 2010 r. sygn. akt II FPS 8/09) lub sporządzone jest w taki sposób, że nie jest możliwa jego kontrola instancyjna, np. brak w nim oceny prawnej zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie przyjmuje się, że funkcja uzasadnienia wyroku wyraża się m.in. w tym, że jego adresatem, oprócz stron postępowania, jest także Naczelny Sąd Administracyjny, co tworzy po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, aby możliwe było przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy poprzez wniesienie skargi kasacyjnej zainicjowana zostanie jego kontrola. Inną natomiast kwestią jest siła przekonywania argumentów użytych przez Sąd pierwszej instancji dla wykazania zasadności wydanego orzeczenia. Brak przekonania strony co do trafności rozstrzygnięcia sprawy, w tym do przyjętych ustaleń, kierunku wykładni oraz zastosowania prawa - którego prawidłowość, aby mogła zostać oceniona, wymaga postawienia zgoła innych zarzutów kasacyjnych - czy też odnośnie do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, której rezultat nie koresponduje z oczekiwaniami podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną, nie oznacza wadliwości uzasadnienia wyroku, i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. To więc, że stanowisko zajęte przez WSA jest odmienne od prezentowanego przez wnoszącego skargę kasacyjną nie oznacza, że uzasadnienie wyroku zawiera wady konstrukcyjne albo też, że jest wadliwe w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanego orzeczenia. W tym kontekście należy również wskazać, w odpowiedzi na zarzut braku odniesienia się przez WSA do konkretnych uchybień podniesionych w skardze, że jakkolwiek za posiadające pewną wartość, zwłaszcza porządkującą schemat wypowiedzi, uznać należy odnoszenie się przez WSA do zarzutów skargi czy innych pism stron, niejako "krok po kroku" (z zastosowaniem metody: zarzut >> stanowisko wobec niego), to jednak nie jest to ani prawem narzucone rozwiązanie, ani też nie będzie ono w każdej sytuacji konieczne, a nawet pożądane (zwłaszcza wobec inflacji oczywiście niezasadnych zarzutów skargi, na które sąd pierwszej instancji odpowiada poprzez przedstawianie rzeczowej oceny istoty sprawy, faktów i norm mających w niej zastosowanie). WSA nie jest zatem zobowiązany do analizowania "krok po kroku" wszystkich jednostkowych uchybień podnoszonych w skardze i kolejnego ich omawiania, w oderwaniu przede wszystkim od całokształtu rozpatrywanego problemu prawnego, w tym także wypowiedzi organu, której w uzasadnieniu orzeczenia sądu nie ma potrzeby w całości powtarzać. Wystarczające jest, aby z uzasadnienia wyroku wynikało wyjaśnienie zajętego stanowiska i ocena podniesionych uchybień w kontekście obowiązku kontroli zaskarżonego aktu, także w pewnym ogólnym całokształcie sformułowanych zarzutów i istoty kontrolowanego rozstrzygnięcia administracyjnego. Możliwe jest więc zbiorcze (problemowe) odniesienie się do zarzutów skargi zamiast ich osobnego omawiania. W związku z tym, strona w istocie kontestuje efekt oceny przedstawionych dowodów i przyjętych twierdzeń, pomijając jednak - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - uzasadnienie kontrolowanej decyzji, w którym wbrew zarzutom, organ bardzo obszernie odniósł się zarówno do kwestii dwubarwności i uznania jedynie ornamentacji za istotną cechę wspólną wszystkich odmian wzoru, jak również do kwestii dlaczego ornament, stanowiący wspólną cechę istotną, nie mógł zostać uznany za uzasadniający zarejestrowanie wzoru jako jednego, wraz z jego odmianami, a wymagał rozdzielenia. Zarzutem naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można zwalczać dokonanej przez WSA oceny dowodów, rekonstrukcji stanu faktycznego, jak i przyjętej wykładni prawa czy jego zastosowania. Jakkolwiek więc trafne jest twierdzenie strony, że w części swojego stanowiska WSA bazuje na wypowiedziach Urzędu Patentowego zawartych w uzasadnieniu postanowienia, to jednak trudno jest widzieć w tym uchybienie mające istotny wpływ na wynik sprawy, skoro przytaczana skrótowo wypowiedź organu jest w końcowej ocenie prawidłowa. Wyrok WSA należy przy tym odczytywać w kontekście zaskarżonego postanowienia organu, wydanego w sprawie z zakresu własności przemysłowej, przez organ wyspecjalizowany (ekspercki). Tym samym nie można było w niniejszej sprawie uznać, aby doszło do takiego naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., które w myśl art. 174 pkt 2 p.p.s.a., wiążącego skuteczność zarzutu procesowego z przesłanką możliwej istotności wpływu naruszenia na wynik sprawy, dawałoby podstawę do zastosowania art. 185 § 1 p.p.s.a. i uchylenia zaskarżonego wyroku wobec zupełnego braku możliwości instancyjnej kontroli tego orzeczenia. VII. Niezasadny, w okolicznościach niniejszej sprawy, jest także zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a., związkowo powiązany z art. 7a oraz art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 108 ust. 4 pwp. Strona podnosi w nim brak rozpatrzenia zarzutu nr 7 skargi wniesionej do WSA (po jej rozszerzeniu pismem z 19 lipca 2024 r.), tj. sformułowanego naruszenia art. 7a § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w zw. z art. 108 ust. 4 pwp i zaniechanie rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony i ich rozstrzygnięcie przez organ na własną korzyść, co ma dotyczyć zarówno kwestii wymaganej liczby cech wspólnych, jak i dwubarwności pokrowców. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie, wbrew ocenie wyrażonej w skardze kasacyjnej, WSA rozpoznał sprawę w jej całokształcie, będąc - stosownie do powołanego przepisu prawa - związany jej granicami, a nie zarzutami i wnioskami skargi wniesionej przez stronę. Skontrolował zaskarżone postanowienie Urzędu Patentowego, które było przedmiotem skargi strony. Jakkolwiek będzie o tym mowa w dalszej części uzasadnienia, to jednak należy w tym miejscu wskazać, w odpowiedzi na omawiany zarzut, że z wykładni art. 108 ust. 4 pwp nie można wysnuć wniosku o istniejących na jego tle wątpliwościach interpretacyjnych, dotyczących zwłaszcza kwestii wymaganej liczby cech wspólnych, uzasadniających przyznanie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu prawa, jednym zgłoszeniem wzoru przemysłowego mogą być objęte odrębne postacie wytworu mające wspólne cechy istotne (odmiany wzoru przemysłowego). Jakkolwiek wystarczające jest - zdaniem NSA - aby istniała chociażby jedna istotna cecha wspólna (nie stoi temu na przeszkodzie użyte sformułowanie "postacie wytworu mające wspólne cechy istotne"), to jednak kluczowa w tym przypadku jest kwestia ustalonych przez organ i zaakceptowanych przez WSA, co także podziela Naczelny Sąd Administracyjny, 4 cech istotnych, z czego 3 z nich nie występują jednorodnie w każdej z odrębnie zaprezentowanych postaci wytworu (Fig. od 1 i 1a do 10 i 10a). Zdaniem NSA nie ma żadnej wątpliwości interpretacyjnej na tym tle, zaś w swoim stanowisku strona forsuje pogląd, że wystarczające jest już tylko to, że istnieje w "każdej z wersji wzoru" jedna istotna cecha wspólna (wystarczy sam ornament), niezależnie od występowania w nich innych cech istotnych, które nie są jednak dla nich wspólne. Podobnie cecha dwubarwności, której nie można widzieć jako rodzącej jakąkolwiek wątpliwość interpretacyjną na tle art. 108 ust. 4 pwp, a traktować należy jako przyjętą przez organ i powieloną przez WSA ocenę tego zagadnienia z perspektywy cechy istotnej. Zwłaszcza, jeżeli zestawi się to z uzasadnieniem podania o udzielenie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego z 29 czerwca 2020 r. (2 lipca 2020 r. - data wpływu RPW/54392/2020 P), które przekonuje, że kwestia kolorystyki nie jest kwestią rodzącą wątpliwości interpretacyjne, w dodatku których nie można rozstrzygnąć, a więc wymagane w takiej sytuacji byłoby przychylenie się do twierdzeń skarżącej. Jak wskazuje sam wnioskodawca, "Istota wzoru przemysłowego przejawia się głównie w zastosowanym wspólnym dla wszystkich odmian ornamencie, a także w kolorystyce i ozdobnych przeszyciach. (...) Drugą wspólną cechą wszystkich odmian wzoru przemysłowego jest dobór dwóch kolorów dla poszczególnych pól pokrowca, zarówno na oparciu i siedzisku, jak też na podłokietnikach (z wyjątkiem odmiany 5, w której fotel nie ma podłokietników). Indywidualne cechy poszczególnych odmian wzoru przemysłowego, takie jak: dobór konkretnych kolorów, kształt granic między polami w tych kolorach oraz dekoracyjne przeszycia, przedstawione są w materiale ilustracyjnym i nie wymagają opisywania ich słowami." VIII. Niezasadne są także zarzuty nr 1-2 petitum skargi kasacyjnej, które w swej istocie koncentrują się wokół oceny prawnej wyrażonej we wcześniejszym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2023 r. sygn. akt II GSK 1217/22, do której organ i WSA miały się - zdaniem spółki - nie zastosować w sposób prawidłowy. W tym też kontekście niezasadny jest zarzut nr 3, w pełni akcesoryjny do dwóch pierwszych uchybień, dotyczących przede wszystkim kwestii ilości wspólnych cech istotnych wzoru oraz kolorów poszczególnych postaci wzoru. Wskazane powyżej uchybienia powinny przy tym zostać rozpatrzone łącznie. Strona skarżąca kasacyjnie podnosi, nawiązując do art. 104 ust. 1 i art. 108 ust. 4 pwp, rozstrzygnięcie sprawy przez WSA poza jej granicami, bowiem wbrew ocenie prawnej wyrażonej we wskazanym wyroku z 24 maja 2023 r. WSA miał zatem zaaprobować niewłaściwą metodykę badania przez organ odmian wzoru, polegającą na obszernym analizowaniu cech różniących poszczególne postacie pokrowców na fotel oraz wywieranego przez nie ogólnego wrażenia wizualnego, a nie badania cech wspólnych, przy jednoczesnym zaaprobowaniu twierdzenia, że liczba cech wspólnych we wszystkich postaciach wzoru przemysłowego nie wystarcza do uznania istnienia odmian wzoru, mimo że tej minimalnej liczby cech wspólnych w odmianach wzoru nie określono, a we wskazanym wyroku NSA podkreślał, że "liczba ta nie powinna być zbyt duża". Na tle niniejszej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że niesporne pozostaje w niej to, że użyty przez stronę ornament jest cechą istotną, a zarazem wspólną zgłoszonego wzoru przemysłowego we wszystkich postaciach wytworu (ornament występuje w każdej z nich). Naczelny Sąd Administracyjny zauważa przy tym, że jak wynika z powszechnie dostępnych źródeł, strona zarejestrowała na swoją rzecz również znak słowno-graficzny nr R.338640, m.in. dla pokrowców na siedzenia pojazdów, w istocie stanowiący ów ornament, z użytym w nim, wkomponowanym w grafikę, zwrotem "[...]". Niewątpliwie znak towarowy słowno-graficzny może zostać zarejestrowany również jako wzór przemysłowy, gdyż ochrona w obu przypadkach dotyczy różnych aspektów prawnych (ochrony oznaczenia i ochrony wyglądu danego wytworu), przez co uzyskuje się szerszą ochronę prawną (z dwóch niezależnych podstaw). Warunki udzielenia i trwania takiej ochrony (nawet przy identyczności znaku towarowego i wzoru przemysłowego) muszą być jednak oceniane wedle reguł dotyczących tych dwóch odmiennych kategorii praw chronionych. Nie można zgodzić się więc z forsowaną przez spółkę tezą, stanowiącą istotę jej stanowiska, że wystarczy, aby wzór przemysłowy we wszystkich zgłoszonych przez wnioskodawcę postaciach wytworu, posiadał chociażby jedną wspólną cechę istotną (tu: ornament), która będzie wystarczająca dla jego rejestracji. Takiej tezy nie można zaakceptować w szczególności z tej przyczyny, że nie wynika ona w ogóle z przywoływanego przez stronę wyroku tutejszego Sądu z 24 maja 2023 r. W orzeczeniu tym Naczelny Sąd Administracyjny zakwestionował błędną wykładnię art. 108 ust. 4 pwp dokonaną przez WSA, który błędnie przyjął, że jednym zgłoszeniem mogą zostać objęte odmiany wzoru przemysłowego (postacie wytworu), "które różnią się między sobą cechami nieistotnymi". Sąd pierwszej instancji wywiódł na tej podstawie wniosek, że takie rozumienie analizowanej normy prawnej oznacza, że "ogólne wrażenie jakie wywołują odmiany wzoru przemysłowego na zorientowanym użytkowniku jest, mimo różnic co do cech nieistotnych, takie samo". Położył więc akcent bardziej w kierunku cech nieistotnych, a nie istotnych, które powinny być wspólne i analizowane ze swoistym pierwszeństwem. Tymczasem NSA, odwołując się do kontekstu normatywnego tego przepisu prawa uznał, że brak jest podstaw do uznania, że określenie "wspólne cechy istotne" wzoru przemysłowego, których wystąpienie pozwala na objęcie jednym zgłoszeniem odrębnych postaci wytworu (art. 108 ust. 4 pwp), należy interpretować jako "postacie wytworu, które różnią się między sobą cechami nieistotnymi". Zaaprobowanie takiego poglądu prowadziłoby do nieuprawnionej modyfikacji językowo jednoznacznej przesłanki określonej ustawowo, jako "wspólne cechy istotne". Jak przy tym dalej wskazał NSA, w sytuacji objęcia jednym zgłoszeniem odrębnych postaci wzoru przemysłowego, organ ma obowiązek ustalenia, czy mają one wspólne cechy istotne spośród cech konstytutywnych wzoru przemysłowego. Stwierdzenie wystąpienia wspólności istotnych cech wszystkich - objętych jednym wnioskiem - postaci wzoru przemysłowego, przesądza o spełnieniu przesłanki z art. 108 ust. 4 pwp i z tego punktu widzenia istnienie różnic nieistotnych takich wytworów, co do zasady nie ma wpływu na ocenę tej przesłanki. Argumentując jak powyżej, odwołał się także do konsekwencji wynikających z art. 108 ust. 4 pwp, który przyznaje dodatkowe - w odniesieniu do zakresu podstawowego wynikającego z art. 102 ust. 1 i 2 oraz art. 108 ust. 1 pwp - uprawnienie do objęcia zgłoszeniem więcej niż jednej postaci wytworu, a więc wielu postaci wytworu, o ile mają "wspólne cechy istotne". Z powyżej przytoczonych fragmentów wiążącego stanowiska wyrażonego we wcześniej wydanym wyroku NSA nie wynika bynajmniej teza, że już samo wystąpienie jednej cechy istotnej, wspólnej dla wszystkich postaci wytworu, przesądza o tym, że takie zgłoszenie podlegać powinno rejestracji. NSA zaakcentował "wspólność cech istotnych" jakie decydować powinny o przyznaniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego dla wielu postaci wytworu, negując jako nieprawidłowe skupianie się na analizie ewentualnych "różnic co do cech nieistotnych". W powołanym wyroku nie rozstrzygano natomiast kwestii "konfliktu" pomiędzy cechami istotnymi danego wzoru przemysłowego, jakie mogą współistnieć, a nie być wspólne wszystkim, objętym jednym zgłoszeniem, odrębnym postaciom wytworu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie, jakkolwiek z analizy art. 108 ust. 4 pwp można wywieść wniosek, że już zaistnienie jednej, wspólnej wszystkim postaciom wytworu, cechy istotnej wzoru przemysłowego może uzasadniać udzielenie ochrony (pomimo użytej w przepisie liczby mnogiej - "wspólne cechy istotne"), to jednak nie można także nie dostrzegać tej praktycznej konsekwencji, że mogą istnieć, w każdej z tych postaci wytworu, cechy istotne, które nie będą dla nich wspólne. Ocena, co jest cechą istotną danego wzoru przemysłowego, możliwa jest na tle konkretnego zgłoszenia, analizowanego przede wszystkim z punktu widzenia zorientowanego użytkownika, odbierającego wzór przemysłowy przede wszystkim zmysłem wzroku. Jakkolwiek więc pomocna przy rekonstrukcji "cechy istotnej" może okazać się definicja z art. 102 ust. 1 pwp, określająca co jest wzorem przemysłowym ("nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, fakturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację"), to jednak nie zawsze wymienionym w niej cechom wytworu (jego części) będzie można nadać wagę istotności. W wyroku NSA z 16 grudnia 2009 r. sygn. akt II GSK 238/09 wskazano, że "Istotne cechy wzoru przemysłowego, to te cechy, które decydują o ogólnym wrażeniu, jakie dany wzór wywołuje na zorientowanym użytkowniku. Są to cechy postaciowe stanowiące podstawę identyfikacji, wyróżniające zgłoszony wzór od innych, znanych już wzorów. Oczywiście odmiany wzoru przemysłowego różnią się między sobą (inaczej nie byłoby odmian). Różnice obejmują jednak cechy nieistotne, czyli takie, które nie decydują o ogólnym wrażeniu. Cechy istotne, decydujące o ogólnym wrażeniu, są dla wszystkich odmian wzoru wspólne." W niniejszej sprawie strona przede wszystkim nie podważyła skutecznie, przyjętej przez organ i zaakceptowanej przez WSA oceny, że przedstawiony wzór przemysłowy, w każdej z dziesięciu zaprezentowanych w podaniu postaci, posiada cztery cechy istotne, a więc cechy, które dla objęcia jednym zgłoszeniem powinny być im wspólne. Chodzi o ornament, zastosowaną kolorystykę, kształt wytworów (poszczególnych pól pokrowca), oraz cechy linii (ozdobnych przeszyć). Poszczególne pokrowce charakteryzują się, poza ornamentem, odmiennym kształtem siedziska i oparcia, odmiennym kształtem granic pomiędzy zastosowanymi brytami materiałami w różnych kolorach oraz widocznymi, ozdobnymi przeszyciami pomiędzy stosowanymi materiałami (vide bardzo szczegółowy opis w zaskarżonym postanowieniu Urzędu Patentowego). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie nie ma znaczenia akcentowany przez stronę jako kluczowy, swoisty "bilans" czy raczej "rachunek" cech istotnych odmian wzoru, a więc ilość istotnych cech wspólnych i tych, które jakkolwiek istotne, ale wspólne im nie są (reguła większościowa wspólnych cech istotnych). Zastosowanie art. 108 ust. 4 pwp wymaga bowiem, aby jednym zgłoszeniem wzoru przemysłowego były objęte odrębne postacie wytworu "mające wspólne cechy istotne" (wszystkie, jeżeli występują). Nie zmienia tego, z uwagi na ochronę wynikającą z art. 134 § 2 p.p.s.a., stanowisko organu, który stwierdził, że postacie wytworu przedstawione na Fig. 6-8 współdzielą, oprócz obecności ornamentu, także cechy kształtu oraz linii (przeszyć), a nie współdzielą kolorystyki. Dało to organowi podstawę do uznania, że trzy z czterech cech istotnych analizowanych postaci wytworu należało uznać za wspólne cechy istotne tych postaci wytworu zgodnie z art. 108 ust. 4 pwp, co w konsekwencji upoważniało do objęcia jednym zgłoszeniem trzech postaci wytworu Fig. 6-8. Stanowisko takie wiąże organ oraz sądy. Odnośnie natomiast do podważanej przez stronę skarżącą kwestii kolorystyki wzoru przemysłowego, a więc sugerowanej dwubarwności układu kolorów - jak twierdzi spółka, widząc tylko w tym cechę istotną, czy też - jak twierdzi organ - nie tyle samej koncepcji układu kolorystycznego (owej dwubarwności), a po prostu użytych konkretnie kolorów, które różnią się w poszczególnych odmianach, należy wyjaśnić, że stosowane w każdej zgłoszonej postaci połączenie dwóch kolorów (różne w zależności od poszczególnych postaci wytworu), nie jest cechą istotną zgłoszonych odmian wzoru. We wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia przywołano stanowisko trony wyrażone we wniosku o udzielenie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy. Poza ornamentem, wskazanym jako "główna" cecha istotna, strona wskazała również na kolorystkę i ozdobne przeszycia. Co istotne, zaakcentowała jako drugą wspólną cechę istotną "dobór dwóch kolorów dla poszczególnych pól pokrowca, zarówno na oparciu i siedzisku, jak też na podłokietnikach", przy czym indywidualizuje cechy poszczególnych odmian wzoru przemysłowego, takie jak dobór konkretnych kolorów, co ma wynikać z załączonego materiału graficznego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sam pomysł na dwubarwność pokrowców, jest rzeczywiście tylko koncepcją, związana, a w zasadzie wypełnianą treścią, poprzez odpowiedni dobór i ułożenie brytów materiału w konkretnym kolorze, z których zszywane są pokrowce. Nie można przy tym nie zauważyć i tego doniosłego faktu, że działanie strony, powodowałoby zawłaszczanie samej formuły używania dwóch kolorów, które w odniesieniu do wytworów jakimi są pokrowce występują dość często w obrocie w takim właśnie układzie kolorystycznym np. siedzisko i zagłówek, czy też podzielone części siedziska i oparcia. Dlatego też sama dwubarwność, bez odwołania się do konkretnych kolorów, nie spełnia cechy istotności. Czyni to dopiero z konkretnymi kolorami, których użyła strona. W konsekwencji prawidłowo wezwano stronę do rozdzielenia zgłoszenia w sposób, wskazany w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a następnie, w postanowieniu prostującym i uzupełniającym sentencję rozstrzygnięcia organu. W kontekście powyższego, skarga kasacyjna jest niezasadna, zatem podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 184 p.p.s.a.