I SAB/Kr 6/23

|Sygn. akt I SAB/Kr 6/23 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lipca 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędziowie: WSA Grzegorz Klimek, WSA Michał Niedźwiedź, Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 lipca 2023 r., sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Zarządu Województwa Małopolskiego w przedmiocie wniosku o przyznanie pomocy - skargę oddala- Wnioskiem z 9 września 2022 r. J. K. (dalej: "skarżąca") zwróciła się za pomocą L. w Z. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego w sprawie o przyznania pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata [...]. W dniu 16 stycznia 2023 r. Zarząd Województwa wezwał skarżącą do usunięcia braków wniosku/poprawienie oczywistych omyłek we wskazanym zakresie. 7 lutego 2023 r., skarżąca osobiście złożyła dokumentację stanowiącą odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków/poprawienia oczywistych omyłek w zakresie wskazanym w piśmie z 16 stycznia 2023 r. Pismem z 1 marca 2023 r. Zarząd Województwa Małopolskiego na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2022 poz. 943) pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, pouczając o możliwości złożenia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. 4 kwietnia 2023 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, zarzucając naruszenie art. 35 § 1-3 w zw. z art. 36 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej jako: k.p.a.), a także art. 23 ust. 4 w zw. z art. 23 ust. 6 ustawy z 23 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem społeczności lokalnej (Dz.U. z 2022 r., poz. 943 ze zm., dalej jako: r.z.u.s.l.) oraz art. 60 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z 17 grudnia 2013 r., żądając jednocześnie uchylenia czynności Zarządu Województwa z 1 marca 2023 r. polegającej na pozostawieniu bez rozpatrzenia jej wniosku z 9 września 2022 r. o przyznanie pomocy w ramach ww. programu, stwierdzenia bezczynności tego organu, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także zobowiązania organu do wydania aktu dotyczącego przyznania pomocy w ramach wymienionego programu oraz zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. - Dz. U. z 2023r., poz. 259, zwanej dalej: "p.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z art.3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądowa kontrola obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3§2 pkt 1-4a. Natomiast art. 3§2 pkt 9 p.p.s.a statuuje kontrolę skarg na bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest, wniesiona na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 2b oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., skarga na bezczynność Samorządu Województwa Małopolskiego. Według skarżącej organ niewłaściwie zastosował przepisy ustawy z 23 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem społeczności lokalnej (Dz.U. z 2022 r., poz. 943 ze zm.) i pozostawił bez rozpoznania wniosek w przedmiocie przyznania pomocy w ramach poddziałania 19.2 ,,Wsparcie na wdrożenie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata [...], tym samym nie wydając rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie. O bezczynności organu możemy mówić, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. Takie rozumienie bezczynności wynika wprost z treści art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W myśl tego przepisu bezczynność oznacza, że nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Natomiast rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a., jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa. Sąd stwierdza rażące naruszenie prawa, gdy pojawią się szczególne okoliczności uzasadniające przyjęcie takiego stanowiska. W niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności organu na jakimkolwiek etapie sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej. Działania skarżącej podjęte w toku sprawy spotykały się z podjęciem przez organ działań w odpowiedniej formie. Wniosek wniesiony 9 września 2022 r. zgodnie z opinią organu zawierał braki i wymagał uzupełnienia oraz poprawienia, w związku z czym organ zastosował art. 23 ust. 5 r.z.u.s.l. (w wersji obowiązującej w dacie złożenia wniosku strony), który stanowi, że w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Skarżąca w wyznaczonym terminie dokonała poprawek i uzupełnień wniosku, jednak organ stwierdził, że nie zastosowała się do części uwag przekazanych pismem z dnia 16 stycznia 2023 roku. Na tej podstawie organ pozostawił wniosek skarżącej bez rozpatrzenia, o czym poinformował skarżącą pismem z 1 marca 2023 r. Należy zatem stwierdzić, że zarówno pierwotny wniosek, jak i wniosek, który zawierał poprawki spotkał się z odpowiedzią organu, co oznacza, że organ nie pozostawał w bezczynności. W tym stanie sprawy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.