III SA/Po 893/19

Dnia 3 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi P. P. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] października 2019r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, decyzją z dnia [...] czerwca 2019 roku, nr [...], nałożył na P. P., karę pieniężną ([...] zł) za brak rejestrowania na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu oraz przebytej drogi ([...] zł) oraz za naruszenie obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy ([...] zł). W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że analiza danych zawartych na plikach cyfrowych karty kierowców oraz na plikach urządzenia rejestrującego wykazała liczne przypadki prowadzenia pojazdu bez zalogowania karty do urządzenia rejestrującego. Z kolei kontrola plików z karty kierowcy M. P. ujawniła, że przedsiębiorca nie dochował wymaganego przepisami okresu 28 dni dla sczytywania danych cyfrowych. Zgodnie z informacją zawartą w pliku pobranym w dniu [...] stycznia 2019 roku sczytania dokonano po upływie 45 dni. Inspektor Transportu Drogowego, decyzją z dnia [...] października 2019 roku, po rozpoznaniu sprawy w postepowaniu odwoławczym, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. P. P. skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 7 w związku z art. 77 §1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w zakresie kary pieniężnej za brak rejestrowania na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu oraz przebytej drogi. W uzasadnieniu skargi wskazał, że przejazdy pojazdu [...] w trybie "OUT" wykonywane były przez serwis naprawczy po zgłoszeniu awarii pojazdu, a organy niesłusznie nie dały wiary wyjaśnieniom strony. W ocenie skarżącego nie może on ponosić odpowiedzialności karnoadministracyjnej za pojazd w okresie, gdy został on oddany do dyspozycji zakładu naprawczego. Skarżący nie miał świadomości, że jazda z włączonym trybem "OUT" przez zakład świadczący usługę naprawczą stanowi naruszenie przepisów, które zostanie mu przypisane. Skarżący nie domagał się od zakładu serwisowego dodatkowych wyjaśnień, gdyż procedura prowadzenia pojazdu w trybu "OUT" przewidziana, w rozporządzeniach nr 561/2006, nr 165/2014 oraz w umowie AETR, znajduje zastosowanie między innymi do przejazdów pomocy drogowej do 100 km. Skarżący zaznaczył, że w toku postępowania administracyjnego wystąpił do zakładu, który wykonywał naprawy - w jakim zakresie dokonywał przejazdów z włączonym trybem "OUT". Zakład znajduje się poza terytorium RP. Stąd czas oczekiwania wydłużył się. Do skargi załączone zostały kserokopie faktur VAT TVA [...], [...], [...] oraz oświadczenie z dnia [...] listopada 2019 roku. W ocenie Skarżącego w sprawie doszło do naruszenia obowiązków procesowych organu poprzez brak zgromadzenia całego materiału dowodowego, w tym skierowania do strony żądania przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń. Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego. Zaznaczył przy tym, że argumentacja skargi jest sprzeczna z materiałem zgromadzonym w toku postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Sąd nie ujawnił naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ani naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.). Brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, że kwestionowane rozstrzygnięcia zostały wydane z istotnym naruszeniem prawa materialnego lub mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem prawa procesowego. Nieprawdziwe są twierdzenia skargi wskazujące na naruszenie przez organ obowiązków procesowych w zakresie gromadzenia materiału dowodowego. Strona miała zapewnioną możliwość wypowiedzenia się, co do wyników kontroli, w tym ujawnionych nieprawidłowości. Organy przed wydaniem decyzji poinformowały skarżącego o zakończonym postępowaniu dowodowym i zapewniły mu możliwość wypowiedzenia się, co do zebranego materiału dowodowego. W ten sposób organy otworzyły skarżącemu możliwość przedstawienia dowodów na okoliczności uwalniające go od odpowiedzialności za wskazane w protokole naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym – art. 7 i art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2018, poz. 2096 ze zm.) w związku z art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (Dz. U. 2019, poz. 58 ze zm.). [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję po tym, jak skarżący, pod rygorem odpowiedzialności karnej (art. 233 Kodeksu karnego), złożył pisemne oświadczenie z dnia [...] kwietnia 2019 roku, z którego wynika, że w okresie kontrolnym, tj. od dnia 1 września 2018 roku do dnia 31 grudnia 2018 roku nie wykonywał przewozów pojazdami w ramach napraw albo konserwacji. W odpowiedzi na pisma organów, skarżący złożył kolejno dwa pisemne oświadczenia z dnia [...] kwietnia 2019 roku, w których podaje, że "przejazdów z włączoną opcją "OUT" musiała dokonywać firma zewnętrzna świadcząca usługi doraźnych napraw serwisowania pojazdu w zakresie door-to-door" oraz oświadczenie z dnia [...] kwietnia 2019 roku, w którym podał, że "nie posiada faktur dokumentujących naprawy" oraz, że "rozliczenia za naprawy, na polecenie zleceniobiorcy, odbywały się gotówkowo z mechanikami lub kierowcami firmy świadczącej usługi, przy odbiorze pojazdu, w miejscu wskazanym przez zleceniodawcę", a ponadto, że "nie ma obowiązku ewidencjonowania faktur zakupowych". Złożone wyjaśnienia nie zostały poparte żadnym dowodem, w tym własną dokumentacją księgową. Skarżący nie podał nawet danych firmy serwisowej. W takiej sytuacji organy trafnie uznały, że możliwości prowadzenia postępowania dowodowego z urzędu zostały wyczerpane. W ocenie Sądu stanowisko organów, co do tego, że postępowanie dowodowe zostało zakończone, a przez to zaktualizowały się przesłanki dla dokonania oceny materiału dowodowego i przyjęcia ustaleń faktycznych warunkujących wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, w żadnym zakresie nie narusza art. 7, art. 77 §1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej oczekiwaniem. Argumentacja skargi potwierdza brak naruszenia przez organy obowiązków procesowych w zakresie gromadzenia materiału dowodowego. Skarżący argumentuje, że "(...) w toku postępowania wystąpił do zakładu, który wykonywał naprawy o szczegółowe wskazanie w jakim zakresie dokonywała przejazdów z włączonym trybem "OUT" (...)". Wynika z tego jednoznacznie, że skarżący, posiadając dane umożliwiające mu złożenie wniosków dowodowych w toku postępowania administracyjnego, pomimo zapewnienia mu czynnego udziału w postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia, co do wyników postępowania dowodowego, nie skorzystał z własnych uprawnień procesowych, czym pozbawił organy obu instancji możliwości realizacji ich wyłącznej kompetencji do przeprowadzenia dowodu. Ocena materiału dowodowego została przeprowadzona z poszanowaniem art. 80 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, czyli bez naruszenia zasady swobodnej oceny materiału dowodowego. Organy trafnie za podstawę ustaleń faktycznych przyjęły oświadczenie złożone przed skarżącego pod rygorem odpowiedzialności karnej jeszcze przed zapoznaniem się z wynikami kontroli (protokół z dnia 29 kwietnia 2019 roku). Prawidłowo też nie oparły wydanych rozstrzygnięć na hipotetycznych wyjaśnieniach skarżącego, w których wskazał on, że przejazdów bez rejestrowania na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu oraz przebytej drogi musiała dokonać firma zewnętrza dostarczająca usługi naprawcze. Trafności dokonanej oceny, co do wiarygodności i mocy dowodów, nie podważa argumentacja skarżącego oraz kserokopie dokumentów, które załączył on do skargi. W toku postępowania administracyjnego skarżący podnosił, że "nie ma obowiązku ewidencjonowania faktur zakupowych". Tymczasem z przedłożonych wraz ze skargą kserokopii dokumentów wynika, że rzekome wydatki na naprawę z okresu trzech miesięcy pojazdu używanego w działalności gospodarczej opiewały na kwotę [...]euro, a więc na kwotę około 40 tys. złotych. Skoro przedłożone kserokopie tzw. faktur zakupowych dotyczą napraw samochodu używanego w działalności gospodarczej i dokumentują koszty prowadzenia tej działalności, to zgodne z zasadami doświadczenia życiowego jest stanowisko, że w takiej sytuacji aktualne są obowiązki przechowywania dowodów na poniesienie tych wydatków. Kserokopie dokumentów załączonych do skargi nie dają podstaw do stwierdzenia, że kwestionowane decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Dokumenty pozyskane z pogwałceniem kompetencji organów do przeprowadzania dowód nie stanowią wiarygodnej podstawy dla przyjęcia stanowiska o realizacji przesłanki ujawnienia istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznany organowi, który wydał decyzję. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.), skargę należało oddalić.