II SA/Łd 610/24

Dnia 17 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 17 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wójta Gminy Nieborów z dnia 3 lipca 2024 roku znak: GOPS.5211.9.2024 w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A. W. na decyzję Wójta Gminy Nieborów z dnia 3 lipca 2024 roku znak: GOPS.5211.9.2024 w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko P. W. w okresie od 1 czerwca 2024 roku do 30 kwietnia 2025 roku. W skardze strona zarzuciła organowi zaniechanie ustalenia spornego świadczenia zgodnie jej żądaniem od 1 stycznia 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wyjaśniając, że w pouczeniu zaskarżonej decyzji organ niewłaściwie wskazał, iż odstąpił od uzasadnienia z powodu uwzględnienia w całości żądania strony, bowiem decyzja zawiera uzasadnienie, zaś w istocie żądanie strony nie zostało przez organ uwzględnione w całości. Organ bowiem w sentencji decyzji pominął okres, za który odmówił świadczenia, tj. okres od 1 stycznia 2024 roku do 31 maja 2024 roku. Ponadto 25 lipca 2024 r. organ zwrócił się do SKO w Skierniewicach o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny kontroluje różne formy działalności organów administracji publicznej, a jedną z nich jest decyzja administracyjna, o czym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej w dalszej części "p.p.s.a.". Sąd badając ją ma na względzie kryterium zgodności z prawem, o czym stanowi z kolei art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267). Niemniej jednak zawsze w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać dopuszczalność środka zaskarżenia, bowiem skarga niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Wyjaśnienia zatem wymaga, iż zgodnie z art. 107 § 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), zwanej dalej "k.p.a."., można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony; nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania. Na mocy art. 127 § 1a k.p.a., decyzja wydana w pierwszej instancji, od której uzasadnienia organ odstąpił z powodu uwzględnienia w całości żądania strony, jest ostateczna. Z kolei po myśli art. 54 § 2a p.p.s.a., w terminie określonym w § 2 (tj. 30 dni od otrzymania skargi), przed przekazaniem akt sądowi, organ sporządza uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jeżeli odstąpił od jej uzasadnienia z powodu uwzględnienia w całości żądania strony. Przedstawione regulacje wskazują, że organ I instancji może w pewnej wyjątkowej sytuacji odstąpić od uzasadnienia wydanej decyzji i wówczas nie podlega ona zaskarżeniu na zasadach ogólnych w drodze odwołania, zaś stronie wówczas służy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Warunkiem koniecznym jest jednak to, by odstąpienie od uzasadnienia spowodowane było uwzględnieniem żądania strony w całości. Nieodzowne jest zatem by organ w pełni zaakceptował złożony przez stronę wniosek i orzekł zgodnie z nim. Pominięcie jakiegokolwiek żądania czy też jego części nie odpowiada treści art. 107 § 4 k.p.a., a w konsekwencji nie spowoduje, że wydana decyzja będzie ostateczna i że będzie można ją zakwestionować w drodze skargi do sądu administracyjnego. Brak więc uwzględnienia żądania strony w całości oznacza konieczność sporządzenia przez organ I instancji uzasadnienia swojej decyzji, co następnie otwiera stronie prawo do wniesienia od takiego rozstrzygnięcia odwołania do organu wyższego stopnia, a dopiero w dalszej kolejności prawo do złożenia skargi od decyzji wydanej przez organ odwoławczy. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie uwzględniła w całości żądania skarżącej, na co słusznie zwrócono uwagę we wniesionej skardze jak w odpowiedzi na skargę, a tym samym w tym przypadku organ nie mógł odstąpić od sporządzenia uzasadnienia tego aktu i nie stał się on ostateczny. Kiedy więc nie został spełniony warunek odstąpienia przez organ I instancji od uzasadnienia wydanej decyzji to nie powstało też u skarżącej uprawnienie do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia bezpośrednio do sądu administracyjnego. Z tego powodu Sąd odrzucił niniejszą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznając ją jako niedopuszczalną z innych przyczyn, tj. wniesioną przedwcześnie. ds