I SA/Po 266/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) Asesor sądowy WSA Michał Ilski Protokolant: specjalista Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi S. ." w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Burmistrz [...] decyzją z dnia 13 grudnia 2023 r., nr [...], na podstawie m. in. art. 6ka ust. 3 i art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: : Dz. U. z 2023 r., poz. 1469 ze zm.; w skrócie: "u.c.p.g.") określił S. ." w T. (dalej zwana jako "Spółdzielnia", "strona", lub "skarżąca") wysokość podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w T. , przy ulicy [...], za okres od 1 listopada 2023 r. do 30 listopada 2023 r. w kwocie [...]zł, stanowiącej iloczyn 108,70 m3 średniomiesięcznego zużycia wody i kwoty [...]zł stawki podwyższonej. Mając na względzie maksymalne wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, organ doliczył jedno gospodarstwo domowe mające określoną maksymalną wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości [...] zł w podwojonej kwocie, czyli [...] zł (tj. 2 x [...] zł). Łączna kwota podwyższonej opłaty wyniosła [...] zł. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że strona w złożonej w dniu 8 września 2023 r. korekcie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej przy ul. [...] w T. zadeklarowała średniomiesięczne zużycie wody na podstawie wskazań wodomierzy indywidualnych oraz przeciętnych norm zużycia wody wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz. U. z 2002 r., nr 8, poz. 70; w skrócie: "rozporządzenie") w wysokości 108,70 m3. Jednakże organ wskazał, że zadeklarowanego, selektywnego sposobu zbierania odpadów strona nie dotrzymała. W dniu 9 listopada 2023 r., pracownik P. G. K. i M. w T. , czyli podmiotu odbierającego odpady komunalne, podczas odbioru odpadów stwierdził, że odpady z nieruchomości położonej przy ul. [...], zostały zebrane w sposób niesegregowany, ponieważ w pojemniku na szkło znajdowały się odpady tworzyw sztucznych, papiery oraz buty i portfel. Na potwierdzenie powyższego została wykonana dokumentacja fotograficzna. Zgodnie z protokołem wykonania usługi z dnia 9 listopada 2023 r. P. G. K. i M. w T. powiadomiło zarządcę nieruchomości przy ul. [...], że podmiot obierający odpady komunalne przyjął je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne. Z uzasadnienia decyzji wynika również, że w toku postępowania przed wydaniem decyzji spółdzielnia złożyła pisemne zastrzeżenia w sprawie do obiektywizmu kontrolujących. Podniosła, że zarzut niewłaściwej segregacji odpadów miałby być spowodowany chęcią osiągnięcia skutku finansowego oraz uważa, że kontrola powinna być przeprowadzona w obecności przedstawiciela spółdzielni, a także, że z pojemników na odpady komunalne korzystają również mieszkańcy innych spółdzielni. Zarzuciła też, że odpady źle posegregowane nie zostały zabrane jako niesegregowane (zmieszane), wniosła o potraktowanie zdarzenia jako incydentalne i odstąpienie od wymierzenia zwiększonej opłaty. Organ wyjaśnił, że w pisemnej odpowiedzi wskazał, iż uznał zarzuty strony za nieuzasadnione, a wobec stwierdzenia faktu niesegregowanego zbierania odpadów, jest zobowiązany do wszczęcia postępowania i wydania decyzji określającej wysokość opłaty w podwyższonej stawce. Na powyższą decyzję Spółdzielnia złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i orzeczenie w przedmiocie braku zobowiązania do zapłaty kwoty wskazanej w decyzji, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 29 lutego 2024 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, że w przypadku stwierdzenia, że odpady są zbierane w sposób niesegregowany, organ co do zasady jest obowiązany do wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i wydania decyzji określającej wysokość opłaty w podwyższonej stawce. Przy czym wbrew stanowisku strony, dotyczy to nie tylko przypadków uporczywego i notoryjnego naruszania obowiązku selektywnego zbierania odpadów. Powołując orzecznictwo sądowe Kolegium wskazało, że w świetle treści przepisów zawartych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, brak uzasadnienia do rozróżniania przypadków incydentalnych od sytuacji wielokrotnego, uporczywego naruszania obowiązku w zakresie selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Podkreślono, że ustawodawca nie wyłączył z obowiązku nałożenia opłaty podwyższonej w sytuacji jedynie incydentalnego czy wręcz jednokrotnego stwierdzenia naruszenia zasad zadeklarowanej segregacji odpadów. Nie ma też w art. 6ka u.c.p.g mowy o uporczywości czy notoryczności niesegregowania odpadów. Kolegium wskazało, że obowiązek wszczęcia postępowania i wydania zaskarżonej decyzji dotyczy nie tylko przypadków uporczywego i notoryjnego naruszania obowiązku selektywnego zbierania odpadów, lecz także w sytuacji jedynie incydentalnego czy wręcz jednokrotnego stwierdzenia naruszenia zasad zadeklarowanej segregacji odpadów, co znajduje potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie sądowym. Odnośnie zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na automatycznym przypisaniu wyłącznej winy tylko jednemu z zarządców nieruchomości, przy całkowitym pominięciu założenia, że niewłaściwej segregacji odpadów mogli dokonać mieszkańcy nieruchomości zarządzanej nie przez spółdzielnię mieszkaniową, lecz przez spółkę miejską, Kolegium stwierdziło, że przepisy ustawy dotyczące procedury postępowania nie nakładają na organy obowiązku udowodnienia, jaki podmiot dokonuje naruszenia zasad selektywnej selekcji odpadów. Powołując się na orzecznictwo Kolegium wskazało, że to w gestii wspólnoty mieszkaniowej leży maksymalne zabezpieczenie altany śmietnikowej gwarantujące, że prawidłowo segregowane przez mieszkańców odpady pozostaną w przeznaczonych na poszczególne frakcje pojemnikach oraz, że nie ma prawnego znaczenia, ilu lokatorów nie przestrzegało zasad selektywnego zbierania odpadów. Dlatego to, czy odpady są segregowane, czy nie obciąża w przypadku budynków wielomieszkaniowych daną wspólnotę mieszkaniową. Odnośnie procedury powiadomienia Kolegium stwierdziło, że powiadomienie przez podmiot odbierający odpady komunalne właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów jest wynikającą wprost z przepisu art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. przesłanką pozytywną, warunkującą możliwość wszczęcia postępowania i wydania decyzji na podstawie art. 6ka ust. 2 i 3 u.c.p.g., bowiem brak takiego powiadomienia skutkuje brakiem podstaw do zastosowania powyższego przepisu i wydania przez organ decyzji w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w podwyższonej wysokości. Przy czym odnosząc się do zarzutu strony w tej kwestii, Kolegium zwróciło uwagę na informacyjno-prewencyjną funkcję powiadomienia, przy czym zaakcentowało, że w orzecznictwie zwrócono uwagę na fakt, że obowiązujące przepisy nie określają formy i terminu powiadomienia przez podmiot odbierający odpady organu i właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnej zbiórki odpadów. Ustawodawca jednocześnie nie różnicuje tych powiadomień. Biorąc pod uwagę ich rolę, należy przyjąć, że powiadomienia powinny być dokonane w taki sposób, który pozwala na weryfikację wypełnienia tego warunku przez organ administracji. A zatem należy przyjąć, że powiadomienie powinno być skuteczne. W zakresie terminu, obowiązek dokonania powiadomienia powinien zostać wykonany niezwłocznie po stwierdzeniu faktu niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych i przyjęciu ich jako niesegregowanych (zmieszanych), przed wszczęciem postępowania administracyjnego. Kolegium, w ślad za orzecznictwem stwierdziło, że na gruncie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ustawodawca nie określił formy powiadomienia. Kolegium stwierdziło, że organ I instancji nie naruszył przepisów postępowania, a zaskarżona decyzja nie narusza norm prawa materialnego. Kolegium ustaliło, że w aktach sprawy jest dowód wskazujący na fakt, że zarządca nieruchomości został niezwłocznie powiadomiony za pomocą wiadomości email przez podmiot zbierający odpady o fakcie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie segregacji odpadów. Okoliczność stwierdzonych nieprawidłowości znajduje też potwierdzenie w protokole wykonania usługi i w protokole z przeprowadzonej kontroli oraz w dokumentacji fotograficznej. Kolegium zwróciło uwagę, że strona nie kwestionuje faktu nieselektywnego zbierania odpadów, natomiast uważa, że przeprowadzenie kontroli powinno się odbywać w obecności przedstawiciela strony. Jednakże w ocenie Kolegium powyższe żądanie nie wynika z przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Natomiast jako dowolne i w ogóle nie uzasadnione Kolegium uznało sugestie dotyczące nieprawidłowości, braku obiektywizmu czy bezstronności ze strony pracowników spółki komunalnej, a tym bardziej sugerowanie tych działań jako podejmowanych niejako w jakimś określonym celu. W sprawie nie mogą też mieć znaczenia sugerowane wyrzucanie odpadów do niewłaściwych pojemników przez osoby spoza danej wspólnoty mieszkaniowej ani żądanie od organu ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie. W świetle przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach na organach nie ciążą obowiązki ustalenia żadnych konkretnych osób. Zdaniem Kolegium, nie ma znaczenia czy do nieprzestrzegania obowiązku segregacji odpadów dopuszcza się osoba będąca mieszkańcem danej wspólnoty czy też nie. W świetle przepisów ustawy nie jest to okoliczność mająca znaczenie prawne, ponieważ żaden przepis tej ustawy nie uzależnia określenia podwyższonej stawki opłaty od obowiązku uprzedniego ustalenia konkretnych osób, które nie przestrzegały obowiązku selektywnego zbierania odpadów. W skardze z dnia 26 marca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie decyzji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego w postaci błędnego ustalenia stanu faktycznego polegającego na automatycznym przypisaniu wyłącznej winy tylko jednemu z zarządców nieruchomości przy całkowitym pominięciu założenia, że niewłaściwej segregacji odpadów mogli dokonać mieszkańcy nieruchomości zarządzanej nie przez spółdzielnię mieszkaniową, a przez spółkę miejską. W uzasadnieniu skargi zarzucono, że organ odwoławczy niewłaściwie uznał, że skarżąca nie może mieć w praktyce poważnych zastrzeżeń co do obiektywizmu pracowników spółki komunalnej – podmiotu odbierającego odpady. Zaznaczono, że do wyznaczonych punktów odpady wyrzucają także mieszkańcy wspólnoty mieszkaniowej znajdującej się na terenie osiedla - jedynego bloku, który zarządzany jest przez spółkę komunalną. Zarzucono, że organ odwoławczy w sposób zdawkowy uznał, że nie jest to w jakimkolwiek stopniu sytuacja mająca znaczenie prawne, gdyż wyrzucanie odpadów w sposób niezgodny z zasadami segregacji przez inne podmioty niż członkowie spółdzielni nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. Pomimo podnoszonego zarzutu, organy nie poczyniły jednak żadnych ustaleń kto faktycznie dokonuje niesegregowanego wyrzucania śmieci i od razu uznano wyłączną winę spółdzielni jako zarządcy nieruchomości, całkowicie pomijając możliwość, że być może winnym w sprawie powinien być drugi zarządca nieruchomości na tym samym osiedlu, a więc spółka miejska, która w sposób pośredni ma przecież związek z organem administracji publicznej. W ocenie skarżącej poczyniono błędne ustalenia stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W toku sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w niniejszej sprawie, jest ocena zasadności stanowiska organów co do podstaw zastosowania wobec skarżącej podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w T. , przy ulicy [...], za okres od 1 listopada 2023 r. do 30 listopada 2023 r., w łącznej kwocie [...]zł. Organ odwoławczy podzielając stanowisko organu I instancji uznał m.in., że w przypadku stwierdzenia, że odpady są zbierane w sposób niesegregowany, właściwy organ co do zasady jest obowiązany do wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i wydania decyzji określającej wysokość opłaty w podwyższonej stawce, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Kwestionując prawidłowość stanowiska organów skarżąca podniosła m.in., że zarzut niewłaściwej segregacji odpadów miałby być spowodowany chęcią osiągnięcia skutku finansowego, a ponadto stwierdziła, że kontrola powinna być przeprowadzona w obecności przedstawiciela spółdzielni, a także, że z pojemników na odpady komunalne korzystają również mieszkańcy innych spółdzielni. Skarżąca zarzuciła ponadto automatyczne przypisanie wyłącznej winy tylko jednemu z zarządców nieruchomości, przy całkowitym pominięciu założenia, że niewłaściwej segregacji odpadów mogli dokonać mieszkańcy nieruchomości zarządzanej nie przez spółdzielnię mieszkaniową, lecz przez spółkę miejską. Zdaniem skarżącej stwierdzona nieprawidłowość w segregowaniu odpadów miał charakter incydentalny, co uzasadnia odstąpienie od wymierzenia zwiększonej opłaty. Wobec tak zarysowanego sporu na wstępie rozważań wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Według ust. 2 art. 6ka u.c.p.g. wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stosownie zaś do ust 3 art. 6ka u.c.p.g. wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3. Przepis art. 6ka u.c.p.g. określa konsekwencje prawne naruszenia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Obowiązek selektywnej zbiórki odpadów komunalnych jest obowiązkiem o charakterze powszechnym, gdyż ciąży na wszystkich właścicielach nieruchomości, na których te odpady powstały. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.c.p.g., właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1. Podkreślić tu należy, że opłata podwyższona stanowi nie tyle finansową dolegliwość za niewłaściwą segregację, ale też jest rekompensatą dla gminy związaną z dodatkowym, wyższym kosztem zagospodarowania źle zebranych odpadów komunalnych. Przepis art. 6ka ust. 1 u.p.c.g. stanowi wprost, że nie segregowane odpady komunalne podmiot odbierający odpady przyjmuje jako niesegregowane (zmieszane). Koszt ich zagospodarowania jest wyższy niż koszt zagospodarowania poszczególnych frakcji zbieranych w sposób selektywny. Koszt ten pokrywany jest z opłaty podwyższonej, co czyni z niej opłatę za dodatkową usługę. W kontekście powołanych przepisów w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wykładnia powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że ustawodawca nie przewidział wyjątków w zakresie incydentalnego zaniechanie obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, poprzez odstąpienie od zastosowania podwyższonej z tego tytułu opłaty. Wykładnia językowa przywołanych wyżej przepisów pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów. W judykaturze zwraca się także uwagę, że ustawodawca nie dookreślił pojęcia niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów. W przepisie tym nie ma mowy o "uporczywości", czy "notoryczności" niesegregowania odpadów. Pojęcia te nie stanowią zatem elementów norm prawnych wyrażonych w art. 6ka u.p.c.g. i w związku z tym nie podlegają ocenie jako przesłanki rozstrzygania przez organ administracji. Podkreśla się przy tym, że znamię "uporczywości", o ile stanowi przesłankę orzekania, zawsze pojawia się jako element normy prawnej wprost wyrażonej przez przepis prawa. Wykazanie zatem choćby jednego przypadku nieprzestrzegania zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na określony podmiot opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów (np. wyroki NSA z 4 lipca 2024 r., III FSK 1168/23 i III FSK 1170/23; i powołane tam orzecznictwo; wyroki te dostępne są na stronie internetowej: bazy CBOSA). Zaznaczyć tu należy, że gdyby pobór opłaty dodatkowej został uzależniony od "uporczywości" czy "incydentalności" niesegregowania odpadów, to oznaczałoby to sytuację, w której powstawałyby koszty zagospodarowania odpadów zmieszanych, które musiałyby zostać ostatecznie sfinansowane przez gminę. Z powyższego wynika, że nie może mieć istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy podnoszony przez skarżącą argument, że skoro stwierdzona nieprawidłowość w segregowaniu odpadów miała charakter incydentalny, to należy odstąpić od wymierzenia zwiększonej opłaty. W ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, odnoszące się do okoliczności wszczęcia i prowadzenia postępowania w trybie art. 6ka ust. 2 i 3 u.p.c.g. Pierwszą z przesłanek uzasadniających wydanie decyzji w tym trybie jest niedopełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Na podstawie zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz dokumentacji fotograficznej, stwierdzić należało, że powyższa przesłanka została spełniona. Jak wskazano już wyżej, w dniu 9 listopada 2023 r., pracownik P. G. K. i M. w T. podczas odbioru odpadów stwierdził, że odpady z nieruchomości położonej przy ul. [...], zostały zebrane w sposób niesegregowany, ponieważ w pojemniku na szkło znajdowały się odpady tworzyw sztucznych, papiery oraz buty i portfel. Na potwierdzenie powyższego została wykonana dokumentacja fotograficzna. Drugą przesłanką jest powiadomienie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości o niedopełnieniu przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Z akt sprawy wynika, że również i ta przesłanka została spełniona. Zgodnie z protokołem wykonania usługi z dnia 9 listopada 2023 r. P. G. K. i M. w T. powiadomiło zarządcę nieruchomości przy ul. [...], że podmiot obierający odpady komunalne przyjął je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne. W kontekście zarzutów skarżącej Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym, z przepisów u.p.c.g. nie wynika, aby przeprowadzenie kontroli powinno odbywać się w obecności przedstawiciela skarżącej. Zasadnie organ II instancji stwierdził, że zgromadzone w sprawie dowody nie dają podstaw do twierdzenia o braku obiektywizmu czy bezstronności po stronie pracowników spółki komunalnej. Na aprobatę zasługuje także twierdzenie organu II instancji, który nawiązując do stanowiska organu I instancji słusznie zauważył, że to obowiązkiem zarządcy nieruchomości, zwłaszcza wielolokalowych, jest odpowiednie, skuteczne zabezpieczenie miejsca gromadzenia odpadów (zazwyczaj tzw. wiata śmietnikowa) gwarantujące, że prawidłowo posegregowane odpady pozostaną w przeznaczonych na poszczególne frakcje pojemnikach, a więc takie, które skutecznie uniemożliwi ewentualne wyrzucanie odpadów do nieodpowiednich pojemników. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że w sytuacji zarządzania budynkami wielolokalowymi jest to w zasadzie jedyny, skuteczny sposób, który realnie gwarantuje wyegzekwowanie wykonania ustawowego obowiązku segregowania odpadów komunalnych. W ocenie Sądu poza przedmiotem sądowej kontroli zaskarżonych decyzji, której granice określa art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a"), znajduje się podnoszona przez skarżącą kwestia ewentualnego dokonania niewłaściwej segregacji odpadów przez mieszkańców nieruchomości zarządzanej nie przez skarżącą, a przez spółkę miejską. Sądowa kontrola zaskarżonych aktów objęła zasadność wszczęcia postępowania na podstawie art. 6ka ust. 2 i 3 u.p.c.g. i prawidłowość dokonanych ustaleń faktycznych wskazujących na wymienione w tym przepisie przesłanki, które w tej konkretnej sprawie dotyczyły poprawności segregacji odpadów pochodzących z nieruchomości położonej w T. , przy ulicy [...]. W podsumowaniu przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że organy zgromadziły w sprawie wystarczający dla jej rozstrzygnięcia materiał dowodowy, który należycie oceniły, dokonując prawidłowych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, dokonując ich prawidłowej wykładni. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.