I SA/Op 694/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Sejmiku Województwa Opolskiego z dnia 18 czerwca 2024 r., Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym postanawia odrzucić skargę. Skarżący W. K. wniósł skargę na uchwałę Sejmiku Województwa Opolskiego z dnia 18 czerwca 2024 r., Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie pracy z radnym Województwa Opolskiego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami własnoręcznie podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłkę zawierającą to wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2024 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 71 akt sąd.), wobec czego termin na wykonanie wezwania mijał w dniu 4 września 2024 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu, nie wskazał swojego numeru PESEL, ani nie nadesłał odpis skargi, nie uiścił także wpisu sądowego do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - zwanej dalej "p.p.s.a.". Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. - do skargi należy dołączyć m.in. jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki fiskalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego oraz niedołączeniu jednego odpisu skargi wraz z załącznikami. Z tych względów wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, a wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2024 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 29 sierpnia 2024 r. i upłynął w dniu 4 września 2024 r. (środa). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie zastosował się do wezwań, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.