II SA/Gl 1094/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 20 czerwca 2024 r. nr SKO.4106.1524.2023 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem nadanym dnia 3 lipca 2024 r. K. M. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 20 czerwca 2024 r. nr SKO.4106.1524.2023 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Pismem z dnia 22 sierpnia 2024 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 sierpnia 2024 r. wezwano Skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braku formalnego skargi w w/w terminie spowoduje odrzucenie skargi (karta nr 19 akt sądowych). Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 27 sierpnia 2024 r. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Powyższy siedmiodniowy termin jest również terminem ustawowym, co oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do jego przedłużenia bądź skrócenia. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stanowi zatem podstawę do jej odrzucenia. Natomiast stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną. Ponieważ skarga stanowiła pierwsze pismo Skarżącej w niniejszej sprawie, to powinna on podać w jego treści swój numer PESEL. Brak numeru PESEL, zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jako uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu wywoływał konieczność wezwania Skarżącej do jego uzupełnienia w terminie 7 dni poprzez podanie numeru PESEL. Ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest możliwe do zaakceptowania stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd numer ten nie został utrwalony (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22, ONSAiWSA 2023/6/82). Należy wskazać, że pismo z dnia 22 sierpnia 2024 r. stanowiące wezwanie Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie, zostało prawidłowo doręczone w dniu 27 sierpnia 2024 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 3 września 2024 r. (nie był dniem wolnym od pracy). Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego zatem skarga obarczona jest brakiem, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.