IV SAB/Po 150/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na bezczynność Powiatu K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis od skargi uiszczony w kwocie 100 zł (sto złotych 00/100). Pismem z dnia 05 września 2024 r. P. Z. (dalej jako skarżący) wniósł drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Powiatu K.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2024 r., skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia ww. braków formalnych. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skarżący odebrał wezwanie w dniu 20 października 2024 r. W dniu 21 października 2024 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jednak braku formalnego w postaci podpisania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę należy odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia. W niniejszej sprawie wniesiono skargę za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Skarga ta jednak nie spełniała jednego z podstawowych wymogów formalnych, to jest nie była podpisana. W sprawie zaistniała zatem sytuacja, w której skarga nie zawierała podpisu podmiotu wskazanego jako strona skarżąca. Jak już wskazano wyżej, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 p.p.s.a., każde pismo procesowe, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązek składania podpisu pod pismem wynika z ustawy, zatem sądy weryfikują spełnienie tego wymogu. Z tych też względów Sąd wezwał do uzupełnienia wskazanego braku skargi. Z wezwania Sądu wynikało w sposób jednoznaczny, jakimi brakami formalnymi dotknięte jest wniesione pismo. W wezwaniu zawarto także pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 20 października 2024 r., a zatem termin 7 dni do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął wraz z końcem dnia 28 października 2024 r. (27 października 2024 r. przypadał w niedzielę). W przedmiotowej sprawie skarżący uzupełnił brak formalny skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania skarżący nie uzupełnił jednak braku formalnego w postaci podpisania skargi – kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a w związku z art. 46 § 2b p.p.s.a). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym, o czym orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu uiszczonego od odrzuconego pisma orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.