III FZ 385/24

Dnia 6 listopada 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 1051/23 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 października 2023 r. znak 2201-IEE.7192.2.73.2023.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 19 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 1051/23 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie RM"), wezwał W.N. (dalej: "skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł na postanowienie tego sądu z 23 lutego 2024 r. dotyczące wyłączenia sędziego NSA M.G. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, w którym zawarł wniosek o jego uchylenie i ponowne rozpoznanie przedłożonej sprawy. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśnił, że w jego ocenie jego wnioski o wyłączenie sędziów M.K., M.G. i S.K. nie powinny zostać rozdzielone, a wpis sądowy od zażaleń na postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego WSA M.K., sędzi NSA M.G. i sędziego NSA S.K. powinien być jeden. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie było bezzasadne Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Artykuł 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 2 p.p.s.a. Artykuł 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia zatem ogólną zasadę, że zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. Mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260, tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Nadto wolne od wpisu jest zażalenie, o którym mowa art. 220 § 4 p.p.s.a. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych. W rozpatrywanej sprawie WSA w Gdańsku trzema odrębnymi postanowieniami z 23 lutego 2024 r. oddalił wnioski skarżącego o wyłączenie sędziego NSA S.K., sędziego WSA M.K. i sędzi NSA M.G. Następnie skarżący wniósł zażalenie na trzy odrębne postanowienia z 23 lutego 2024 r. w sprawie wyłączenia sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy. Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie wyłączenia sędziego nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 227 § 2 oraz art. 261 p.p.s.a. i nie jest objęte, tak przedmiotowym, jak i podmiotowym zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Skoro zaskarżone zostały trzy odrębne postanowienia, to od każdego z zażaleń na każde z postanowień należy uiścić odrębny wpis sądowy od zażalenia. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od żadnego z zażaleń. W związku z brakiem uiszczenia opłaty sądowej od zażaleń, prawidłowe było wezwanie skarżącego na podstawie zarządzeń z 19 lipca 2024 r. do uzupełnienia braku formalnego każdego z zażaleń odrębnie, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Odnosząc się do argumentacji skarżącego przedstawionej w zażaleniu, należy stwierdzić, że na etapie niniejszego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje jedynie kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie odnosi się merytorycznie do oceny prawidłowości postępowania Sądu pierwszej instancji w zakresie wydania odrębnych postanowień dotyczących wyłączenia sędziów, które to postanowienia zostały odrębnie zaskarżone w drodze zażaleń, co umożliwia dokonanie ich kontroli. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.