I SA/Gd 787/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia WSA Irena Wesołowska, , , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2022 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 maja 2022 r. nr 2201-IEE.711.91.88.2022.DW w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę. Organ egzekucyjny – Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdańsku (dalej jako Naczelnik US), wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku A.K. (dalej: zobowiązany, skarżący) na podstawie wskazanych 18 tytułów wykonawczych wystawionych w latach 2014 - 2017 przez wierzyciela – Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku. Celem wyegzekwowania należności objętych wszystkimi w/w tytułami wykonawczymi organ egzekucyjny 3 listopada 2021 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku 1 S.A. Wydruk zawiadomienia doręczono Skarżącemu 24 listopada 2021 r. Dłużnik zajętej wierzytelności otrzymał w/w zawiadomienia za pośrednictwem systemu teleinformatycznego - platforma Ognivo tego samego dnia, tj. 3 listopada 2021 r. informując jednocześnie organ egzekucyjny o przeszkodzie w jego realizacji z uwagi na zbieg egzekucji administracyjnej z egzekucją sądową. Z zachowaniem obowiązującego terminu, pismem z 25 listopada 2021 r. zobowiązany wniósł skargę na czynności egzekucyjne, polegające na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, dokonane zawiadomieniem z 3 listopada 2021 r. Skarżący zarzucił organowi egzekucyjnemu naruszenie przepisów art. 80 § 1 - § 3 u.p.e.a. i zastosowanie zbyt uciążliwego względem niego środka egzekucyjnego. W obliczu wniesionych zarzutów zobowiązany wniósł o uchylenie środka egzekucyjnego oraz wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia skargi na czynności egzekucyjne. W uzasadnieniu skargi zobowiązany wskazał, że naruszenia w/w przepisów dotyczą spraw formalnych, bowiem środek egzekucyjny został zastosowany przez organ egzekucyjny w postępowaniu egzekucyjnym (prowadzonym na podstawie 18 tytułów wykonawczych), które podlega umorzeniu na skutek wniesionych przez Skarżącego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W dalszej części zobowiązany wskazał, że nie otrzymał żadnego odpisu z w/w tytułów wykonawczych. Skarżący podważył również prawidłowość wszczętego postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z 28 lutego 2022 r. organ egzekucyjny oddalił skargę na czynności egzekucyjne, uznając ją za nieuzasadnioną. W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie skarżący wskazał na naruszenia przepisów: - art. 54 § 1 pkt 1 i pkt 2, § 4, § 7 w związku z art. 80 § 1 - § 3 u.p.e.a. oraz zastosowanie przez organ egzekucyjny zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej, - art. 35 § 1 u.p.e.a., - art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., - art. 124 § 1 i § 2 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powtórzył argumentację jak w skardze na czynność egzekucyjną. Postanowieniem z dnia 31 maja 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako Dyrektor IAS, organ odwoławczy) po rozpoznaniu zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji w części w jakiej Naczelnik US uznał za niezasadną skargę zobowiązanego na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w mBanku S.A., dokonaną zawiadomieniem z 3 listopada 2021 r., w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z 27 grudnia 2016 roku i w tym zakresie uwzględnił skargę, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu Dyrektor IAS wskazał, że w niniejszej sprawie organ egzekucyjny w wydanym postanowieniu w sposób nieprawidłowy ocenił zakwestionowaną przez Skarżącego czynność w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku 1 S.A. z 3 listopada 2021 r. w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z 27 grudnia 2016 r. i w tym zakresie należało uwzględnić skargę, w pozostałym zakresie zaś organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że skarga na czynność egzekucyjną służy zaskarżeniu czynności wykonawczych organu egzekucyjnego lub egzekutora. W ramach skargi na czynność egzekucyjną można wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego, bądź egzekutora, przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania zaskarżanych czynności. Jednocześnie podkreślił, że skarga jest środkiem komplementarnym w stosunku do innych środków przysługujących zobowiązanemu na gruncie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, że nie przysługuje ona w sytuacjach, gdy przewiduje się inne środki zaskarżenia (zarzuty, zażalenia na postanowienia, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego) albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie skargi do sądu. Analizując dokonaną przez organ egzekucyjny czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku 1 S.A., dokonaną zawiadomieniem z 3 listopada 2021 r. Dyrektor IAS zauważa, że została ona dokonana m.in. w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z 27 grudnia 2016 r., na podstawie którego prowadzone postępowanie egzekucyjne w dniu dokonania zajęcia pozostawało zawieszone w związku z toczącym się postępowaniem zarzutowym. Ostateczne rozpoznanie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 27 grudnia 2016 r. nastąpiło bowiem dopiero w dniu 31 maja 2022 r., wskutek wydania przez Dyrektora IAS postanowienia, którym utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji. W związku z powyższym, organ I instancji usunie - na zasadzie art. 54 § 6 pkt 2 u.p.e.a. stwierdzoną wadę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie skarżący wnosząc o jego uchylenie w części, w jakiej organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, zarzucił naruszenie: I. przepisów postępowania w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: 1. art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 roku, poz. 735 ze zm.) - K.p.a. - w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 roku, poz. 479 z późn. zm.) - dalej u.p.e.a.; 2. art. 54 § 1 punkty 1 i 2, § 4, § 7 w związku z art. 80 § 1 - § 3 u.p.e.a. i zastosowanie względem Skarżącego zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej; 3, art. 35 § 1 u.p.e.a.; 4. art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.; 5. art. 124 § 1 i § 2 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie. II. przepisów prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy: 1. art. 59 § 2 pkt 1-11, art. 70 § 1, § 4, § 6 pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi Skarżący powtórzył tę samą argumentację jak w zażaleniu z 17 marca 2022 r. na w/w postanowienie organu egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone do sądu postanowienie odpowiada prawu. Jak trafnie podkreślono w zaskarżonym postanowieniu, skarga na czynność egzekucyjną służy zaskarżeniu czynności wykonawczych organu egzekucyjnego lub egzekutora. W ramach skargi na czynność egzekucyjną można wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego, bądź egzekutora, przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania zaskarżanych czynności. Jednocześnie organ odwoławczy trafnie podkreślił, że skarga jest środkiem komplementarnym w stosunku do innych środków przysługujących zobowiązanemu na gruncie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, że nie przysługuje ona w sytuacjach, gdy przewiduje się inne środki zaskarżenia (zarzuty, zażalenia na postanowienia, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego) albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie skargi do sądu. W konsekwencji w sposób uprawniony w niniejszej sprawie, organ egzekucyjny dokonał skarżonego zajęcia na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] z 12 września 2014 roku, [...]z 25 kwietnia 2015 roku, [...]z 25 kwietnia 2015 roku, [...]z 25 kwietnia 2015 roku, [...]z 15 marca 2016 roku, [...]z 15 marca 2016 roku [...] z 15 marca 2016 roku, [...]z 15 marca 2016 roku, [...]z 15 marca 2016 roku, [...]z 15 marca 2016 roku, [...]z 15 marca 2016, [...]z 15 marca 2016 roku, [...]z 15 marca 2016 roku, [...]z 19 kwietnia 2016 roku, [...]z 19 kwietnia 2016 roku, [...]z 19 kwietnia 2016 roku, [...]z 27 grudnia 2016 roku oraz [...]z 27 grudnia 2016 roku. Natomiast czynność egzekucyjna polegająca na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku 1 S.A. w oparciu o zawiadomienie z 3 listopada 2021 r. dokonana m.in. w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z 27 grudnia 2016 r., na podstawie którego prowadzone postępowanie egzekucyjne w dniu dokonania zajęcia pozostawało zawieszone w związku z toczącym się postępowaniem zarzutowym zasadnie została oceniona jako nieprawidłowa. Ostateczne rozpoznanie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]z 27 grudnia 2016 r. nastąpiło dopiero w dniu 31 maja 2022 r., wskutek wydania przez Dyrektora IAS postanowienia, którym utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji, a zatem zaskarżone do sądu postanowienie w tym zakresie zostało prawidłowo uchylone. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), skargę jako niezasadną oddalił.