III OW 69/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wskazanie Sądu do rozpoznania żądań sędziów i asesorów sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o ich wyłączenie w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 133/24 w sprawie ze skargi T. L. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: wyznaczyć Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do rozpoznania żądań o wyłączenie sędziów i asesorów sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie zawisła sprawa ze skargi T. L. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sędziowie i asesorzy sądowi orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie złożyli oświadczenia – na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935., dalej: p.p.s.a.). Zarządzeniem z dnia 16 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przedstawił akta sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w trybie określonym w art. 22 § 3 p.p.s.a. W treści ww. zarządzenia WSA w Lublinie wyjaśnił, że w aktach znajdują się oświadczenia sędziów i asesorów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie w przedmiocie wystąpienia przesłanek z art. 19 p.p.s.a. stanowiące jednocześnie żądania o wyłączenie od rozpoznania sprawy. WSA w Lublinie zamieścił również informację, że oświadczenia nie złożyła sędzia Marta Laskowska – Pietrzak, która jako Prezes Sądu – piastun funkcji organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi podlega wyłączeniu z mocy samej ustawy (art. 18 § 1 pkt 7 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 22 § 1 p.p.s.a., o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Jak wynika z art. 22 § 3 p.p.s.a., w razie gdy sąd administracyjny, o którym mowa w art. 22 § 1 p.p.s.a., nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania wniosku. W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, w której Sąd I instancji nie może podjąć postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, zatem Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest wyznaczyć inny sąd. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.