III SA/Lu 531/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Robert Hałabis Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r., L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 22 lutego 2024 r., oddalające zarzuty B. K. (dalej "skarżąca", "strona") złożone w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym uchylania się od obowiązku szczepień ochronnych u małoletniego dziecka. L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej "organ II instancji", "organ odwoławczy", "Wojewódzki Inspektor Sanitarny") orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 8 kwietnia 2022 r. wpłynęło do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w L. z Centrum Medycznego [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...] zgłoszenie, że skarżąca nie wykonuje obowiązku szczepień ochronnych u dziecka – I. K. ur. 7 stycznia 2021 r. W związku z tym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. (dalej: "organ I instancji", "wierzyciel", "Powiatowy Inspektor Sanitarny") pismem z dnia 21 lipca 2022 r. poinformował skarżącą o konieczności realizacji obowiązkowych szczepień ochronnych u dziecka oraz podstawie prawnej tego obowiązku. Następnie, upomnieniem z dnia 10 maja 2023 r. wezwał matkę dziecka do zgłoszenia się w ciągu siedmiu dni od daty doręczenia upomnienia do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, celem ustalenia terminów szczepień ochronnych, a następnie wykonania u dziecka brakujących w szczepień w terminie ustalonym przez lekarza przeciw: gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, odrze, śwince, różyczce, błonicy, tężcowi, krztuścowi, inwazyjnym zakażeniom Haemophilus influenzae typu b i ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (Poliomyelitis). W dniu 1 czerwca 2023 r. wpłynęło do organu I instancji pismo skarżącej, informujące, że po odebraniu upomnienia ojciec dziecka stawił się niezwłocznie z synem w POZ "[...]" w L. w celu rozpoczęcia realizacji obowiązku szczepień, jednakże wykonanie obowiązku nie było możliwe z powodu infekcji górnych dróg oddechowych u syna, na która to okoliczność skarżąca dołączyła zaświadczenie z dnia 25 maja 2023 r. W dniu 29 czerwca 2023 r. organ I instancji skierował do skarżącej kolejne pismo wyjaśniające, a pismem z dnia 22 sierpnia 2023 r. zwrócił się do przychodni Centrum Medycznego [...] Sp. z o.o. w L. z prośbą o udzielenie informacji czy opiekunowie prawni dziecka zgłosili się do lekarza POZ, czy dziecko zostało poddane lekarskiemu badaniu kwalifikacyjnemu przed szczepieniem, czy rozpoczęli uzupełniania brakujących szczepień ochronnych oraz jakich aktualnie szczepień nie wykonano prosząc jednocześnie o aktualizację formularza zgłoszenia osoby uchylającej się od obowiązkowych szczepień ochronnych, a także o udzielenie informacji, czy u dziecka występują przeciwskazania do szczepień czy dziecko posiada odroczenie czasowe lub długoterminowe od obowiązkowych szczepień ochronnych, a jeśli tak to na jaki okres. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 28 sierpnia 2023 r. podmiot medyczny wskazał, że pomimo wezwań rodzice dziecka nie rozpoczęli uzupełniania brakujących szczepień ochronnych oraz że brak jest przeciwskazań zdrowotnych do wykonania tych szczepień. W piśmie tym wskazano również brakujące szczepienia wraz z ilością dawek. Jednocześnie podmiot leczniczy przesłał zaktualizowany formularz zgłoszenia osoby uchylającej się od szczepień ochronnych z dnia 28 sierpnia 2023 r. W dniu 29 sierpnia 2023 r. do organu I instancji wpłynęło pismo skarżącej, że w dniu 2 sierpnia 2023 r. stawiła się z dzieckiem u lekarza na zaległe szczepienia ale w trakcie badania kwalifikacyjnego małoletni został skierowany do poradni alergologicznej, a termin wizyty zaplanowany został na 13 września 2023 r. Skarżąca wniosła o odstąpienie od dalszych czynności, ewentualnie o umorzenie postępowania. Pismem z dnia 29 września 2023 r. organ I instancji poinformował skarżącą, że lekarz, który przeprowadził badanie kwalifikacyjne w dniu 2 sierpnia 2023 r. nie stwierdził przeciskań do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych u małoletniego dziecka. Pismem z dnia 22 listopada 2023 r. Centrum Medycznego [...] w L., w odpowiedzi na wezwanie organu, po raz kolejny poinformowało, że stan uodpornienia dziecka nie uległ zmianie, oraz że nie stwierdzono medycznych przeciwskazań do szczepień, a także, że brakujące szczepienia to: BCG; 1,2,3 dawka WZW B; 1,2,3,4 dawka DTP; 1,2,3,4 dawka HIB; 1,2,3, dawka IPV; 1, dawka odra, świnka, różyczka. W tych okolicznościach w dniu 29 listopada 2023 r. organ I instancji wystawił tytuł wykonawczy, zobowiązując skarżącą do poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw wskazanym w nim chorobom oraz wystąpił do Wojewody L. jako organu egzekucyjnego o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 11 stycznia 2024 r. skarżąca złożyła zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzanej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 29 listopada 2023 r., które zostały przekazane przez Wojewodę L. do organu I instancji zgodnie z właściwością. Skarżąca powołała art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm.), dalej "u.p.e.a." Skarżąca podniosła brak wymagalności obowiązku z uwagi na odroczenie małoletniego od obowiązku do czasu konsultacji specjalistycznej, brak indywidualnego schematu szczepień, brak indywidualnego kalendarza szczepień, brak wskazania przez wierzyciela podstawy faktycznej i prawnej określenia wymagalności obowiązku. Skarżąca zarzuciła również określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa, tj. art. 17 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1284 ze zm.), dalej "ustawa o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń", "ustawa", poprzez pominięcie przez wierzyciela obowiązku wykluczenia przeciwwskazań do szczepienia. Zarzuciła naruszenie przez organ egzekucyjny art. 29 § 2 u.p.e.a. poprzez przystąpienie do egzekucji podczas gdy tytuł nie spełnia wymogów określonych w art. 27 wyżej wymienionej ustawy tj.: a) niewłaściwie podana przez wierzyciela podstawa prawa obowiązku o charakterze niepieniężnym skutkujące pominięciem art. 17 ust. 2 i 4 ustawy o zwalczaniu zakażeń, b) brak wskazania przez wierzyciela w tytule wykonawczym podstawy prawnej prowadzonej egzekucji. Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 22 lutego 2024 r. oddalił zarzuty skarżącej w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Organ I instancji wyjaśnił, że obowiązek poddania dziecka szczepieniom wymienionym w tytule wykonawczym jest obowiązkiem wynikającym z ustawy. Decyzję o wykonaniu szczepienia oraz o rodzaju preparatu szczepionkowego, jaki zostanie podany, a także o terminie szczepienia podejmuje lekarz biorąc pod uwagę aktualny stan zdrowia dziecka stwierdzany w trakcie badania kwalifikacyjnego. Obowiązek poddania się szczepieniom aktualizuje się w terminie zgłoszenia się do badania kwalifikacyjnego do szczepienia. Organ I instancji podkreślił, że u syna skarżącej nie wykonano żadnych obowiązkowych szczepień ochronnych, również szczepienia przeciwko gruźlicy oraz pierwszej dawki szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które zgodnie ze schematem obowiązkowych szczepień dzieci i młodzieży, powinny być wykonane w pierwszej dobie życia. Organ I instancji podkreślił również, że do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w L. nie wpłynęło aktualne zaświadczenie ani informacja od lekarza, które odraczają wykonanie obowiązkowych szczepień ochronnych u dziecka. Powiatowy Inspektor Sanitarny zwrócił też uwagę, że sam fakt wystawienia skierowania do poradni specjalistycznej nie jest podstawą do odroczenia obowiązku realizacji szczepień ochronnych, jeżeli lekarz dokonujący kwalifikacji do szczepień takich przeciwwskazań nie stwierdził. Odnosząc się kolei do zarzutu skarżącej co do braku zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym do szczepienia organ I instancji wyjaśnił, że do dnia 27 września 2023 r. wzór zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu kwalifikacyjnym regulowało rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, w załączniku nr [...]. Zgodnie z przypisem (oznaczonym jedną gwiazdką) zawartym w formularzu, lekarz wypełnia zaświadczenie, jeśli szczepienie odbywa się w innej placówce niż ma miejsce badanie pacjenta. W związku z powyższym, lekarz mógł nie wypełniać wyżej wymienionego zaświadczenia, jeśli szczepienie odbywało się w placówce, w której odbyło się badanie kwalifikacyjne do szczepienia. Informacje wynikające z badania kwalifikacyjnego lekarz zapisywał wówczas w historii zdrowia i choroby lub karcie uodpornienia. Organ I instancji wskazał też, że w tytule wykonawczym w części B "Dane dotyczące obowiązku o charakterze niepieniężnym", w poz. 1, wskazano akt normatywny: art 5 ust 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. W części C tytułu wykonawczego pouczono ze obowiązek wskazany w tytule wykonawczym jest wymagalny i podlega egzekucji administracyjnej podstawie art. 2 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie organu I instancji, w którym zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 104 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2024 r. poz. 572), dalej "k.p.a". w związku z art. 107 k.p.a. i w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez brak merytorycznego odniesienia się organu co do zarzutów, a ograniczenie rozpoznania jedynie do wskazania w uzasadnieniu postanowienia przepisów dotyczących obowiązkowych szczepień ochronnych, - art. 33 § 2 u.p.e.a., poprzez oddalenie zarzutów braku wymagalności obowiązku co nie znajduje merytorycznego uzasadnienia w treści postanowienia, jednocześnie małoletni został ponownie odroczony od obowiązku szczepień ochronnych, - na podstawie art. 18 u.p.e.a. naruszenie art. 124 § 2 w związku z art. 7, art. 8 § 1 i art. 12 k.p.a., poprzez ograniczenie uzasadnienia do szerokiego wskazania i ustalenia okoliczności nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że dziecko zostało ponownie odroczone od obowiązkowych szczepień ochronnych do dnia 31 marca 2024 r. Do zażalenia skarżąca dołączała zaświadczenie lekarskie z [...] Sp. Komandytowa u. [...] w L.. Pismem z dnia 30 kwietnia 2024 r. podmiot leczniczy, do którego zapisane jest dziecko poinformował, że dziecko nadal nie zostało zaszczepione, ostatnia wizyta miała miejsce w dniu 2 sierpnia 2023 r., a rodzice nie dostarczyli żadnego zaświadczenia o przeciwskazaniu do szczepienia. Podmiot leczniczy wskazał, że brakujące szczepienia, to: BCG; 1,2,3 dawka WZW B; 1,2,3,4 dawka DTP; 1,2,3,4 dawka HIB; 1,2,3 dawka PILIO; 1 dawka odra, świnka, różyczka;1,1,3 dawka p/pneumokokom. . Na etapie postępowania odwoławczego skarżąca przedstawiła kolejne zaświadczenie wystawione przez lekarza z placówki [...] - [...] R. [...] Sp. Komandytowa w L., w którym w rozpoznaniu wskazano "Proszę o odroczenie terminu szczepienia pacjentka z uwagi na infekcję górnych dróg oddechowych do 30.04.2024 r." i skierowanie do poradni foniatrycznej oraz otorynolaryngologicznej dla dzieci. L. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, w oparciu o zebrany materiał dowodowy postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że obowiązek szczepień ochronnych wynika z art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy o zwalczaniu zakażeń. Szczegółowe unormowania w zakresie obowiązkowych szczepień ochronnych określa art. 17 -21 tej ustawy oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2077), dalej: "rozporządzenie" lub "rozporządzenie z dnia 27 września 2023 r.". Organ odwoławczy wyjaśnił, że jedynie lekarz dysponujący wiedzą medyczną (w określonym stanie faktycznym) jest w stanie ustalić wynikające ze stanu zdrowia i aktualnej wiedzy medycznej przeszkody lub przesłanki, aktualizujące prawny obowiązek wynikający wprost z przepisów ustawy, nie zaś rodzic, który ze względu na swoje przekonania sprzeciwia się wykonaniu szczepień ochronnych. Lekarz z podmiotu leczniczego: Centrum Medyczne "[...]" w L., poinformował organ I instancji, że dziecko skarżącej nie zostało poddany szczepieniom ochronnym, przesyłając dokument: "Formularz zgłoszenia osoby uchylającej się od obowiązkowych szczepień ochronnych" (pierwszy z dnia 04 kwietnia 2022 r.). Oznacza to, że w tej dacie lekarz stwierdził, iż szczepienia ochronne są u dziecka wymagalne z uwagi na upływ terminu do ich wykonania, oraz że brak jest przeciwwskazań zdrowotnych do poddania dziecka tym szczepieniom. Organ odwoławczy podkreślił, że do dnia wydania niniejszego postanowienia strona nie przedstawiła żadnego dokumentu poświadczającego wykonanie obowiązkowych szczepień ochronnych, a lekarz sprawujący opiekę nad dzieckiem w piśmie z dnia 30 kwietnia 2024 r. napisał: "rodzice nie dostarczyli, żadnego zaświadczenia o przeciwwskazaniach do szczepienia". W ocenie organu oddawczego przedstawiona przez skarżącą historia zdrowia i choroby małoletniego z dnia 27 maja 2024 r. oraz z dnia 13 czerwca 2024 r. nie są tożsame z zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania zdrowotne do wykonania szczepień. Dokumentacja dotycząca zarówno jednej, jak i drugi wizyty lekarskiej nie zawiera żadnego stwierdzenia o występujących przeciwwskazaniach zdrowotnych do szczepień, zaś w zaświadczeniu lekarskim z dnia 4 kwietnia 2024 r., na, które powołuje się skarżąca, lekarz określił czas odroczenia terminu szczepień do dnia 30 kwietnia 2024 r. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo rozpoznał zarzuty wniesione przez skarżącą, działał w granicach i na podstawie prawa, prawidłowo ustalił stan faktyczny i ocenił zgromadzony materiał dowodowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe postanowienie B. K. wniosła o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 15 k.p.a. poprzez brak rozpoznania przez organ II instancji zarzutów skarżącej, ograniczenie się do stwierdzenia, że organ odwoławczy podziela stanowisko wierzyciela; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia tj. uznanie przez organ, że skarżąca nie wykonała obowiązku podczas gdy obowiązek jest niewykonalny i nie może być uznany za wymagalny, z uwagi na odroczenie małoletniego od obowiązkowych szczepień ochronnych w związku ze stanem zdrowia; - art. 7, art. 7a, art.77 i art. 81a k.p.a. w zw. z art. 18 ust. 2 ustawy o zwalczaniu zakażeń, poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść skarżącej, jak również wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy oraz brak wszechstronnego rozważenia całości materiału dowodowego; - art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie tej oceny w sposób dowolny, skutkujące uznaniem, że skarżąca uchyla się od wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych, co nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, w szczególności brak jest oświadczenia o odmowie szczepień, a strona podejmuje kroki w celu wykonania obowiązku; - niewykonalność obowiązku z uwagi na zamieszczenie w treści obowiązku nieistniejących w harmonogramie szczepień obowiązkowych szczepień ochronnych. W uzasadnieniu zarzutów skarżąca podkreślała, że organ odwoławczy choć ma świadomość występowania u małoletniego przeciwwskazań do obowiązkowych szczepień ochronnych to ignoruje ten fakt, żądając przedstawienia bliżej nieokreślonych dokumentów, które miałyby potwierdzać istnienie u dziecka przeciwwskazań do szczepień. Tymczasem małoletni z uwagi na stan zdrowia został, po raz kolejny, odroczony od obowiązkowych szczepień ochronnych decyzją lekarza specjalisty, na dowód czego skarżąca przedłożyła kopię zaświadczenia z dnia 27 czerwca 2024 r. Jednocześnie podkreśliła, że w dniu 25 lipca 2024 r. małoletni został poddany lekarskiemu badaniu kwalifikacyjnemu, a dziecko decyzją lekarza ROZ zostało odroczone od obowiązkowych szczepień ochronnych (dowód: kopia dokumentacji medycznej wewnętrznej z dnia 25 lipca 2024 r.), a rzetelna analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów winna skutkować zawieszeniem postępowania. Skarżąca zarzuciła, że z dokumentacji medycznej małoletniego dziecka w żaden sposób nie można uzyskać informacji jakie przeciwwskazania i do jakiego szczepienia zostały wykluczone. Choć wszystkie organy podają, że skarżąca odmawia szczepień to żaden z organów nie potrafi podać z czego wywodzi, z jakich dokumentów, że jakiekolwiek przeciwwskazania zostały wykluczone. Jeżeli byłaby to sfera faktu a nie życzeń to z pewnością nie byłoby problemu ze wskazaniem, że np. lekarz w trakcie badania kwalifikacyjnego wykluczył u małoletniego nadwrażliwość na szczepionkę XYZ np. na podstawie przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Skarżąca podniosła również, że zarówno upomnienie, jak i tytuł wykonawczy zobowiązują do wykonania u dziecka szczepień, które nie istnieją w harmonogramie szczepień wynikającym z rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r. Rozporządzenie przewiduję szczepienie przeciwko nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince), a nie jak wskazał wierzyciel w upomnieniu i tytule wykonawczym przeciwko śwince. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W przypadku zaś gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu w całości albo w części. Przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie kontrola według powyższych kryteriów nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa uzasadniającym uwzględnienie skargi. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 20 czerwca 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 22 lutego 2024 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 2 § 1 pkt 10 u.p.e.a., egzekucji administracyjnej podlegają między innymi obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego. Stosownie zaś do art. 26 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne wszczyna się na wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji administracyjnej i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W myśl art. 33 § 2 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Stosownie do treści art. 33 § 5 u.p.e.a., zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż: 1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części. Zgodnie z art. 34 § 1 i 2 u.p.e.a., organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Wierzyciel wydaje postanowienie, w którym: 1) oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej; 2) uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut; 3) stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli: a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym, b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia. Z akt sprawy wynika, że 29 listopada 2023 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny wystawił tytuł wykonawczy zobowiązujący skarżącą do poddania małoletniego I. K. ur. 7 stycznia 2021 r., obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), inwazyjnym zakażeniom Haemophilus influenzae typu b, odrze, śwince i różyczce. Podstawę wydania tytułu wykonawczego stanowiło niedopełnienie obowiązku o charakterze niepieniężnym polegającego na poddaniu małoletniego syna skarżącej obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca była informowana o konieczności wykonania wskazanego obowiązku pismem z dnia 21 lipca 2022 r. Z uwagi na nieskuteczność tej informacji, wierzyciel wystosował w dniu 10 maja 2023 r. upomnienie, w którym wezwał skarżącą do wykonania obowiązku. W tytule wykonawczym, jako podstawę prawną obowiązku organ wskazał art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń. W oparciu o wskazany tytuł wykonawczy wierzyciel wystąpił do właściwego organu o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, w toku którego skarżąca pismem z dnia 11 stycznia 2024 r. wniosła zarzuty wskazując na niezasadność wystawienia tytułu egzekucyjnego oraz brak podstaw do jego wystawienia. Natomiast w skardze skarżąca zasadniczo podnosiła niewykonalność obowiązku z uwagi na odroczenie małoletniego od obowiązkowych szczepień ochronnych i zamieszczenie w treści obowiązku nieistniejących w harmonogramie szczepień obowiązkowych szczepień ochronnych. Podnosiła, że podejmuje kroki w celu wykonania obowiązku, oraz że brak jest jej oświadczenia o odmowie szczepień. Zdaniem sądu argumentacja skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji obu instancji trafnie uznały zarzut braku wykonalności obowiązku szczepień u syna skarżącej za niezasadny. W rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do jego kwestionowania. Nieistotny przy tym z punktu widzenia prawnego obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym, jest brak oświadczenia o odmowie szczepień. Poza sporem jest, że syn skarżącej nie został poddany szczepieniom wymienionym w tytule wykonawczym. Dziecko w wieku ponad 3 lat nigdy nie zostało zaszczepione. Skarżąca była informowana o konieczności wykonania ustawowego obowiązku, a swoją aktywność w wykazaniu braku jego wymagalności podjęła po otrzymaniu upomnienia. Podkreślić należy, że profilaktyka przed chorobami epidemicznymi jest zgodnie z art. 68 ust. 4 Konstytucji RP obowiązkiem władz publicznych. W celu realizacji zadań profilaktycznych w art. 5 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń wprowadzono powszechne obowiązki w zakresie zapobiegania i zwalczania zakażeń lub chorób zakaźnych. Podstawę prawną egzekwowanego względem skarżącej obowiązku stanowi zatem art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń . Zgodnie z powołanym przepisem, osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane na zasadach określonych w ustawie do poddawania się szczepieniom ochronnym, co należy rozumieć zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy, jako podanie szczepionki przeciw chorobie zakaźnej w celu sztucznego uodpornienia przeciwko tej chorobie. Przy tym, w przypadku osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba, która sprawuje pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną, albo opiekun faktyczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (art. 5 ust. 2 ustawy). W myśl zaś art. 17 ust. 1 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, osoby, określone na podstawie ust. 10 pkt 2, są obowiązane do poddawania się szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym określonym na podstawie ust. 10 pkt 1, zwanym dalej "obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi". Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy, wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Każdorazowo musi to być badanie kwalifikacyjne aktualne, wykonane w czasie nieprzekraczającym 24 godzin przed szczepieniem (art. 17 ust. 3 ustawy). Po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania (art. 17 ust. 4 ustawy). W przypadku, gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej (art. 17 ust. 5 ustawy). Z art. 17 ust. 2, 3 i 4 ustawy wynika więc, że lekarskie badanie kwalifikacyjne bezpośrednio poprzedza szczepienie ochronne. W przepisie art. 17 ust. 10 ustawy udzielona została delegacja ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, do określenia w drodze rozporządzenia m.in: wykazu chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych (pkt 1) oraz osób lub grup osób obowiązanych do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym, wieku i innych okoliczności stanowiących przesłankę do nałożenia obowiązku szczepień ochronnych (pkt 2), schematu szczepienia przeciw chorobie zakaźnej obejmującego liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia uwzględniające wiek osoby objętej obowiązkiem szczepienia (pkt 2a), kwalifikacje osób przeprowadzających szczepienia ochronne (pkt 3), sposobu przeprowadzania szczepień ochronnych (pkt 4) oraz trybu przeprowadzania konsultacji specjalistycznej, o której mowa w ust. 5 (pkt 5), przy uwzględnieniu danych epidemiologicznych dotyczących zachorowań, aktualnej wiedzy medycznej oraz zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia. W wykonaniu delegacji ustawowej Minister Zdrowia wydał rozporządzenie z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2077). Powołane rozporządzenie zastąpiło wcześniejsze rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2172). W dacie wystawienia tytułu wykonawczego w niniejszej sprawie, to jest w dniu 29 listopada 2023 r., obowiązywało rozporządzenie z dnia 27 września 2023 r., które weszło w życie z dniem 1 października 2023 r. Stosownie do przywołanej wyżej delegacji ustawowej oraz § 1 rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r., określa ono między innymi: wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych, osoby lub grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym, wiek i inne okoliczności stanowiące przesłankę powstania obowiązku szczepień ochronnych, schemat szczepienia przeciw chorobie zakaźnej obejmujący liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia uwzględniające wiek osoby objętej obowiązkiem szczepienia (§ 1 pkt 1, 2, 3 rozporządzenia). Schematy obowiązkowych szczepień dzieci i młodzieży obejmujące liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia podstawowego lub przypominającego, z uwzględnieniem wieku osoby objętej obowiązkiem szczepienia, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia (§ 3 ust. 2 rozporządzenia). W aktualnie obowiązującym stanie prawnym nie budzi zatem wątpliwości, że obowiązek poddania dziecka określonym szczepieniom ochronnym, wynikający z regulacji ustawowej, tj. wskazanych wyżej przepisów art. 5 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń, skonkretyzowany został w rozporządzeniu, wydanym na podstawie upoważnienia ustawowego i nie ma podstaw do kwestionowania jego legalności. Wskazane wyżej rozporządzenie w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych określa wykaz chorób zakaźnych objętych obowiązkiem szczepień ochronnych ze wskazaniem kto i w jakich sytuacjach podlega szczepieniu ochronnemu przeciw konkretnej chorobie, w tym jeżeli chodzi o dzieci, w jakim okresie ich życia. Rozporządzenie określa ramy wiekowe, w których dane szczepienie jest wymagalne. W wystawionym w dniu 29 listopada 2023 r. tytule wykonawczym wskazano, zgodnie ze schematem obowiązkowych szczepień dzieci i młodzieży, że brakujące szczepienia ochronne u syna skarżącej to: 1) szczepienie przeciwko gruźlicy; 2) szczepienie przeciwko WZW typu B; 3) szczepienie przeciwko błonicy tężcowi i krztuścowi; 4) szczepienie przeciwko ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (POLIOMYELITIS); 5) inwazyjnym zakażeniom Haemophilus influenzae typu b; 6) szczepienie przeciwko odrze, śwince, różyczce. Wskazane wyżej szczepienia zostały wykazane w załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r., a choroby, których dotyczą, zostały wymienione w § 2 rozporządzenia. Przy czym podnoszona w skardze okoliczność, że w upomnieniu i tytule wykonawczym wskazano szczepienie przeciwko śwince, a nie literalnie przeciwko nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince) jest zupełnie bez znaczenia dla wymagalności i wykonalności tego obowiązku. Jak wskazano już wyżej, w rozporządzeniu określone zostały grupy osób, które ze względu na wiek lub inne okoliczności, obowiązane są do poddawania się szczepieniom ochronnym. W § 3 ust. 1 rozporządzenia wymienione zostały grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym ze względu na wiek. Zgodnie z powołanym przepisem, następujące grupy osób są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym ze względu na wiek: 1) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 15. roku życia - szczepieniom przeciw gruźlicy, 2) dzieci i młodzież od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw: a) błonicy, b) krztuścowi, c) tężcowi, 3) dzieci od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 5. roku życia - szczepieniom przeciw: a) inwazyjnym zakażeniom Haemophilus influenzae typu b, b) inwazyjnym zakażeniom Streptococcus pneumoniae, 4) dzieci i młodzież od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), 5) dzieci i młodzież od ukończenia 12. miesiąca życia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw: a) odrze, b) nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince), c) różyczce, 6) dzieci od ukończenia 6. tygodnia życia do ukończenia 32. tygodnia życia - szczepieniom przeciw zakażeniom powodowanym przez rotawirusy, 7) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 19. roku życia - szczepieniom przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Zatem w dacie wystawienia tytułu wykonawczego wszystkie wymienione w tytule szczepienia były w stosunku do syna skarżącej obowiązkowe i wymagalne. Bezsporne jest, że syn skarżącej nie został zaszczepiony wymienionymi w tytule wykonawczym szczepionkami pomimo, że terminy podania poszczególnych dawek szczepionek już upłynęły, co potwierdza treść załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r. W tej sytuacji stwierdzić należy, że obowiązek poddania dziecka szczepieniom stał się wymagalny. Słusznie argumentował organ odwoławczy, że skoro lekarz z podmiotu leczniczego, do którego zapisane było dziecko przesyłał do organu I instancji dokument: "Formularz zgłoszenia osoby uchylającej się od obowiązkowych szczepień ochronnych" (pierwszy z dnia 4 kwietnia 2022 r.), to oznacza to, że w tej dacie lekarz stwierdził, iż szczepienia ochronne są u dziecka wymagalne, z uwagi na upływ terminu do ich wykonania oraz brak jest przeciwwskazań zdrowotnych do poddania dziecka tym szczepieniom. W formularzu tym lekarz wskazał, że w dniach: 19 lutego, 15 marca, 21 czerwca, 17 sierpnia, 23 września, 8 października i 18 listopada 2021 roku skarżąca była powiadamiana o przypadających szczepieniach ochronnych syna, a jako przyczynę uchylania się od obowiązkowych szczepień ochronnych wskazano brak zgody rodziców. Tożsame informacje wskazano w formularzu z dnia 28 sierpnia 2023 r., wskazując na dodatkową informację co do obowiązku szczepień w dniu 24 lipca 2023 r. Zgodzić się także należy z organem odwoławczym, że do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżąca nie przedstawiła ani żadnego dokumentu poświadczającego wykonanie obowiązkowych szczepień ochronnych, ani żadnego dokumentu uzasadniającego brak wymagalności ich wykonania. Z art. 17 ust. 3 i 4 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu chorób wynika, że lekarskie badanie kwalifikacyjne bezpośrednio poprzedza szczepienie ochronne. Przy czym treści art. 17 ust. 3 i 4 nie można interpretować w ten sposób, że badanie kwalifikacyjne oraz jego wyniki dotyczące ewentualnych przeciwwskazań stanowi przesłankę, od której zależy powstanie obowiązku poddania się szczepieniu ochronnemu. Zasadnie argumentowała skarżąca, że tylko w trybie lekarskiego badania kwalifikacyjnego następuje określenie, czy w związku ze stanem zdrowia osoby objętej obowiązkiem szczepienia nie występują przeszkody, które wykluczają wykonanie szczepienia. Organ również nie neguje tej argumentacji. Jednakże, ze stanu faktycznego sprawy, w szczególności ze zgromadzonej dokumentacji medycznej, nie wynika by u syna skarżącej występowały przeciwskazania do wykonania szczepień ochronnych. Wykonanie szczepienia może zostać odroczone przez lekarza, do czasu ustania przeciwwskazań zdrowotnych. Dzieci, u których istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań poszczepiennych, są zwolnione z obowiązku poddawania się szczepieniom ochronnym. W przypadkach przeciwwskazań budzących wątpliwości, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej kwalifikuje dzieci do konsultacji specjalistycznej. Lekarz przeprowadzający konsultację specjalistyczną dla osoby, w przypadku której lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, odnotowuje w dokumentacji medycznej wynik konsultacji specjalistycznej, z uwzględnieniem okresu przeciwwskazania do wykonania szczepienia, rodzaju szczepionek przeciwwskazanych do stosowania lub indywidualnego programu szczepień ze wskazaniem rodzajów stosowanych szczepionek oraz terminu kolejnej konsultacji specjalistycznej (§ 11 rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r.). Dołączona do akt po otrzymaniu upomnienia dokumentacja dotycząca historii choroby małoletniego z maja 2023 r. nie jest tożsama z zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym przeciwskazanie zdrowotne do wykonania szczepień, a wystawione w dniu 2 sierpnia 2023 r. skierowanie I. K. do poradni specjalistycznej (alergicznej) wydane zostało na prośbę rodzica dziecka (rodzice podejrzewają u dziecka alergii), a nie z powodu stwierdzonych przez lekarza przeciwwskazań zdrowotnych do wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych. Z dokumentacji medycznej z tego dnia (k. [...] verte akt adm.) wprost wynika, że lekarz z placówki medycznej, w której zapisane było dziecko na podstawie wywiadu i badana fizykalnego dziecka zakwalifikował dziecko do szczepień, a w rozpoznaniu wpisano potrzebę szczepień profilaktycznych skojarzonych przeciwko kilku chorobom. Z dokumentacji wynika również jasno, że szczepienie nie odbyło się, gdyż rodzicie uznali, iż nie mogą wyrazić świadomej zgody na szczepienie, ponieważ lekarz nie jest w stanie wykluczyć reakcji na nadwrażliwości u dziecka na poszczególne składniki szczepionki. Co istotne przed wystawieniem tytułu wykonawczego dwukrotnie pozyskano informację co do aktualnego stanu zaszczepienia dziecka, jak i co do braku jakichkolwiek przeciwskazań do szczepień i uzyskano kolejny formularza zgłoszenia osoby uchylającej się od obowiązkowych szczepień ochronnych (k.[...], k. [...] i k. [...] akt adm.). W świetle powyższego brak podstaw do kwestionowania istnienia oraz wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a także stanowiska wierzyciela wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu. Trafnie bowiem zauważa organ odwoławczy, że także historia zdrowia i choroby małoletniego z dnia 27 maja 2024 r. oraz z dnia 13 czerwca 2024 r. dołączona na etapie postępowania odwoławczego nie jest tożsame z zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania zdrowotne do wykonania szczepień. Skarżąca dołączyła do akt wystawione w dniu 4 kwietnia 2024 r. przez lekarza z [...] - [...] R. [...] [...] [...] Sp. Komandytowa w L. kolejne skierowania do poradni specjalistycznych: otorynolaryngologicznej i foniatrycznej dala dzieci a w dniu 27 maja 2024 r. kolejne do poradni otorynolaryngologicznej. Samo jednak skierowanie do poradni specjalistycznej nie świadczy automatycznie o istnieniu przeciwskazań do szczepień. Także dokumentacja dotycząca zarówno jednej, jak i drugi wizyty lekarskiej z dnia 27 maja i 13 czerwca 2024 r. nie zawiera żadnego stwierdzenia o występujących przeciwwskazaniach zdrowotnych do szczepień. Zauważyć też trzeba, że przedłożone na etapie postępowania odwoławczego zaświadczenia wydane przez lekarza z [...] - [...] R. [...] Sp. Komandytowa w L. z dnia 5 marca i 4 kwietnia 2024 r. z prośbą o odroczenie terminu szczepień do dnia 31 marca 2024 r. i do dnia 30 kwietnia 2024 r. nie zostały wydane w trybie przewidzianym rozporządzeniem z dnia 27 września 2023 r. Jeszcze raz przypomnieć należy, że w pierwszej kolejności, przeprowadzane jest badanie kwalifikacyjne do szczepienia, podczas którego lekarz przeprowadzający kieruje osobą objęta obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej. Następnie dopiero lekarz specjalista przeprowadza konsultację i decyduje o ewentualnym odroczeniu obowiązkowego szczepienia ochronnego. Wynik tej konsultacji odnotowuje się w dokumentacji, o której mowa w § 12 ust. 1 rozporządzenia, tj. karcie uodpornienia (pkt 1), książeczce szczepień (pkt 2), Karcie Szczepień raz innej dokumentacji medycznej, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (pkt 3). Przedstawione zaświadczenia nie zostały wystawione w trybie określonym w art. 17 ust. 5 i art. 18 ust. 1 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu chorób oraz § 11 rozporządzenia z dnia 27 września 2023 r. Ponadto z przedstawionych zaświadczeń nie wynikało odroczenie obowiązkowych szczepień ochronnych a prośba o dokonanie tej czynności przez lekarza rodzinnego. Jak nadto słusznie zauważył organ odwoławczy wskazany w zaświadczeniu z dnia 4 kwietnia 2024 r. termin prośby odroczenia (do 30 kwietnia 2024 r.) na dzień wydania zaskarżonego postanowienia upłynął. Podkreślić również należy, że organ II instancji kierując się zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i zasadą prawdy obiektywnej, należytego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu sprawy, przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia i mając na względzie dołączone przez skarżącą zaświadczenie z dnia 4 kwietnia 2024 r. wzywał skarżącą do przekazania informacji potwierdzonej przez lekarza, wobec których szczepień stwierdzono przeciwskazania zdrowotne do ich wykonania oraz czy stwierdzone przeciwskazania maja charakter stały, czy czasowy, a jeśli tak to na jaki okres (pismo z dnia 17 maja 2024 r. – k.128 akt adm.) W odpowiedzi na powyższe skarżąca przedłożyła jedynie historię zdrowia i choroby małoletniego z dnia 27 maja 2024 r. oraz z dnia 13 czerwca 2024 r. i skierowanie z dnia 27 maja 2024 r., które to dokumenty zostały przez organ prawidłowo ocenione jako nieuzasadniające stanowiska skarżącej o braku wymagalności obowiązku. Przed wydaniem zaskarżonego postanowienia organ zaktualizował także informację od lekarza placówki medycznej, w której zapisane było dziecko co do stanu zaszczepienia dziecka i istnienia jakichkolwiek przeciwskazań w tym zakresie. Pismem z dnia 30 kwietnia 2024 r. (k.112 akt adm.) organ uzyskał odpowiedź, iż dziecko skarżącej do chwili obecnej nie zostało zaszczepione, stan uodpornienia dziecka nie uległ zmianie, ostatnia wizyta w poradni lekarza rodzinnego miała miejsce w dniu 2 sierpnia 2023 r., oraz że rodzice nie dostarczyli żadnego zaświadczenia o przeciwskazaniu do szczepienia. W tych okolicznościach trafne jest stanowisko organu II instancji, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów wskazujących na faktyczne istnienie przeciwwskazań skutkujących koniecznością odroczenia szczepień syna ze względu na stan zdrowia. Skarżąca próbuje w skardze i na etapie postępowania sądowego wykazać, że wykazuje wolę zaszczepienia dziecka. Niemniej jednak stan sprawy i dokumenty zgromadzone przez organ (w tym formularze zgłoszenia osoby uchylającej się od obowiązkowych szczepień ochronnych) wskazują, że skarżąca nie podejmuje realnych działań mających na celu wykonanie obowiązku szczepień ochronnych małoletniego syna. Wręcz przeciwnie z powyższego jednoznacznie wynika, że skarżąca z pełną świadomością uchyla się od poddania małoletniego syna obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Skarżąca była wielokrotnie informowana o nałożonym na nią obowiązku, a jego niewykonanie stanowi podstawę do podjęcia czynności egzekucji administracyjnej i zastosowania środka egzekucyjnego. Bez wpływu na zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia pozostają dołączone do skargi dokumenty w tym historia zdrowia i choroby małoletniego z dnia 25 lipca 2024 r. oraz ponowne zaświadczenie wystawione przez lekarza z poradni [...] - [...] R. [...] Sp. Komandytowa w L. z dnia 27 czerwca 2024 r. z prośbą o odroczenie szczepień do 30 lipca 2024 r. z uwagi na zaostrzenie przewlekłe zapalenia ucha środkowego i ostrego nieżytu nosa. Zauważyć przede wszystkim należy, że przedmiotowe dokumenty datowane są już po dniu złożenia skargi i zakończenia postępowania administracyjnego, a w świetle treści art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy", o którym mowa w art. 133 p.p.s.a. oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji (postanowienia) bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto z dołączonej dokumentacji wynika, że w dniu 25 lipca 2024 r. zaproponowano ojcu dziecka zaszczepienie małoletniego przeciwko WZW typu B, jednakże ojciec dziecka przedłożył przedstawione wyżej zaświadczenie. W tych okolicznościach na podstawie tego zaświadczenia w dokumentacji z dnia 25 lipca 2024 r. wpisano odroczenie do dnia 30 lipca 2024 r. z powodu zaostrzenia przewlekłego zapalenia ucha środkowego i ostrego nieżytu nosa. Wskazano również na brak innych znanych przeciwskazań do szczepień. Podsumowując, w ocenie sądu, w okolicznościach sprawy wystawienie przez wierzyciela tytułu wykonawczego oraz wystąpienie przez wierzyciela do organu właściwego o wszczęcie postępowania egzekucyjnego było uzasadnione. Z akt sprawy nie wynika, by w przypadku syna skarżącej stwierdzone zostały przeszkody do wykonania szczepień. W świetle zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów nie ulega wątpliwości, że syn skarżącej nie został zaszczepiony, a z dokumentacji medycznej nie wynika by stwierdzono przeciwwskazania do szczepienia. W tej sytuacji obowiązek skarżącej poddania małoletniego szczepieniom ochronnym istniał i był wymagalny w dacie wystawienia upomnienia, a następnie wystawienia tytułu wykonawczego oraz wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Obowiązek ten nie został wykonany do dnia wniesienia skargi, co wynika wprost z treści skargi i akt sprawy. Tym samym zarzuty skargi w przedmiocie braku wymagalności obowiązku, we wskazanym wyżej zakresie, są bezzasadne. Treść obowiązku poddania syna szczepieniom ochronnym przez skarżącą jest determinowana treścią powołanych wyżej przepisów tj. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy, w których ustawodawca posłużył się sformułowaniami odpowiednio: "poddawania się szczepieniom ochronnym" oraz "poddawania się szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym". W omówionych okolicznościach sprawy również zarzuty skargi co wskazanych przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 15, art.77 i art. 80 k.p.a. uznać należy za nietrafne. W ocenie sądu organy podjęły wszelkie czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Materiał dowodowy był pełny dla podjęcia rozstrzygnięcia, a stan faktyczny sprawy nie pozostawia wątpliwości, które na mocy art. 81a k.p.a. miałyby być rozstrzygnięte na korzyść strony. W obowiązującym stanie prawnym nie zachodzą także wątpliwości co do treści normy prawnej, o których mowa w art. 7a k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi art. 124 § 2 k.p.a., zawierając uzasadnienie faktyczne i prawne. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu – sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).