II SA/Wa 1859/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do uposażenia postanawia: odrzucić skargę. P. S. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 24 października 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do uposażenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu, o jakim mowa w powołanym art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej: "p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi i spełnienie przez skarżącego wymagań formalnych przewidzianych dla skargi przepisami prawa. Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest jej terminowość. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu oraz pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach postępowania administracyjnego). Natomiast przesyłka zawierająca skargę została nadana przez pełnomocnika skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 24 października 2024 r. (karta 11 akt sądowych), czyli już po upływie trzydziestodniowego terminu na jej wniesienie, który upłynął w dniu 23 października 2024 r. W związku z tym skargę, jako wniesioną po terminie, należało odrzucić. Wobec powyższego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.