VII SAB/Wa 193/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę. J. Ł., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie we wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. z [...] sierpnia 2007 r. nr [...] zatwierdzającej podział nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...]. Pełnomocnik składając skargę nie dołączył do niej pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie. Wobec powyższego zarządzeniami z dnia 23 października 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych i fiskalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wskazanie numeru PESEL skarżącej oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłki nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pisma o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z 4 listopada 2024 r. i awizo powtórne z 13 listopada 2024 r.), po czym 19 listopada 2024 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę do Sądu, którą uznano za skutecznie doręczoną w dniu 18 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, jeżeli nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej, bowiem postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne są odrębnymi postępowaniami prowadzonymi w oparciu o odrębne regulacje prawne oraz na podstawie odrębnych akt sprawy. W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo procesowe lub jego wierzytelny odpis obejmujący swoim zakresem przedmiotowym umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi. Ponadto umocowanie do działania w imieniu strony musi istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. W związku z powyższym zaszła podstawa do zastosowania rygoru odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponadto pełnomocnik skarżącej, wnosząc do Sądu skargę, nie podał w niej numeru PESEL skarżącej, nie uczynił tego również na wezwanie Przewodniczącego Wydziału. Nieuzupełnienie tego braku formalnego skargi również uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.". Dodatkowo skarga podlega odrzuceniu również i z tej przyczyny, że nie został uiszczony wymagany wpis od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 powołanej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej nie wykonał zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona przez pracownika Sekretariatu Wydziału VII na karcie 14 akt sądowych, z której wynika, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 2 grudnia 2024 r. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwania skierowane do pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi, dwukrotnie awizowane w dniach 4 i 13 listopada 2024 r., uznać należało za skutecznie doręczone w dniu 18 listopada 2024 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął z dniem 25 listopada 2024 r. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.