VIII SA/Wa 769/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Mazowieckiego Kuratora Oświaty z dnia 26 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] spółka z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca) jest decyzja [...] Kuratora Oświaty z 26.08.2024 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z 5.06.2024 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym: Prezydent Miasta [...] decyzją z 27.12.2023 r. wykreślił z ewidencji szkół i placówek niepublicznych, prowadzonej przez Gminę Miasta [...], wpis pod numerem [...] szkoły o nazwie Niepubliczna Szkoła Podstawowa [...] w [...] ul. [...] [...], [...] [...], dla której osoba prowadzącą jest [...] spółka z o.o. ul. [...] [...], [...] [...]. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącej od w/w decyzji [...] Kurator Oświaty decyzją z 11.04.2024 r. uchylił zaskarżoną decyzje w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazał m.in., że sprawę rozpatrzono nienależycie, bowiem nie uwzględniono wniosku skarżącego dotyczącego przeanalizowania dokumentacji istotnej dla właściwego rozpoznania sprawy, nadto brak jest wskazania terminu wykreślenia placówki z w/w ewidencji, przez co Prezydent nie wypełnił zapisu art. 169 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe. Ponownie rozpatrując sprawę Prezydent Miasta [...] w/w decyzją z 5.06.2024r., z dniem 30.09.2023r., wykreślił z ewidencji szkół i placówek niepublicznych, prowadzonej przez Gminę Miasta [...], wpis pod numerem [...] szkoły o nazwie Niepubliczna Szkoła Podstawowa [...] w [...] ul. [...] [...], [...] [...], wpisanej w dniu 31.08.2023 r., dla której osobą prowadzącą jest [...] spółka z o.o. ul. [...] [...], [...] [...]. W odwołaniu skarżąca zarzuciła, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa zarzucając błędną wykładnię art. 169 ust. 1 pkt 1 Ustawy Prawo oświatowe, wadliwe zastosowanie art. 169 ust. 2 Ustawy Prawo oświatowe, naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 i art. 138 § 2 kpa. W przywołanej na wstępie decyzji z 26.08.2024 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z 5.06.2024 r. organ odwoławczy wskazał, że w dniu 13.08.2024 r. organ nadzoru pedagogicznego przeprowadził w Niepublicznej Szkole Podstawowej [...] w [...] kontrolę w zakresie spełnienia przez szkołę niepubliczną wymagań określonych w art. 14 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe, celem pozyskania danych nie wskazanych protokołami kontroli z 9 i 27.05.2024 r. Ww. kontrola wykazała funkcjonowanie szkoły niezgodnie ze wskazanymi przepisami prawa oświatowego lub z ich naruszeniem, bowiem: szkoła nie realizuje programów nauczania uwzględniających podstawę programową kształcenia ogólnego; szkoła nie realizuje obowiązkowych zajęć edukacyjnych w okresie nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar poszczególnych obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu; szkoła częściowo stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo oświatowe; szkoła nieprawidłowo prowadzi dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych; szkoła nie zatrudnia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; szkoła nie stosuje organizacji roku szkolnego ustalonej dla szkół publicznych. [...] Kurator Oświaty rozpoznając odwołanie podniósł m.in., że kontrolowana decyzja zawiera zgodnie z art. 107 §1 kpa oznaczenie organu administracji publicznej – Prezydenta Miasta [...], datę wydania 5.06.2024 r., oznaczenie strony – [...] spółka z o.o. z siedzibą w [...], powołanie podstawy prawnej – art. 169 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w zw. z art. 29 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe oraz art. 104 §1 i 107 kpa, rozstrzygnięcie – wykreślenie, uzasadnienie faktyczne i prawne - organ wydający decyzję wskazał, iż w wyniku decyzji [...] Kuratora Oświaty rozpatrzył sprawę ponownie. Podniósł, że postępowanie dowodowe opierało się na danych i informacjach uwzględnionych w toku postępowania administracyjnego wszczętego z dniem 22 listopada 2023r. pozyskanych z Systemu Informacji Oświatowej, innej dokumentacji przedłożonej przez organ prowadzący szkołę oraz na wezwanie organu I instancji; jako podstawę prawną wskazano art. 169 ust. 1 pkt 1 Prawo oświatowe; datę wykreślenia szkoły ze stosownej ewidencji - 30.09.2023r.; pouczenie o możliwości wniesienia odwołania oraz o trybie, w jakim owe odwołanie może zostać wniesione - zawarto; podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji - zawarto. Organ odwoławczy wskazał, że zgodne z art. 14 ust. 3 pkt 7, art. 94 Prawo oświatowe oraz rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z 11.08.2017r. w sprawie organizacji roku szkolnego rozpoczęcie funkcjonowania szkoły we właściwym terminie nierozerwalnie wiąże się z podjęciem działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej. Przywołując zapisy Preambuły do ustawy Prawo oświatowe podniósł, że podstawowym i najważniejszym zadaniem szkoły jest kształcenie i wychowanie, prowadzące do wyposażenia młodego człowieka w wiedzę i umiejętności niezbędne do świadomego korzystania z praw mu przysługujących i wypełniania obowiązków obywatelskich jak też wobec drugiego człowieka. Stanowi to o podmiotowości każdej szkoły, jej filar tworzą bezsprzecznie uczniowie i nauczyciele. MKO zauważył, że również w § 9 Statutu Niepublicznej Szkoły Podstawowej [...] określono cele i zadania szkoły wskazując na wychowanie i kształcenie, z wyszczególnieniem jego elementów w § 10. Wskazał, że przepisy tejże ustawy, ustawy Karta Nauczyciela i ustawy o systemie oświaty oraz akty wykonawcze wydane na ich podstawie w sposób kompletny regulują funkcjonowanie szkoły publicznej i niepublicznej. Mając zatem na uwadze zapisy art. 94 Prawa oświatowego, stanowiącego o rozpoczęciu roku szkolnego z dniem 1 września każdego roku we wszystkich szkołach, § 2 rozporządzenia w sprawie organizacji roku szkolnego zgodnie z którym "Jeżeli pierwszy dzień września wypada w piątek albo sobotę, zajęcia dydaktyczno-wychowawcze rozpoczynają się w najbliższy poniedziałek po dniu 1 września", Kalendarza roku szkolnego 2023/2024 ogłoszonego przez Ministerstwo Edukacji i Nauki, § 15 Statutu Szkoły w którym zapisano, że terminy rozpoczęcia i zakończenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych, przerw świątecznych oraz ferii zimowych określają przepisy Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu (z 18 kwietnia 2002 r. w sprawie organizacji roku szkolnego) i wskazał, ze dniem rozpoczęcia zajęć dydaktyczno – wychowawczych w każdej szkole podstawowej, w tym Niepublicznej Szkole Podstawowej [...] w [...] w roku szkolnym 2023/2024 był dzień 4 września 2023 r. Tym samym, organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżącego, iż szkoła podjęła zgodnie z terminem wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji działalność poprzez m.in. zatrudnienie dyrektora szkoły N. N. z dniem 01.09.2023 r., organizację sekretariatu, poszukiwanie kadry pedagogicznej, prowadzenie akcji rekrutacyjnej zmierzającej do rozpoczęcia "realizacji zadań dydaktyczno - wychowawczych" uznając za prawidłowe stanowisko Prezydenta Miasta [...]. Na podstawie analizy załączonej do odwołania dokumentacji oraz w trakcie kontroli w szkole w dniu 13.08.2024 r. ustalono, że pierwszych uczniów przyjęto do szkoły w dniu 19, 20, 21, 22 i 25 września 2023 r., kolejnych w okresie październik 2023 r. - styczeń 2024 r., co świadczy o niezgodności z przywołaną powyżej podstawą prawną. Pierwszego nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej i przedszkolnej – M. W. zatrudniono w 24 listopada 2023 r., kolejnego w dniu 28 listopada 2023 r. – A. D. jako wicedyrektora szkoły, sprawującą od tego dnia nadzór pedagogiczny, następnie 2 stycznia 2024 r. nauczyciela wychowania przedszkolnego i nauczania wczesnoszkolnego, posiadającego certyfikat znajomości języka angielskiego – E. S. Z powyższego, zdaniem MKO wynika, że od dnia 1 września 2023 r. do dnia 24 listopada 2023 r. w szkole nie był zatrudniony żaden pracownik pedagogiczny - Dyrektor szkoły N. N. nie posiada kwalifikacji nauczycielskich, nie może zatem sprawować nadzoru pedagogicznego w myśl art. 62 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe, nie funkcjonował organ szkoły - rada pedagogiczna, które mu zgodnie z zapisami jej statutu przysługują kompetencje wynikające z ustawy Prawo oświatowe. W drugim półroczu roku szkolnego 2023/2024 nauczyciel posiadający kwalifikacje do nauczania języka angielskiego przebywał na kilku następujących po sobie zwolnieniach lekarskich (od 04.04.2024r. do 16.07.2024r.), do dnia 20.05.2024r. w szkole nie zatrudniono nauczyciela chociażby na zastępstwo. Szkoła nie prowadziła podstawowej działalności, jaką jest działalność dydaktyczna, wychowawcza i opiekuńcza. Co więcej, nie zapewniła uczniom przyjętym do szkoły w okresie od września 2023 r. do dnia 24 listopada 2023 r. bezpiecznych warunków wychowania i opieki, nie zorganizowała obowiązkowych zajęć edukacyjnych oraz innych zajęć wynikających z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 kwietnia 2019 r. w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół (t.j. Dz. U. z 2024r. poz. 80), naruszając tym samym tenże akt prawny, jak też rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz.U. 2017 r., poz. 356 ze zm.), rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (t.j. Dz.U. 2020r., poz. 1604). Z tych względów organ odwoławczy uznał, że działalność Niepublicznej Szkoły Podstawowej [...] w [...] miała charakter administracyjno-biurowy, wobec czego działalności takiej nie można definiować jako szkoły w rozumieniu przepisów prawa oświatowego. Analizując decyzję Prezydenta Miasta [...] oraz załączoną do odwołania dokumentację w przedmiocie wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych Kurator wskazał, że zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o: dane zawarte w zgłoszeniu do ewidencji przy uwzględnieniu daty rozpoczęcia działalności przez szkołę tj. 01.09.2023 r., przez co należy rozumieć rozpoczęcie działalności dydaktyczno-wychowawczej zgodnie z przepisami prawa oświatowego; dane pozyskane z Systemu Informacji Oświatowej świadczące o braku uczniów w szkole - stan na dzień 30.09.2023 r., zaznaczając, iż data ta jest kluczowa dla wyliczenia statystycznej liczby uczniów, jako stanowiąca jeden ze składników naliczenia części oświatowej subwencji ogólnej, zgodnie z art. 11 ustawy z 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j.: Dz. U. 2024r. poz. 754), przekazywaną organowi prowadzącemu szkołę niepubliczną; listę uczniów przyjętych do Niepublicznej Szkoły Podstawowej w [...] - 17 uczniów przyjętych dnia 24.11.2023 r., 1 uczeń przyjęty dnia 11.12.2023 r., 2 uczniów przyjętych dnia 08.01.2024 r.; dokument "Wykaz kadry pedagogicznej na rok szkolny 2023/2024" - ze wskazaniem dat zatrudnienia w trakcie trwania roku szkolnego oraz kwalifikacji; kopii protokołu kontroli dokonanej przez organ nadzoru pedagogicznego z dnia 9 maja 2024 r., w którym ustalono daty przyjęcia uczniów do szkoły – jak powyżej. Mając na uwadze powyższe MKO stwierdził, iż organ I instancji wydał decyzję po zebraniu i rozpatrzeniu materiału w sposób pozwalający na ustalenie faktów stanowiących o działalności szkoły oraz zgodności jej funkcjonowania z przepisami prawa. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 169 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe poprzez jego wadliwe zastosowanie, a przez to oznaczenie terminu wykreślenia szkoły z data wsteczną, ustaloną przed upływem terminu do wniesienia odwołania Kurator stanął na stanowisku, iż prowadzenie zajęć dydaktyczno-wychowawczych jest najważniejszym zadaniem szkoły i przesłanką warunkującą prowadzenie przez nią działalności. Uwzględniając, iż na dzień 30.09.2023 r. w SIO nie wykazano uczniów uczęszczających do Niepublicznej Szkoły Podstawowej [...] w [...], szkoła nie rozpoczęła swojej działalności zgodnie z terminem wykazanym w zgłoszeniu oraz w myśl przytoczonych przepisów prawa oświatowego, brak uczniów od dnia 1 września 2023 r. i pracowników pedagogicznych do dnia 24 listopada 2023 r., oznaczenie terminu wykreślenia szkoły z ewidencji określonego w decyzji Prezydenta Miasta [...] z 5 czerwca 2024 r. uznał za właściwe. Wykreślenie szkoły z ewidencji szkół i placówek niepublicznych jest zgodne z art. 169 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe równoznaczne z jej likwidacją. Jednocześnie ustanowienie terminu wykreślenia szkoły z właściwej ewidencji z datą wsteczną w rozpatrywanym przypadku nie stanowi przeszkody w podjęciu przez organ prowadzący czynności technicznych i organizacyjnych związanych z likwidacją szkoły. Odnosząc się do zarzutu niewzięcia pod uwagę okoliczności dotyczących prowadzenia przez Niepubliczną Szkołę Podstawową [...] w [...] zajęć edukacyjnych oraz wynikających z tego skutków, zdaniem Kuratora, szkoła nie rozpoczęła działalności dydaktyczno–wychowawczej zgodnie z przepisami prawa, do dnia 24 listopada 2023 r. w szkole nie odbywały się zajęcia edukacyjne czy to obowiązkowe czy też nieobowiązkowe, co stwierdził organ I instancji na podstawie przedłożonego przez Skarżącego materiału dowodowego oraz dodatkowego materiału dowodowego, zebranego podczas kontroli w dniu 13 sierpnia 2024 r. przez organ II instancji. Podniósł, że pozostawanie przez uczniów w edukacji domowej nakłada na rodziców obowiązek złożenia oświadczenia o zapewnieniu dziecku warunków umożliwiających realizację podstawy programowej obowiązującej na danym etapie edukacyjnym, a na szkołę obowiązek zapewnienia warunków, o których mowa w art. 37 ust. 7 Prawo oświatowe, m.in. do uczestniczenia w szkole w zajęciach wskazanych art. 109 ust. 1 pkt 2, 3 i 5-7 p.o., zapewnienia dostępu do podręczników i materiałów edukacyjnych, pomocy dydaktycznych, czego nie stwierdzono podczas czynności kontrolnych w dniu 13 sierpnia 2024 r. W ocenie MKO, zadania edukacyjne i wychowawcze są jednym z najważniejszych zadań publicznych stanowiących o przyszłości jednostki, rodziny, społeczności lokalnych i obywateli, realizacja którego uregulowana została prawem, tj. - Konstytucją RP (art. 70 ust.1, zgodnie z którym nauka do 18 roku życia jest obowiązkowa), ustawą Prawo oświatowe. Tym samym prawodawca ustanowił w sferze edukacji porządek instytucjonalno - kompetencyjny oparty na obowiązkach i zadaniach ciążących na poszczególnych podmiotach prowadzących szkoły, a świadczących o realizacji edukacji w sposób konkretny, określony w przepisach prawa. Oznacza to, iż przepisy ustawy Prawo oświatowe w każdym względzie określają konkretny sposób działania szkoły. Organy i osoby je prowadzące nie mają jakichkolwiek uprawnień do swobodnego wybierania przepisów i zadań, które będą lub których nie będą realizować. Szkoła jest instytucją oświatowo - wychowawczą, mającą swoją siedzibę, której filar tworzą uczniowie i nauczyciele. A więc szkołą nie jest podmiotem nieposiadającym którejkolwiek ze wskazanych powyżej cech. Art. 14 p.o. nie wyodrębnia i nie definiuje nowego rodzaju szkoły, wskazuje jedynie dopuszczalne prawem różnice i wyjątki w organizacji szkoły w konkretnej sytuacji, tu: w podziale na szkoły publiczne i niepubliczne. Art. 37 p.o. stanowi o jednej z form wewnętrznej aktywności szkolnej, a nie o odrębnej nowej organizacji szkoły, realizując przy tym uprawnienia rodzicielskie. Jest to fakultatywna możliwość spełniania obowiązku szkolnego poza szkołą ustalona w drodze postępowania administracyjnego, w wyniku spełnienia szeregu warunków organizacyjnych. Realizacja obowiązku szkolnego poza szkołą jest integralną częścią procesu edukacji podejmowanego w szkole, a nie odrębną jednostką. Konieczne jest uprzednie włączenie dziecka w reprezentującą konkretną ustanowioną prawem jednostkę organizacyjną realizującą zadania edukacyjne i wychowawcze, w której istnieją ciągłe zależności pomiędzy nauczycielami, uczniami i rodzicami. W przypadku skorzystania przez rodzica z przysługującego mu art. 37 ustawy prawa, to on zobowiązuje się do zapewnienia ciągłości procesu uczenia się i ponosi odpowiedzialność za jego efekty. W rzeczywistości tylko niewielka grupa rodziców posiadająca możliwości organizacyjne, finansowe i merytoryczne może zagwarantować realizację tak określonego obowiązku szkolnego. Niemniej jednak nie zdejmuje to obowiązków, jakie ciążą na szkole i jej organie prowadzącym w zakresie prowadzenia działalności dydaktyczno-wychowawczej zgodnie z przywołanym artykułem, co ma miejsce w tej sprawie Podmiot, którego zadania ograniczają się do czynności administracyjno - biurowych, w tym m.in. do wydawania decyzji w sprawie "nauczania domowego" oraz odsyłania rodziców do platformy edukacyjnej, nie może być utożsamiany ze "szkołą", której struktura i funkcjonowanie ustanowione zostały stosownymi przepisami prawa oświatowego. Reasumując, organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów z odwołania bowiem ocena zebranego materiału dowodowego, zgromadzonego przez organ I instancji, jak i materiału dowodowego pozyskanego w trakcie postępowanie przed organem II instancji w trybie uzupełnienia postępowania dowodowego, prowadzi do wniosku, iż decyzja z 5.06.2024 r. w przedmiocie wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych przedmiotowego jest zgodna z prawem. W skardze skarżąca spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: I. 81 k.p.a. w zw. z art. 10 §1 k.p.a, polegające na uznaniu okoliczności faktycznych wynikających z protokołu kontroli datowanego na 19.08.2024 r. za udowodnione, w sytuacji gdy stronie nie zapewniono terminu na wypowiedzenie się co do tego dowodu i wydano decyzję (26.08.2024 r.) przed upływem terminu na zgłoszenie zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli, co skutkowało naruszeniem prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu; II. art. 15 k.p.a. poprzez wszczęcie w toku postępowania odwoławczego trybu nadzoru pedagogicznego na podstawie art. 55 Ustawy prawo oświatowe, w ramach którego organ odwoławczy dokonał nowych ustaleń faktycznych wykraczających poza przedmiot postępowania prowadzonego uprzednio przez Organ pierwszej instancji oraz opartych na materialnoprawnej przesłance art. 169 ust. 1 pkt 3 Ustawy prawdo oświatowe, a następnie przyjął za podstawię rozstrzygnięcia przy wydaniu decyzji w postępowaniu odwoławczym; III. przepisów prawda procesowego, które miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji tj. art. 7, 77 §1 i 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie przy ustaleniu daty wykreślenia szkoły na dzień 30.09.2023 r. okoliczności, związanych klasyfikacją uczniów i wydanych na tej podstawie świadectw promocji uczniów do klasy programów o wyższej, co skutkuje tym, że egzamin klasyfikacyjny przeprowadzony w dniu 23.05.2024 r., a także wydane w jego następstwie dyplomy nie mają mocy prawnej jako dokumenty wydane przez podmiot niebędący szkolą w chwili uzyskiwania przez uczniów promocji do kolejnej klasy; IV. przepisu prawa materialnego, a to art. 169 ust 2 Ustawy Prawo oświatowe poprzez jego błędną wykładnię polegającą na ustaleniu daty wykreślenia szkoły z ewidencji w oparciu o datę graniczną zgłoszenia uczniów w Systemie Informacji Oświatowej zgodnie z art. 11 Ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, która to data wywiera skutki prawne w zakresie naliczenia części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego (art. 50 ustawy o systemie informacji oświatowej), lecz pozostaje bez wpływu na spełnienie przesłanki podjęcia działalności przez szkolę określonej w art. 169 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo oświatowe; V. przepisu prawa materialnego, a to art. 169 ust 1 Ustawy Prawo oświatowe poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż niepodjęcie działalności przez szkołę w terminie wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji jest równoznaczne z nierozpoczęciem zajęć dydaktycznych od pierwszego dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji, podczas gdy właściwa wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że niepodjęcie działalności w terminie podanym we wniosku oznacza brak jakichkolwiek czynności zmierzających bezpośrednio do realizacji zadań dydaktyczno-wychowawczych przejawiające się w bierności i braku gotowości do realizacji zadań statutowych; VI. prawa procesowego, tj. art. 138 §1 pkt 1 i 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Organu pierwszej instancji, pomimo jej wydania z naruszeniem przepisów prawa procesowego oraz w oparciu o wadliwą wykładnię przepisu art 169 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo oświatowe. Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie obu decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie od organu odwoławczego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez adwokata według norm prawem przewidzianych. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła poszczególne zarzuty. Wskazała m.in., odnośnie naruszenia art. 10 §1, art 81 k.p.a., że protokół z kontroli przeprowadzonej 13.08.2024 r. opatrzono datą 19.08.2024 r., a doręczono stronie 21.08.2024 r. pouczając o prawie do wniesienia zastrzeżeń w terminie 7 dni roboczych od daty otrzymania protokołu, a zatem do 30.08.2024 r. Organ II instancji nie czekając na upływ terminu do wniesienia zarzutów wydał w dniu 26.08.2024 r. zaskarżoną decyzję, co narusza prawo do czynnego udziału w postępowaniu. Podniósł, że dokonane przez Organ drugiej instancji czynności kontrolne z 13.08.2024 r. i wydane w ich wyniku zalecenia w protokole z 19.08.2024 r, nie stanowiły uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 136 §1 k.p.a.), bowiem nie były to ustalenia faktyczne w obszarze spełnienia przesłanki określonej art 169 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo oświatowe, lecz ustalenia zmierzające do występowania przesłanki z art. 169 ust. 1 pkt 3 Ustawy prawo oświatowe, tj. stwierdzenia w trybie nadzoru pedagogicznego, że działalność szkoły jest niezgodna z przepisami niniejszej ustawy, ustawy o systemie oświaty wydanych na ich podstawie rozporządzeń lub statutem. Wskazał, że niewątpliwie Organ II instancji uznał okoliczności stwierdzone protokołem za udowodnione, co wynika z uzasadnienia (str. 5, 7), gdzie Organ II instancji wyprowadza wnioski z ustaleń kontrolnych z 13.08.2024, wychodząc w ten sposób poza granice przedmiotowe sprawy rozpatrywanej w I instancji i oparł decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji Organu I instancji na podstawach faktycznych wynikających z kontroli doraźnej z 13.08.2024 r. Postępowanie przed Organem I instancji w całości bowiem dotyczyło ustalenia, czy szkoła rozpoczęła działalność w dacie wskazanej we wniosku o wpis do ewidencji, a także implikacji z tym związanych, a zatem spełnienia przesłanki stanowiącej podstawę do wykreślenia z ewidencji o której mowa w art, 169 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo oświatowe. Dokonanie przez MKO ustaleń w oparciu o protokół kontroli z 13.08.2024 r. było sprzeczne z regulacją §18 ust 1 Rozporządzenia w sprawie nadzoru pedagogicznego, która przewiduje prawo do zgłoszenia pisemnych zastrzeżeń, a termin do ich wniesienia (30.08.2024) nie upłynął przed wydaniem decyzji (26.08.2024). Zarzucił, że zasadność ustaleń w zakresie daty wykreślenia szkoły z dniem 30.09.2023 r, oparto jedynie na dacie granicznej w której na podstawie danych zawartych w zbiorach danych szkoły sporządzane są zestawienia zawierające dane dotyczące liczby uczniów i liczby etatów nauczycieli, niezbędne do dokonania podziału części oświatowej subwencji ogólnej między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, a także zestawienia zawierające dane do celów statystyki publicznej, co nie ma znaczenia w kontekście daty rozpoczęcia działalności przez szkołę, a przekazanie danych do SIO nie przesądza o braku uczniów i nieprowadzeniu działalności. Organ nie wyjaśnił z jakiego powodu przy ustaleniu daty wykreślenia szkoły, nie należy uwzględniać uzasadnionego interesu uczniów, którzy uczęszczali do pierwszej klasy i w wyniku przeprowadzonego 23.05.2024 r. egzaminu klasyfikacyjnego, uzyskali promocję do klasy programowo wyższej. Zdaniem Skarżącej organ winien uwzględnić słuszny interes uczniów klasy pierwszej, którzy ukończyli pierwszy etap nauczania i przystąpili do egzaminu klasyfikacyjnego. Wydanie decyzji o wykreśleniu Szkoły z datą 30.09.2023 r. powoduje, że w obrocie prawnym znajdują się świadectwa ukończenia klasy pierwszej wydane przez szkołę wykreśloną z ewidencji przed datą wydania tych świadectw, co narusza interes uczniów pobierających naukę w zakresie podstawowej funkcji systemu oświaty jakim jest realizacja prawa każdego obywatela do kształcenia. Zarzucił dowolność ustaleń organu w tym zakresie. Wskazał, że w art. 169 ust. 2 Ustawy prawo oświatowe ustawodawca nie zdefiniował kryteriów, które należy uwzględnić przy ustaleniu daty wykreślenia szkoły z ewidencji. Nie oznacza to jednak dowolności. Skarżąca zarzuciła, iż w stanie faktycznym sprawy przesłanka określona w art. 169 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo oświatowe nie została spełniona, a przyczyną wadliwego rozstrzygnięcia jest m.in. błędna wykładnia przywołanej normy prawnej przejawiająca się w uznania, iż rozpoczęciem działalności przez podmiot wpisany do ewidencji szkol i placówek niepublicznych, może być wyłącznie ściśle rozumiana działalność dydaktyczna, wychowawcza i opiekuńcza. W ocenie skarżącej przesłankę niepodjęcia działalności w terminie wskazanym we wniosku o wpis do ewidencji, której ziszczenie prowadzi do wykreślenia szkoły z ewidencji należy interpretować jako sytuację całkowitej bierności, braku funkcjonowania szkoły w zakresie celów kształcenia. Chodzi o rzeczywiste całkowite niepodjęcie realizacji jakichkolwiek działań, prowadzących do rozpoczęcia zadań statutowych szkoły lub placówki. Wykonywanie czynności administracyjno-biurowych, organizacyjnych, jak również dydaktycznych przez Szkolę oznacza w tym wypadku rozpoczęcie prowadzenia działalności we wskazanym we wniosku terminie. Podniosła, że szkoła prowadziła swoją działalność od pierwszego dnia września 2023 roku, czego przejawem było zatrudnienie dyrektora placówki, organizacja sekretariatu, odbieranie kierowanej korespondencji i odpowiadanie na nią, poszukiwanie kadry pedagogicznej, zawarcie umowy najmu lokalu, rekrutacja uczniów. Szkoła prowadziła zatem działalność w zakresie administracyjnym i dydaktycznym. Niepodjęcie działalności oznacza taki stan rzeczy, w którym wpisana do ewidencji szkoła w terminie wskazanym we wniosku faktycznie nie podjęła i nie rozpoczęła prowadzenia działalności statutowej lub też nie podjęła czynności, mających na celu rozpoczęcie takiej działalności w najbliższym czasie. Skarżąca wskazała też, że w przypadku zgłoszenia do ewidencji szkoły należy oznaczyć datę funkcjonowania w sposób zbieżny z początkiem roku szkolnego tj. z dniem 1 września. Jednocześnie wskazana data rozpoczęcia roku szkolnego, a co za tym idzie rozpoczęcia funkcjonowania nie jest zbieżna w każdym przypadku z datą rozpoczęcia zajęć dydaktycznych, z którą organy ściśle utożsamiają pojęcie rozpoczęcia działalności. Podniosła, że w przypadku gdy dzień 1 września wypada w piątek albo sobotę zajęcia dydaktyczno-wychowawcze rozpoczynają się w najbliższy poniedziałek po 1 września (§ 2 ust. 1 zdanie 2 rozporządzenia MEN z 11.08.2017r). W roku szkolnym 2023/2024 dzień 1 września przypadał w piątek, a więc stosownie do w/w normy zajęcia dydaktyczne rozpoczęły się dopiero 4 września. Organ II instancji dostrzegł rozbieżność miedzy datą 1 września, jako ustawowo narzucona datą rozpoczęcia roku szkolnego wynikającą z przepisu art. 94 p.o., a rzeczywistą datą rozpoczęcia zajęć dydaktycznych z dniem 4 września wynikającą z w/w przepisów jednakże nie przedstawił spójnego i konsekwentnego rozumienia pojęcia "podjęcia działalności przez szkołę" na tle stosowania art. 169 ust. 1 pkt 1 p.o. poprzestając na stwierdzeniu, że szkoła nie rozpoczęła działalności dydaktyczno-wychowawczej z dniem 4 września, jednak nie odnosi się do tego, że w zgłoszeniu widnieje data 1 września. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując wcześniejszą argumentację. Dodatkowo wskazał, że w trakcie kontroli z 13.08.2024 r. stwierdzono iż część uczniów do dnia kontroli przystąpiła do egzaminu klasyfikacyjnego tj. 12 uczniów z 19 zapisanych do szkoły, brak natomiast dowodów potwierdzających wydanie świadectw promocyjnych tym uczniom. Nie bez znaczenia jest fakt, że 17 uczniów ma miejsce zamieszkania poza granicami kraju, a w przypadku powrotu do kraju rodzimego ich kształcenie odbywa się zgodnie z przepisami ustawy Prawo oświatowe i rozporządzenie MEN z 23.08.2017 r. w sprawie kształcenia osób niebędących obywatelami polskimi oraz osób będących obywatelami polskimi które pobierały naukę w szkołach funkcjonujących w systemie oświaty innych państw określających zasady ich przyjmowania do szkół, w tym nie jest obligatoryjne przedłożenie jakiegokolwiek świadectwa. Odnośnie naruszenia art. 10 § 1 kpa organ wskazał, że termin wydania decyzji nie jest terminem granicznym do wniesienia zastrzeżeń do protokołu sporządzonego w drodze czynności wynikających z nadzoru pedagogicznego, a skarżąca mogła nadal takowe poczynić, nadto nie musiały one skutkować ich uwzględnieniem, a tym samym zmianą wydanych dyrektorowi szkoły zaleceń. Organ wskazał też, że w trakcie kontroli ustalono termin podpisania protokołu na 19.08.2024 r., a na prośbę dyrektora szkoły z 19.08.2024 r. termin ten przesunięto na 21.08.2024 r., przy czym przed podpisaniem protokołu dokonano zmian uwzględniających ustne zastrzeżenia dyrektora szkoły. Odnośnie naruszenia art. 15 kpa organ wskazał, że wyniki kontroli z 13.08.2024 r. wykazującej liczne nieprawidłowości, nie stanowiły przesłanek do wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Granicę sądowo-administracyjnej kontroli decyzji administracyjnej wyznacza wyłącznie kryterium legalności rozumianej jako zgodność z powszechnie obowiązującym prawem, o czym stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2022, poz. 2492 ze zm.) i tylko naruszenie tego prawa w procesie wydawania zaskarżonej decyzji uzasadnia jej uchylenie, czyli wycofanie z obrotu prawnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.). Oceniając zatem pod tym względem decyzję będącą przedmiotem skargi, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa kwalifikującego decyzję do wycofania z obrotu prawnego, wydano ją bowiem w poprawnie przeprowadzonym postępowaniu i zastosowano przepisy prawa materialnego zgodnie z przedmiotem sprawy. Materialno-prawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 169 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024, poz. 739 dalej: p.o.) wedle którego wpis do ewidencji podlega wykreśleniu w przypadkach niepodjęcia działalności przez szkołę lub placówkę w terminie wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji. Wykreślenie z ewidencji następuje w drodze decyzji w terminie określonym w decyzji i jest równoznaczne z likwidacją szkoły lub placówki (ust. 2). Regulacja ta nakłada na organ ewidencyjny obowiązek wykreślenia wpisu w razie niepodjęcia działalności przez szkołę lub placówkę w terminie wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji. Zgodnie z art. 94 u.p.o. rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy z dniem 31 sierpnia roku następnego. Niepubliczna Szkoła Podstawowa [...] w [...], dla której osobą prowadzącą jest [...] spółka z o.o. w [...] mogła rozpocząć funkcjonowanie jedynie od 1 września 2023 r., i taka też data została wskazana w zgłoszeniu (jako data rozpoczęcia funkcjonowania). Datą rozpoczęcia zajęć dydaktyczno- wychowawczych w szkole podstawowej w roku szkolnym 2023/2024 jest data 4 września 2023 r. Należy bowiem mieć na uwadze, że szkoła niepubliczna niebędąca szkołą artystyczną stosuje organizację roku szkolnego ustaloną dla szkół publicznych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z 11.08.2017 r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. 2023, poz. 1211), a to zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 7 u.p.o. Zgodnie z w/w rozporządzeniem w szkole podstawowej dla dzieci i młodzieży zajęcia dydaktyczno-wychowawcze rozpoczynają się w pierwszym powszednim dniu września. Jeżeli 1 dzień września wypada w piątek albo sobotę, zajęcia dydaktyczno- wychowawcze rozpoczynają się w najbliższy poniedziałek, po dniu 1 września. Niepubliczna Szkoła Podstawowa [...] w [...] nie rozpoczęła działalności z dniem 1 września 2023 r., ponieważ nie rozpoczęła zajęć dydaktyczno-wychowawczych 4 września 2023 r. W 2023 r. najbliższy poniedziałek po dniu 1 września to 4 września. Uczniowie nie rozpoczęli kształcenia w Niepublicznej Szkole Podstawowej [...] w [...] w dniu 4 września 2023 r., bowiem tak jak wskazała skarżąca spółka 17 uczniów zostało przyjętych do szkoły w dniu 24 listopada 2023 r. Uczniowie ci w tej samej dacie otrzymali zgodę dyrektora szkoły na spełnienie obowiązku szkolnego poza szkołą. Następny uczeń został przyjęty 11 grudnia 2023 r., a dwóch następnych 8 stycznia 2024 r. Kolejnym powodem dla którego uczniowie nie rozpoczęli kształcenia w Niepublicznej Szkole Podstawowej [...] w [...] w dniu 4 września 2023 r. był fakt, iż pierwszy z nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej zatrudniony został 24 listopada 2023 r., kolejny 2 stycznia 2024 r., wicedyrektor szkoły 28 listopada 2023 r. W ocenie Sądu zasadne jest stanowisko organów obu instancji, iż wyżej wymieniona Niepubliczna Szkoła Podstawowa [...] z dniem 4 września 2023 r. nie podjęła działalności merytorycznej (statutowej) w obszarze kształcenia i wychowania. Za takowe, nie można uznać wyłącznie: wdrożenia procedury naboru uczniów, zatrudnienie dyrektora szkoły, organizacji sekretariatu, odbierania kierowanej korespondencji i odpowiadania na nią, poszukiwania kadry pedagogicznej, zawarcia umowy najmu lokalu. Przedmiotem działalności szkoły jest bowiem działalność dydaktyczna, wychowawcza i opiekuńcza, zatem rozpoczęcie funkcjonowania szkoły we właściwym terminie nierozerwalnie wiąże się z podjęciem działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej. Zarówno z zapisów Preambuły do jak i ustawy Prawo oświatowe wywieść należy, że podstawowym i najważniejszym zadaniem szkoły jest kształcenie i wychowanie, prowadzące do wyposażenia w wiedzę i umiejętności niezbędnych do świadomego korzystania z praw i wypełniania obowiązków obywatelskich jak też wobec drugiego człowieka. Stanowi to o podmiotowości każdej szkoły, której filar tworzą uczniowie i nauczyciele. Tak samo cele i zadania Niepublicznej Szkoły Podstawowej [...] definiuje jej Statut wskazując w § 9, że celem i zadaniem szkoły jest wychowanie i kształcenie. Skoro Niepubliczna Szkoła Podstawowa [...] w [...] z dniem 4 września 2023 r. nie zatrudniała nauczycieli i nie miała na stanie uczniów tym samym, szkoła nie podjęła zgodnie z terminem wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji działalności. Niepodjęcie działalności w rozumieniu powyższego przepisu należy interpretować jako sytuację faktyczną. Pojęcie to należy rozumieć jako rzeczywiste nie podjęcie realizacji zadań statutowych szkoły lub placówki. Wobec stwierdzenia przypadku określonego w powyższym przepisie, wydanie decyzji o wykreśleniu wpisu jest obligatoryjne. Z treści art. 169 ust. 1 pkt 1 u.p.o. wynika, że organ prowadzący postępowanie o wykreślenie szkoły lub placówki z ewidencji wydaje decyzję, która nie stanowi "uznania administracyjnego" a więc organ administracji nie może swobodnie decydować, czy w sprawie indywidualnej może odstąpić od wydania decyzji o wykreśleniu w sytuacji wystąpienia przesłanki określonej w cyt. przepisie. W sprawie bezsporne jest, iż niepubliczna szkoła nie podjęła działalności określonej w statucie z dniem 4 września 2023 r. (wychowania, kształcenia), co wynika z ustaleń poczynionych przez organy orzekające, jak również z treści skargi. W ocenie Sądu nie można podzielić stanowiska organu prowadzącego szkołę, że wykonywanie czynności administracyjno-biurowych wskazanych w skardze jest równoznaczne z pojęciem rozpoczęcia działalności przez szkołę w rozumieniu art. 94 u.p.o i zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie organizacji roku szkolnego w szkołach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1603 ze zm.), bowiem zajęcia dydaktyczno-wychowawcze rozpoczynają się w pierwszym powszednim dniu września (tu 4 września 2023 r. z uwagi na układ kalendarza), a kończą w najbliższy piątek po dniu 20 czerwca. Zdaniem Sądu ustawodawca dokładnie sprecyzował termin rozpoczęcia zajęć dydaktyczno-wychowawczych w szkołach, a strona jako organ prowadzący szkołę miał obowiązek respektowania tego terminu, gdyż to był jeden z warunków jej legalnego funkcjonowania. W ocenie Sądu skarżąca winna mieć tego świadomość składając zgłoszenie o wpis szkoły do ewidencji szkół i placówek oświatowych niepublicznych Gminy Miasta [...]. Działalność dydaktyczna szkoły, jako istota bytu podmiotu stanowiącego szkołę, wynika z całokształtu przepisów ustawy prawo oświatowe. Przesłankę wykreślenia szkoły z ewidencji należy interpretować jako sytuację faktyczną niepodjęcia realizacji zadań statutowych szkoły, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Kuratora Oświaty, że przez pojęcie "niepodjęcia działalności przez szkołę" należy rozumieć niepodjęcie działalności dydaktycznej. Bez względu bowiem na wychowawcze i opiekuńcze aspekty systemu oświaty i konkretnych typów szkół czy placówek, kształcenie jest podstawowym i koniecznym celem każdego typu szkoły, różny może być tylko jego stopień i zakres w zależności od typu i rodzaju szkoły. Działalność dydaktyczna szkoły jako istota bytu podmiotu stanowiącego szkołę wynika z całokształtu przepisów ustawy o systemie oświaty. W szczególności wskazać należy na regulację zawartą w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, zgodnie z którym celem systemu oświaty jest realizacja prawa każdego obywatela RP do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju. Zgodnie z treścią art. 162 § 2 u.p.o. określenie terminu wykreślenia szkoły z ewidencji w sentencji decyzji wydanej na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1 u.p.o., jest obowiązkiem organu wydającego decyzję, bowiem określa on termin likwidacji szkoły. Określenie tego terminu na dzień 30 września 2023 r. było w ocenie Sądu zasadne. Jest to termin w którym szkoła winna dokonać zgłoszenia uczniów w Systemie Informacji Oświatowej, zgodnie z art. 11 Ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, która to data wywiera skutki prawne w zakresie naliczenia części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego (art. 50 ustawy o systemie informacji oświatowej). Brak takiego zgłoszenia obrazuje na zewnątrz fakt, że w szkole brak jest uczniów do zgłoszenie w SIO. Ustalenie innej (późniejszej) daty wykreślenia wpisu do ewidencji szkół legitymizowałoby fakt niepodjęcia działalności przez szkołę w terminie określonym w zgłoszeniu, co naruszałoby zasadę praworządności (art. 6 kpa). Podnoszoną w skardze kwestię nie wzięcia pod uwagę klasyfikacji uczniów i wydanych na tej podstawie świadectw należy rozpatrywać w kontekście zaniechania rozpoczęcia działalności przez szkołę w terminie określonym w zgłoszeniu; skoro szkoła nie podjęła takiej działalności tak jak to zgłosiła, to nie mogła klasyfikować uczniów. W ocenie Sądu podniesione w niniejszej sprawie zarzuty naruszenia przepisów procesowych, a w szczególności art. 81, w zw. z art. 15 kpa są zasadne, jednak naruszenia te pozostają bez wpływu na wynik sprawy. Wnioski z kontroli przeprowadzonej w sierpniu 2024 r., aczkolwiek przywołane w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, pozostawały irrelewantne dla przedmiotowej sprawy. Dotyczyły one bowiem nadzoru pedagogicznego (funkcjonowania szkoły niezgodnie z przepisami prawa oświatowego), a nie kwestii niepodjęcia działalności przez szkołę w terminie wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków to wskazać należy, że może on odnieść skutek wyłącznie wówczas, gdy strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Tym samym, to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy. Zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. nie może powodować automatycznego uchylenia decyzji. Wykazać bowiem należy, iż brak zawiadomienia o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków uniemożliwił skarżącej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wniosków dowodowych). Chodzi tu oczywiście o wnioski istotne dla przepisów prawa materialnego znajdujących w sprawie zastosowanie. W tym stanie rzeczy powyższy zarzut jest niezasadny z przyczyn jak wyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się innych naruszeń prawa w toku postępowania administracyjnego, a w szczególności zarzucanego naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Organ odwoławczy może bowiem uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji w części i orzec merytorycznie, jeśli istniały podstawy do takiego rozstrzygnięcia. Podsumowując powyższe stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego nie znajduje oparcia. Jak wyżej zważono organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów regulujących zasady gromadzenia i rozpatrywania materiału dowodowego, w sposób który mógłby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, a tylko takie wady mogą być podstawą wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. W konsekwencji w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie nie zachodziły podstawy do usunięcia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego w oparciu o przepis art.145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. W tym stanie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił