I SAB/Gd 2/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2025 r. sprawy ze skargi Z.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w sprawie umorzenia zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Pismem z dnia 7 stycznia 2024 r. Z. B. (dalej: Skarżący) wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (dalej: SKO) skargę na bezczynność i przewlekłość SKO. W skardze wniósł o: stwierdzenie, że doszło do bezczynności i przewlekłości w sprawie z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie SKO do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia wyroku, przyznanie od organu sumy pieniężnej w kwocie 2000 zł, zwolnienie od kosztów w związku z trudną sytuacją materialną; ewentualnie wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Starogard Gdański. W uzasadnieniu Skarżący podał, że 25 kwietnia 2023 r. za pośrednictwem Prezydenta Miasta Starogard Gdański, przez system e-Puap, złożył odwołanie w sprawie do SKO. W związku z brakiem jakiejkolwiek reakcji złożył ponaglenie do SKO w dniu 10 listopada 2023 r., przez e-Puap. Do chwili obecnej brak jest jakiejkolwiek reakcji Organu. SKO w sprawie milczy, nawet nie poinformował o niezałatwieniu sprawy w terminie czy powodach zwłoki. W opinii Skarżącego, uzasadnia to złożenie skargi do WSA w Gdańsku. W związku z tym, że rozpatrywana sprawa jest dla Skarżącego bardzo ważna, a jej rozpoznanie mieści się w podstawie egzystencji Skarżącego, wniósł o przyznanie od Organu sumy 2000 zł, tj. kwoty najniższej wskazanej w przepisach dotyczących przewlekłości w postępowaniach sądowych. Niezałatwienie tej sprawy przez SKO w terminie miesiąca umożliwiło innym organom, Urzędowi Skarbowemu, dokonania nadużycia prawa co Skarżący zmuszony był zaskarżyć do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dwie skargi) i jeśli zajdzie potrzeba to również do WSA w Gdańsku. Działania Organu naruszają szereg zasad wskazanych w kpa. Sytuacja taka jest nie do pogodzenia z regułami demokratycznego państwa i w sposób oczywisty podważa zaufanie do organów administracji publicznej. Zasądzona kwota nie zrekompensuje naruszenia prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki ani nie cofnie skutków działań Urzędu Skarbowego. Może stanowić jedynie drobną sankcję dla Organu za jego bezczynność w sprawie w celu zdyscyplinowania Organu. W ocenie Skarżącego, sama sprawa jest prosta, wręcz Organ mógł się przychylić do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Prezydenta Miasta Starogard Gdański i załatwić sprawę "od ręki". Jednak organ nie zrobił w sprawie nic. Skarżący nawet nie ma pewności czy sprawa trafiła do SKO. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu SKO wskazało, że w dniu 10 stycznia 2024 r. do SKO wpłynęła skarga strony na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta Starogardu Gdańskiego wskazanej wyżej w sprawie w sprawie umorzenia zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami. SKO nie jest w zwłoce bo rozpatrzyło sprawę w dniu 12 grudnia 2023r. i wydało decyzję o sygn. akt SKO Gd/3427/23, uchylając decyzję w trybie art. 138 § 2 kpa. Oznacza to, że SKO podjęło decyzję w niniejszej sprawie, której domaga się Skarżący, co sprawia, że zachodzą przesłanki do oddalenia skargi.. SKO wyjaśnia, że decyzja ta została wysłana Skarżącemu w dniu 19 grudnia 2023 r. na podany przez niego adres miejsca zamieszkania z uwagi na to, że składając odwołanie zrezygnował jednocześnie z doręczenia mu tej decyzji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Skarżący decyzję odebrał w dniu 10 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd kontroluje jedynie, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.). Na zasadzie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, toteż na rzecz Skarżącego nie przyznano wnioskowanej przez niego sumy pieniężnej. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775, dalej: "k.p.a."). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się m.in. okresów zawieszenia postępowania (art. 35 § 5 k.p.a.). Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie (art. 103 k.p.a.). W ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi SKO nie dopuściło się bezczynności ani przewlekłości postępowania, skoro w dniu 12 grudnia 2023 r. wydało decyzję o sygn. SKO Gd/3427/23, uchylając decyzję organu I instancji w trybie art. 138 § 2 k.p.a. Decyzja została wysłana Skarżącemu w dniu 19 grudnia 2023 r., a odebrana przez Skarżącego w dniu 10 stycznia 2024 r., a więc po wniesieniu skargi do Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.